Atos 23

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablo kiskoò'an jñà xi̱ta̱xá ítjòn kitsò‑la̱:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Jè no̱'miì ítjòn xi 'mì Ananías kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi nchat'aà chrañà‑la̱ Pablo nga kàtasíjts'iìn‑'a tso'ba.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ta̱nga jè Pablo kitsò‑la̱:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Jñà xi̱ta̱ xi nchat'aà chrañà‑la̱ Pablo kitsò‑la̱:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo kitsò:
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pablo, k'e̱ nga kijtseèxkon jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna nga jò sko̱ya ma; tjín xi̱ta̱ fariseo ko̱ tjín xi̱ta̱ saduceo; 'ñó kiìchja̱, kitsò‑la̱:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 K'e̱ nga k'oa̱ kitsò Pablo, kjòjòya jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna junta; tsibíts'ia̱ jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱ saduceo nga tsohótiko̱ xíkjín.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Koi kjoa̱‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ saduceo mìkiì mokjeiín‑la̱ tsà kixi̱ kjoa̱ nga faáya‑la̱ mik'en, ti̱koa̱ mìkiì mokjeiín‑la̱ tsà tjín xi 'mì àkja̱le̱ ko̱ xi 'mì ini̱ma̱; ta̱nga jñà xi̱ta̱ fariseo mokjeiín yije‑la̱ kjoa̱ koi.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ngats'iì xi̱ta̱ 'ñó jchán kiìchja̱; k'e̱é chincha kixi̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi ya̱ chja̱‑ne ts'e̱ xi̱ta̱ fariseo, kitsò:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, k'e̱ nga kijtseè nga ìsa̱ 'ñó makjan‑la̱ jñà xi̱ta̱, kitsakjòn‑né tsà ya̱ si̱ìk'en Pablo. K'e̱é kiìchja̱ ìsa̱‑la̱ soldado; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtjìko̱ ìjngoò k'a ján cuartel.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Xi komà nchijòn nga ni̱tje̱n, ijchò kasìt'aà‑la̱ Na̱'èn‑ná jè Pablo, kitsò‑la̱:
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Nga kis'e i̱sén, jñà xi̱ta̱ judío tsajoóya‑ne nga si̱ìk'en Pablo; k'oa̱á kitsò nga mì kì ko̱kje̱n ko̱ mìkiì skoí nandá; Nainá kàtatsjá‑la̱ kjo̱'in tsà mìkiì ki̱tasòn nga si̱ìk'en Pablo.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Tsatoó ichán ma‑ne jñà xi̱ta̱ judío xi k'oa̱s'ín tsajoóya‑ne.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Xi̱ta̱ koi, kiìkon jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga ts'e̱ xi̱ta̱ judío, kitsò‑la̱:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Ngats'ioò xi tjín‑nò xá ítjòn ts'e̱ Junta jè, ko̱t'ìn‑là jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado nga kàtjanchrobáko̱ nchijòn‑le̱ i̱ nguixkoòn. Tà k'oa̱á tìn‑là nga ìsa̱ ndaà mejèn‑nò jcha̱xkoòn kjoa̱ xi tjín‑la̱. Ngaje̱n ki̱tsa̱jnandaà‑je̱n ya̱ i̱ya ndi̱yá nga si̱k'en‑je̱n k'e̱ nga ti̱kj'eè fì i̱jndé.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Jè ti‑la̱ ndichja Pablo, kiì'nchré kjoa̱ xi tsajoóya‑ne xi̱ta̱ judío; k'e̱é kiì kisìkí'nchré Pablo ya̱ cuartel.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pablo kiìchja̱ jngoò‑la̱ soldado, kitsò‑la̱:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Jè soldado kiìko̱ jè ti ñánda tíjna xi̱ta̱ sko̱‑la̱, kitsò‑la̱:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsobà'ñó tsja jè ti, kiìko̱ i̱t'aà xìn, kiskònangui‑la̱ mé 'én xi ke̱èno̱jmí‑la̱.
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Jè ti kitsò:
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Ngaji̱, kì kiì mokjeiín‑lè. Xi̱ta̱ koi, ma‑la̱ tsà ichán nga títsa̱jnachjoà‑la̱ Pablo ya̱ i̱ya ndi̱yá nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en. Jye k'oa̱s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá nga mìkiì ko̱kje̱n ti̱koa̱ mìkiì skoí nandá skanda k'e̱ nga si̱ìk'en Pablo. I̱'ndei̱, tà jè nchikoña‑la̱ nga k'oi̱‑la̱ 'én‑lè koni s'ín nchisíjé.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱ jè ti nga ko̱maá kjoi̱‑ne; kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga ni̱jngoò xi̱ta̱ ke̱èno̱jmí‑la̱ nga jè ijchò síkí'nchré.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kiìchja̱ jò‑la̱ soldado‑la̱ xi bít'in‑la̱ soldado xi i'nga, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga kàtasíkítsa̱jnandaà jò sìndo̱ soldado xi ndso̱ko̱ kjoi̱‑ne, jàn kaàn ko̱ te xi kohòyo̱ kítsa̱sòn‑la̱, jò sìndo̱ xi ki̱cha̱ lanza k'oa̱ nga kjoi̱ skanda ján Cesarea k'e̱ nga ki̱jchò xi ñijaàn nga ko̱jñò.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtinchándaà kohòyo̱ xi kíjnakjá‑la̱ Pablo mé‑ne nga ndaà kji̱ko̱‑ne nga ni̱mé xi ko̱mat'in skanda ñánda tíjna Félix xi xi̱ta̱xá ítjòn.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Jngoò xo̱jo̱n carta tsibíndaà xi tsò:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Tjín‑lè kjo̱ndaà ngaji̱ Félix xi xi̱ta̱xá ítjòn tijni; 'a̱n, xi Claudio Lisias 'mì‑na síhixat'aà‑lè.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Xi̱ta̱ xi tìsìkasén‑lè, jñà xi̱ta̱ judío kitsobà'ñó, kjo̱meé kisìk'en, ta̱nga 'a̱n tsohósi̱koa̱a nga kiìkoa̱a soldado‑na̱ nga jye kis'ejiìn‑na nga xi̱ta̱ Roma‑né.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 'A̱n, mejèn‑na nga skoeè mé kjoa̱ xi tjín‑la̱. K'oa̱á komà‑ne nga kiìkoa̱a ñánda títsa̱jna xi̱ta̱xá judío.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 K'e̱ nga ijchòkoa̱a, kisijiìn‑na nga tà koií kjoa̱‑la̱ xi kjo̱tíxoma ts'e̱. Nì mé jé tjín‑la̱ nga ki̱yá; skanda mìkiì ok'ìn‑la̱ nga nda̱yá kíjna i̱ya.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 'A̱n, kis'eno̱jmí‑na nga jñà xi̱ta̱ judío, k'oa̱á s'ín tsajoóya‑ne nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en chijé. K'oa̱á ma‑ne nga ji̱ tìsìkasén‑lè. K'oa̱ ti̱s'ín kixan‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi óngui nga nguixkoiìn kàtasindaàjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ kondra̱ ts'e̱.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Jñà soldado, k'e̱ nga jye kitjoé‑la̱ o̱kixi̱, kiìko̱ Pablo k'e̱ nga jye kòjñò skanda ján na̱xa̱ndá Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Nga komà nchijòn jñà xi̱ta̱ soldado xi ndso̱ko̱ kiì‑ne, kisìkátji‑ne; inchrobà‑ne skanda cuartel. Tà jñà kiìko̱ Pablo soldado xi kohòyo̱ títsa̱jnasòn.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Jñà xi̱ta̱ soldado, k'e̱ nga ijchò Cesarea, kisìnga̱tsja jè xi̱ta̱xá ítjòn xo̱jo̱n carta xi 'ya; ti̱koa̱ kisìnga̱tsja Pablo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, k'e̱ nga jye tsibíxke̱jiìn xo̱jo̱n carta, kiskònangui ñánda i̱'nde‑la̱ Pablo. K'e̱ nga jye kis'eno̱jmí‑la̱ nga nangui Cilicia i̱'nde‑la̱,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 kitsò‑la̱:
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.