Atos 22
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 ―Ngats'ioò xi xi̱ta̱ judío xinguia̱á 'mì‑nò ko̱ xi xi̱ta̱ jchínga, ti̱ná'ya 'én kixi̱ xi kichjàko̱‑nò nga kichjàtjià yijo‑na̱.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kiì'nchré nga 'én hebreo kiìchja̱, ìsa̱á jyò tsibìtsa̱jna. K'e̱é kitsò Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―'A̱n, xi̱ta̱ judío‑ná. Ya̱á kits'ian Tarso, na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Cilicia. Ta̱nga i̱í Jerusalén kòjchá. Jè kiskoòta'yàt'aà‑la̱ jè maestro Gamaliel. Nguì kixi̱í tsakóya‑na koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná. Nguì tíjngoò takoàn nga sìkitasòn‑la̱ Nainá koni s'ín 'nè jñò skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nga sa̱ kjòtseé, kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi fìtji̱ngui‑la̱ ndi̱yá xi̱tse̱ jè, skanda mejèn‑na kisik'én. Tsibìt'aà'ñoá, ti̱koa̱ kiskinìs'en nda̱yá íchjín, íchjá.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ngats'iì xi̱ta̱ jchínga, ndaà kijtseè kjoa̱ koi. Jñà kitsjaà‑na xo̱jo̱n nga kiìko̱‑la̱ xi̱ta̱ xinguia̱á xi títsa̱jna Damasco nga ko̱ma kji̱nchrobàkoa̱a i̱ Jerusalén ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo mé‑ne nga s'e̱‑la̱ kjo̱'in.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchoa chrañàt'aà‑la̱ Damasco, ijchò‑la tsà nchisen, tà ni̱to̱ón tsatsejèn jngoò‑na ni'ín xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kjòhiseèn kóho̱kji nga jngoò itjandiì‑na koni s'ín tìfia.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 'A̱n, kiskaàjndoòt'aà nangui. Ki'nchrè 'én xi i̱jiìn i̱sén kiìchja̱, kitsò: “Saulo, Saulo, ¿mé‑ne 'a̱n tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 K'e̱é kiskònangui‑la̱, kixan‑la̱: “¿Yá‑ne ngaji̱ Na̱'èn?” Kitsò‑na: “'A̱n‑ná xi 'mì‑na Jesús xi Nazaret ts'a̱n xi ji̱ tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱koa̱, kijtseè ni'ín nga kjòhiseèn, tà kitsakjòn‑né, ta̱nga mìkiì ki'ya‑la̱ 'én xi 'a̱n kiìchja̱‑na.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 K'e̱é kiskònangui‑la̱ kixan‑la̱: “¿Mé xi s'iaàn, Na̱'èn?” Kitsò‑na: “Ti̱sítji̱in, t'in kixi̱ Damasco. Ya̱á s'e̱no̱jmí yije‑lè kó s'ín tjíndaà kjoa̱ xi s'i̱in.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kjòhiseèn ni'ín, 'a̱n mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑na. Jñà xi̱ta̱ xi tji̱koa̱ kitsobà'ñó ndsa̱a nga kiìko̱‑na skanda Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ya̱ Damasco tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Ananías xi ndaà beèxkón Nainá koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma ts'e̱ Moisés. Jè Ananías ti̱koa̱á ndaà yaxkón i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna ya̱ i̱'nde jè.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 K'e̱ nga j'iì katsejèn‑na Ananías, kitsò‑na: “'Ndsè Saulo, kàtatáx'a̱‑ne xkoiìn.” Ti̱k'e̱é‑ne kitáx'a̱‑ne xkoaàn i̱kjoàn kiskoò'an Ananías.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Kitsò ìsa̱‑na: “Nainá xi ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná jaàjiìn‑lè nga jcha̱xkoin mé xi mejèn‑la̱; ti̱koa̱ jcha̱xkoin jè xi Nguì Xi̱ta̱ Kixi̱; ki̱ná'yi 'én‑la̱ xi jè sobà ki̱chja̱‑lè.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ji̱í kéno̱jmí‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱, ngats'iì kjoa̱ xi tì'yi ko̱ xi tìna'yì.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 I̱'ndei̱, kì ti̱ chiñà‑ne. Ti̱sítji̱in; kàtamai bautizar; ti̱nókjoa̱t'aà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesús nga kàtatsjeèya jé‑lè.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’K'e̱ nga j'i̱‑na Jerusalén, kiaà ya̱ ñánda tíjna i̱ngo̱ ítjòn nga kichjàt'aà‑la̱ Nainá. Koni nijñá tí'biì‑na,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 tsatsejèn‑na̱ Na̱'èn‑ná; kitsò‑na: “Ti̱xátíyi, ni̱to̱n tìtjo̱kàjiìn na̱xa̱ndá Jerusalén; i̱jndé, mì yá xi kji̱'nchré 'én‑lè xi ki̱nókjoa̱yi i̱t'aà ts'a̱n.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'A̱n kixan‑la̱: “Na̱'èn, jyeé beèxkon‑na nga 'a̱n, xki̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga kiaà nga kitsobà'ñoá xi̱ta̱, kiskinìs'en nda̱yá, ti̱koa̱ kiskaàn‑koa̱a jñà xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà tsi̱ji.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 K'e̱ nga kisìk'en Esteban xi xi̱ta̱ chi̱'nda‑lè xi jè kitsjaà 'én tsi̱ji, ti̱koa̱á 'a̱n ya̱á tìjna̱a; ti̱koa̱á kisìjngoò takoàn nga kinìk'en; skanda 'a̱án kitsobà nikje‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kisìk'en Esteban.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ta̱nga jè Na̱'èn‑ná kitsò‑na: “T'in, ján siìkasén‑lè na̱xa̱ndá‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi kjiìn títsa̱jna.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, ndaà nchi'nchré‑la̱ Pablo koni s'ín tíchja̱; k'e̱é kòjti‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én xi jyehet'aà‑ne; 'ñó kiìchja̱ kóho̱tjín nga kitsò:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jñà xi̱ta̱ koi, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱ ìsa̱, bítsajneè nikje‑la̱ koa̱ bíxteèn chijo ni'nde.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsjaà o̱kixi̱ nga tsasíjna'ya Pablo ya̱ cuartel; ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtajá‑la̱ mé‑ne nga ke̱èno̱jmí‑ne mé kjoa̱ xi tsohótsji nga kondra̱ fìtji̱ngui‑la̱ xi̱ta̱.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 K'e̱ nga jye tjít'aà'ñó, Pablo kiskònangui, kitsò‑la̱ jè soldado xi ya̱ síjna, jè xi bít'in‑la̱ jñà soldado xi i'nga:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Jè xi̱ta̱ xi bít'in‑la̱ jñà soldado xi i'nga, k'e̱ nga kiì'nchré nga xi̱ta̱ Romaá Pablo, kiìkon jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kiìkon Pablo, kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kitsò‑la̱ Pablo:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jñà xi̱ta̱ soldado xi tjín‑ne nga ko̱jà‑la̱, chinchat'aàxìn; ti̱koa̱á jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado k'e̱ nga kisijiìn‑la̱ nga jè Pablo xi̱ta̱ Roma‑né, kitsakjòn‑né koi kjoa̱‑la̱ nga jè kitsjaà o̱kixi̱ nga kisit'aà'ñó Pablo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 K'e̱ nga komà inchijòn, jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado mejèn‑la̱ nga ndaà skoe̱ mé jé xi tjín‑la̱ nga k'oa̱s'ín óngui‑ne jñà xi̱ta̱ judío. Kiskíjnda̱'ñó; i̱kjoàn tsibíxkóya xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱xá ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío; kiìko̱ Pablo, tsasíjnangui nguixko̱n xi̱ta̱ koi.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.