Atos 22

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ―Ngats'ioò xi xi̱ta̱ judío xinguia̱á 'mì‑nò ko̱ xi xi̱ta̱ jchínga, ti̱ná'ya 'én kixi̱ xi kichjàko̱‑nò nga kichjàtjià yijo‑na̱.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kiì'nchré nga 'én hebreo kiìchja̱, ìsa̱á jyò tsibìtsa̱jna. K'e̱é kitsò Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―'A̱n, xi̱ta̱ judío‑ná. Ya̱á kits'ian Tarso, na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Cilicia. Ta̱nga i̱í Jerusalén kòjchá. Jè kiskoòta'yàt'aà‑la̱ jè maestro Gamaliel. Nguì kixi̱í tsakóya‑na koni s'ín tjín kjo̱tíxoma‑la̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná. Nguì tíjngoò takoàn nga sìkitasòn‑la̱ Nainá koni s'ín 'nè jñò skanda na̱chrjein i̱'ndei̱.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Nga sa̱ kjòtseé, kiìtji̱ngui kondra̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi fìtji̱ngui‑la̱ ndi̱yá xi̱tse̱ jè, skanda mejèn‑na kisik'én. Tsibìt'aà'ñoá, ti̱koa̱ kiskinìs'en nda̱yá íchjín, íchjá.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ngats'iì xi̱ta̱ jchínga, ndaà kijtseè kjoa̱ koi. Jñà kitsjaà‑na xo̱jo̱n nga kiìko̱‑la̱ xi̱ta̱ xinguia̱á xi títsa̱jna Damasco nga ko̱ma kji̱nchrobàkoa̱a i̱ Jerusalén ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo mé‑ne nga s'e̱‑la̱ kjo̱'in.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchoa chrañàt'aà‑la̱ Damasco, ijchò‑la tsà nchisen, tà ni̱to̱ón tsatsejèn jngoò‑na ni'ín xi ngajmiì inchrobà‑ne xi kjòhiseèn kóho̱kji nga jngoò itjandiì‑na koni s'ín tìfia.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'A̱n, kiskaàjndoòt'aà nangui. Ki'nchrè 'én xi i̱jiìn i̱sén kiìchja̱, kitsò: “Saulo, Saulo, ¿mé‑ne 'a̱n tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 K'e̱é kiskònangui‑la̱, kixan‑la̱: “¿Yá‑ne ngaji̱ Na̱'èn?” Kitsò‑na: “'A̱n‑ná xi 'mì‑na Jesús xi Nazaret ts'a̱n xi ji̱ tì'mìtji̱ngui kondra̱‑ná.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱koa̱, kijtseè ni'ín nga kjòhiseèn, tà kitsakjòn‑né, ta̱nga mìkiì ki'ya‑la̱ 'én xi 'a̱n kiìchja̱‑na.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 K'e̱é kiskònangui‑la̱ kixan‑la̱: “¿Mé xi s'iaàn, Na̱'èn?” Kitsò‑na: “Ti̱sítji̱in, t'in kixi̱ Damasco. Ya̱á s'e̱no̱jmí yije‑lè kó s'ín tjíndaà kjoa̱ xi s'i̱in.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kjòhiseèn ni'ín, 'a̱n mì ti̱ kiì kjòtsejèn‑na. Jñà xi̱ta̱ xi tji̱koa̱ kitsobà'ñó ndsa̱a nga kiìko̱‑na skanda Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ya̱ Damasco tíjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Ananías xi ndaà beèxkón Nainá koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma ts'e̱ Moisés. Jè Ananías ti̱koa̱á ndaà yaxkón i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna ya̱ i̱'nde jè.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 K'e̱ nga j'iì katsejèn‑na Ananías, kitsò‑na: “'Ndsè Saulo, kàtatáx'a̱‑ne xkoiìn.” Ti̱k'e̱é‑ne kitáx'a̱‑ne xkoaàn i̱kjoàn kiskoò'an Ananías.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Kitsò ìsa̱‑na: “Nainá xi ts'e̱ xi̱ta̱ jchínga‑ná jaàjiìn‑lè nga jcha̱xkoin mé xi mejèn‑la̱; ti̱koa̱ jcha̱xkoin jè xi Nguì Xi̱ta̱ Kixi̱; ki̱ná'yi 'én‑la̱ xi jè sobà ki̱chja̱‑lè.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ji̱í kéno̱jmí‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱, ngats'iì kjoa̱ xi tì'yi ko̱ xi tìna'yì.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 I̱'ndei̱, kì ti̱ chiñà‑ne. Ti̱sítji̱in; kàtamai bautizar; ti̱nókjoa̱t'aà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesús nga kàtatsjeèya jé‑lè.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’K'e̱ nga j'i̱‑na Jerusalén, kiaà ya̱ ñánda tíjna i̱ngo̱ ítjòn nga kichjàt'aà‑la̱ Nainá. Koni nijñá tí'biì‑na,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 tsatsejèn‑na̱ Na̱'èn‑ná; kitsò‑na: “Ti̱xátíyi, ni̱to̱n tìtjo̱kàjiìn na̱xa̱ndá Jerusalén; i̱jndé, mì yá xi kji̱'nchré 'én‑lè xi ki̱nókjoa̱yi i̱t'aà ts'a̱n.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'A̱n kixan‑la̱: “Na̱'èn, jyeé beèxkon‑na nga 'a̱n, xki̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga kiaà nga kitsobà'ñoá xi̱ta̱, kiskinìs'en nda̱yá, ti̱koa̱ kiskaàn‑koa̱a jñà xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà tsi̱ji.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 K'e̱ nga kisìk'en Esteban xi xi̱ta̱ chi̱'nda‑lè xi jè kitsjaà 'én tsi̱ji, ti̱koa̱á 'a̱n ya̱á tìjna̱a; ti̱koa̱á kisìjngoò takoàn nga kinìk'en; skanda 'a̱án kitsobà nikje‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kisìk'en Esteban.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ta̱nga jè Na̱'èn‑ná kitsò‑na: “T'in, ján siìkasén‑lè na̱xa̱ndá‑la̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi kjiìn títsa̱jna.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, ndaà nchi'nchré‑la̱ Pablo koni s'ín tíchja̱; k'e̱é kòjti‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré 'én xi jyehet'aà‑ne; 'ñó kiìchja̱ kóho̱tjín nga kitsò:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Jñà xi̱ta̱ koi, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱ ìsa̱, bítsajneè nikje‑la̱ koa̱ bíxteèn chijo ni'nde.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsjaà o̱kixi̱ nga tsasíjna'ya Pablo ya̱ cuartel; ti̱koa̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtajá‑la̱ mé‑ne nga ke̱èno̱jmí‑ne mé kjoa̱ xi tsohótsji nga kondra̱ fìtji̱ngui‑la̱ xi̱ta̱.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 K'e̱ nga jye tjít'aà'ñó, Pablo kiskònangui, kitsò‑la̱ jè soldado xi ya̱ síjna, jè xi bít'in‑la̱ jñà soldado xi i'nga:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Jè xi̱ta̱ xi bít'in‑la̱ jñà soldado xi i'nga, k'e̱ nga kiì'nchré nga xi̱ta̱ Romaá Pablo, kiìkon jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, kitsò‑la̱:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kiìkon Pablo, kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado kitsò‑la̱ Pablo:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Jñà xi̱ta̱ soldado xi tjín‑ne nga ko̱jà‑la̱, chinchat'aàxìn; ti̱koa̱á jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado k'e̱ nga kisijiìn‑la̱ nga jè Pablo xi̱ta̱ Roma‑né, kitsakjòn‑né koi kjoa̱‑la̱ nga jè kitsjaà o̱kixi̱ nga kisit'aà'ñó Pablo.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 K'e̱ nga komà inchijòn, jè xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado mejèn‑la̱ nga ndaà skoe̱ mé jé xi tjín‑la̱ nga k'oa̱s'ín óngui‑ne jñà xi̱ta̱ judío. Kiskíjnda̱'ñó; i̱kjoàn tsibíxkóya xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱xá ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío; kiìko̱ Pablo, tsasíjnangui nguixko̱n xi̱ta̱ koi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.