Atos 20

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 K'e̱ nga jye kisikjoàn‑la̱ kjoa̱siì, Pablo tsibíxkóya yije xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga kitsjaà‑la̱ 'én xi ndaà tsò nga kisì'ñójiìn ikon. I̱kjoàn, kisìhixat'aà xíkjín nga kiì ján nangui Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Koni s'ín tsajmeè nga kiì, jahato ngats'iì na̱xa̱ndá nga ndaà kisì'ñójiìn ikon jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; ijchò skanda Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Pablo, jàn sá tsibìjna Grecia. K'e̱ nga jye tíbìjnandaà nga skoé jngoò chitso nga jye tífì ján Siria, kisijiìn‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ judío, k'oa̱á s'ín tjíndaà‑la̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en; kisìkátji‑ne, ndi̱yá Macedonia kiì ìjngoò k'a‑ne.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Tsobáhijtako̱ jè Sópater xi Berea i̱'nde‑la̱, ti‑la̱ ma Pirro; jè Aristarco ko̱ Segundo xi Tesalónica i̱'nde‑la̱; Gayo xi Derbe i̱'nde‑la̱; ko̱ Timoteo; ti̱koa̱á ya̱ tji̱ko̱ Tíquico ko̱ Trófimo xi Asia i̱'nde‑la̱.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Jñà xi̱ta̱ xinguia̱á koi, kiì ítjòn‑né skanda ján Troas. Ya̱á kiskoòñà‑naje̱n.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 K'e̱ nga jye jyehet'aà jñà na̱chrjein‑la̱ s'eí nga bichiaá i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san, tsitsa̱jnaya jngoò‑je̱n chitso ya̱ Filipos; i̱kjoàn tsanguijiìn‑ndá‑je̱n; xi komà 'òn na̱chrjein ijchòtji̱ngui‑la̱je̱n ján Troas; ya̱á tsitsa̱jna jngoò xomàna̱‑je̱n.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Jè na̱chrjein tahàngo̱ nga tàts'en xomàna̱ chixoña yije‑je̱n nga kinìxkoa̱ya‑je̱n i̱nchra̱jín; jè Pablo 'ñó ndojò kiìko̱ nga tsibéno̱jmíya 'én‑la̱ Cristo. Tíchja̱‑né skanda kó nga ijchò osen ni̱tje̱n, koií kjoa̱‑la̱ nga komà inchijòn jye tífì‑ne.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ya̱ cuarto xi kijnasòn‑'nga ts'e̱ ni'ya ñánda titsa̱jna‑je̱n, kjìn lámpara títì.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Jngoò chíti xi 'mì Eutico tíjnajto ventana‑la̱ ni'ya xi jàn piso tjín‑la̱. Koa̱ jè Pablo nga 'ñó ndojò kiìko̱ 'én xi tsibéno̱jmí, jè chíti kisijnafè nga 'ñó nijñá‑la̱. K'e̱ nga jye 'ñó kjinafè, kiskaàngui skanda i̱t'aà nangui. K'e̱ nga kitjámiìtje̱n, jyeé k'en.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 K'e̱é inchrobàjen Pablo; kitsobàkjá, kitsò:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 I̱kjoàn kiì mijìn ìjngoò k'a‑ne ya̱ cuarto ñánda títsa̱jna; kisìxkoa̱ya i̱nchra̱jín, koa̱ tsakjèn‑ko̱ xíkjín. Ìjngoò k'a tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya skanda kis'e‑la̱ i̱sén. I̱kjoàn kiì‑ne.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Jñà xi̱ta̱ kiìko̱‑ne ni'ya‑la̱ jè chíti; jye tíjnakon‑ne; k'oa̱á tjín kjoa̱ xi ìsa̱ ndaà kjòtsja‑la̱ xi̱ta̱.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ngaje̱n, tsanguì ítjòn‑náje̱n, tsitsa̱jnaya‑je̱n chitso skanda ján Asón; ya̱á tsitjaàchjaàjto‑je̱n Pablo; k'oa̱á kitsò nga ndi̱yá ndso̱ko̱ó kiì‑ne.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 K'e̱ nga jye ijchò‑je̱n ján Aso, ya̱á kiskaàkjoò‑je̱n Pablo; tsibìjnayako̱‑naje̱n chitso; tsanguí‑je̱n skanda ján Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Itjo‑je̱n Mitilene. Nga komà inchijòn, tsitjaàjto‑je̱n Quío. Xi ma‑ne jò na̱chrjein ijchò‑je̱n Samos. Ya̱á Trogilio kinìkjáya‑je̱n. Xi komà jàn na̱chrjein ijchò‑je̱n Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Jè Pablo, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga tà kjoa̱hato kixi̱í Éfeso; kisìxátíya‑la̱ yijo‑la̱ nga mìkiì tsibìjna Asia; jè xi mejèn‑la̱ nga ìsa̱ ni̱to̱n ki̱jchò Jerusalén tsà koi na̱chrjein‑la̱ ya̱ tíjna k'e̱ nga ki̱tjo s'eí ts'e̱ Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Pablo, k'e̱ nga tíjna Mileto, kiskinìkjaá jñà xi̱ta̱ jchínga xi tjín‑la̱ xá ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Éfeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 K'e̱ nga ijchò jñà xi̱ta̱ jchínga, kitsò‑la̱:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nga kjit'aà na̱chrjein, 'ñó indaàkjoa̱ tìsìxá‑la̱ Nainá; mì k'oa̱á kji ndáxkoaàn bìxteèn nga otojñaà kjoa̱ koií kjoa̱‑la̱ koni s'ín síko̱‑na jñà xi̱ta̱ judío nga bíchjoà ikon‑na.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 'A̱n, mìkiì jyò óti̱jna nga beno̱jmíya‑nò ngats'iì kjoa̱ xi mochjeén‑nò xi kjo̱ndaà tsa̱jòn. Beno̱jmíya‑nò ñánda bixoña xi̱ta̱ ko̱ ni'ya‑nò.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 K'oa̱á s'ín beno̱jmíya yije‑la̱, ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne, Nainá kàtjít'aà‑la̱ ko̱ kàtakjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 I̱'ndei̱, ján tìfia Jerusalén; tsejèn ma‑na nga jè kjo̱'ñó tífìko̱‑na Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá. Mìkiì tíjiìn‑na mé kjoa̱ xi ko̱mat'ian;
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 ta jè‑né nga kjijndà na̱xa̱ndá ñánda bijchoa, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín béno̱jmíya‑na, k'e̱ nga kìjchoa Jerusalén, nda̱yá kóti̱jna, tse kjo̱'in siìkjiaán.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in, mìkiì makájno‑na na̱s'ín si̱ìk'en‑na xi̱ta̱. Jè xi mejèn‑na nga ndaà sìkitasoàn. Ndaà sikjehet'aà xá xi kitsjaà‑na Na̱'èn‑ná Jesucristo nga sika'biá 'én ndaà‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjo̱ndaà xi tsjá Nainá.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’I̱'ndei̱, k'oa̱á xan kixi̱‑nò ngats'ioò jñò xi kiyaxkon‑ná nga tsibeno̱jmí‑nò kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, mì ti̱ kiì jcha̱xkon‑ná.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 I̱'ndei̱, k'oa̱á xan‑nò, tsà mìkiì mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mìtsà 'a̱n tjín‑na jé tsà kjo̱'in s'e̱‑nò.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nga 'a̱n, jyeé tsibeno̱jmí yije‑nò kó s'ín tjín kjoa̱ xi tjíndaà‑la̱ Nainá; ni̱mé xi tsibì'ma‑nò.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Jñò, ti̱kinda̱a yijo‑nò, ti̱koa̱ ti̱kinda̱a na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi jè kisìkijne nga ko̱ jní‑la̱. K'oa̱á s'ín ti̱kinda̱a koni jngoò paxtò ts'e̱ orrè nga jè xá kitsjaà‑nò Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 'A̱n, be‑ná, k'e̱ nga ko̱ma i̱skan, nga jye kjián, kjoa̱has'en‑jiìn‑nò xi̱ta̱ xi kj'ei̱í koni tse̱jén ts'e̱n xi mejèn‑la̱ si̱ìkje xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ti̱koa̱ ki̱tjokàjiín xi ti̱ xi̱ta̱ tsa̱jòn‑nò xi kj'ei̱í kjo̱tíxoma ko̱kòya xi mìtsà kixi̱ kjoa̱; kji̱ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga skóna̱cha̱n‑la̱.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Ti̱tsa̱jnakon; ti̱kítsjeèn, 'a̱n, jàn nó tsohóti̱jnako̱‑nò ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n bìxteèn ndáxkoaàn nga tsibeno̱jmíya‑nò kós'ín si̱jchá yijo‑nò.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’I̱'ndei̱, ndí 'ndsè, ngats'ioò, tsja Nainá sìkítsa̱jnaya‑nò. Ti̱koa̱ sìkítsa̱jnajiìn‑nò 'én‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tsjacha xi tjín‑la̱, jè 'én xi ko̱ma tsjá‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑nò. I̱t'aà ts'e̱ 'én koi tjoé‑nò kjo̱tjò ján ngajmiì k'e̱ nga tjoé yije‑la̱ xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 'A̱n, ni̱mé xi jaàjiìn‑na, ni̱ to̱n, ni̱ nikje xi ts'e̱ xi̱ta̱.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Jñò, ndaà tíjiìn‑nò nga ndsa̱a kisìxá‑na nga kisìkijne ngats'iì tsojmì xi kinìchjeén‑je̱n ko̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnako̱‑na.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 K'oa̱á s'ín tsakoòya‑nò, mochjeén‑né nga si̱xá mé‑ne nga si̱chját'aà‑lá jñà xi̱ta̱ xi 'in títsa̱jna; ti̱kítsjeèn 'én‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo xi tsò: “Ìsa̱á ndaà machikon‑t'in jñà xi̱ta̱ xi tsjá mì k'oa̱à‑ne jñà xi̱ta̱ xi tjoé‑la̱.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 K'e̱ nga jye o̱kitsò, i̱kjoàn tsasìjna-xkó'nchi Pablo, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá kóho̱tjín xi̱ta̱.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ngats'iì kiskindàya, kitsobàkjá ko̱ kiskine'a Pablo.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Jñà xi̱ta̱, tsí 'on komà‑la̱ jè 'én xi kitsò Pablo nga mì ti̱ kiì skoe̱xkon‑ne xíkjín. Kiì kinì indiaà skanda ñánda kijna chitso.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.