Atos 20

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 K'e̱ nga jye kisikjoàn‑la̱ kjoa̱siì, Pablo tsibíxkóya yije xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga kitsjaà‑la̱ 'én xi ndaà tsò nga kisì'ñójiìn ikon. I̱kjoàn, kisìhixat'aà xíkjín nga kiì ján nangui Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Koni s'ín tsajmeè nga kiì, jahato ngats'iì na̱xa̱ndá nga ndaà kisì'ñójiìn ikon jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; ijchò skanda Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Pablo, jàn sá tsibìjna Grecia. K'e̱ nga jye tíbìjnandaà nga skoé jngoò chitso nga jye tífì ján Siria, kisijiìn‑la̱ nga jñà xi̱ta̱ judío, k'oa̱á s'ín tjíndaà‑la̱ nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en; kisìkátji‑ne, ndi̱yá Macedonia kiì ìjngoò k'a‑ne.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Tsobáhijtako̱ jè Sópater xi Berea i̱'nde‑la̱, ti‑la̱ ma Pirro; jè Aristarco ko̱ Segundo xi Tesalónica i̱'nde‑la̱; Gayo xi Derbe i̱'nde‑la̱; ko̱ Timoteo; ti̱koa̱á ya̱ tji̱ko̱ Tíquico ko̱ Trófimo xi Asia i̱'nde‑la̱.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Jñà xi̱ta̱ xinguia̱á koi, kiì ítjòn‑né skanda ján Troas. Ya̱á kiskoòñà‑naje̱n.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 K'e̱ nga jye jyehet'aà jñà na̱chrjein‑la̱ s'eí nga bichiaá i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san, tsitsa̱jnaya jngoò‑je̱n chitso ya̱ Filipos; i̱kjoàn tsanguijiìn‑ndá‑je̱n; xi komà 'òn na̱chrjein ijchòtji̱ngui‑la̱je̱n ján Troas; ya̱á tsitsa̱jna jngoò xomàna̱‑je̱n.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Jè na̱chrjein tahàngo̱ nga tàts'en xomàna̱ chixoña yije‑je̱n nga kinìxkoa̱ya‑je̱n i̱nchra̱jín; jè Pablo 'ñó ndojò kiìko̱ nga tsibéno̱jmíya 'én‑la̱ Cristo. Tíchja̱‑né skanda kó nga ijchò osen ni̱tje̱n, koií kjoa̱‑la̱ nga komà inchijòn jye tífì‑ne.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ya̱ cuarto xi kijnasòn‑'nga ts'e̱ ni'ya ñánda titsa̱jna‑je̱n, kjìn lámpara títì.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Jngoò chíti xi 'mì Eutico tíjnajto ventana‑la̱ ni'ya xi jàn piso tjín‑la̱. Koa̱ jè Pablo nga 'ñó ndojò kiìko̱ 'én xi tsibéno̱jmí, jè chíti kisijnafè nga 'ñó nijñá‑la̱. K'e̱ nga jye 'ñó kjinafè, kiskaàngui skanda i̱t'aà nangui. K'e̱ nga kitjámiìtje̱n, jyeé k'en.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 K'e̱é inchrobàjen Pablo; kitsobàkjá, kitsò:
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 I̱kjoàn kiì mijìn ìjngoò k'a‑ne ya̱ cuarto ñánda títsa̱jna; kisìxkoa̱ya i̱nchra̱jín, koa̱ tsakjèn‑ko̱ xíkjín. Ìjngoò k'a tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya skanda kis'e‑la̱ i̱sén. I̱kjoàn kiì‑ne.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Jñà xi̱ta̱ kiìko̱‑ne ni'ya‑la̱ jè chíti; jye tíjnakon‑ne; k'oa̱á tjín kjoa̱ xi ìsa̱ ndaà kjòtsja‑la̱ xi̱ta̱.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ngaje̱n, tsanguì ítjòn‑náje̱n, tsitsa̱jnaya‑je̱n chitso skanda ján Asón; ya̱á tsitjaàchjaàjto‑je̱n Pablo; k'oa̱á kitsò nga ndi̱yá ndso̱ko̱ó kiì‑ne.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 K'e̱ nga jye ijchò‑je̱n ján Aso, ya̱á kiskaàkjoò‑je̱n Pablo; tsibìjnayako̱‑naje̱n chitso; tsanguí‑je̱n skanda ján Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Itjo‑je̱n Mitilene. Nga komà inchijòn, tsitjaàjto‑je̱n Quío. Xi ma‑ne jò na̱chrjein ijchò‑je̱n Samos. Ya̱á Trogilio kinìkjáya‑je̱n. Xi komà jàn na̱chrjein ijchò‑je̱n Mileto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Jè Pablo, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga tà kjoa̱hato kixi̱í Éfeso; kisìxátíya‑la̱ yijo‑la̱ nga mìkiì tsibìjna Asia; jè xi mejèn‑la̱ nga ìsa̱ ni̱to̱n ki̱jchò Jerusalén tsà koi na̱chrjein‑la̱ ya̱ tíjna k'e̱ nga ki̱tjo s'eí ts'e̱ Pentecostés.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pablo, k'e̱ nga tíjna Mileto, kiskinìkjaá jñà xi̱ta̱ jchínga xi tjín‑la̱ xá ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Éfeso.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 K'e̱ nga ijchò jñà xi̱ta̱ jchínga, kitsò‑la̱:
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Nga kjit'aà na̱chrjein, 'ñó indaàkjoa̱ tìsìxá‑la̱ Nainá; mì k'oa̱á kji ndáxkoaàn bìxteèn nga otojñaà kjoa̱ koií kjoa̱‑la̱ koni s'ín síko̱‑na jñà xi̱ta̱ judío nga bíchjoà ikon‑na.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 'A̱n, mìkiì jyò óti̱jna nga beno̱jmíya‑nò ngats'iì kjoa̱ xi mochjeén‑nò xi kjo̱ndaà tsa̱jòn. Beno̱jmíya‑nò ñánda bixoña xi̱ta̱ ko̱ ni'ya‑nò.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 K'oa̱á s'ín beno̱jmíya yije‑la̱, ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne, Nainá kàtjít'aà‑la̱ ko̱ kàtakjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 I̱'ndei̱, ján tìfia Jerusalén; tsejèn ma‑na nga jè kjo̱'ñó tífìko̱‑na Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá. Mìkiì tíjiìn‑na mé kjoa̱ xi ko̱mat'ian;
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 ta jè‑né nga kjijndà na̱xa̱ndá ñánda bijchoa, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín béno̱jmíya‑na, k'e̱ nga kìjchoa Jerusalén, nda̱yá kóti̱jna, tse kjo̱'in siìkjiaán.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in, mìkiì makájno‑na na̱s'ín si̱ìk'en‑na xi̱ta̱. Jè xi mejèn‑na nga ndaà sìkitasoàn. Ndaà sikjehet'aà xá xi kitsjaà‑na Na̱'èn‑ná Jesucristo nga sika'biá 'én ndaà‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjo̱ndaà xi tsjá Nainá.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ’I̱'ndei̱, k'oa̱á xan kixi̱‑nò ngats'ioò jñò xi kiyaxkon‑ná nga tsibeno̱jmí‑nò kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá, mì ti̱ kiì jcha̱xkon‑ná.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 I̱'ndei̱, k'oa̱á xan‑nò, tsà mìkiì mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Jesús, mìtsà 'a̱n tjín‑na jé tsà kjo̱'in s'e̱‑nò.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Nga 'a̱n, jyeé tsibeno̱jmí yije‑nò kó s'ín tjín kjoa̱ xi tjíndaà‑la̱ Nainá; ni̱mé xi tsibì'ma‑nò.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Jñò, ti̱kinda̱a yijo‑nò, ti̱koa̱ ti̱kinda̱a na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi jè kisìkijne nga ko̱ jní‑la̱. K'oa̱á s'ín ti̱kinda̱a koni jngoò paxtò ts'e̱ orrè nga jè xá kitsjaà‑nò Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 'A̱n, be‑ná, k'e̱ nga ko̱ma i̱skan, nga jye kjián, kjoa̱has'en‑jiìn‑nò xi̱ta̱ xi kj'ei̱í koni tse̱jén ts'e̱n xi mejèn‑la̱ si̱ìkje xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Ti̱koa̱ ki̱tjokàjiín xi ti̱ xi̱ta̱ tsa̱jòn‑nò xi kj'ei̱í kjo̱tíxoma ko̱kòya xi mìtsà kixi̱ kjoa̱; kji̱ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga skóna̱cha̱n‑la̱.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Ti̱tsa̱jnakon; ti̱kítsjeèn, 'a̱n, jàn nó tsohóti̱jnako̱‑nò ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n bìxteèn ndáxkoaàn nga tsibeno̱jmíya‑nò kós'ín si̱jchá yijo‑nò.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ’I̱'ndei̱, ndí 'ndsè, ngats'ioò, tsja Nainá sìkítsa̱jnaya‑nò. Ti̱koa̱ sìkítsa̱jnajiìn‑nò 'én‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tsjacha xi tjín‑la̱, jè 'én xi ko̱ma tsjá‑la̱ nga'ñó ini̱ma̱‑nò. I̱t'aà ts'e̱ 'én koi tjoé‑nò kjo̱tjò ján ngajmiì k'e̱ nga tjoé yije‑la̱ xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 'A̱n, ni̱mé xi jaàjiìn‑na, ni̱ to̱n, ni̱ nikje xi ts'e̱ xi̱ta̱.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Jñò, ndaà tíjiìn‑nò nga ndsa̱a kisìxá‑na nga kisìkijne ngats'iì tsojmì xi kinìchjeén‑je̱n ko̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnako̱‑na.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 K'oa̱á s'ín tsakoòya‑nò, mochjeén‑né nga si̱xá mé‑ne nga si̱chját'aà‑lá jñà xi̱ta̱ xi 'in títsa̱jna; ti̱kítsjeèn 'én‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo xi tsò: “Ìsa̱á ndaà machikon‑t'in jñà xi̱ta̱ xi tsjá mì k'oa̱à‑ne jñà xi̱ta̱ xi tjoé‑la̱.”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 K'e̱ nga jye o̱kitsò, i̱kjoàn tsasìjna-xkó'nchi Pablo, kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá kóho̱tjín xi̱ta̱.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ngats'iì kiskindàya, kitsobàkjá ko̱ kiskine'a Pablo.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Jñà xi̱ta̱, tsí 'on komà‑la̱ jè 'én xi kitsò Pablo nga mì ti̱ kiì skoe̱xkon‑ne xíkjín. Kiì kinì indiaà skanda ñánda kijna chitso.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.