Atos 19
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT
1 K'e̱ nga tákó ya̱ tíjna Apolos ya̱ na̱xa̱ndá Corinto, jè Pablo, kjìn i̱'nde jahatojiìn xi nindoò choòn nga ijchò Éfeso. Ya̱á kiskaàjiìn i'nga xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Pablo kitsò‑la̱:
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Pablo kitsò:
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 K'e̱ nga jye kiì'nchré 'én koi, i̱kjoàn komà bautizar i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pablo, k'e̱ nga jye tsohósòn‑la̱ tsja, jñà xi̱ta̱ koi jahas'en‑jiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, i̱kjoàn kiìchja̱ 'én xi kj'ei̱í tsò ti̱koa̱ kiìchja̱ya ngajo‑la̱ Nainá.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Ngats'iì xi̱ta̱ koi, tejò ma xi xi̱ta̱ x'i̱n.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pablo, jàn sá tsibìjna Éfeso nga xki̱ xòhoto̱ fì ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga; mìkiì tsakjón nga béno̱jmíya, 'ñó kiìchja̱ko̱ xi̱ta̱ nga kàtakjeiín‑la̱ kós'ín otíxoma Nainá.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi kisìtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱, mìkiì kòkjeiín‑la̱ koni s'ín tíhokóya Pablo. Ch'oó kiìchja̱ nga nguixko̱n xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo. Pablo, k'e̱é tsasìt'aà xìn; kiìko̱ yije xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo. Ya̱á kiìko̱ jngoò ni'ya escuela ñánda okóya xi̱ta̱ xi 'mì Tirano. Ya̱á tsajoóya‑ne nga na̱chrjein nchijòn.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Pablo, jò nó tsibìjna nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱. K'oa̱á s'ín komà nga kiì'nchré 'én ndaà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna na̱xa̱ndá ts'e̱ nangui Asia.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Nainá, tseé kjo̱xkón kis'iìn nga jè kisìkjeén Pablo.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Skanda jè pahìto̱‑la̱ ko̱ nikje xi síkjeén Pablo f'iìkjaá xi̱ta̱ nga fìko̱‑la̱ xi̱ta̱ xi xk'én. K'e̱ nga jye síko̱ jñà nikje, mandaà‑ne ch'in xi tjín‑la̱; ti̱koa̱á bitjokàjiìn‑ne ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í xi tíjiìn ini̱ma̱‑la̱.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Tjín i'nga xi̱ta̱ judío xi xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tjíma nga ochrjekàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱. Mejèn‑la̱ k'oa̱ ti̱s'ín si̱ìkaxki̱ 'ín‑la̱ Jesús nga ko̱xkiì‑la̱ xi̱ta̱. Tsò‑la̱ jè nei̱í:
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Jngoò xi̱ta̱ judío xi 'mì Esceva xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, k'oa̱á s'ín mejèn kis'iìn i̱xti‑la̱ xi itoò ma‑ne.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ta̱nga jè xi̱ta̱ nei̱í, jngoò k'a kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ kiskaàn‑ko̱ jñà i̱xti koi; kitsjoònè kitsjoòfe; kisìkijne‑la̱ nga itoò i̱xti. Itjo ni'ya, i̱kjoàn tsanga nga laká kjoàn koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kisìki'on.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi tjín ján na̱xa̱ndá Éfeso, kiì'nchré kjoa̱ xi komà; tà kitsakjòn‑né. Ìsa̱á 'ñó ndaà kijtseèxkón Na̱'èn‑ná Jesucristo.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kjìn xi̱ta̱ xi jye mokjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, j'iì kéno̱jmí nga nguixko̱n xi̱ta̱ nga ch'o tjín xá xi kis'iìn nga sa̱ ítjòn.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Ti̱koa̱á kjìn ma xi̱ta̱ tj'e j'iìko̱ yije libro xi kisìkjeén nga ti̱sa̱ ítjòn nga tsaká. Chinchájiìn ni'ín nga kitiì nga nguixko̱n yije xi̱ta̱. K'e̱ nga komà kinda̱ jè chjí‑la̱ libro xi kitì, icháte jmiì to̱n plata tjín‑ne chjí‑la̱.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga 'ñó tsangasòn 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo; tseé nga'ñó kis'e‑la̱.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 K'e̱ nga jye jyehet'aà kjoa̱ koi, Pablo kisìkítsjeèn nga ján kjoi̱ Jerusalén, kjoa̱hato nangui Macedonia ko̱ Acaya. K'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga ti̱koa̱ mochjeén‑né nga ján kjoi̱ na̱xa̱ndá Roma.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 K'e̱é kisìkasén ingajò xi̱ta̱ xi síchját'aà‑la̱ ján nangui Macedonia, jè Timoteo ko̱ Erasto; ko̱ jè Pablo, ya̱á tsibìjna chiba na̱chrjein ìsa̱ ya̱ nangui Asia.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Jñà na̱chrjein koi, 'ñó tse kjoa̱siì kis'e ya̱ Éfeso, koií kjoa̱‑la̱ Ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Demetrio xi síxáko̱ ki̱cha̱ plata, bíndaà xkósòn‑la̱ ts'e̱ i̱ngo̱‑la̱ Diana. Ngats'iì xi̱ta̱ xi síxáko̱ 'ñó ndaà síkijne to̱n.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Tsibíxkóya ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ xi síxáko̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi ti̱koa̱ koi xá s'ín, kitsò‑la̱:
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ta̱nga ti̱koa̱á titsa̱'ya‑nò, ko̱ titsa̱na'yà‑nò nga jè xi̱ta̱ xi 'mì Pablo, k'oa̱á s'ín binchá'a yije xi̱ta̱ nga mì xó tsà nainá xi tsja xi̱ta̱ sindaà‑ne. Kjìn ma‑ne xi jye jahatjìya‑la̱, mìtsà ta̱ i̱ Éfeso, kóho̱kji jngoò itjandiì nangui Asia.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Jè kjoa̱ koi, mìkiì ndaà tjín. Mìtsà tà koi kjoa̱‑la̱ nga chi̱ja xá xi 'nè. Ti̱koa̱á tjín‑la̱ kjo̱skon tsà chi̱ja i̱ngo̱‑la̱ nainá xi 'mì Diana, jè xi 'ñó 'nga tíjna nga mì ti̱ kiì skoe̱xkón‑ne xi̱ta̱; ko̱ ya̱á chi̱ja kjoa̱jeya‑la̱; mìtsà tà i̱ Asia nga yaxkón, tíjtsaá i̱sò'nde.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, 'ñó kòjti‑la̱, i̱kjoàn 'ñó kiìchja̱ nga kitsò:
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Kóho̱kji na̱xa̱ndá kis'e kjoa̱siì; kitsobà'ñó jè xi 'mì Gayo ko̱ Aristarco. Ingajò xi̱ta̱ koi, ya̱á kjihijtako̱ Pablo; ján i̱'nde‑la̱ nangui Macedonia. Fàhatje̱n fàhania, kiìko̱ ni'ya teatro ñánda bixoña xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pablo, mejèn jahas'en tji̱ngui‑la̱ ni'ya nga ki̱chja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo mìkiì kitsjaà'nde‑la̱.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Ti̱koa̱á ya̱á títsa̱jna i'nga xi̱ta̱ xi xá tjín‑la̱ ts'e̱ nangui Asia xi amigo ts'e̱ Pablo. Kisìkasén‑la̱ 'én nga mì ya̱ kjoa̱s'en‑jiìn ya̱ ni'ya teatro.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Ya̱ ni'ya teatro ñánda chixoña xi̱ta̱, mìkiì 'ya‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín. Xki̱ xi ján chja̱, ka̱kj'ei̱í ka̱kj'ei̱í tsò nga jngoò ìjngoò. Ìsa̱á kjìn ma‑ne xi mìkiì tíjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín i̱'nde jè.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Jñà xi̱ta̱ judío tsasíjna osen Alejandro nga kisìkíchja̱. Jè Alejandro, k'e̱é kiskímiìtje̱n tsja nga kisìkítsa̱jnajyò xi̱ta̱. Mejèn‑la̱ nga ko̱si̱ko̱ xi̱ta̱ judío.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kijtseèxkon Alejandro nga xi̱ta̱ judío, ngats'iì, 'ñó kiìchja̱ nga ta jngoó jta̱á kiìchja̱, kitsò:
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Jè xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ secretario ts'e̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga jye kisìkítsa̱jnajyò xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kitsò‑la̱:
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Ni̱jngoò xi ko̱ma kíjna'ma kjoa̱ koi. Mochjeén‑né nga mì ta̱xki̱ s'e̱en; ítjòn ti̱kítsjeèn.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Jñà xi̱ta̱ xi jñò kòf'i̱ko̱ò i̱jndé, nì mé kjoa̱ xi kòhótsji i̱t'aà ts'e̱ i̱ngo̱; ti̱koa̱á mìtsà jè nea̱‑ná Diana kàchja̱jno‑la̱.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Tsà jè Demetrio ko̱ xi̱ta̱ xi síxáko̱, tsà mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, tjín xi̱ta̱xá xi ma‑la̱ bíndaàjiìn, koa̱ tjín ni'ya osen ñánda sindaàjiìn mé‑ne nga ko̱ma ki̱nchako̱‑ne yijo‑la̱.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Jñò, tsà mé xi mejèn‑ìsa‑nò, kàtasijna jngoò junta ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi kixi̱ tjín nga kàtasindaàjiìn koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Jè kjoa̱ xi kòma i̱'ndei̱, tjín‑la̱ kjo̱skon tsà jè xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma ki̱chja̱'nchré‑ná nga kjo̱siì titsa̱binchaátsjiaá. ¿Mé kinda̱ xi k'oia̱á?
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 K'e̱ nga jye o̱kitsò xi̱ta̱ jè, kiì yije‑ne ni'ya‑la̱ xi̱ta̱.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.