Atos 19
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 K'e̱ nga tákó ya̱ tíjna Apolos ya̱ na̱xa̱ndá Corinto, jè Pablo, kjìn i̱'nde jahatojiìn xi nindoò choòn nga ijchò Éfeso. Ya̱á kiskaàjiìn i'nga xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pablo kitsò‑la̱:
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pablo kitsò:
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 K'e̱ nga jye kiì'nchré 'én koi, i̱kjoàn komà bautizar i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Pablo, k'e̱ nga jye tsohósòn‑la̱ tsja, jñà xi̱ta̱ koi jahas'en‑jiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá, i̱kjoàn kiìchja̱ 'én xi kj'ei̱í tsò ti̱koa̱ kiìchja̱ya ngajo‑la̱ Nainá.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Ngats'iì xi̱ta̱ koi, tejò ma xi xi̱ta̱ x'i̱n.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pablo, jàn sá tsibìjna Éfeso nga xki̱ xòhoto̱ fì ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga; mìkiì tsakjón nga béno̱jmíya, 'ñó kiìchja̱ko̱ xi̱ta̱ nga kàtakjeiín‑la̱ kós'ín otíxoma Nainá.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi kisìtájaàjiìn ini̱ma̱‑la̱, mìkiì kòkjeiín‑la̱ koni s'ín tíhokóya Pablo. Ch'oó kiìchja̱ nga nguixko̱n xi̱ta̱ i̱t'aà ts'e̱ ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo. Pablo, k'e̱é tsasìt'aà xìn; kiìko̱ yije xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo. Ya̱á kiìko̱ jngoò ni'ya escuela ñánda okóya xi̱ta̱ xi 'mì Tirano. Ya̱á tsajoóya‑ne nga na̱chrjein nchijòn.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Pablo, jò nó tsibìjna nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱. K'oa̱á s'ín komà nga kiì'nchré 'én ndaà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna na̱xa̱ndá ts'e̱ nangui Asia.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Nainá, tseé kjo̱xkón kis'iìn nga jè kisìkjeén Pablo.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Skanda jè pahìto̱‑la̱ ko̱ nikje xi síkjeén Pablo f'iìkjaá xi̱ta̱ nga fìko̱‑la̱ xi̱ta̱ xi xk'én. K'e̱ nga jye síko̱ jñà nikje, mandaà‑ne ch'in xi tjín‑la̱; ti̱koa̱á bitjokàjiìn‑ne ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í xi tíjiìn ini̱ma̱‑la̱.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Tjín i'nga xi̱ta̱ judío xi xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tjíma nga ochrjekàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱. Mejèn‑la̱ k'oa̱ ti̱s'ín si̱ìkaxki̱ 'ín‑la̱ Jesús nga ko̱xkiì‑la̱ xi̱ta̱. Tsò‑la̱ jè nei̱í:
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Jngoò xi̱ta̱ judío xi 'mì Esceva xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, k'oa̱á s'ín mejèn kis'iìn i̱xti‑la̱ xi itoò ma‑ne.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ta̱nga jè xi̱ta̱ nei̱í, jngoò k'a kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ kiskaàn‑ko̱ jñà i̱xti koi; kitsjoònè kitsjoòfe; kisìkijne‑la̱ nga itoò i̱xti. Itjo ni'ya, i̱kjoàn tsanga nga laká kjoàn koi kjoa̱‑la̱ nga 'ñó kisìki'on.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ngats'iì xi̱ta̱ judío ko̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío xi tjín ján na̱xa̱ndá Éfeso, kiì'nchré kjoa̱ xi komà; tà kitsakjòn‑né. Ìsa̱á 'ñó ndaà kijtseèxkón Na̱'èn‑ná Jesucristo.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kjìn xi̱ta̱ xi jye mokjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, j'iì kéno̱jmí nga nguixko̱n xi̱ta̱ nga ch'o tjín xá xi kis'iìn nga sa̱ ítjòn.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ti̱koa̱á kjìn ma xi̱ta̱ tj'e j'iìko̱ yije libro xi kisìkjeén nga ti̱sa̱ ítjòn nga tsaká. Chinchájiìn ni'ín nga kitiì nga nguixko̱n yije xi̱ta̱. K'e̱ nga komà kinda̱ jè chjí‑la̱ libro xi kitì, icháte jmiì to̱n plata tjín‑ne chjí‑la̱.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga 'ñó tsangasòn 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo; tseé nga'ñó kis'e‑la̱.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 K'e̱ nga jye jyehet'aà kjoa̱ koi, Pablo kisìkítsjeèn nga ján kjoi̱ Jerusalén, kjoa̱hato nangui Macedonia ko̱ Acaya. K'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn nga ti̱koa̱ mochjeén‑né nga ján kjoi̱ na̱xa̱ndá Roma.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 K'e̱é kisìkasén ingajò xi̱ta̱ xi síchját'aà‑la̱ ján nangui Macedonia, jè Timoteo ko̱ Erasto; ko̱ jè Pablo, ya̱á tsibìjna chiba na̱chrjein ìsa̱ ya̱ nangui Asia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Jñà na̱chrjein koi, 'ñó tse kjoa̱siì kis'e ya̱ Éfeso, koií kjoa̱‑la̱ Ndi̱yá xi̱tse̱‑la̱ Cristo.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Demetrio xi síxáko̱ ki̱cha̱ plata, bíndaà xkósòn‑la̱ ts'e̱ i̱ngo̱‑la̱ Diana. Ngats'iì xi̱ta̱ xi síxáko̱ 'ñó ndaà síkijne to̱n.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Tsibíxkóya ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ xi síxáko̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í xi ti̱koa̱ koi xá s'ín, kitsò‑la̱:
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Ta̱nga ti̱koa̱á titsa̱'ya‑nò, ko̱ titsa̱na'yà‑nò nga jè xi̱ta̱ xi 'mì Pablo, k'oa̱á s'ín binchá'a yije xi̱ta̱ nga mì xó tsà nainá xi tsja xi̱ta̱ sindaà‑ne. Kjìn ma‑ne xi jye jahatjìya‑la̱, mìtsà ta̱ i̱ Éfeso, kóho̱kji jngoò itjandiì nangui Asia.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Jè kjoa̱ koi, mìkiì ndaà tjín. Mìtsà tà koi kjoa̱‑la̱ nga chi̱ja xá xi 'nè. Ti̱koa̱á tjín‑la̱ kjo̱skon tsà chi̱ja i̱ngo̱‑la̱ nainá xi 'mì Diana, jè xi 'ñó 'nga tíjna nga mì ti̱ kiì skoe̱xkón‑ne xi̱ta̱; ko̱ ya̱á chi̱ja kjoa̱jeya‑la̱; mìtsà tà i̱ Asia nga yaxkón, tíjtsaá i̱sò'nde.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, 'ñó kòjti‑la̱, i̱kjoàn 'ñó kiìchja̱ nga kitsò:
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kóho̱kji na̱xa̱ndá kis'e kjoa̱siì; kitsobà'ñó jè xi 'mì Gayo ko̱ Aristarco. Ingajò xi̱ta̱ koi, ya̱á kjihijtako̱ Pablo; ján i̱'nde‑la̱ nangui Macedonia. Fàhatje̱n fàhania, kiìko̱ ni'ya teatro ñánda bixoña xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pablo, mejèn jahas'en tji̱ngui‑la̱ ni'ya nga ki̱chja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo mìkiì kitsjaà'nde‑la̱.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Ti̱koa̱á ya̱á títsa̱jna i'nga xi̱ta̱ xi xá tjín‑la̱ ts'e̱ nangui Asia xi amigo ts'e̱ Pablo. Kisìkasén‑la̱ 'én nga mì ya̱ kjoa̱s'en‑jiìn ya̱ ni'ya teatro.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ya̱ ni'ya teatro ñánda chixoña xi̱ta̱, mìkiì 'ya‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín. Xki̱ xi ján chja̱, ka̱kj'ei̱í ka̱kj'ei̱í tsò nga jngoò ìjngoò. Ìsa̱á kjìn ma‑ne xi mìkiì tíjiìn‑la̱ mé kjoa̱ xi tjín i̱'nde jè.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Jñà xi̱ta̱ judío tsasíjna osen Alejandro nga kisìkíchja̱. Jè Alejandro, k'e̱é kiskímiìtje̱n tsja nga kisìkítsa̱jnajyò xi̱ta̱. Mejèn‑la̱ nga ko̱si̱ko̱ xi̱ta̱ judío.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Jñà xi̱ta̱, k'e̱ nga kijtseèxkon Alejandro nga xi̱ta̱ judío, ngats'iì, 'ñó kiìchja̱ nga ta jngoó jta̱á kiìchja̱, kitsò:
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Jè xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ secretario ts'e̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga jye kisìkítsa̱jnajyò xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kitsò‑la̱:
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ni̱jngoò xi ko̱ma kíjna'ma kjoa̱ koi. Mochjeén‑né nga mì ta̱xki̱ s'e̱en; ítjòn ti̱kítsjeèn.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Jñà xi̱ta̱ xi jñò kòf'i̱ko̱ò i̱jndé, nì mé kjoa̱ xi kòhótsji i̱t'aà ts'e̱ i̱ngo̱; ti̱koa̱á mìtsà jè nea̱‑ná Diana kàchja̱jno‑la̱.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Tsà jè Demetrio ko̱ xi̱ta̱ xi síxáko̱, tsà mé kjoa̱ xi tjín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, tjín xi̱ta̱xá xi ma‑la̱ bíndaàjiìn, koa̱ tjín ni'ya osen ñánda sindaàjiìn mé‑ne nga ko̱ma ki̱nchako̱‑ne yijo‑la̱.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Jñò, tsà mé xi mejèn‑ìsa‑nò, kàtasijna jngoò junta ts'e̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi kixi̱ tjín nga kàtasindaàjiìn koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Jè kjoa̱ xi kòma i̱'ndei̱, tjín‑la̱ kjo̱skon tsà jè xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma ki̱chja̱'nchré‑ná nga kjo̱siì titsa̱binchaátsjiaá. ¿Mé kinda̱ xi k'oia̱á?
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 K'e̱ nga jye o̱kitsò xi̱ta̱ jè, kiì yije‑ne ni'ya‑la̱ xi̱ta̱.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.