Atos 17
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 Jahato Anfípolis ko̱ Apolonia, ijchò Tesalónica ya̱ na̱xa̱ndá ñánda tjín jngoò ni'ya i̱ngo̱ sinagoga xi ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Jè Pablo, koni s'ín kjit'aà, jahas'en jè ni'ya i̱ngo̱ sinagoga; jàn na̱chrjein nìkjáya tsajoóya‑ne nga kiskoòta'yà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 K'oa̱á s'ín tsibéno̱jmí‑la̱ nga jè Cristo k'oa̱á s'ín tjínè‑la̱ nga ki̱yá ti̱koa̱á jaáyaá‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà. Kitsò‑la̱:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Tjín i'nga xi̱ta̱ judío xi kòkjeiín‑la̱; ya̱á tsobáhijtako̱ Pablo ko̱ Silas. Ti̱koa̱á kjìn íchjín ítjòn kòkjeiín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ griego xi beèxkón Nainá.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío xi mìkiì mokjeiín‑la̱, kjòchi̱ni̱keè Pablo ko̱ Silas. Tsibíxkóya xi̱ta̱ ts'eè xi tà jyò tjíma; tsibíts'ia̱ kjoa̱siì ya̱ na̱xa̱ndá; kiì kjaán‑t'aà ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Jasón nga tsohótsji Pablo ko̱ Silas nga mejèn‑la̱ si̱ìkíjna osen nga nguixko̱n na̱xa̱ndá.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ta̱nga mìkiì kisakò‑la̱ ñánda tíjna Pablo ko̱ Silas; kjo̱'ñó komà‑la̱ nga tsachrje ni'ya jè Jasón ko̱ i'nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi ya̱ títsa̱jna nga kiìko̱ nguixko̱n xi̱ta̱xá; 'ñó kiìchja̱ kitsò:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Ngats'iì xi̱ta̱ koi, jè Jasón kitsjaà'nde‑la̱ ni'ya‑la̱. Saà kondra̱á fì‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ César xi xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma; k'oa̱á tsò nga tjín ìjngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi Jesús 'mì.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Jñà xi̱ta̱xá ko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kòjtií‑la̱.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Jè Jasón ko̱ xi̱ta̱ xi i'nga tsibíchjítjì yijo‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱xá nga komà tsibìtsa̱jnandei̱í‑ne.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 K'e̱ nga jye kòjñò, jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo ni̱to̱ón kisìkasén jè Pablo ko̱ Silas skanda ján na̱xa̱ndá Berea. K'e̱ nga ijchò i̱'nde jè jahas'en ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna Berea, ìsa̱á ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ mì k'oa̱à‑ne koni xi títsa̱jna ya̱ Tesalónica; ìsa̱á ni̱to̱n kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá ko̱ na̱chrjein inchijòn tsibíxke̱jiìn Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga mejèn‑la̱ skoe̱ tsà kixi̱í kjoa̱ koni tsò 'én xi okóya Pablo.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Kjìn xi̱ta̱ judío kòkjeiín‑la̱ ti̱koa̱ kjìn íchjín ítjòn ko̱ xi̱ta̱ x'i̱n kòkjeiín‑la̱ xi xi̱ta̱ griego.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Jñà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna Tesalónica, k'e̱ nga kiì'nchré nga jè Pablo ko̱ Silas ya̱ títsa̱jna Berea, nga 'én‑la̱ Nainá nchibéno̱jmí, kiì ya̱ na̱xa̱ndá jè nga kiì kinchá'a xi̱ta̱ mé‑ne nga kisakò‑ne kjoa̱siì.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ni̱to̱ón kisìkasén Pablo ján i̱ndiì ndáchikon; tà jè Silas ko̱ Timoteo tsibìtsa̱jna ya̱ Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Jñà xi̱ta̱ xi tsobáhijtako̱ Pablo nga kiì kinì indiaà, kiìko̱ skanda Atenas. K'e̱ nga jye j'iì‑ne xi̱ta̱ koi, 'ya‑la̱ o̱kixi̱ Silas ko̱ Timoteo nga ni̱to̱ón kji̱tji̱ngui‑la̱ Pablo.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Pablo, k'e̱ nga tíjna na̱xa̱ndá Atenas nga tíkoña‑la̱ Silas ko̱ Timoteo, 'ñó baá komà‑la̱ nga kijtseè nga ya̱ na̱xa̱ndá jè, 'ñó kjìn xkósòn beèxkón.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga tsajoókjoòko̱ xi̱ta̱ judío ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá; na̱chrjein inchijòn tsohóko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi bixoña ya̱ ndi̱tsi̱n.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Na̱chrjein koi tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsakóya kjo̱hítsjeèn ts'e̱ xi̱ta̱ epicúreo ko̱ xi̱ta̱ estoicos nga tsajoókjoò Pablo. Tjín i'nga xi tsò:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 K'e̱é kiìko̱ jngoò i̱'nde ñánda 'mì Areópago. Kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 'Ñó kj'ei̱í tsò. Mejèn‑naje̱n nga jcha̱‑je̱n kó tsòya‑ne.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Koií o̱kitsò‑ne nga jñà xi̱ta̱ Atenas ko̱ xi̱ta̱ xi xìn nangui‑la̱ xi ya̱ títsa̱jna, tà jè xi mejèn‑la̱ nga skoe̱ ko̱ ko̱ma kjo̱óya‑ne ngats'iì kjoa̱ xi̱tse̱.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pablo, tsasíjna kixi̱ nga jngoò osen‑la̱ i̱'nde Areópago, kitsò:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 K'e̱ nga jáhatoaà jñà i̱ngo̱ ñánda bixoñaà, kìjtseè jngoaà i̱ngo̱ ñánda tjít'aà 'én xi tsò: “Nainá xi mìkiì yaxkon‑la̱.” Jè xi jñò yaxkón, na̱s'ín mì kì yaxkon, ti̱jè‑ne xi 'a̱n beno̱jmí‑nò.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’Jè Nainá xi tsibíndaà i̱sò'nde, ngats'iì tsojmì xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde, jè xi nei‑la̱ ngajmiì ko̱ nangui; mìtsà ya̱ tíjnaya i̱ngo̱ xi tsja xi̱ta̱ bíndaà‑ne.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Ti̱koa̱á, ni̱mé xi mochjeén‑la̱ i̱t'aà tsa̱ján. Ta sa̱á jè tísíkíjnakon‑ná, tsjá‑ná tjo̱ xi chjoaán, tsjá‑ná ngats'iì xi mochjeén‑ná.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 ’Nainá, jngoò xi̱ta̱ kisìkjeén nga tsibíndaà ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde; kiskoòsòn‑la̱ kótjín na̱chrjein kítsa̱jna ko̱ ñánda kítsa̱jna,
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 mé‑ne nga kàtátsji‑ne Nainá, na̱s'ín k'oa̱s'ín kàtas'ín koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ nga ótsjijno ótsjit'aà nangui. Ta̱nga Nainá, mìtsà kjiìn tíjna; chrañà tíjnat'aà‑ná.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Koni s'ín kitsò jngoò xi̱ta̱ tsa̱jòn xi 'ñó chji̱ne̱: “Jñá, ki'ndí‑la̱ Nainá 'mì‑ná.” Kixi̱í kjoa̱, nga jè tsjá‑ná nga titsa̱jnakoaán nga nìkjaníyá nga titsa̱jnasoán i̱sò'nde.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Tsà kixi̱ kjoa̱ nga ki'ndí‑la̱ Nainá 'mì‑ná, mì k'oa̱s'ín si̱kítsjeén nga Nainá jñà i̱sén xi ki̱cha̱ oro xi ki̱cha̱ plata ko̱ xi nda̱jo̱ xi xi̱ta̱ bíndaà‑ne tsja koni s'ín tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Nga sa̱ ítjòn Nainá kitsjaà'nde‑né nga tjíjñò‑la̱ xi̱ta̱. Ta̱nga i̱'ndei̱, k'oa̱á s'ín tsjá o̱kixi̱ nga tíjtsa i̱sò'nde nga jñà xi̱ta̱ kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Nainá jye tsibíjna jngoò na̱chrjein nga kixi̱ koi̱ìndaàjiìn ngats'iì xi̱ta̱ i̱sò'nde. Jaàjiìn jngoò xi̱ta̱ xi kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga jè ko̱ma xi̱ta̱xá xi koi̱ìndaàjiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. Ko̱ k'oa̱á s'ín tsakó nga kixi̱ kjoa̱ k'e̱ nga kisìkjaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 K'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ nga faáya‑la̱ mik'en i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà, tjín i'nga xi̱ta̱ xi tà tsijnò'nga‑né ko̱ tjín i'nga xi kitsò:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Pablo, k'e̱é itjojiìn‑la̱.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna nga kòkjeiín‑la̱: jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Dionisio xi ya̱ chja̱‑ne ts'e̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnajtín xi 'mì Areópago; ti̱koa̱ jngoò chjo̱ón xi 'mì Dámaris, ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í ìsa̱.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.