Atos 17

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jahato Anfípolis ko̱ Apolonia, ijchò Tesalónica ya̱ na̱xa̱ndá ñánda tjín jngoò ni'ya i̱ngo̱ sinagoga xi ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Jè Pablo, koni s'ín kjit'aà, jahas'en jè ni'ya i̱ngo̱ sinagoga; jàn na̱chrjein nìkjáya tsajoóya‑ne nga kiskoòta'yà Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 K'oa̱á s'ín tsibéno̱jmí‑la̱ nga jè Cristo k'oa̱á s'ín tjínè‑la̱ nga ki̱yá ti̱koa̱á jaáyaá‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà. Kitsò‑la̱:
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Tjín i'nga xi̱ta̱ judío xi kòkjeiín‑la̱; ya̱á tsobáhijtako̱ Pablo ko̱ Silas. Ti̱koa̱á kjìn íchjín ítjòn kòkjeiín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ griego xi beèxkón Nainá.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío xi mìkiì mokjeiín‑la̱, kjòchi̱ni̱keè Pablo ko̱ Silas. Tsibíxkóya xi̱ta̱ ts'eè xi tà jyò tjíma; tsibíts'ia̱ kjoa̱siì ya̱ na̱xa̱ndá; kiì kjaán‑t'aà ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'mì Jasón nga tsohótsji Pablo ko̱ Silas nga mejèn‑la̱ si̱ìkíjna osen nga nguixko̱n na̱xa̱ndá.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Ta̱nga mìkiì kisakò‑la̱ ñánda tíjna Pablo ko̱ Silas; kjo̱'ñó komà‑la̱ nga tsachrje ni'ya jè Jasón ko̱ i'nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi ya̱ títsa̱jna nga kiìko̱ nguixko̱n xi̱ta̱xá; 'ñó kiìchja̱ kitsò:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Ngats'iì xi̱ta̱ koi, jè Jasón kitsjaà'nde‑la̱ ni'ya‑la̱. Saà kondra̱á fì‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ César xi xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma; k'oa̱á tsò nga tjín ìjngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi Jesús 'mì.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Jñà xi̱ta̱xá ko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, kòjtií‑la̱.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jè Jasón ko̱ xi̱ta̱ xi i'nga tsibíchjítjì yijo‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱xá nga komà tsibìtsa̱jnandei̱í‑ne.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 K'e̱ nga jye kòjñò, jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo ni̱to̱ón kisìkasén jè Pablo ko̱ Silas skanda ján na̱xa̱ndá Berea. K'e̱ nga ijchò i̱'nde jè jahas'en ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ts'e̱ xi̱ta̱ judío.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna Berea, ìsa̱á ndaà tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱ mì k'oa̱à‑ne koni xi títsa̱jna ya̱ Tesalónica; ìsa̱á ni̱to̱n kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá ko̱ na̱chrjein inchijòn tsibíxke̱jiìn Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga mejèn‑la̱ skoe̱ tsà kixi̱í kjoa̱ koni tsò 'én xi okóya Pablo.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Kjìn xi̱ta̱ judío kòkjeiín‑la̱ ti̱koa̱ kjìn íchjín ítjòn ko̱ xi̱ta̱ x'i̱n kòkjeiín‑la̱ xi xi̱ta̱ griego.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Jñà xi̱ta̱ judío xi títsa̱jna Tesalónica, k'e̱ nga kiì'nchré nga jè Pablo ko̱ Silas ya̱ títsa̱jna Berea, nga 'én‑la̱ Nainá nchibéno̱jmí, kiì ya̱ na̱xa̱ndá jè nga kiì kinchá'a xi̱ta̱ mé‑ne nga kisakò‑ne kjoa̱siì.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, ni̱to̱ón kisìkasén Pablo ján i̱ndiì ndáchikon; tà jè Silas ko̱ Timoteo tsibìtsa̱jna ya̱ Berea.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Jñà xi̱ta̱ xi tsobáhijtako̱ Pablo nga kiì kinì indiaà, kiìko̱ skanda Atenas. K'e̱ nga jye j'iì‑ne xi̱ta̱ koi, 'ya‑la̱ o̱kixi̱ Silas ko̱ Timoteo nga ni̱to̱ón kji̱tji̱ngui‑la̱ Pablo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pablo, k'e̱ nga tíjna na̱xa̱ndá Atenas nga tíkoña‑la̱ Silas ko̱ Timoteo, 'ñó baá komà‑la̱ nga kijtseè nga ya̱ na̱xa̱ndá jè, 'ñó kjìn xkósòn beèxkón.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga tsajoókjoòko̱ xi̱ta̱ judío ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá; na̱chrjein inchijòn tsohóko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi bixoña ya̱ ndi̱tsi̱n.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Na̱chrjein koi tjín i'nga xi̱ta̱ xi tsakóya kjo̱hítsjeèn ts'e̱ xi̱ta̱ epicúreo ko̱ xi̱ta̱ estoicos nga tsajoókjoò Pablo. Tjín i'nga xi tsò:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 K'e̱é kiìko̱ jngoò i̱'nde ñánda 'mì Areópago. Kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 'Ñó kj'ei̱í tsò. Mejèn‑naje̱n nga jcha̱‑je̱n kó tsòya‑ne.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Koií o̱kitsò‑ne nga jñà xi̱ta̱ Atenas ko̱ xi̱ta̱ xi xìn nangui‑la̱ xi ya̱ títsa̱jna, tà jè xi mejèn‑la̱ nga skoe̱ ko̱ ko̱ma kjo̱óya‑ne ngats'iì kjoa̱ xi̱tse̱.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Pablo, tsasíjna kixi̱ nga jngoò osen‑la̱ i̱'nde Areópago, kitsò:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 K'e̱ nga jáhatoaà jñà i̱ngo̱ ñánda bixoñaà, kìjtseè jngoaà i̱ngo̱ ñánda tjít'aà 'én xi tsò: “Nainá xi mìkiì yaxkon‑la̱.” Jè xi jñò yaxkón, na̱s'ín mì kì yaxkon, ti̱jè‑ne xi 'a̱n beno̱jmí‑nò.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’Jè Nainá xi tsibíndaà i̱sò'nde, ngats'iì tsojmì xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde, jè xi nei‑la̱ ngajmiì ko̱ nangui; mìtsà ya̱ tíjnaya i̱ngo̱ xi tsja xi̱ta̱ bíndaà‑ne.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Ti̱koa̱á, ni̱mé xi mochjeén‑la̱ i̱t'aà tsa̱ján. Ta sa̱á jè tísíkíjnakon‑ná, tsjá‑ná tjo̱ xi chjoaán, tsjá‑ná ngats'iì xi mochjeén‑ná.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Nainá, jngoò xi̱ta̱ kisìkjeén nga tsibíndaà ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín nga tíjtsa i̱sò'nde; kiskoòsòn‑la̱ kótjín na̱chrjein kítsa̱jna ko̱ ñánda kítsa̱jna,
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 mé‑ne nga kàtátsji‑ne Nainá, na̱s'ín k'oa̱s'ín kàtas'ín koni jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ nga ótsjijno ótsjit'aà nangui. Ta̱nga Nainá, mìtsà kjiìn tíjna; chrañà tíjnat'aà‑ná.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Koni s'ín kitsò jngoò xi̱ta̱ tsa̱jòn xi 'ñó chji̱ne̱: “Jñá, ki'ndí‑la̱ Nainá 'mì‑ná.” Kixi̱í kjoa̱, nga jè tsjá‑ná nga titsa̱jnakoaán nga nìkjaníyá nga titsa̱jnasoán i̱sò'nde.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Tsà kixi̱ kjoa̱ nga ki'ndí‑la̱ Nainá 'mì‑ná, mì k'oa̱s'ín si̱kítsjeén nga Nainá jñà i̱sén xi ki̱cha̱ oro xi ki̱cha̱ plata ko̱ xi nda̱jo̱ xi xi̱ta̱ bíndaà‑ne tsja koni s'ín tjín kjo̱hítsjeèn‑la̱.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Nga sa̱ ítjòn Nainá kitsjaà'nde‑né nga tjíjñò‑la̱ xi̱ta̱. Ta̱nga i̱'ndei̱, k'oa̱á s'ín tsjá o̱kixi̱ nga tíjtsa i̱sò'nde nga jñà xi̱ta̱ kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Nainá jye tsibíjna jngoò na̱chrjein nga kixi̱ koi̱ìndaàjiìn ngats'iì xi̱ta̱ i̱sò'nde. Jaàjiìn jngoò xi̱ta̱ xi kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga jè ko̱ma xi̱ta̱xá xi koi̱ìndaàjiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. Ko̱ k'oa̱á s'ín tsakó nga kixi̱ kjoa̱ k'e̱ nga kisìkjaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 K'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ nga faáya‑la̱ mik'en i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ biyaà, tjín i'nga xi̱ta̱ xi tà tsijnò'nga‑né ko̱ tjín i'nga xi kitsò:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pablo, k'e̱é itjojiìn‑la̱.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ta̱nga tjín i'nga xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna nga kòkjeiín‑la̱: jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Dionisio xi ya̱ chja̱‑ne ts'e̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnajtín xi 'mì Areópago; ti̱koa̱ jngoò chjo̱ón xi 'mì Dámaris, ko̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í ìsa̱.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.