Atos 16

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo, k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Derbe ko̱ Listra, ya̱ kisatiìkjoò jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi Timoteo 'mì; nea̱‑la̱ xi̱ta̱ judío‑né xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Ta̱nga jè na̱'èn‑la̱ xi̱ta̱ griego‑né.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Listra ko̱ Iconio 'ñó ndaà kisìkíjna Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pablo mejèn‑la̱ nga jè koa̱hijtako̱; k'oa̱á komà‑ne nga kisit'aà chi̱ba̱‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión mé‑ne nga ndaà kíjna‑ne Timoteo i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ judío; nga jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ jyeé beè nga na̱'èn‑la̱ Timoteo, xi̱ta̱ griego‑né.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ngats'iì na̱xa̱ndá ñánda jahato, k'oa̱á kitsò‑la̱ nga kàtasíkitasòn kjoa̱kixi̱ xi tsajoóya‑ne jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi títsa̱jna Jerusalén xi otíxoma ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, ìsa̱á 'ñó ndaà mokjeiín ìsa̱‑la̱; na̱chrjein nchijòn tímakjìn‑ya xi̱ta̱ xi nchimokjeiín‑la̱.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ Pablo ko̱ xi̱ta̱ xi kjihijtako̱ nga 'én‑la̱ Cristo kiì síka'bí ján nangui Asia; k'oa̱á ma‑ne nga ya̱ jahatojiìn nangui ñánda 'mì Frigia ko̱ Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 K'e̱ nga ijchò chrañàt'aà‑la̱ nangui Misia mején‑la̱ nga ján kjoi̱ nangui Bitinia, ta̱nga jè Ini̱ma̱‑la̱ Jesús mìkiì kitsjaà'nde‑la̱.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tà jahato Misia, ijchò skanda na̱xa̱ndá Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Nga jye títsa̱jna Troas, Pablo, k'e̱ nga ni̱tje̱n, tsatsejèn jngoò‑la̱ xi̱ta̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ xi nangui Macedonia i̱'nde‑la̱ xi tsasíjna kixi̱ nguixko̱n Pablo. Tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱: “Nchroboí i̱ nangui Macedonia. Ti̱chját'aà‑náje̱n.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pablo, k'e̱ nga jye kijtseè kjoa̱ koi, ni̱to̱ón tsitsa̱jnandaà‑je̱n nga tsanguì‑je̱n ján nangui Macedonia; k'oa̱á s'ín kjòchi̱ya‑naje̱n nga kixi̱í kjoa̱ nga Nainá tíchja̱‑naje̱n mé‑ne nga si̱ka'bí‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo ya̱ i̱'nde jè.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 K'e̱ nga itjo‑naje̱n ya̱ na̱xa̱ndá Troas, kichjoé jngoò‑je̱n chitso, tsanguí kixi̱‑je̱n ya̱ nangui xi kijnajiìn ndá xi 'mì Samotracia; xi komà inchijòn ìjngoò k'a tsanguì‑je̱n skanda na̱xa̱ndá Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Itjo‑naje̱n Neápolis, tsanguí‑je̱n Filipos, jngoò na̱xa̱ndá ítjòn ts'e̱ i̱'nde Macedonia xi 'ñó tjoé‑la̱ nga'ñó i̱t'aà ts'e̱ Roma. Kjìn na̱chrjein tsitsa̱jna‑je̱n ya̱ i̱'nde jè.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Jngoò na̱chrjein nìkjáya tsanguí jngoò‑je̱n i̱'nde i̱ndiì na̱xa̱ndá ñánda tífa jngoò xa̱jngá nandá nga k'oa̱s'ín kinìkítsjeèn‑je̱n nga tjín jngoò i̱'nde ñánda chja̱t'aà‑la̱ Nainá xi̱ta̱ judío. Tsitsa̱jna‑je̱n; kinokjoàko̱‑je̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà íchjín xi maxkóya ya̱ i̱'nde jè.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ya̱ tíjnajiìn jngoò chjo̱ón xi 'mì Lidia xi otíjna nikje chjí xi sko kjoàn i̱sén‑la̱; ya̱á i̱'nde‑la̱ ñánda 'mì Tiatira; ndaà beèxkón Nainá; jè Nainá kiskíx'a̱jiìn kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ndaà tí'nchré koni s'ín tíchja̱ Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Komà bautizar Lidia ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ ni'ya‑la̱; xi komà i̱skan tsibítsi'ba‑naje̱n kitsò:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Jngoò na̱chrjein k'e̱ nga titsa̱honguí‑je̱n i̱'nde ñánda nokjoàt'aà‑la̱je̱n Nainá, kisatiìkjoò jngoò‑je̱n tsòti chi̱'nda xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱; maá‑la̱ bíndaà nga kot'aàsòn xi̱ta̱. Jñà nei‑la̱ tsòti jè, ndaà jchán síkijne to̱n nga koi xá s'ín.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Tsòti jè, kiìtji̱ngui‑na̱je̱n; 'ñó chja̱ tji̱ngui‑naje̱n, nga tsò:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Jè tsòti, kjìn na̱chrjein k'oa̱s'ín kitsò‑naje̱n. Pablo chaán kòjti‑la̱, kisìkátjifaya'a; kiìchja̱‑la̱ jè tjo̱ nei̱í xi tíjiìn ini̱ma̱‑la̱. Kitsò‑la̱:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Jñà nei‑la̱, k'e̱ nga kijtseè nga kitjaàxìn‑la̱ kjoa̱ xi ma‑la̱, nga mì ti̱ kiì kisìkijne‑ne to̱n, kitsobà'ñó Pablo ko̱ Silas, kiìko̱ nguixko̱n xi̱ta̱xá.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Chinchá osen ñánda títsa̱jna xi̱ta̱xá, kitsò:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Kjo̱tíxoma xi okóya mìkiì ndaà tjín, mìkiì tjí'nde‑ná nga chjoé, mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱én, koií kjoa̱‑la̱ nga xi̱ta̱ Roma‑ná jñá.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá saà kondra̱ kiì‑la̱ jè Pablo ko̱ Silas; jñà xi̱ta̱xá kitsjaà o̱kixi̱ nga tsatejndajno nikje‑la̱, i̱kjoàn tsajá‑la̱.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 K'e̱ nga jye 'ñó tsajá‑la̱, ingajò, kiskinìs'en nda̱yá; i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá nga ndaà kàtasíkinda̱ xi̱ta̱ koi.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, k'e̱ nga kits'iì‑la̱ o̱kixi̱, ya̱á chinchá i̱ya ñánda ìsa̱ 'ñó tjín. Tsibít'aà'ñó ndso̱ko̱ i̱t'aà yá ts'e̱ nda̱yá.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 K'e̱ nga jye ijchò osen ni̱tje̱n, jè Pablo ko̱ Silas, nchichja̱t'aà‑la̱ Nainá ko̱ nchiseè‑la̱; jñà xi̱ta̱ xi i'nga xi ti̱koa̱ kjo̱'in títsa̱jna, tà nchi'nchré‑la̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ti̱k'e̱‑ne tà ni̱to̱ón j'iì jngoò ch'ón xi 'ñó jchán ts'a. Jñà xotjoa̱‑la̱ nda̱yá kitáx'a̱, ti̱koa̱ jñà na'ñó ki̱cha̱ cadena xi tjít'aà 'ñó‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jna nda̱yá, jngoò k'a kitjájnda̱'ñó.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, k'e̱ nga jaá‑la̱, kijtseè nga ti̱x'á yije xotjoa̱‑la̱ nda̱yá. Kisìkítsjeèn, maá‑la̱ tsà jyeé tsanga yije xi̱ta̱ xi títsa̱jna kjo̱'in. Kiskoé jngoò ki̱cha̱ ndojò nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en yijo‑la̱.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Jè Pablo, k'e̱ nga kijtseè, ni̱to̱ón 'ñó kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá kisìjé jngoò ni'ín nga kjòhiseèn‑ya nda̱yá; chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé‑né k'e̱ nga jahas'en cuarto ñánda títsa̱jna Pablo ko̱ Silas; i̱kjoàn kisìkatje̱n yijo‑la̱ ya̱ i̱ngui ndso̱ko̱.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 I̱kjoàn tsachrje‑ne nda̱yá Pablo ko̱ Silas; kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Pablo ko̱ Silas kitsò‑la̱:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 K'e̱é tsibéno̱jmí‑la̱ 'én‑la̱ Na̱'èn‑ná ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna ni'ya‑la̱.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Ti̱jè‑ne ni̱tje̱n jè, jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, tsaníjno ñánda kitiì‑la̱ Pablo ko̱ Silas; xi̱ta̱ jè ti̱koa̱ komà bautizar kóho̱tjín xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna ni'ya‑la̱.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nga jye komà i̱skan, kiìko̱ ni'ya‑la̱ nga tsakjèn kjoò kóho̱tjín xi̱ta̱ ni'ya‑la̱ xi nguì tà kjo̱tsja nga jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nga komà inchijòn, jñà xi̱ta̱xá kisìkasén policía‑la̱ nga kisìkasén‑la̱ o̱kixi̱ jè xi síkinda̱ nda̱yá nga tà k'oa̱s'ín kàtitjo‑ne Pablo ko̱ Silas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá kisìkí'nchré Pablo kitsò‑la̱:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ta̱nga jè Pablo kitsò:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Jñà policía, k'oa̱á s'ín kiì kéno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱xá koni s'ín kitsò Pablo. K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱xá nga jè Pablo ko̱ Silas nga xi̱ta̱ Roma, tsí ndaà kitsakjòn.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 K'e̱é ni̱to̱n kiì nga tsachrje‑ne nda̱yá Pablo ko̱ Silas; i̱kjoàn tsibítsi'ba‑la̱ kjoa̱ xi komàt'in; kitsò‑la̱ nga ta kjo̱ndaà kàtitjojiìn na̱xa̱ndá.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pablo ko̱ Silas, k'e̱ nga jye itjo‑ne nda̱yá, kiì ni'ya‑la̱ chjo̱ón xi 'mì Lidia. Ya̱á tsohóko̱ no̱jmí xíkjín xi ngásòn mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga 'ñó kàt'eé‑la̱ ikon; i̱kjoàn kiì‑ne.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.