Atos 16

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pablo, k'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Derbe ko̱ Listra, ya̱ kisatiìkjoò jngoò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo xi Timoteo 'mì; nea̱‑la̱ xi̱ta̱ judío‑né xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo. Ta̱nga jè na̱'èn‑la̱ xi̱ta̱ griego‑né.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Listra ko̱ Iconio 'ñó ndaà kisìkíjna Timoteo.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pablo mejèn‑la̱ nga jè koa̱hijtako̱; k'oa̱á komà‑ne nga kisit'aà chi̱ba̱‑la̱ kjoa̱ ts'e̱ circuncisión mé‑ne nga ndaà kíjna‑ne Timoteo i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ judío; nga jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ jyeé beè nga na̱'èn‑la̱ Timoteo, xi̱ta̱ griego‑né.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ngats'iì na̱xa̱ndá ñánda jahato, k'oa̱á kitsò‑la̱ nga kàtasíkitasòn kjoa̱kixi̱ xi tsajoóya‑ne jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi títsa̱jna Jerusalén xi otíxoma ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, ìsa̱á 'ñó ndaà mokjeiín ìsa̱‑la̱; na̱chrjein nchijòn tímakjìn‑ya xi̱ta̱ xi nchimokjeiín‑la̱.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ Pablo ko̱ xi̱ta̱ xi kjihijtako̱ nga 'én‑la̱ Cristo kiì síka'bí ján nangui Asia; k'oa̱á ma‑ne nga ya̱ jahatojiìn nangui ñánda 'mì Frigia ko̱ Galacia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 K'e̱ nga ijchò chrañàt'aà‑la̱ nangui Misia mején‑la̱ nga ján kjoi̱ nangui Bitinia, ta̱nga jè Ini̱ma̱‑la̱ Jesús mìkiì kitsjaà'nde‑la̱.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tà jahato Misia, ijchò skanda na̱xa̱ndá Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Nga jye títsa̱jna Troas, Pablo, k'e̱ nga ni̱tje̱n, tsatsejèn jngoò‑la̱ xi̱ta̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ xi nangui Macedonia i̱'nde‑la̱ xi tsasíjna kixi̱ nguixko̱n Pablo. Tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱: “Nchroboí i̱ nangui Macedonia. Ti̱chját'aà‑náje̱n.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pablo, k'e̱ nga jye kijtseè kjoa̱ koi, ni̱to̱ón tsitsa̱jnandaà‑je̱n nga tsanguì‑je̱n ján nangui Macedonia; k'oa̱á s'ín kjòchi̱ya‑naje̱n nga kixi̱í kjoa̱ nga Nainá tíchja̱‑naje̱n mé‑ne nga si̱ka'bí‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo ya̱ i̱'nde jè.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 K'e̱ nga itjo‑naje̱n ya̱ na̱xa̱ndá Troas, kichjoé jngoò‑je̱n chitso, tsanguí kixi̱‑je̱n ya̱ nangui xi kijnajiìn ndá xi 'mì Samotracia; xi komà inchijòn ìjngoò k'a tsanguì‑je̱n skanda na̱xa̱ndá Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Itjo‑naje̱n Neápolis, tsanguí‑je̱n Filipos, jngoò na̱xa̱ndá ítjòn ts'e̱ i̱'nde Macedonia xi 'ñó tjoé‑la̱ nga'ñó i̱t'aà ts'e̱ Roma. Kjìn na̱chrjein tsitsa̱jna‑je̱n ya̱ i̱'nde jè.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Jngoò na̱chrjein nìkjáya tsanguí jngoò‑je̱n i̱'nde i̱ndiì na̱xa̱ndá ñánda tífa jngoò xa̱jngá nandá nga k'oa̱s'ín kinìkítsjeèn‑je̱n nga tjín jngoò i̱'nde ñánda chja̱t'aà‑la̱ Nainá xi̱ta̱ judío. Tsitsa̱jna‑je̱n; kinokjoàko̱‑je̱n i̱t'aà ts'e̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo jñà íchjín xi maxkóya ya̱ i̱'nde jè.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ya̱ tíjnajiìn jngoò chjo̱ón xi 'mì Lidia xi otíjna nikje chjí xi sko kjoàn i̱sén‑la̱; ya̱á i̱'nde‑la̱ ñánda 'mì Tiatira; ndaà beèxkón Nainá; jè Nainá kiskíx'a̱jiìn kjo̱hítsjeèn‑la̱ nga ndaà tí'nchré koni s'ín tíchja̱ Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Komà bautizar Lidia ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ ni'ya‑la̱; xi komà i̱skan tsibítsi'ba‑naje̱n kitsò:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Jngoò na̱chrjein k'e̱ nga titsa̱honguí‑je̱n i̱'nde ñánda nokjoàt'aà‑la̱je̱n Nainá, kisatiìkjoò jngoò‑je̱n tsòti chi̱'nda xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱; maá‑la̱ bíndaà nga kot'aàsòn xi̱ta̱. Jñà nei‑la̱ tsòti jè, ndaà jchán síkijne to̱n nga koi xá s'ín.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Tsòti jè, kiìtji̱ngui‑na̱je̱n; 'ñó chja̱ tji̱ngui‑naje̱n, nga tsò:
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Jè tsòti, kjìn na̱chrjein k'oa̱s'ín kitsò‑naje̱n. Pablo chaán kòjti‑la̱, kisìkátjifaya'a; kiìchja̱‑la̱ jè tjo̱ nei̱í xi tíjiìn ini̱ma̱‑la̱. Kitsò‑la̱:
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Jñà nei‑la̱, k'e̱ nga kijtseè nga kitjaàxìn‑la̱ kjoa̱ xi ma‑la̱, nga mì ti̱ kiì kisìkijne‑ne to̱n, kitsobà'ñó Pablo ko̱ Silas, kiìko̱ nguixko̱n xi̱ta̱xá.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Chinchá osen ñánda títsa̱jna xi̱ta̱xá, kitsò:
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Kjo̱tíxoma xi okóya mìkiì ndaà tjín, mìkiì tjí'nde‑ná nga chjoé, mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱én, koií kjoa̱‑la̱ nga xi̱ta̱ Roma‑ná jñá.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá saà kondra̱ kiì‑la̱ jè Pablo ko̱ Silas; jñà xi̱ta̱xá kitsjaà o̱kixi̱ nga tsatejndajno nikje‑la̱, i̱kjoàn tsajá‑la̱.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 K'e̱ nga jye 'ñó tsajá‑la̱, ingajò, kiskinìs'en nda̱yá; i̱kjoàn kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá nga ndaà kàtasíkinda̱ xi̱ta̱ koi.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, k'e̱ nga kits'iì‑la̱ o̱kixi̱, ya̱á chinchá i̱ya ñánda ìsa̱ 'ñó tjín. Tsibít'aà'ñó ndso̱ko̱ i̱t'aà yá ts'e̱ nda̱yá.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 K'e̱ nga jye ijchò osen ni̱tje̱n, jè Pablo ko̱ Silas, nchichja̱t'aà‑la̱ Nainá ko̱ nchiseè‑la̱; jñà xi̱ta̱ xi i'nga xi ti̱koa̱ kjo̱'in títsa̱jna, tà nchi'nchré‑la̱.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ti̱k'e̱‑ne tà ni̱to̱ón j'iì jngoò ch'ón xi 'ñó jchán ts'a. Jñà xotjoa̱‑la̱ nda̱yá kitáx'a̱, ti̱koa̱ jñà na'ñó ki̱cha̱ cadena xi tjít'aà 'ñó‑ne xi̱ta̱ xi títsa̱jna nda̱yá, jngoò k'a kitjájnda̱'ñó.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, k'e̱ nga jaá‑la̱, kijtseè nga ti̱x'á yije xotjoa̱‑la̱ nda̱yá. Kisìkítsjeèn, maá‑la̱ tsà jyeé tsanga yije xi̱ta̱ xi títsa̱jna kjo̱'in. Kiskoé jngoò ki̱cha̱ ndojò nga mejèn‑la̱ si̱ìk'en yijo‑la̱.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Jè Pablo, k'e̱ nga kijtseè, ni̱to̱ón 'ñó kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá kisìjé jngoò ni'ín nga kjòhiseèn‑ya nda̱yá; chi̱ba̱‑la̱ tíhotsé‑né k'e̱ nga jahas'en cuarto ñánda títsa̱jna Pablo ko̱ Silas; i̱kjoàn kisìkatje̱n yijo‑la̱ ya̱ i̱ngui ndso̱ko̱.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 I̱kjoàn tsachrje‑ne nda̱yá Pablo ko̱ Silas; kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Pablo ko̱ Silas kitsò‑la̱:
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 K'e̱é tsibéno̱jmí‑la̱ 'én‑la̱ Na̱'èn‑ná ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna ni'ya‑la̱.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ti̱jè‑ne ni̱tje̱n jè, jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá, tsaníjno ñánda kitiì‑la̱ Pablo ko̱ Silas; xi̱ta̱ jè ti̱koa̱ komà bautizar kóho̱tjín xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna ni'ya‑la̱.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nga jye komà i̱skan, kiìko̱ ni'ya‑la̱ nga tsakjèn kjoò kóho̱tjín xi̱ta̱ ni'ya‑la̱ xi nguì tà kjo̱tsja nga jye kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Nga komà inchijòn, jñà xi̱ta̱xá kisìkasén policía‑la̱ nga kisìkasén‑la̱ o̱kixi̱ jè xi síkinda̱ nda̱yá nga tà k'oa̱s'ín kàtitjo‑ne Pablo ko̱ Silas.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ nda̱yá kisìkí'nchré Pablo kitsò‑la̱:
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ta̱nga jè Pablo kitsò:
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Jñà policía, k'oa̱á s'ín kiì kéno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱xá koni s'ín kitsò Pablo. K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱xá nga jè Pablo ko̱ Silas nga xi̱ta̱ Roma, tsí ndaà kitsakjòn.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 K'e̱é ni̱to̱n kiì nga tsachrje‑ne nda̱yá Pablo ko̱ Silas; i̱kjoàn tsibítsi'ba‑la̱ kjoa̱ xi komàt'in; kitsò‑la̱ nga ta kjo̱ndaà kàtitjojiìn na̱xa̱ndá.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pablo ko̱ Silas, k'e̱ nga jye itjo‑ne nda̱yá, kiì ni'ya‑la̱ chjo̱ón xi 'mì Lidia. Ya̱á tsohóko̱ no̱jmí xíkjín xi ngásòn mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga 'ñó kàt'eé‑la̱ ikon; i̱kjoàn kiì‑ne.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.