Atos 15

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jñà na̱chrjein koi, j'iì i'nga xi̱ta̱ xi inchrobà‑ne Judea nga tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo, kitsò‑la̱: “Mìkiì ki̱tjokàjñoò kjo̱'in tsà mìkiì si̱t'aà chi̱ba̱‑la̱ yijo‑nò kjoa̱ ts'e̱ circuncisión koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma xi kiskiì Moisés.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo ko̱ Bernabé 'ñó tsajoókjoò ko̱ jñà xi̱ta̱ koi; tsohótiyaá‑ne jñà kjoa̱ koi; i̱kjoàn kisìkasén Pablo ko̱ Bernabé ján Jerusalén; tsobáhijtako̱ i'nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ Antioquía nga kiìkon jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga si̱ndaàjiìn kjoa̱ koi.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Antioquía, kisìchját'aà‑la̱ nga kiì‑ne xi̱ta̱ koi. Jahato Fenicia ko̱ Samaria; tsibéno̱jmí nga jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío ti̱koa̱ jyeé tífatjìya‑la̱ nga Cristo nchifìt'aà‑la̱. Ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, 'ñó kjòtsja‑la̱.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Pablo ko̱ Bernabé, k'e̱ nga ijchò ján Jerusalén, jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi ya̱ otíxoma ko̱ xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ndaá kiskoétjò. Xi̱ta̱ koi tsibéno̱jmí yije mé kjoa̱ xi kis'iìn Nainá nga kisìchját'aà‑la̱.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Ya̱ títsa̱jnajiìn i'nga xi̱ta̱ fariseo xi jye kòkjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo; chincha kixi̱, kitsò:
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Kjòxkóya xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga tsajoóya‑ne kjoa̱ koi.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Tse jchán tsajoóya‑ne kjoa̱ koi; chaán tsasíjna kixi̱ Pedro, kiìchja̱, kitsò:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Nainá xi beè ini̱ma̱‑ná, k'oa̱á s'ín tsakó kixi̱‑ná nga ti̱koa̱ kiskoétjò xi̱ta̱ koi nga k'oa̱á ti̱s'ín kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ koni s'ín kitsjaà‑ná jñá.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Nainá, kisìtsjeè ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, nga mìkiì faájiìn xi̱ta̱, tà ngásòn fìko̱‑ná ngats'iaá, xi xi̱ta̱ judío 'mì‑ná ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 I̱'ndei̱, ¿mé‑ne kondra̱ onguí‑là kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá, tsà koi na̱chrjein‑la̱ ko̱jti‑la̱? Nga bìnè‑lá xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga si̱ìkitasòn kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma. Ni̱ jñá ko̱ ni̱ jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná chíkjoa̱‑ná nga nìkitasoán.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Mìkiì ko̱s'ín ko̱ma. Nga̱ k'oa̱á s'ín mokjeiín‑ná nga jñá, ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱, ta ngásòn kjo̱ndaà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo kítjokàjñaá kjo̱'in.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Jyò tsibìtsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna. Kiì'nchré‑la̱ Bernabé ko̱ Pablo nga tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ nga 'ñó tse kjo̱xkón ndaà xi kis'iìn Nainá xi i̱t'aà ts'e̱ nga nguixko̱n jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 K'e̱ nga jye kiìchja̱ Bernabé ko̱ Pablo, k'e̱é kiìchja̱ Jacobo, kitsò:
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Jè Simón Pedro, jyeé tsibéno̱jmí‑ná kó s'ín komà nga ti̱sa̱ ítjòn nga Nainá jaàjiìn jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ma.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 K'oa̱á s'ín mangásòn 'én koni s'ín kiskiì jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga kitsò:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 K'e̱ nga ko̱ma i̱skan, ki̱tjojen ìjngoò k'a
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi i'nga ko̱hótsji‑ne Nainá,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 K'oa̱á tsò Nainá, nga tsibéno̱jmí kjo̱hítsjeèn xi tjín‑la̱
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 ’'A̱n, k'oa̱á xán‑nò nga mìkiì si̱nè‑la̱ kjoa̱ xi 'in tjín jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, jñà xi nchifatjìya‑la̱ nga Nainá nchifìt'aà‑la̱.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ta jè xi mochjeén nga si̱kasén‑lá xo̱jo̱n mé‑ne nga mìkiì ski̱ne̱ ngats'iì tsojmì xi ya̱ sinchá nguixko̱n kjoa̱xkósòn; ti̱koa̱ kì ti̱ kjoa̱ chijngui s'ín‑ne, mì ti̱ kiì ski̱ne̱‑ne jní ko̱ ngats'iì yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Skanda kjòtseé, xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tjín xi̱ta̱ xi bíxke̱jiìn xo̱jo̱n kjo̱tíxoma xi kiskiì Moisés ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga jiìn jiìn na̱chrjein nga na̱chrjein nìkjáya.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi ya̱ otíxoma, tsajoóya‑ne nga jaàjiìn i'nga xi̱ta̱ xíkjín xi kisìkasén ján Antioquía. Jñà kitjaàjiìn Judas xi ti̱koa̱ Barsabás 'mì ko̱ Silas, jñà xi̱ta̱ xi ndaà yaxkón ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Tsobáhijtako̱ Pablo ko̱ Bernabé.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Kisìk'a jngoò xo̱jo̱n xi tsò:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Jyeé kina'yà‑je̱n nga i̱ itjokàjiìn i'nga xi̱ta̱ xi ijchòkon‑nò nga siì síko̱‑nò nga chja̱ko̱‑nò 'én xi síkits'ón‑jiìn‑la̱ ini̱ma̱‑nò, ta̱nga mìtsà ngaje̱n tsatíxá‑la̱je̱n.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Ngats'iì‑je̱n, k'oa̱á s'ín kichoòsòn‑la̱je̱n nga kinìkasén i'nga‑nòje̱n xi̱ta̱ tsa̱je̱n xi kiìkon‑nò. Tsobáhijtako̱ xinguia̱á Pablo ko̱ Bernabé, xi̱ta̱ xi 'ñó matsjacha‑je̱n.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Jñà xi̱ta̱ koi, jye k'oa̱s'ín tsibínè‑la̱ yijo‑la̱ ni̱ta̱ mé kjo̱'in xi komàt'in xi kjoa̱ ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Titsa̱nìkasén‑nòje̱n Judas ko̱ Silas; ngats'iì 'én xi tjít'aà xo̱jo̱n, jñà xi̱ta̱ koi ke̱èno̱jmíya ìjngoò k'a‑nò xi tà 'én ko̱òko̱‑nò.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Ngaje̱n ko̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ndaà kisaseèn‑naje̱n nga mì kjo̱'ñó ko̱ma‑nò kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma xi 'in tjín; tà koi‑né xi ndaà mochjeén:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 nga mìkiì ma chji̱ne̱e yijo‑la̱ cho̱ xi ya̱ biyaà nguixko̱n xkósòn; mìkiì ma chji̱ne̱e jní ko̱ mìkiì ma chji̱ne̱e yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱; ti̱koa̱á kì ti̱ kjoa̱ chijngui nìs'in‑là; tsà chja̱àxìn‑là yijo‑nò ngats'iì kjoa̱ koi, ndaà s'e̱; k'e̱ chibá.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Xi̱ta̱ koi, k'e̱ nga jye kisìhixat'aà xíkjín, ni̱to̱ón kiì skanda ján Antioquía; k'e̱ nga ijchò tsibíxkóya ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ Cristo, kisìnga̱tsja xo̱jo̱n xi 'ya.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, k'e̱ nga jye tsibíxke̱jiìn xo̱jo̱n, tsjaá komà‑la̱ nga ijchò‑la̱ 'én xi kisìjehikon.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Jè Judas ko̱ Silas ti̱koa̱á Nainá chja̱ ngajo‑la̱; ndaà kisìjehikon jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; kitsjaà‑la̱ nga'ñó.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Xi̱ta̱ koi, kjìn na̱chrjein tsibìtsa̱jna Antioquía. Nga komà i̱skan kisìhixat'aà xíkjín, kiì‑ne Jerusalén; kiìkon‑ne jñà xi̱ta̱ xi kisìkasén.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 [Ta̱nga jè Silas ndaà kisaseèn‑la̱ nga tsibìjna Antioquía.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Jè Pablo ko̱ Bernabé, ya̱á tsibìtsa̱jna Antioquía; tsakóya‑ìsa 'én‑la̱ Nainá ti̱koa̱ kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ xi kj'ei̱í kisìxákjoò.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 K'e̱ nga komà i̱skan, Pablo kitsò‑la̱ Bernabé:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Jè Bernabé mejèn‑la̱ kji̱ko̱ Juan, xi ti̱koa̱ Marcos 'mì;
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 ta̱nga jè Pablo mìkiì kisaseèn‑la̱ nga jè kji̱ko̱, koií kjoa̱‑la̱ nga kitsjeiìn takòn ján Panfilia nga mì ti̱ kiì tsobáhijtako̱‑ne nga kisìxá jè xá xi tjíma‑ne.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga kisakò kjoa̱ nga mìkiì kjòngásòn 'én‑la̱; chinchat'aà xìn‑la̱ xíkjín; jè Bernabé kiìko̱ Marcos; kiìsòn‑ndá skanda Chipre.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Jè Pablo, jaàjiìn Silas nga tsobáhijtako̱. Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo kisìkítsa̱jnaya tsja Nainá nga kiì.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kiì kóho̱kji nangui Siria ko̱ Cilicia nga ya̱ chinchima nga ìsa̱ ndaà kisì'ñó ikon jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.