Atos 15

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jñà na̱chrjein koi, j'iì i'nga xi̱ta̱ xi inchrobà‑ne Judea nga tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ Cristo, kitsò‑la̱: “Mìkiì ki̱tjokàjñoò kjo̱'in tsà mìkiì si̱t'aà chi̱ba̱‑la̱ yijo‑nò kjoa̱ ts'e̱ circuncisión koni s'ín tíchja̱ kjo̱tíxoma xi kiskiì Moisés.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pablo ko̱ Bernabé 'ñó tsajoókjoò ko̱ jñà xi̱ta̱ koi; tsohótiyaá‑ne jñà kjoa̱ koi; i̱kjoàn kisìkasén Pablo ko̱ Bernabé ján Jerusalén; tsobáhijtako̱ i'nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ Antioquía nga kiìkon jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma ya̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga si̱ndaàjiìn kjoa̱ koi.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna Antioquía, kisìchját'aà‑la̱ nga kiì‑ne xi̱ta̱ koi. Jahato Fenicia ko̱ Samaria; tsibéno̱jmí nga jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío ti̱koa̱ jyeé tífatjìya‑la̱ nga Cristo nchifìt'aà‑la̱. Ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, 'ñó kjòtsja‑la̱.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Pablo ko̱ Bernabé, k'e̱ nga ijchò ján Jerusalén, jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi ya̱ otíxoma ko̱ xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, ndaá kiskoétjò. Xi̱ta̱ koi tsibéno̱jmí yije mé kjoa̱ xi kis'iìn Nainá nga kisìchját'aà‑la̱.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ya̱ títsa̱jnajiìn i'nga xi̱ta̱ fariseo xi jye kòkjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo; chincha kixi̱, kitsò:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Kjòxkóya xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi otíxoma ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga tsajoóya‑ne kjoa̱ koi.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Tse jchán tsajoóya‑ne kjoa̱ koi; chaán tsasíjna kixi̱ Pedro, kiìchja̱, kitsò:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Nainá xi beè ini̱ma̱‑ná, k'oa̱á s'ín tsakó kixi̱‑ná nga ti̱koa̱ kiskoétjò xi̱ta̱ koi nga k'oa̱á ti̱s'ín kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ koni s'ín kitsjaà‑ná jñá.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Nainá, kisìtsjeè ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ koi k'e̱ nga kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, nga mìkiì faájiìn xi̱ta̱, tà ngásòn fìko̱‑ná ngats'iaá, xi xi̱ta̱ judío 'mì‑ná ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 I̱'ndei̱, ¿mé‑ne kondra̱ onguí‑là kjo̱hítsjeèn‑la̱ Nainá, tsà koi na̱chrjein‑la̱ ko̱jti‑la̱? Nga bìnè‑lá xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo nga si̱ìkitasòn kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma. Ni̱ jñá ko̱ ni̱ jñà xi̱ta̱ jchínga‑ná chíkjoa̱‑ná nga nìkitasoán.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Mìkiì ko̱s'ín ko̱ma. Nga̱ k'oa̱á s'ín mokjeiín‑ná nga jñá, ko̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱, ta ngásòn kjo̱ndaà‑la̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo kítjokàjñaá kjo̱'in.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Jyò tsibìtsa̱jna ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna. Kiì'nchré‑la̱ Bernabé ko̱ Pablo nga tsibéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ nga 'ñó tse kjo̱xkón ndaà xi kis'iìn Nainá xi i̱t'aà ts'e̱ nga nguixko̱n jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 K'e̱ nga jye kiìchja̱ Bernabé ko̱ Pablo, k'e̱é kiìchja̱ Jacobo, kitsò:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Jè Simón Pedro, jyeé tsibéno̱jmí‑ná kó s'ín komà nga ti̱sa̱ ítjòn nga Nainá jaàjiìn jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga na̱xa̱ndá‑la̱ ko̱ma.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 K'oa̱á s'ín mangásòn 'én koni s'ín kiskiì jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga kitsò:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 K'e̱ nga ko̱ma i̱skan, ki̱tjojen ìjngoò k'a
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 mé‑ne jñà xi̱ta̱ xi i'nga ko̱hótsji‑ne Nainá,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 K'oa̱á tsò Nainá, nga tsibéno̱jmí kjo̱hítsjeèn xi tjín‑la̱
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 ’'A̱n, k'oa̱á xán‑nò nga mìkiì si̱nè‑la̱ kjoa̱ xi 'in tjín jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, jñà xi nchifatjìya‑la̱ nga Nainá nchifìt'aà‑la̱.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Ta jè xi mochjeén nga si̱kasén‑lá xo̱jo̱n mé‑ne nga mìkiì ski̱ne̱ ngats'iì tsojmì xi ya̱ sinchá nguixko̱n kjoa̱xkósòn; ti̱koa̱ kì ti̱ kjoa̱ chijngui s'ín‑ne, mì ti̱ kiì ski̱ne̱‑ne jní ko̱ ngats'iì yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Skanda kjòtseé, xki̱ xi ján na̱xa̱ndá tjín xi̱ta̱ xi bíxke̱jiìn xo̱jo̱n kjo̱tíxoma xi kiskiì Moisés ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga nga jiìn jiìn na̱chrjein nga na̱chrjein nìkjáya.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo ko̱ xi̱ta̱ jchínga xi ya̱ otíxoma, tsajoóya‑ne nga jaàjiìn i'nga xi̱ta̱ xíkjín xi kisìkasén ján Antioquía. Jñà kitjaàjiìn Judas xi ti̱koa̱ Barsabás 'mì ko̱ Silas, jñà xi̱ta̱ xi ndaà yaxkón ya̱ i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo. Tsobáhijtako̱ Pablo ko̱ Bernabé.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Kisìk'a jngoò xo̱jo̱n xi tsò:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Jyeé kina'yà‑je̱n nga i̱ itjokàjiìn i'nga xi̱ta̱ xi ijchòkon‑nò nga siì síko̱‑nò nga chja̱ko̱‑nò 'én xi síkits'ón‑jiìn‑la̱ ini̱ma̱‑nò, ta̱nga mìtsà ngaje̱n tsatíxá‑la̱je̱n.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Ngats'iì‑je̱n, k'oa̱á s'ín kichoòsòn‑la̱je̱n nga kinìkasén i'nga‑nòje̱n xi̱ta̱ tsa̱je̱n xi kiìkon‑nò. Tsobáhijtako̱ xinguia̱á Pablo ko̱ Bernabé, xi̱ta̱ xi 'ñó matsjacha‑je̱n.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Jñà xi̱ta̱ koi, jye k'oa̱s'ín tsibínè‑la̱ yijo‑la̱ ni̱ta̱ mé kjo̱'in xi komàt'in xi kjoa̱ ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Titsa̱nìkasén‑nòje̱n Judas ko̱ Silas; ngats'iì 'én xi tjít'aà xo̱jo̱n, jñà xi̱ta̱ koi ke̱èno̱jmíya ìjngoò k'a‑nò xi tà 'én ko̱òko̱‑nò.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Ngaje̱n ko̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá ndaà kisaseèn‑naje̱n nga mì kjo̱'ñó ko̱ma‑nò kjoa̱ ts'e̱ kjo̱tíxoma xi 'in tjín; tà koi‑né xi ndaà mochjeén:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 nga mìkiì ma chji̱ne̱e yijo‑la̱ cho̱ xi ya̱ biyaà nguixko̱n xkósòn; mìkiì ma chji̱ne̱e jní ko̱ mìkiì ma chji̱ne̱e yijo‑la̱ cho̱ xi mìkiì xíxteèn jní‑la̱; ti̱koa̱á kì ti̱ kjoa̱ chijngui nìs'in‑là; tsà chja̱àxìn‑là yijo‑nò ngats'iì kjoa̱ koi, ndaà s'e̱; k'e̱ chibá.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Xi̱ta̱ koi, k'e̱ nga jye kisìhixat'aà xíkjín, ni̱to̱ón kiì skanda ján Antioquía; k'e̱ nga ijchò tsibíxkóya ngats'iì xi̱ta̱‑la̱ Cristo, kisìnga̱tsja xo̱jo̱n xi 'ya.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, k'e̱ nga jye tsibíxke̱jiìn xo̱jo̱n, tsjaá komà‑la̱ nga ijchò‑la̱ 'én xi kisìjehikon.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Jè Judas ko̱ Silas ti̱koa̱á Nainá chja̱ ngajo‑la̱; ndaà kisìjehikon jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo; kitsjaà‑la̱ nga'ñó.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Xi̱ta̱ koi, kjìn na̱chrjein tsibìtsa̱jna Antioquía. Nga komà i̱skan kisìhixat'aà xíkjín, kiì‑ne Jerusalén; kiìkon‑ne jñà xi̱ta̱ xi kisìkasén.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 [Ta̱nga jè Silas ndaà kisaseèn‑la̱ nga tsibìjna Antioquía.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Jè Pablo ko̱ Bernabé, ya̱á tsibìtsa̱jna Antioquía; tsakóya‑ìsa 'én‑la̱ Nainá ti̱koa̱ kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo. Ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ xi kj'ei̱í kisìxákjoò.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 K'e̱ nga komà i̱skan, Pablo kitsò‑la̱ Bernabé:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Jè Bernabé mejèn‑la̱ kji̱ko̱ Juan, xi ti̱koa̱ Marcos 'mì;
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 ta̱nga jè Pablo mìkiì kisaseèn‑la̱ nga jè kji̱ko̱, koií kjoa̱‑la̱ nga kitsjeiìn takòn ján Panfilia nga mì ti̱ kiì tsobáhijtako̱‑ne nga kisìxá jè xá xi tjíma‑ne.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 K'oa̱á s'ín komà‑ne nga kisakò kjoa̱ nga mìkiì kjòngásòn 'én‑la̱; chinchat'aà xìn‑la̱ xíkjín; jè Bernabé kiìko̱ Marcos; kiìsòn‑ndá skanda Chipre.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Jè Pablo, jaàjiìn Silas nga tsobáhijtako̱. Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo kisìkítsa̱jnaya tsja Nainá nga kiì.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kiì kóho̱kji nangui Siria ko̱ Cilicia nga ya̱ chinchima nga ìsa̱ ndaà kisì'ñó ikon jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.