Atos 13

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Antioquía, tjín i'nga xi̱ta̱ xi chja̱ya ngajo‑la̱ Nainá ko̱ okóya 'én‑la̱ Nainá: jè xi 'mì Bernabé, Simón (xi ti̱koa̱ Niger 'mì), Lucio xi Cirene ts'e̱, Manaén (xi ta̱ña kòjcháko̱ Herodes, xi tsatíxoma Galilea), ko̱ Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Jngoò na̱chrjein k'e̱ nga tíma culto ti̱koa̱ títsa̱jnachjan xi̱ta̱‑la̱ Cristo, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, k'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnachjan koa̱ jye tsibítsi'ba, tsohósòn‑la̱ tsja Bernabé ko̱ Saulo, i̱kjoàn kisìkasén [xi kjoa̱ ts'e̱ xá‑la̱ Nainá].
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kisìkasén Bernabé ko̱ Saulo nga kiì Seleucia; ya̱á jahas'en chitso nga kiì nangui xi kijnajiìn‑ndá xi 'mì Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 K'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Salamina, tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ jñà ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ts'e̱ xi̱ta̱ judío. Tji̱ko̱ jè Juan Marco xi kisìchját'aà‑la̱ Bernabé ko̱ Saulo.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Tsatojiìn kóho̱kji nangui jiìn‑ndá Chipre, ijchò skanda na̱xa̱ndá Pafos. Ya̱á kiskaàt'aà jngoò‑la̱ xi̱ta̱ judío xi 'mì Barjesús xi xi̱ta̱ tj'e, ti̱koa̱á xi̱ta̱ ndiso‑né nga tsò, 'én‑la̱ Nainá chja̱ya.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Jè xi̱ta̱ tj'e, ya̱á ojmeèko̱ Sergio Paulo xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna kóho̱kji nangui Chipre. Jè Sergio Paulo ndaà fìya‑la̱. Kiìchja̱‑la̱ jè Bernabé ko̱ Saulo nga mejèn‑la̱ kji̱'nchré 'én ndaà‑la̱ Nainá.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ta̱nga jè xi̱ta̱ tj'e, xi 'mì Barjesús xi ti̱koa̱ Elimas 'mì xi 'én griego, kondra̱á kiì‑la̱ jè Bernabé ko̱ Saulo nga majìn‑la̱ nga jè xi̱ta̱xá ítjòn ko̱kjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ta̱nga jè Saulo, ti̱jè‑ne xi 'mì Pablo, ndaà tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; 'ñó kiskoò'an,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 kitsò‑la̱:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 I̱'ndei̱ Nainá tsjá‑lè kjo̱'in; mì kiì ti̱ ko̱tsejèn‑lè. Kjìn na̱chrjein mì ti̱ kiì jcha̱‑ne i̱sén ndobá ts'e̱ ts'oí.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi, kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá nga kixi̱ kjoa̱. Tà kjòxkón‑la̱ koni s'ín tsakóya‑la̱ Pablo ko̱ Bernabé i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pablo ko̱ jñà xi̱ta̱ xi kjihijtako̱ jahas'en chitso ya̱ Pafos, kiì ján Perge i̱'nde xi chja̱‑ne Panfilia. Ta̱nga jè Juan Marco, tsohótji‑ne, ján kiì‑ne Jerusalén. Mì ti̱ ya̱ tsobáhijtako̱‑ne Pablo.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Jè Bernabé ko̱ Pablo jahato Perge, kiì Antioquía, na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Pisidia. Jè na̱chrjein nìkjáya, jahas'en ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, i̱kjoàn tsibìtsa̱jna.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 K'e̱ nga jye kjòxke̱jiìn kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés ko̱ xo̱jo̱n xi kiskiì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya ngajo‑la̱ Nainá, jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga kisìkasén xá‑la̱ jè Pablo ko̱ Bernabé, kitsò‑la̱:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 K'e̱é tsasítje̱n Pablo; ko̱ó tsja kisìjé‑la̱ nga jyò kàtìtsa̱jna; kitsò‑la̱:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Jè Nainá xi ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel, jaàjiìn xi̱ta̱ jchínga kjìn‑ná; jngoò na̱xa̱ndá je kis'iìn k'e̱ nga ti̱sa̱ ján títsa̱jna Egipto nga mìtsà ya̱ i̱'nde‑la̱; nga'ñó ts'e̱ Nainá‑né nga tsachrjekàjiìn nangui Egipto.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Nainá, ichán nó kis'e‑la̱ kjoa̱tsejta nga kisìkinda̱ jñà xi̱ta̱ Israel ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Nainá, itoò na̱xa̱ndá xi̱ta̱ kisìkjehesòn ya̱ nangui Canaán. I̱kjoàn kitsjaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ Israel jè nangui jè nga ts'e̱ ko̱ma.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ngats'iì kjoa̱ koi, ñijòn sìndo̱ osen nó tsato.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, kisìjé‑la̱ Nainá jngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi mejèn‑la̱ nga ko̱tìxoma‑la̱. Nainá kitsjaà‑la̱ Saúl, ki'ndí‑la̱ Cis xi tje̱‑la̱ Benjamín. Ichán nó tsatíxoma Saúl.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Nga komà i̱skan, Nainá jaàxìn Saúl; jè David kitsjaà‑la̱ xá nga tsibìjna xi̱ta̱xá ítjòn. Nainá kitsò: “Jyeé kisakò‑na nga jè David xi ki'ndí‑la̱ Isaí, jngoò xi̱ta̱ xi sasén‑la̱ ini̱ma̱‑na̱ nga si̱ìkitasòn yije xi 'a̱n mejèn‑na.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Nainá kisìkasén‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, jngoò xi̱ta̱ xi tje̱‑la̱ David xi 'mì Jesús nga jè ko̱chrjekàjiìn kjo̱'in. Nainá, k'oa̱á s'ín kitsjaà tso'ba nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 K'e̱ nga ti̱kj'eè f'iì Jesús, Juan kiìchja̱yajiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel nga kàtasíkájno jé‑la̱, mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne ko̱ kàtama bautizar.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 K'e̱ nga jye tífehet'aà na̱chrjein‑la̱ Juan xá xi j'iì‑ne, kitsò: “Jñò, ¿kó s'ín nìkítsjeèn i̱t'aà ts'a̱n? ¿A bixón‑nò: jè Cristo? Majìn. Sa̱á nchrobá tji̱ngui jngoò‑na xi ìsa̱ tíjna ítjòn skanda mìkiì ok'ìn‑na nga 'a̱n skíjnda̱'ñoá xo̱x'ín‑la̱ xo̱xté‑la̱”, kitsò Juan.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Ta̱nga i̱'ndei̱, k'oa̱á ma‑ne ko̱xan‑nò ngats'ioò jñò ndí 'ndsè xi tje̱‑la̱ Abraham inchrobàt'aà‑nò ko̱ jñò xi mìtsà ya̱ inchrobàt'aà‑nò ta̱nga yaxkón Nainá: jñá j'iì‑ná jè 'én i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Jerusalén ko̱ xi̱ta̱xá‑la̱, mìkiì kijtseèxkon Jesús nga jè xi Cristo, ti̱koa̱á mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ jñà 'én xi maxke̱ nga jiìn jiìn na̱chrjein jè na̱chrjein nìkjáya ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga koni s'ín tjít'aà xo̱jo̱n ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtiyaà Jesús ko̱ k'oa̱á s'ín tsitasòn koni tsò 'én koi.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Na̱s'ín tsjìn‑la̱ jé Jesús nga ok'ìn‑la̱ nga ki̱yá, xi̱ta̱ koi, kisìjét'aà‑la̱ Pilato nga kàtasík'en.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 K'e̱ nga jye tsitasòn yije koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Jesús, kiskónáje̱n t'aà krò, i̱kjoàn kiì nga tsibíhijiìn.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Jesús, k'e̱ nga jye jaáya‑la̱, kjìn k'a tsakó‑la̱ yijo‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi chinchimako̱ nga inchrobà‑ne Galilea skanda Jerusalén; na̱chrjein i̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ koi xi béno̱jmí kixi̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Koi xá j'iì‑naje̱n nga kéno̱jmí‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá jñà xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 I̱'ndei̱, k'e̱ nga kisìkjaáya‑la̱ Jesús, k'oa̱á s'ín kisìkitasòn xi i̱t'aà tsa̱je̱n xi i̱xti‑la̱ ma‑je̱n jñà xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n. K'oa̱á s'ín tjít'aà xo̱jo̱n ts'e̱ Salmo xi ma‑ne jò, nga tsò: “I̱'ndei̱, ji̱‑né xi Ki'ndí‑na̱ xan‑lè; 'a̱n‑ná xi na̱'èn‑lè ma.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Koni kis'iìn Nainá nga kisìkjaáya‑la̱ Jesús i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà nga mì ti̱ kiì ki̱yá‑ne, ya̱á makixi̱ya 'én koi nga tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá: “Siìkitasòn‑ná koni tsò 'én tsjeè‑na̱, ko̱ 'én kixi̱‑na̱ xi 'a̱n kitsjaà‑la̱ David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 K'oa̱á ti̱s'ín tjít'aà ìjngoò xo̱jo̱n ts'e̱ Salmo nga tsò: “Mìkiì koi̱'ndi nga ki̱'ndo yijo‑la̱ Xi̱ta̱ tsjeè‑lè.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Jñà na̱chrjein nga tsibìjnakon David, k'e̱ nga jye kisìkitasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá, k'en. K'oa̱á ti̱s'ín kisìhijiìn koni komàt'in xi̱ta̱ jchínga‑la̱. Ti̱koa̱á i'ndo yijo‑la̱.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ta̱nga jè Xi̱ta̱ Tsjeè xi Nainá kisìkjaáya‑la̱ mìkiì i'ndo yijo‑la̱.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Ngats'ioò jñò ndí 'ndsè, k'oa̱á s'ín kàtasijiìn‑nò, jñà 'én xi nokjoàyajiìn‑nòje̱n, jè‑né nga i̱t'aà ts'e̱ Jesús, Nainá síjchàat'aà‑ná jé‑ná.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Jñà xi̱ta̱, ngats'iì kjoa̱ xi ch'o s'ín, mìtsà i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés makixi̱ya; jè i̱t'aà ts'e̱ Jesús makixi̱ya xi̱ta̱, jñà xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 T'e̱en kinda̱ yijo‑nò mé‑ne nga mì k'oa̱á s'ín ko̱mat'ioòn koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga tsò:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Chítsejèn, jñò xi nachrjekànguioò kjoa̱kixi̱,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Jè Pablo ko̱ Bernabé k'e̱ nga itjo‑ne ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, jñà xi̱ta̱ kisìjét'aà‑la̱ nga kàtèno̱jmíya kjoa̱ koi jè xòhoto̱ xi sa̱ nchrobá.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 K'e̱ nga kisìhixat'aà xíkjín nga kiì‑ne, kjìn xi̱ta̱ kiìt'aà‑la̱ Pablo ko̱ Bernabé, jñà xi xi̱ta̱ judío ko̱ jñà xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá xi jye jahatjìya‑la̱ nga xi̱ta̱ judío komà. Jè Pablo ko̱ Bernabé, k'e̱ nga tsohóko̱ xi̱ta̱ koi, 'ñó tsibít'in‑la̱ nga ndaà kàtíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jñà 'én xi jye kiì'nchré xi kjo̱ndaà ts'e̱ Nainá.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Jè na̱chrjein nìkjáya xi ìjngoò, kjo̱meé ijchò ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga kiì'nchré 'én‑la̱ Nainá.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío k'e̱ nga kijtseè nga 'ñó kjìn ma xi̱ta̱, ìsa̱á ndaà kjòchi̱ni̱keè Pablo. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kondra̱ kiì‑la̱ Pablo 'én xi kiìchja̱, ti̱koa̱ tsakatít'aà.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pablo ko̱ Bernabé, 'ñó tsi'beé‑la̱ ikon; kitsò‑la̱:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 K'oa̱á s'ín tsatíxoma‑naje̱n Nainá nga kitsò:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 K'e̱ nga kiì'nchré ngats'iì xi mìtsà xi̱ta̱ judío, kjòtsjaá‑la̱; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kitsò: Ndaà tjín 'én‑la̱ Nainá; kòkjeiín‑la̱ ngats'iì xi xó kitjaàjiìn‑ne nga s'e‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 K'oa̱á s'ín komà nga tsabísòn 'én ndaà‑la̱ Nainá kóho̱kji ya̱ i̱'nde jè.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío tsibíts'ia̱ nga chinchá'a jñà íchjín ítjòn xi ndaà beèxkón Nainá ko̱ xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ na̱xa̱ndá. K'oa̱á s'ín komà nga kondra̱ kiì‑la̱ jè Pablo ko̱ Bernabé. Tsachrjekàjiìn ya̱ na̱xa̱ndá.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Jè Pablo ko̱ Bernabé tsibítsajneè chijo‑la̱ ndso̱ko̱ xi kondra̱ ts'e̱ xi̱ta̱ koi, [jè kjoa̱ xi okó nga kjo̱'in s'e̱‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá]; i̱kjoàn kiì ján Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, ndaà kis'e‑la̱ kjo̱tsjacha ko̱ ndaà kisìxájiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.