Atos 13
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ na̱xa̱ndá Antioquía, tjín i'nga xi̱ta̱ xi chja̱ya ngajo‑la̱ Nainá ko̱ okóya 'én‑la̱ Nainá: jè xi 'mì Bernabé, Simón (xi ti̱koa̱ Niger 'mì), Lucio xi Cirene ts'e̱, Manaén (xi ta̱ña kòjcháko̱ Herodes, xi tsatíxoma Galilea), ko̱ Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Jngoò na̱chrjein k'e̱ nga tíma culto ti̱koa̱ títsa̱jnachjan xi̱ta̱‑la̱ Cristo, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Jñà xi̱ta̱‑la̱ Cristo, k'e̱ nga jye tsibìtsa̱jnachjan koa̱ jye tsibítsi'ba, tsohósòn‑la̱ tsja Bernabé ko̱ Saulo, i̱kjoàn kisìkasén [xi kjoa̱ ts'e̱ xá‑la̱ Nainá].
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kisìkasén Bernabé ko̱ Saulo nga kiì Seleucia; ya̱á jahas'en chitso nga kiì nangui xi kijnajiìn‑ndá xi 'mì Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 K'e̱ nga ijchò na̱xa̱ndá Salamina, tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ jñà ni'ya i̱ngo̱ sinagoga ts'e̱ xi̱ta̱ judío. Tji̱ko̱ jè Juan Marco xi kisìchját'aà‑la̱ Bernabé ko̱ Saulo.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Tsatojiìn kóho̱kji nangui jiìn‑ndá Chipre, ijchò skanda na̱xa̱ndá Pafos. Ya̱á kiskaàt'aà jngoò‑la̱ xi̱ta̱ judío xi 'mì Barjesús xi xi̱ta̱ tj'e, ti̱koa̱á xi̱ta̱ ndiso‑né nga tsò, 'én‑la̱ Nainá chja̱ya.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Jè xi̱ta̱ tj'e, ya̱á ojmeèko̱ Sergio Paulo xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna kóho̱kji nangui Chipre. Jè Sergio Paulo ndaà fìya‑la̱. Kiìchja̱‑la̱ jè Bernabé ko̱ Saulo nga mejèn‑la̱ kji̱'nchré 'én ndaà‑la̱ Nainá.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ta̱nga jè xi̱ta̱ tj'e, xi 'mì Barjesús xi ti̱koa̱ Elimas 'mì xi 'én griego, kondra̱á kiì‑la̱ jè Bernabé ko̱ Saulo nga majìn‑la̱ nga jè xi̱ta̱xá ítjòn ko̱kjeiín‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ta̱nga jè Saulo, ti̱jè‑ne xi 'mì Pablo, ndaà tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá; 'ñó kiskoò'an,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 kitsò‑la̱:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 I̱'ndei̱ Nainá tsjá‑lè kjo̱'in; mì kiì ti̱ ko̱tsejèn‑lè. Kjìn na̱chrjein mì ti̱ kiì jcha̱‑ne i̱sén ndobá ts'e̱ ts'oí.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, k'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi, kòkjeiín‑la̱ 'én‑la̱ Nainá nga kixi̱ kjoa̱. Tà kjòxkón‑la̱ koni s'ín tsakóya‑la̱ Pablo ko̱ Bernabé i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pablo ko̱ jñà xi̱ta̱ xi kjihijtako̱ jahas'en chitso ya̱ Pafos, kiì ján Perge i̱'nde xi chja̱‑ne Panfilia. Ta̱nga jè Juan Marco, tsohótji‑ne, ján kiì‑ne Jerusalén. Mì ti̱ ya̱ tsobáhijtako̱‑ne Pablo.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Jè Bernabé ko̱ Pablo jahato Perge, kiì Antioquía, na̱xa̱ndá xi chja̱‑ne Pisidia. Jè na̱chrjein nìkjáya, jahas'en ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, i̱kjoàn tsibìtsa̱jna.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 K'e̱ nga jye kjòxke̱jiìn kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés ko̱ xo̱jo̱n xi kiskiì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ya ngajo‑la̱ Nainá, jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga kisìkasén xá‑la̱ jè Pablo ko̱ Bernabé, kitsò‑la̱:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 K'e̱é tsasítje̱n Pablo; ko̱ó tsja kisìjé‑la̱ nga jyò kàtìtsa̱jna; kitsò‑la̱:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Jè Nainá xi ts'e̱ na̱xa̱ndá Israel, jaàjiìn xi̱ta̱ jchínga kjìn‑ná; jngoò na̱xa̱ndá je kis'iìn k'e̱ nga ti̱sa̱ ján títsa̱jna Egipto nga mìtsà ya̱ i̱'nde‑la̱; nga'ñó ts'e̱ Nainá‑né nga tsachrjekàjiìn nangui Egipto.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Nainá, ichán nó kis'e‑la̱ kjoa̱tsejta nga kisìkinda̱ jñà xi̱ta̱ Israel ya̱ i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda nangui kixì choòn.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Nainá, itoò na̱xa̱ndá xi̱ta̱ kisìkjehesòn ya̱ nangui Canaán. I̱kjoàn kitsjaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ Israel jè nangui jè nga ts'e̱ ko̱ma.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ngats'iì kjoa̱ koi, ñijòn sìndo̱ osen nó tsato.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, kisìjé‑la̱ Nainá jngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi mejèn‑la̱ nga ko̱tìxoma‑la̱. Nainá kitsjaà‑la̱ Saúl, ki'ndí‑la̱ Cis xi tje̱‑la̱ Benjamín. Ichán nó tsatíxoma Saúl.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Nga komà i̱skan, Nainá jaàxìn Saúl; jè David kitsjaà‑la̱ xá nga tsibìjna xi̱ta̱xá ítjòn. Nainá kitsò: “Jyeé kisakò‑na nga jè David xi ki'ndí‑la̱ Isaí, jngoò xi̱ta̱ xi sasén‑la̱ ini̱ma̱‑na̱ nga si̱ìkitasòn yije xi 'a̱n mejèn‑na.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Nainá kisìkasén‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel, jngoò xi̱ta̱ xi tje̱‑la̱ David xi 'mì Jesús nga jè ko̱chrjekàjiìn kjo̱'in. Nainá, k'oa̱á s'ín kitsjaà tso'ba nga ti̱sa̱ tàts'en‑la̱ kjoa̱.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 K'e̱ nga ti̱kj'eè f'iì Jesús, Juan kiìchja̱yajiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Israel nga kàtasíkájno jé‑la̱, mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne ko̱ kàtama bautizar.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 K'e̱ nga jye tífehet'aà na̱chrjein‑la̱ Juan xá xi j'iì‑ne, kitsò: “Jñò, ¿kó s'ín nìkítsjeèn i̱t'aà ts'a̱n? ¿A bixón‑nò: jè Cristo? Majìn. Sa̱á nchrobá tji̱ngui jngoò‑na xi ìsa̱ tíjna ítjòn skanda mìkiì ok'ìn‑na nga 'a̱n skíjnda̱'ñoá xo̱x'ín‑la̱ xo̱xté‑la̱”, kitsò Juan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Ta̱nga i̱'ndei̱, k'oa̱á ma‑ne ko̱xan‑nò ngats'ioò jñò ndí 'ndsè xi tje̱‑la̱ Abraham inchrobàt'aà‑nò ko̱ jñò xi mìtsà ya̱ inchrobàt'aà‑nò ta̱nga yaxkón Nainá: jñá j'iì‑ná jè 'én i̱t'aà ts'e̱ Cristo nga jè ko̱chrjekàjiìn‑ná kjo̱'in.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Jerusalén ko̱ xi̱ta̱xá‑la̱, mìkiì kijtseèxkon Jesús nga jè xi Cristo, ti̱koa̱á mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ jñà 'én xi maxke̱ nga jiìn jiìn na̱chrjein jè na̱chrjein nìkjáya ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga koni s'ín tjít'aà xo̱jo̱n ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtiyaà Jesús ko̱ k'oa̱á s'ín tsitasòn koni tsò 'én koi.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Na̱s'ín tsjìn‑la̱ jé Jesús nga ok'ìn‑la̱ nga ki̱yá, xi̱ta̱ koi, kisìjét'aà‑la̱ Pilato nga kàtasík'en.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 K'e̱ nga jye tsitasòn yije koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Jesús, kiskónáje̱n t'aà krò, i̱kjoàn kiì nga tsibíhijiìn.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ta̱nga Nainá kisìkjaáya‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Jesús, k'e̱ nga jye jaáya‑la̱, kjìn k'a tsakó‑la̱ yijo‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi chinchimako̱ nga inchrobà‑ne Galilea skanda Jerusalén; na̱chrjein i̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ koi xi béno̱jmí kixi̱‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Koi xá j'iì‑naje̱n nga kéno̱jmí‑je̱n 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo koni s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba Nainá jñà xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 I̱'ndei̱, k'e̱ nga kisìkjaáya‑la̱ Jesús, k'oa̱á s'ín kisìkitasòn xi i̱t'aà tsa̱je̱n xi i̱xti‑la̱ ma‑je̱n jñà xi̱ta̱ jchínga‑naje̱n. K'oa̱á s'ín tjít'aà xo̱jo̱n ts'e̱ Salmo xi ma‑ne jò, nga tsò: “I̱'ndei̱, ji̱‑né xi Ki'ndí‑na̱ xan‑lè; 'a̱n‑ná xi na̱'èn‑lè ma.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Koni kis'iìn Nainá nga kisìkjaáya‑la̱ Jesús i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà nga mì ti̱ kiì ki̱yá‑ne, ya̱á makixi̱ya 'én koi nga tsò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá: “Siìkitasòn‑ná koni tsò 'én tsjeè‑na̱, ko̱ 'én kixi̱‑na̱ xi 'a̱n kitsjaà‑la̱ David.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 K'oa̱á ti̱s'ín tjít'aà ìjngoò xo̱jo̱n ts'e̱ Salmo nga tsò: “Mìkiì koi̱'ndi nga ki̱'ndo yijo‑la̱ Xi̱ta̱ tsjeè‑lè.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Jñà na̱chrjein nga tsibìjnakon David, k'e̱ nga jye kisìkitasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá, k'en. K'oa̱á ti̱s'ín kisìhijiìn koni komàt'in xi̱ta̱ jchínga‑la̱. Ti̱koa̱á i'ndo yijo‑la̱.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ta̱nga jè Xi̱ta̱ Tsjeè xi Nainá kisìkjaáya‑la̱ mìkiì i'ndo yijo‑la̱.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ngats'ioò jñò ndí 'ndsè, k'oa̱á s'ín kàtasijiìn‑nò, jñà 'én xi nokjoàyajiìn‑nòje̱n, jè‑né nga i̱t'aà ts'e̱ Jesús, Nainá síjchàat'aà‑ná jé‑ná.
38 — ausente —
39 Jñà xi̱ta̱, ngats'iì kjoa̱ xi ch'o s'ín, mìtsà i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Moisés makixi̱ya; jè i̱t'aà ts'e̱ Jesús makixi̱ya xi̱ta̱, jñà xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱.
39 — ausente —
40 T'e̱en kinda̱ yijo‑nò mé‑ne nga mì k'oa̱á s'ín ko̱mat'ioòn koni s'ín tíchja̱ xo̱jo̱n‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga tsò:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Chítsejèn, jñò xi nachrjekànguioò kjoa̱kixi̱,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Jè Pablo ko̱ Bernabé k'e̱ nga itjo‑ne ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, jñà xi̱ta̱ kisìjét'aà‑la̱ nga kàtèno̱jmíya kjoa̱ koi jè xòhoto̱ xi sa̱ nchrobá.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 K'e̱ nga kisìhixat'aà xíkjín nga kiì‑ne, kjìn xi̱ta̱ kiìt'aà‑la̱ Pablo ko̱ Bernabé, jñà xi xi̱ta̱ judío ko̱ jñà xi̱ta̱ xi beèxkón Nainá xi jye jahatjìya‑la̱ nga xi̱ta̱ judío komà. Jè Pablo ko̱ Bernabé, k'e̱ nga tsohóko̱ xi̱ta̱ koi, 'ñó tsibít'in‑la̱ nga ndaà kàtíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jñà 'én xi jye kiì'nchré xi kjo̱ndaà ts'e̱ Nainá.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Jè na̱chrjein nìkjáya xi ìjngoò, kjo̱meé ijchò ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga kiì'nchré 'én‑la̱ Nainá.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío k'e̱ nga kijtseè nga 'ñó kjìn ma xi̱ta̱, ìsa̱á ndaà kjòchi̱ni̱keè Pablo. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kondra̱ kiì‑la̱ Pablo 'én xi kiìchja̱, ti̱koa̱ tsakatít'aà.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pablo ko̱ Bernabé, 'ñó tsi'beé‑la̱ ikon; kitsò‑la̱:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 K'oa̱á s'ín tsatíxoma‑naje̱n Nainá nga kitsò:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 K'e̱ nga kiì'nchré ngats'iì xi mìtsà xi̱ta̱ judío, kjòtsjaá‑la̱; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga kitsò: Ndaà tjín 'én‑la̱ Nainá; kòkjeiín‑la̱ ngats'iì xi xó kitjaàjiìn‑ne nga s'e‑la̱ kjoa̱binachon ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 K'oa̱á s'ín komà nga tsabísòn 'én ndaà‑la̱ Nainá kóho̱kji ya̱ i̱'nde jè.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ judío tsibíts'ia̱ nga chinchá'a jñà íchjín ítjòn xi ndaà beèxkón Nainá ko̱ xi̱ta̱ ítjòn‑la̱ na̱xa̱ndá. K'oa̱á s'ín komà nga kondra̱ kiì‑la̱ jè Pablo ko̱ Bernabé. Tsachrjekàjiìn ya̱ na̱xa̱ndá.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Jè Pablo ko̱ Bernabé tsibítsajneè chijo‑la̱ ndso̱ko̱ xi kondra̱ ts'e̱ xi̱ta̱ koi, [jè kjoa̱ xi okó nga kjo̱'in s'e̱‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá]; i̱kjoàn kiì ján Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Cristo, ndaà kis'e‑la̱ kjo̱tsjacha ko̱ ndaà kisìxájiìn ini̱ma̱‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.