Atos 12

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ti̱jñà‑ne na̱chrjein koi, jè Herodes xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna, kitsjaà o̱kixi̱ nga kitsobà'ñó i'nga xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo mé‑ne nga ko̱ma skoe̱toòn‑ne.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Tsatíxá nga ki̱cha̱ ndojò kisìk'en‑ne Jacobo, 'ndse̱ Juan.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Jè Herodes, k'e̱ nga kijtseè nga tsja komà‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío nga jye k'en Jacobo, i̱kjoàn kitsobà'ñó Pedro jè na̱chrjein k'e̱ nga bitjo s'eí nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Kiskinìs'en nda̱yá. Chrj'oòn jngoò soldado kisìkinda̱ ya̱ i̱ya nda̱yá; ñijòn kisìkinda̱ nga indiaà indiaà. Kjo̱hítsjeèn‑la̱ Herodes, jè‑né k'e̱ nga jye kjoe̱het'aà s'eí Paxko̱ ko̱chrje nda̱yá mé‑ne jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjá 'én nga ki̱yá Pedro.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Jè Pedro, ndaá tímakinda̱ i̱ya nda̱yá; ko̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, mìkiì jyò tsibìtsa̱jna nga 'ñó ndaà nchisíjét'aà‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Pedro.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Jè na̱chrjein k'e̱ nga mejèn‑la̱ Herodes nga si̱ìnga̱tsja xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jè Pedro, ti̱jè‑ne ni̱tje̱n, kjijnafè'nchò osen‑la̱ jò soldado; jò na'ñó ki̱cha̱ cadena tjít'aà'ñó‑ne; jñà soldado xi i'nga ya̱á nchisíkinda̱ xotjoa̱ nda̱yá.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Tà ni̱to̱ón tsatsejèn jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ya̱ i̱ya nda̱yá; kjòhiseèn yije kóho̱kji; jè àkja̱le̱ kisìhiníyá‑la̱ Pedro nga kisìkjaá‑la̱; kitsò‑la̱:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Jè àkja̱le̱ kitsò‑la̱:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Pedro itjo tji̱ngui‑la̱ jè àkja̱le̱; mìkiì machi̱ya‑la̱ tsà kixi̱í kjoa̱ xi tísíko̱ àkja̱le̱; jè Pedro k'oa̱á ma‑la̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Jahat'aà‑la̱ jè soldado xi síjna ítjòn, ti̱koa̱ jahat'aà‑la̱ xi ma‑ne jò; k'e̱ nga ijchò xotjoa̱‑la̱ nda̱yá xi nguì ki̱cha̱ nga jye bitjoaá calle, tà ta̱jngoò kitáx'a̱; i̱kjoàn itjo; tsato'nchò jngoò calle; tà ni̱to̱ón kichijà jè àkja̱le̱; jè Pedro, ta̱jngoò kisasijna.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Jè Pedro, k'e̱é ndaà kjòchi̱ya‑la̱ nga kixi̱ kjoa̱ xi tímat'in, kitsò:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Jè Pedro, k'e̱ nga ndaà kjòchi̱ya‑la̱ kjoa̱ koi, kiì ni'ya‑la̱ María, nea̱‑la̱ Juan xi ti̱koa̱ Marcos 'mì. Ya̱ ni'ya jè, kjìn xi̱ta̱ chixoña xi nchibítsi'ba‑la̱ Nainá.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Kiìchja̱, kisìkjane xotjoa̱‑la̱ ni'ya; k'e̱é itjo katsejèn jngoò tsòti xi 'mì Rode nga mejèn‑la̱ skoe̱ yá‑né xi tíchja̱.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 K'e̱ nga kiì'nchré jta̱‑la̱ nga jè Pedro xi tíchja̱, tsja jchán komà‑la̱ skanda mì ti̱ kiì kiskíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ ni'ya; ta̱ sa̱á tsangachikon i̱ya ni'ya; kisìkí'nchré ñánda títsa̱jna xíkjín nga jè Pedro síjnajto xotjoa̱ ni'ya.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Jñà xi̱ta̱ xíkjín kitsò‑la̱:
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Jè Pedro, tákó tíchja̱‑ne, síkjane xotjoa̱ ni'ya. K'e̱ nga kiskíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ ni'ya, kijtseèxkon nga jè Pedro; jñà xi̱ta̱ xíkjín, tà kjòxkón‑la̱.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Kiskímiìtje̱n tsja Pedro nga kitsò‑la̱ jyò titsa̱jnaà; i̱kjoàn tsibéno̱jmí‑la̱ kó s'ín komàt'in nga Nainá tsachrje‑ne nda̱yá. Kitsò‑la̱:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 K'e̱ nga kis'e i̱sén ngats'iì soldado xi nchisíkinda̱, mì tà k'oa̱á kji kjoa̱siì kis'e‑la̱ nga mìkiì tíjiìn‑la̱ kó s'ín komà nga itjo nda̱yá Pedro.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Jè Herodes kitsjaà o̱kixi̱ nga tsohótsji Pedro ta̱nga mìkiì kisakò‑la̱. K'e̱ nga jye kiskònangui‑la̱ ngats'iì soldado xi kisìkinda̱, jñà kiskaànè‑la̱ nga tsjìn Pedro; i̱kjoàn kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtiyaà jñà soldado. Herodes itjokàjiìn ya̱ Judea. Ján kiì kijna na̱xa̱ndá Cesarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Herodes kjoa̱sií tjín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Tiro ko̱ Sidón. Xi̱ta̱ na̱xa̱ndá koi, tsajoóya‑ne nga inchrobàkon Herodes. Ta̱nga ítjòn ndaà tsajoóko̱ Blasto xi ti̱koa̱ xá tjín‑la̱ ya̱ ni'ya‑la̱ Herodes xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna. Ko̱ jè Blasto kiìchja̱tjì na̱xa̱ndá koi nga kàtas'e kjoa̱'nchán. Koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne jñà na̱xa̱ndá koi, nga ya̱ nangui‑la̱ Herodes otse tsojmì xi kine.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Jè na̱chrjein k'e̱ nga chixoña xi̱ta̱ nga kisijna junta, jè Herodes, tsohòkjá nikje‑la̱ xi ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn; tsibìjnasòn íxi̱le̱‑la̱, i̱kjoàn kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱, tsibíts'ia̱ nga 'ñó kiìchja̱ kitsò:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Ti̱k'e̱‑ne j'iì àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi kitsjaà ch'in‑la̱; kjòxk'én, chi̱'ndoó kisìkje, i̱kjoàn k'en, koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì jeya kisìkíjna Nainá.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ta̱nga jè 'én‑la̱ Nainá ìsa̱á ndaà tíhobísòn k'oa̱ ìsa̱á ndaà tímakjìn xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Jè Bernabé ko̱ Saulo, k'e̱ nga jye kjòngásòn xá‑la̱, inchrobà‑ne Jerusalén, kiì‑ne ján Antioquía. Tji̱ko̱ Juan xi ti̱koa̱ Marcos 'mì.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.