Atos 12
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Ti̱jñà‑ne na̱chrjein koi, jè Herodes xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna, kitsjaà o̱kixi̱ nga kitsobà'ñó i'nga xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo mé‑ne nga ko̱ma skoe̱toòn‑ne.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Tsatíxá nga ki̱cha̱ ndojò kisìk'en‑ne Jacobo, 'ndse̱ Juan.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Jè Herodes, k'e̱ nga kijtseè nga tsja komà‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío nga jye k'en Jacobo, i̱kjoàn kitsobà'ñó Pedro jè na̱chrjein k'e̱ nga bitjo s'eí nga kjèn i̱nchra̱jín xi tsjìn‑la̱ na̱'yo̱ san.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Kiskinìs'en nda̱yá. Chrj'oòn jngoò soldado kisìkinda̱ ya̱ i̱ya nda̱yá; ñijòn kisìkinda̱ nga indiaà indiaà. Kjo̱hítsjeèn‑la̱ Herodes, jè‑né k'e̱ nga jye kjoe̱het'aà s'eí Paxko̱ ko̱chrje nda̱yá mé‑ne jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tsjá 'én nga ki̱yá Pedro.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Jè Pedro, ndaá tímakinda̱ i̱ya nda̱yá; ko̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo, mìkiì jyò tsibìtsa̱jna nga 'ñó ndaà nchisíjét'aà‑la̱ Nainá i̱t'aà ts'e̱ Pedro.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Jè na̱chrjein k'e̱ nga mejèn‑la̱ Herodes nga si̱ìnga̱tsja xi̱ta̱ na̱xa̱ndá jè Pedro, ti̱jè‑ne ni̱tje̱n, kjijnafè'nchò osen‑la̱ jò soldado; jò na'ñó ki̱cha̱ cadena tjít'aà'ñó‑ne; jñà soldado xi i'nga ya̱á nchisíkinda̱ xotjoa̱ nda̱yá.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Tà ni̱to̱ón tsatsejèn jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ya̱ i̱ya nda̱yá; kjòhiseèn yije kóho̱kji; jè àkja̱le̱ kisìhiníyá‑la̱ Pedro nga kisìkjaá‑la̱; kitsò‑la̱:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Jè àkja̱le̱ kitsò‑la̱:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Pedro itjo tji̱ngui‑la̱ jè àkja̱le̱; mìkiì machi̱ya‑la̱ tsà kixi̱í kjoa̱ xi tísíko̱ àkja̱le̱; jè Pedro k'oa̱á ma‑la̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Jahat'aà‑la̱ jè soldado xi síjna ítjòn, ti̱koa̱ jahat'aà‑la̱ xi ma‑ne jò; k'e̱ nga ijchò xotjoa̱‑la̱ nda̱yá xi nguì ki̱cha̱ nga jye bitjoaá calle, tà ta̱jngoò kitáx'a̱; i̱kjoàn itjo; tsato'nchò jngoò calle; tà ni̱to̱ón kichijà jè àkja̱le̱; jè Pedro, ta̱jngoò kisasijna.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Jè Pedro, k'e̱é ndaà kjòchi̱ya‑la̱ nga kixi̱ kjoa̱ xi tímat'in, kitsò:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Jè Pedro, k'e̱ nga ndaà kjòchi̱ya‑la̱ kjoa̱ koi, kiì ni'ya‑la̱ María, nea̱‑la̱ Juan xi ti̱koa̱ Marcos 'mì. Ya̱ ni'ya jè, kjìn xi̱ta̱ chixoña xi nchibítsi'ba‑la̱ Nainá.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kiìchja̱, kisìkjane xotjoa̱‑la̱ ni'ya; k'e̱é itjo katsejèn jngoò tsòti xi 'mì Rode nga mejèn‑la̱ skoe̱ yá‑né xi tíchja̱.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 K'e̱ nga kiì'nchré jta̱‑la̱ nga jè Pedro xi tíchja̱, tsja jchán komà‑la̱ skanda mì ti̱ kiì kiskíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ ni'ya; ta̱ sa̱á tsangachikon i̱ya ni'ya; kisìkí'nchré ñánda títsa̱jna xíkjín nga jè Pedro síjnajto xotjoa̱ ni'ya.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Jñà xi̱ta̱ xíkjín kitsò‑la̱:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Jè Pedro, tákó tíchja̱‑ne, síkjane xotjoa̱ ni'ya. K'e̱ nga kiskíx'a̱‑la̱ xotjoa̱ ni'ya, kijtseèxkon nga jè Pedro; jñà xi̱ta̱ xíkjín, tà kjòxkón‑la̱.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Kiskímiìtje̱n tsja Pedro nga kitsò‑la̱ jyò titsa̱jnaà; i̱kjoàn tsibéno̱jmí‑la̱ kó s'ín komàt'in nga Nainá tsachrje‑ne nda̱yá. Kitsò‑la̱:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 K'e̱ nga kis'e i̱sén ngats'iì soldado xi nchisíkinda̱, mì tà k'oa̱á kji kjoa̱siì kis'e‑la̱ nga mìkiì tíjiìn‑la̱ kó s'ín komà nga itjo nda̱yá Pedro.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Jè Herodes kitsjaà o̱kixi̱ nga tsohótsji Pedro ta̱nga mìkiì kisakò‑la̱. K'e̱ nga jye kiskònangui‑la̱ ngats'iì soldado xi kisìkinda̱, jñà kiskaànè‑la̱ nga tsjìn Pedro; i̱kjoàn kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtiyaà jñà soldado. Herodes itjokàjiìn ya̱ Judea. Ján kiì kijna na̱xa̱ndá Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herodes kjoa̱sií tjín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Tiro ko̱ Sidón. Xi̱ta̱ na̱xa̱ndá koi, tsajoóya‑ne nga inchrobàkon Herodes. Ta̱nga ítjòn ndaà tsajoóko̱ Blasto xi ti̱koa̱ xá tjín‑la̱ ya̱ ni'ya‑la̱ Herodes xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna. Ko̱ jè Blasto kiìchja̱tjì na̱xa̱ndá koi nga kàtas'e kjoa̱'nchán. Koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne jñà na̱xa̱ndá koi, nga ya̱ nangui‑la̱ Herodes otse tsojmì xi kine.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Jè na̱chrjein k'e̱ nga chixoña xi̱ta̱ nga kisijna junta, jè Herodes, tsohòkjá nikje‑la̱ xi ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn; tsibìjnasòn íxi̱le̱‑la̱, i̱kjoàn kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱, tsibíts'ia̱ nga 'ñó kiìchja̱ kitsò:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ti̱k'e̱‑ne j'iì àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi kitsjaà ch'in‑la̱; kjòxk'én, chi̱'ndoó kisìkje, i̱kjoàn k'en, koií kjoa̱‑la̱ nga mìkiì jeya kisìkíjna Nainá.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ta̱nga jè 'én‑la̱ Nainá ìsa̱á ndaà tíhobísòn k'oa̱ ìsa̱á ndaà tímakjìn xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Jè Bernabé ko̱ Saulo, k'e̱ nga jye kjòngásòn xá‑la̱, inchrobà‑ne Jerusalén, kiì‑ne ján Antioquía. Tji̱ko̱ Juan xi ti̱koa̱ Marcos 'mì.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.