Atos 10
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Ya̱ na̱xa̱ndá Cesarea tsibìjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Cornelio, jè xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ ts'e̱ soldado xi jngoò sìndo̱ ma‑ne xi ya̱ chja̱‑ne xi 'mì Italiano.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Jè Cornelio, ngats'iì xi̱ta̱ ni'ya‑la̱, ndaà beèxkón Nainá, ti̱koa̱á tsakjón‑keè Nainá. Ndaà síchját'aà‑la̱ jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ xi nì mé tjín‑la̱. Kjit'aà na̱chrjein bítsi'ba‑la̱ Nainá.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Jngoò na̱chrjein, ijchò‑la tsà xi jàn nga nguixòn, tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ nga jahas'en jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ya̱ ni'ya ñánda tíjna; kitsò‑la̱:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Jè Cornelio, k'e̱ nga kiskoò'an àkja̱le̱, tà kitsakjòn‑la̱, kitsò‑la̱:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ti̱kasín xi̱ta̱‑lè ján na̱xa̱ndá Jope; kàtìkjaá Simón xi ti̱koa̱ Pedro 'mì.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ya̱ tíjna ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi ti̱koa̱ Simón 'mì xi chrjoa̱‑la̱ cho̱ síhinda. Jè ni'ya‑la̱ ya̱á kijnandiì ndáchikon. Jè ke̱èno̱jmí‑lè mé xi s'i̱in.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 K'e̱ nga jye kiì‑ne àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi tíchja̱ko̱ Cornelio, kiìchja̱ jò‑la̱ xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ koa̱ jngoò soldado xi ndaà beèxkón Nainá xi ya̱ síxát'aà‑la̱.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 K'e̱ nga jye tsibéno̱jmí yije‑la̱ ngats'iì kjoa̱ xi kiì'nchré, i̱kjoàn kisìkasén ján na̱xa̱ndá Jope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 K'e̱ nga komà nchijòn, ijchò‑la tsà nchisen, jñà xi̱ta̱ koi, jyeé kjo̱meè bijchó chrañà‑la̱ na̱xa̱ndá Jope. Ti̱jè‑ne hora jè Pedro, tsijin i̱sò'nga ni'ya nga kiì kítsi'ba‑la̱ Nainá.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Pedro, jyeé 'ñó kjòhojò‑la̱; mejèn‑la̱ nga ko̱kje̱n, ta̱nga tíkoñaá‑la̱, k'e̱é tísindaà tsojmì xi ski̱ne̱; tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni nijñá tí'biì‑la̱.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Kijtseè nga ti̱xá ngajmiì; inchrobàjen jngoò nikje skanda i̱t'aà nangui xi 'ñó teè kji, tjít'aà'ñó nga ñijòn chrja̱ngui̱‑la̱.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Jè nikje, ya̱á títsa̱jnaya yije cho̱ xi tjín i̱ i̱t'aà nangui xi ñijòn ma ndso̱ko̱ ko̱ jñà cho̱ xi bífejno yijo‑la̱ nangui, ngats'iì cho̱ xi tjín‑la̱ jnga̱á xi tjíma i̱jiìn i̱sén.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Jè Pedro kiì'nchré jngoò 'én xi kitsò‑la̱:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kitsò Pedro:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Pedro, ìjngoò k'a kiì'nchré 'én xi kitsò‑la̱:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Jè kjoa̱ ts'e̱ nikje, jàn k'a o̱komà. I̱kjoàn tsijin ìjngoò k'a‑ne ján ngajmiì.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Pedro, tísíkítsjeèn kó tsòya‑ne jè kjoa̱ xi kijtseè. Ti̱k'e̱é‑ne ijchò kinchajto xotjoa̱ ni'ya jñà xi̱ta̱ xi kisìkasén Cornelio nga jye kiskònangui ñánda‑ne ni'ya‑la̱ Simón.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Kiskònangui, a ya̱á tíjna jngoò xi̱ta̱ xi Simón 'mì, ti̱koa̱ tjít'aàsòn 'ín‑la̱ nga Pedro 'mì.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Jè Pedro, tákó k'e̱é tísíkítsjeèn jè kjoa̱ xi kijtseè, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò‑la̱:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ti̱sítji̱in, titjo̱ji̱in, kì jò 'beé‑la̱ takoìn nga 'mìkoi̱i; jñà xi̱ta̱ koi, 'a̱án kàsíkasén.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Jè Pedro inchrobàjen ñánda 'ncha xi̱ta̱ xi kisìkasén Cornelio, kitsò‑la̱:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Jñà xi̱ta̱ koi kitsò:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Jè Pedro kisìkas'en ni'ya‑la̱; ya̱á kisìkjáyako̱ jngoò ni̱tje̱n. Xi komà nchijòn, kiìko̱ xi̱ta̱ koi; ti̱koa̱á tsobáhijtako̱ i'nga xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Xi komà nchijòn ijchò Cesarea; jyeé tíkoña jè Cornelio; jyeé títsa̱jna xi̱ta̱ xíkjín ko̱ amigo‑la̱ xi ndaà óko̱ xi xó kisìkí'nchré‑ne.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 K'e̱ nga jye ijchò Pedro, jè Cornelio itjo ni'ya nga kisìhixat'aà; tsasìxkó'nchit'aà‑la̱ nga kijtseèxkón.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Ta̱nga jè Pedro kisìkasítje̱n, kitsò‑la̱:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Jè Pedro, nga tíhóko̱ Cornelio, jahas'en ni'ya; kijtseè nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Pedro kitsò‑la̱:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Koií kjoa̱‑la̱ k'e̱ nga ijchò nokjoà‑ná, mìkiì kisìtájaàjñaà, ni̱to̱ón inchrobà. Jè xi kjònanguia, ¿mé xá xi nokjoà‑ná?
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Cornelio kitsò:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Kitsò‑na: “Cornelio, jè kjoa̱ bítsi'ba‑lè jye kina'yà‑la̱ ko̱ jye ki'ya‑la̱ nga nguixko̱n Nainá koni s'ín nìchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱ xi nì mé tjín‑la̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ti̱kasín xi̱ta̱‑lè ján na̱xa̱ndá Jope, kàtìkjaá Simón xi ti̱koa̱ Pedro 'mì. Ya̱ tíjna ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi ti̱koa̱ Simón 'mì xi chrjoa̱‑la̱ cho̱ síhinda. Jè ni'ya‑la̱ ya̱á kijnandiì ndáchikon.”
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 K'oa̱á komà‑ne nga ni̱to̱n kiskinìkjaá‑lè. Ndaà kà'nè‑ne nga kànchroboì. Kóho̱tjín‑je̱n i̱í titsa̱jna‑je̱n nga nguixko̱n Nainá mé‑ne nga ki̱ná'ya yije‑je̱n mé o̱kixi̱ xi kitsjaà‑lè Nainá nga kéno̱jmí‑náje̱n.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Pedro tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱, kitsò:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nainá kjoétjò‑né ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne ni̱ta̱ ñánda‑ne i̱'nde‑la̱ xi beèxkón Nainá xi ti̱koa̱ s'ín kjoa̱kixi̱.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Nainá kisìkasén 'én‑la̱ ya̱ na̱xa̱ndá Israel; tsibéno̱jmíya‑la̱ 'én ndaà‑la̱ nga 'nchán ki̱tsa̱jnakoa̱á Nainá i̱t'aà ts'e̱ Cristo, jè xi otíxoma‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Jñò, ndaà tíjiìn‑nò koni s'ín komà kóho̱kji nangui‑la̱ xi̱ta̱ judío, kjòts'ia̱‑ne i̱'nde Galilea k'e̱ nga jye kiìchja̱ya Juan xi kjoa̱ ts'e̱ bautismo.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Tíjiìn‑nò nga jè Jesús xi Nazaret ts'e̱, Nainá xó jaàjiìn‑ne nga kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ ko̱ nga'ñó. Ni̱ta̱ ñánda‑ne nga tsajmeè Jesús, ndaà tjín kjo̱ndaà xi kis'iìn; kisìndaà‑ne xi̱ta̱ xi kjo̱'in nchisíkjeiín i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ nei̱í. Koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne nga jè Nainá tíjnako̱.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 K'oa̱á ma‑ne bèno̱jmí‑je̱n nga xko̱ón ki'ya‑naje̱n ngats'iì kjo̱ndaà xi kis'iìn Jesús ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ judío ko̱ Jerusalén. K'e̱ nga komà i̱skan, jñà xi̱ta̱ kisìk'en Jesús, tsibítjo̱hónguit'aà krò.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ta̱nga nga ijchò jàn na̱chrjein Nainá kisìkjaáya‑la̱ ko̱ k'oa̱á s'ín kis'iìn nga kiyaxkon ìjngoò k'a‑la̱ nga jye jaáya‑la̱.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Mìtsà ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kijtseèxkon, tà ngaje̱n‑náje̱n xi xó kjòtseé kitjaàjiìn‑naje̱n mé‑ne nga ko̱ma kéno̱jmí‑je̱n xi i̱t'aà ts'e̱, ngaje̱n‑náje̱n xi chichiko̱‑je̱n ti̱koa̱ ki'yòko̱‑je̱n k'e̱ nga jye jaáya‑la̱.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Jè Jesús tsibít'in‑naje̱n nga ki̱nókjoa̱ya‑je̱n ko̱ kéno̱jmí kixi̱‑la̱je̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga jè Jesús, k'oa̱á s'ín kisìkíjna Nainá koni xi̱ta̱xá ítjòn nga jè bíndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnakon ko̱ xi jye k'en.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín tsjá 'én nga ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, i̱t'aà ts'e̱‑né nga jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱ ìsa̱ Pedro, ngats'iì xi̱ta̱ xi nchi'nchré‑la̱ itjojen‑nè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Jñà xi̱ta̱ judío xi tji̱ko̱ Pedro [xi ti̱koa̱ jye mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo], tà k'oa̱á komà‑la̱ k'e̱ nga kijtseè nga jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, ti̱koa̱ ndaà itjojen‑nè jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Nga kiì'nchré‑la̱ nga chja̱ xi kj'ei̱í 'én, ti̱koa̱ chja̱t'aà‑la̱ Nainá nga 'ñó jeya síkíjna.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 K'e̱é kitsò Pedro:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Jè Pedro kitsjaà o̱kixi̱ nga ko̱ma bautizar xi̱ta̱ koi i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo. I̱kjoàn jñà xi̱ta̱ tsibítsi'ba‑la̱ Pedro nga kàtìjnako̱ chiba na̱chrjein ìsa̱.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.