Atos 10
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Ya̱ na̱xa̱ndá Cesarea tsibìjna jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Cornelio, jè xi xi̱ta̱ sko̱‑la̱ ts'e̱ soldado xi jngoò sìndo̱ ma‑ne xi ya̱ chja̱‑ne xi 'mì Italiano.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Jè Cornelio, ngats'iì xi̱ta̱ ni'ya‑la̱, ndaà beèxkón Nainá, ti̱koa̱á tsakjón‑keè Nainá. Ndaà síchját'aà‑la̱ jñà xi̱ta̱ i̱ma̱ xi nì mé tjín‑la̱. Kjit'aà na̱chrjein bítsi'ba‑la̱ Nainá.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Jngoò na̱chrjein, ijchò‑la tsà xi jàn nga nguixòn, tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni tsà nijñá tí'biì‑la̱ nga jahas'en jngoò àkja̱le̱‑la̱ Nainá ya̱ ni'ya ñánda tíjna; kitsò‑la̱:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Jè Cornelio, k'e̱ nga kiskoò'an àkja̱le̱, tà kitsakjòn‑la̱, kitsò‑la̱:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ti̱kasín xi̱ta̱‑lè ján na̱xa̱ndá Jope; kàtìkjaá Simón xi ti̱koa̱ Pedro 'mì.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ya̱ tíjna ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi ti̱koa̱ Simón 'mì xi chrjoa̱‑la̱ cho̱ síhinda. Jè ni'ya‑la̱ ya̱á kijnandiì ndáchikon. Jè ke̱èno̱jmí‑lè mé xi s'i̱in.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 K'e̱ nga jye kiì‑ne àkja̱le̱‑la̱ Nainá xi tíchja̱ko̱ Cornelio, kiìchja̱ jò‑la̱ xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ koa̱ jngoò soldado xi ndaà beèxkón Nainá xi ya̱ síxát'aà‑la̱.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 K'e̱ nga jye tsibéno̱jmí yije‑la̱ ngats'iì kjoa̱ xi kiì'nchré, i̱kjoàn kisìkasén ján na̱xa̱ndá Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 K'e̱ nga komà nchijòn, ijchò‑la tsà nchisen, jñà xi̱ta̱ koi, jyeé kjo̱meè bijchó chrañà‑la̱ na̱xa̱ndá Jope. Ti̱jè‑ne hora jè Pedro, tsijin i̱sò'nga ni'ya nga kiì kítsi'ba‑la̱ Nainá.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Pedro, jyeé 'ñó kjòhojò‑la̱; mejèn‑la̱ nga ko̱kje̱n, ta̱nga tíkoñaá‑la̱, k'e̱é tísindaà tsojmì xi ski̱ne̱; tsatsejèn jngoò‑la̱ kjoa̱ koni nijñá tí'biì‑la̱.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Kijtseè nga ti̱xá ngajmiì; inchrobàjen jngoò nikje skanda i̱t'aà nangui xi 'ñó teè kji, tjít'aà'ñó nga ñijòn chrja̱ngui̱‑la̱.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Jè nikje, ya̱á títsa̱jnaya yije cho̱ xi tjín i̱ i̱t'aà nangui xi ñijòn ma ndso̱ko̱ ko̱ jñà cho̱ xi bífejno yijo‑la̱ nangui, ngats'iì cho̱ xi tjín‑la̱ jnga̱á xi tjíma i̱jiìn i̱sén.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Jè Pedro kiì'nchré jngoò 'én xi kitsò‑la̱:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kitsò Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Pedro, ìjngoò k'a kiì'nchré 'én xi kitsò‑la̱:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Jè kjoa̱ ts'e̱ nikje, jàn k'a o̱komà. I̱kjoàn tsijin ìjngoò k'a‑ne ján ngajmiì.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pedro, tísíkítsjeèn kó tsòya‑ne jè kjoa̱ xi kijtseè. Ti̱k'e̱é‑ne ijchò kinchajto xotjoa̱ ni'ya jñà xi̱ta̱ xi kisìkasén Cornelio nga jye kiskònangui ñánda‑ne ni'ya‑la̱ Simón.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Kiskònangui, a ya̱á tíjna jngoò xi̱ta̱ xi Simón 'mì, ti̱koa̱ tjít'aàsòn 'ín‑la̱ nga Pedro 'mì.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Jè Pedro, tákó k'e̱é tísíkítsjeèn jè kjoa̱ xi kijtseè, jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá kitsò‑la̱:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ti̱sítji̱in, titjo̱ji̱in, kì jò 'beé‑la̱ takoìn nga 'mìkoi̱i; jñà xi̱ta̱ koi, 'a̱án kàsíkasén.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Jè Pedro inchrobàjen ñánda 'ncha xi̱ta̱ xi kisìkasén Cornelio, kitsò‑la̱:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Jñà xi̱ta̱ koi kitsò:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Jè Pedro kisìkas'en ni'ya‑la̱; ya̱á kisìkjáyako̱ jngoò ni̱tje̱n. Xi komà nchijòn, kiìko̱ xi̱ta̱ koi; ti̱koa̱á tsobáhijtako̱ i'nga xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ Jope.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Xi komà nchijòn ijchò Cesarea; jyeé tíkoña jè Cornelio; jyeé títsa̱jna xi̱ta̱ xíkjín ko̱ amigo‑la̱ xi ndaà óko̱ xi xó kisìkí'nchré‑ne.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 K'e̱ nga jye ijchò Pedro, jè Cornelio itjo ni'ya nga kisìhixat'aà; tsasìxkó'nchit'aà‑la̱ nga kijtseèxkón.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ta̱nga jè Pedro kisìkasítje̱n, kitsò‑la̱:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Jè Pedro, nga tíhóko̱ Cornelio, jahas'en ni'ya; kijtseè nga 'ñó kjìn ma‑ne xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Pedro kitsò‑la̱:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Koií kjoa̱‑la̱ k'e̱ nga ijchò nokjoà‑ná, mìkiì kisìtájaàjñaà, ni̱to̱ón inchrobà. Jè xi kjònanguia, ¿mé xá xi nokjoà‑ná?
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Cornelio kitsò:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Kitsò‑na: “Cornelio, jè kjoa̱ bítsi'ba‑lè jye kina'yà‑la̱ ko̱ jye ki'ya‑la̱ nga nguixko̱n Nainá koni s'ín nìchját'aà‑la̱ xi̱ta̱ i̱ma̱ xi nì mé tjín‑la̱.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ti̱kasín xi̱ta̱‑lè ján na̱xa̱ndá Jope, kàtìkjaá Simón xi ti̱koa̱ Pedro 'mì. Ya̱ tíjna ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ xi ti̱koa̱ Simón 'mì xi chrjoa̱‑la̱ cho̱ síhinda. Jè ni'ya‑la̱ ya̱á kijnandiì ndáchikon.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 K'oa̱á komà‑ne nga ni̱to̱n kiskinìkjaá‑lè. Ndaà kà'nè‑ne nga kànchroboì. Kóho̱tjín‑je̱n i̱í titsa̱jna‑je̱n nga nguixko̱n Nainá mé‑ne nga ki̱ná'ya yije‑je̱n mé o̱kixi̱ xi kitsjaà‑lè Nainá nga kéno̱jmí‑náje̱n.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pedro tsibíts'ia̱ nga kiìchja̱, kitsò:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nainá kjoétjò‑né ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne ni̱ta̱ ñánda‑ne i̱'nde‑la̱ xi beèxkón Nainá xi ti̱koa̱ s'ín kjoa̱kixi̱.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Nainá kisìkasén 'én‑la̱ ya̱ na̱xa̱ndá Israel; tsibéno̱jmíya‑la̱ 'én ndaà‑la̱ nga 'nchán ki̱tsa̱jnakoa̱á Nainá i̱t'aà ts'e̱ Cristo, jè xi otíxoma‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Jñò, ndaà tíjiìn‑nò koni s'ín komà kóho̱kji nangui‑la̱ xi̱ta̱ judío, kjòts'ia̱‑ne i̱'nde Galilea k'e̱ nga jye kiìchja̱ya Juan xi kjoa̱ ts'e̱ bautismo.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Tíjiìn‑nò nga jè Jesús xi Nazaret ts'e̱, Nainá xó jaàjiìn‑ne nga kitsjaà‑la̱ Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ ko̱ nga'ñó. Ni̱ta̱ ñánda‑ne nga tsajmeè Jesús, ndaà tjín kjo̱ndaà xi kis'iìn; kisìndaà‑ne xi̱ta̱ xi kjo̱'in nchisíkjeiín i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ nei̱í. Koií k'oa̱s'ín kis'iìn‑ne nga jè Nainá tíjnako̱.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 K'oa̱á ma‑ne bèno̱jmí‑je̱n nga xko̱ón ki'ya‑naje̱n ngats'iì kjo̱ndaà xi kis'iìn Jesús ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ judío ko̱ Jerusalén. K'e̱ nga komà i̱skan, jñà xi̱ta̱ kisìk'en Jesús, tsibítjo̱hónguit'aà krò.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ta̱nga nga ijchò jàn na̱chrjein Nainá kisìkjaáya‑la̱ ko̱ k'oa̱á s'ín kis'iìn nga kiyaxkon ìjngoò k'a‑la̱ nga jye jaáya‑la̱.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Mìtsà ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá kijtseèxkon, tà ngaje̱n‑náje̱n xi xó kjòtseé kitjaàjiìn‑naje̱n mé‑ne nga ko̱ma kéno̱jmí‑je̱n xi i̱t'aà ts'e̱, ngaje̱n‑náje̱n xi chichiko̱‑je̱n ti̱koa̱ ki'yòko̱‑je̱n k'e̱ nga jye jaáya‑la̱.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Jè Jesús tsibít'in‑naje̱n nga ki̱nókjoa̱ya‑je̱n ko̱ kéno̱jmí kixi̱‑la̱je̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga jè Jesús, k'oa̱á s'ín kisìkíjna Nainá koni xi̱ta̱xá ítjòn nga jè bíndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnakon ko̱ xi jye k'en.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ngats'iì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, k'oa̱á s'ín tsjá 'én nga ngats'iì xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo, i̱t'aà ts'e̱‑né nga jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱ ìsa̱ Pedro, ngats'iì xi̱ta̱ xi nchi'nchré‑la̱ itjojen‑nè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Jñà xi̱ta̱ judío xi tji̱ko̱ Pedro [xi ti̱koa̱ jye mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo], tà k'oa̱á komà‑la̱ k'e̱ nga kijtseè nga jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío, ti̱koa̱ ndaà itjojen‑nè jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Nga kiì'nchré‑la̱ nga chja̱ xi kj'ei̱í 'én, ti̱koa̱ chja̱t'aà‑la̱ Nainá nga 'ñó jeya síkíjna.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 K'e̱é kitsò Pedro:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Jè Pedro kitsjaà o̱kixi̱ nga ko̱ma bautizar xi̱ta̱ koi i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo. I̱kjoàn jñà xi̱ta̱ tsibítsi'ba‑la̱ Pedro nga kàtìjnako̱ chiba na̱chrjein ìsa̱.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.