Apocalipse 9

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jè xi ma‑ne 'òn àkja̱le̱ kisìkjindáya chrjo‑la̱; 'a̱n kìjtseè jngoaà ni'ño xi kiskaàngui‑ne ngajmiì skanda i̱t'aà nangui. I̱kjoàn kjònga̱tsja jè ibi̱ ts'e̱ ni̱tja̱n.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Kiskíx'a̱ jè ni̱tja̱n. K'oa̱á s'ín itjo ni̱'ndi̱ koni tsà ts'e̱ nga̱já xi 'ñó iì kjoàn. Jè ni̱'ndi̱ xi itjo, kisìjñò jè ts'oí ko̱ i̱jiìn i̱sén.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Jè ni̱'ndi̱, ya̱á itjojiìn cho̱ langosta xi tsangasòn i̱sò'nde; kits'iì‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ k'oe̱e‑la̱ xi̱ta̱ koni cho̱ na'yá xi tjín i̱sò'nde.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 K'oa̱á s'ín kisatiìxoma‑la̱ nga mìkiì tsjá ch'in‑la̱ ngats'iì xka̱ ijñá xi tjín i̱sò'nde, ko̱ ni̱jngoò yá; tà jñà xi ko̱ma tsjá ch'in‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi tsjìn‑la̱ chi̱ba̱‑la̱ Nainá ya̱ i̱tjòn tjen‑la̱.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Mìkiì kitsjaà'nde‑la̱ nga si̱ìk'en xi̱ta̱; tà kjo̱'iín 'òn sá tsjá‑la̱; jè kjo̱'in xi tsjá, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni k'e̱ nga 'bé‑la̱ cho̱ na'yá xi̱ta̱ nga ijò 'beé.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Na̱chrjein koi, jñà xi̱ta̱ mejèn‑la̱ nga ki̱yá, ta̱nga mìkiì sa̱kò‑la̱ kós'ín si̱ìk'en yijo‑la̱. 'Ñó ko̱mejèn‑la̱ nga si̱ìk'en yijo‑la̱ ta̱nga mìkiì ko̱ma ki̱yá.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Jñà cho̱ langosta k'oa̱á kjoàn i̱sén‑la̱ koni kjoàn kohòyo̱ xi binchandaà‑la̱ kjo̱jchán. Tjísòn sko̱ koni corona xi nguì oro; i̱sén‑la̱ xi̱ta̱á tjín‑la̱.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Tsja̱ sko̱ k'oa̱á kjoàn koni kjoàn ts'e̱ íchjín; ni̱'ño̱, k'oa̱á kjoàn koni ts'e̱ xa.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ya̱ i̱sòn ini̱ma̱‑la̱ k'oa̱á kjoàn xi kijtsa koni ki̱cha̱ tájaà xi síkjeén xi̱ta̱ kjo̱jchán; jñà jnga̱á‑la̱ k'oa̱á s'ín na'yà‑la̱ nga one koni tsà 'ñó kjìn ma carreta xi bíndofe kohòyo̱ nga ongachikon nga fì kjo̱jchán.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Tjín nditsin koni cho̱ na'yá ko̱ tjín‑la̱ na'yá. Jñà nditsin tjín‑la̱ nga'ñó nga 'òn sá si̱ìki'on xi̱ta̱.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Jè xi síjna sko̱‑la̱ cho̱ langosta, jè àkja̱le̱ ts'e̱ ni̱tja̱n. Jè 'ín‑la̱ àkja̱le̱ jè, xi 'én hebreo, Abadón 'mì, koa̱ xi 'én griego, Apolión 'mì. [Jñà 'ín koi, tsòyaá‑ne: jè xi síkits'óña.]
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Jyeé tsato kjo̱'in xi tíjna ítjòn xi ta̱xki̱ 'oón komàt'in xi̱ta̱; ta̱nga nguì jò chija xi sa̱ nchrobá.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Jè xi ma‑ne joòn àkja̱le̱ kisìkjindáya chrjo‑la̱; k'e̱é ki'nchrè jngoò‑la̱ jta̱ xi ya̱ itjojiìn‑ne nga ñijòn nchra̱já‑la̱ jè ími̱xa̱ tsjeè xi nguì oro jè xi síjna nguixko̱n Nainá
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 nga kitsò‑la̱ jè àkja̱le̱ xi ma‑ne joòn, xi kjiya chrjo tsja:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 K'e̱é kitjájnda̱'ñó jñà àkja̱le̱ xi ñijòn ma‑ne xi jye k'oa̱s'ín títsa̱jnandaà jè hora, jè na̱chrjein, jè sá ko̱ jè nó, mé‑ne nga jngoòya si̱ìk'en‑ne xi̱ta̱ xi ma‑ne jàn‑ya ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 'A̱n, ki'nchrè‑la̱ kótjín ma‑ne jñà xi̱ta̱ kjo̱jchán xi kohòyo̱ títsa̱jnakjá‑la̱; jò sìndo̱ millón ma‑ne.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 K'oa̱á s'ín tsatsejèn‑na jñà kohòyo̱ ko̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jnakjá‑la̱ nga ki̱cha̱ tájaà kijtsa ini̱ma̱‑la̱ xi inì kjoàn koni ni'ín, xi azul kjoàn koni zafiro, ko̱ xi sinè kjoàn koni azufre. Jñà sko̱ kohòyo̱, k'oa̱á kjoàn koni sko̱ xa; ko̱ ya̱ tso'ba, ni'ín bitjo, ni̱'ndi̱í bitjo, ko̱ azufre bitjo.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Jè kjoa̱‑la̱ nga ingajàn kjo̱'in koi, jngoò ya k'en xi̱ta̱ xi jàn ya ngats'iì xi̱ta̱ xi tjín. Jè kisìk'en jè ni'ín, ni̱'ndi̱ ko̱ azufre xi bitjo‑ne tso'ba kohòyo̱.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Nga'ñó xi tjín‑la̱ kohòyo̱, ya̱á tjí'a tso'ba ko̱ i̱tjòn nditsin, nga jñà nditsin k'oa̱á kjoàn koni kjoàn ye̱; koa̱ jñà sko̱ síki'on‑ne jñà xi̱ta̱.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Jñà xi̱ta̱ xi tsiningui‑ne xi mìkiì k'en k'e̱ nga jye tsato yije kjo̱'in koi, mìkiì kisìkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne; ta̱kó jñà kijtseèxkón ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, ko̱ jñà i̱sén xi Nainá tsò‑la̱ xi ki̱cha̱ oro, plata, bronce, nda̱jo̱ ko̱ yá, jñà xi mìkiì tsejèn‑la̱ ko̱ xi mìkiì 'nchré ko̱ xi mìkiì ma fì.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì kisìkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne nga xi̱ta̱ sík'en, nga ma‑la̱ bíndaà, ko̱ nga kjoa̱ chijngui s'ín, ko̱ kjoa̱ chijé.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.