Apocalipse 11
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ
1 K'e̱é kits'iì jngoò‑na yá xi ma machi̱ba̱ya‑ne, xi k'oa̱ kji koni kjoàn yá nise. Ki'mì‑na:
1 E foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e o anjo que estava em pé, disse: Levanta e mede o templo de Deus, e o altar, e os que adoram nele.
2 Jè ndi̱tsin xi kijnat'aà‑la̱ i̱ngo̱, kì kiì nìchi̱ba̱yi nga jñá kitjoé‑la̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío. Jñà xi̱ta̱ koi, ichán jò sá ko̱tìxoma ya̱ Jerusalén xi i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá.
2 Mas, o átrio que está fora do templo, deixa-o, e não o meças; porque foi dado aos gentios, e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 'A̱án siìkasén ingajò xi̱ta̱‑na̱ xi tsjá 'én i̱t'aà ts'a̱n nga ki̱chja̱ya jngoò jmiì ko̱ jò sìndo̱ ko̱ jàn‑kaàn na̱chrjein; ko̱ jñà nikje xi ko̱kjá, nikje jmà kjoàn xi ts'e̱ kjoa̱ba.
3 E eu darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão por mil duzentos e sessenta dias vestidos de saco de crina.
4 Jñà ingajò xi̱ta̱ xi tsjá 'én, jñà‑né ingajò yá olivo ko̱ ingajò ki̱cha̱ candelero xi jncha kixi̱ nguixko̱n Nainá xi otíxoma‑la̱ i̱sò'nde.
4 Estas são as duas oliveiras, e os dois candelabros que ficam diante do Deus da terra.
5 Tsà yá xi mejèn‑la̱ si̱ìki'on xi̱ta̱ koi; ni'ín ko̱chrje tso'ba xi jngoò k'a ko̱kà jñà xi kondra̱‑la̱. K'oa̱á s'ín ki̱yá yije, ni̱ta̱ yá‑ne xi mejèn‑la̱ si̱ìki'on.
5 E se algum homem os ferir, fogo sairá de suas bocas e devorará seus inimigos; e se algum homem os ferir, ele deve desta forma ser morto.
6 Jñà xi̱ta̱ koi tjín‑la̱ nga'ñó nga ma‑la̱ ki̱ìchjoà‑la̱ ngajmiì mé‑ne mì ti̱ kiì k'oa̱‑ne jtsí jñà na̱chrjein k'e̱ nga ki̱chja̱ya. Ti̱koa̱á tjín‑la̱ nga'ñó i̱t'aà ts'e̱ nandá nga ma‑la̱ nga jní s'i̱in; ko̱ ko̱maá‑la̱ kjìn sko̱ya kjo̱'in tsjá‑la̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde; ko̱maá‑la̱ nga ko̱s'ín s'i̱in ni̱ta̱ kótjín k'a mejèn‑la̱ nga s'i̱in.
6 Estes têm o poder de fechar o céu, para que não chova nos dias de sua profecia; e têm poder sobre as águas para transformá-las em sangue, e de ferir a terra com todas as pragas, sempre que quiserem.
7 Ingajò xi̱ta̱ koi, k'e̱ nga jye tsjá 'én‑la̱, jè cho̱ je xi ch'o kji xi bitjomijìn‑ne ya̱ ni̱tja̱n jñò, ska̱àn‑ko̱‑né, ko̱ si̱ìkijne‑la̱, i̱kjoàn ki̱yá ingajò xi̱ta̱ koi.
7 E quando tiverem terminado seu testemunho, a besta que sobe do abismo sem fundo fará guerra contra eles, e os vencerá, e os matará.
8 Jñà yijo‑la̱ xi̱ta̱ koi, ya̱á si̱yijò osen ndi̱tsin‑la̱ na̱xa̱ndá ítjòn, ñánda kisit'aà krò Na̱'èn‑ná. Jè 'ín‑la̱ na̱xa̱ndá ítjòn xi o̱kji, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni Sodoma, o Egipto.
8 E os seus corpos mortos jazerão na rua da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o nosso Senhor fora crucificado.
9 Xi̱ta̱ xi ya̱ inchrobàjiìn‑ne na̱xa̱ndá xi tjín i̱sò'nde, ko̱ ngats'iì tje̱‑la̱ xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde, ko̱ xi̱ta̱ xi chja̱ ngats'iì 'én xi tjín, ko̱ xi̱ta̱ xi ya̱ nchrobá‑ne ngats'iì nangui xi tjín i̱sò'nde, ján na̱chrjein osen skótsejèn‑jno yijo‑la̱ mik'en; ko̱ mìkiì tsjá'nde nga si̱ìjiìn jñà xi̱ta̱ koi xi jò ma‑ne.
9 E aqueles dos povos, e famílias, e línguas e nações verão os seus corpos mortos por três dias e meio e não permitirão que seus corpos mortos sejam postos em túmulos.
10 Jñà xi̱ta̱ xi tjín i̱sò'nde ko̱tsjaá‑la̱ nga jye k'en xi̱ta̱ koi; tsjá kjo̱tjò‑la̱ tsojmì xi̱ta̱ xíkjín. Koií k'oa̱s'ín s'i̱in‑ne nga jñà ingajò xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá, tseé kjo̱'in tsjá‑la̱ jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde.
10 E aqueles que habitam na terra regozijar-se-ão sobre eles e alegrar-se-ão, e darão presentes uns aos outros; porque estes dois profetas haviam atormentado os que habitam sobre a terra.
11 K'e̱ nga jye tsato xi jàn na̱chrjein osen, jè Nainá kisìkítsa̱jnakon ìjngoò k'a‑ne nga jaáya‑la̱; i̱kjoàn chincha kixi̱ ìjngoò k'a‑ne; ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi kijtseè, 'ñó jchán kitsakjòn.
11 E após os três dias e meio, o Espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e eles ficaram de pé; e um grande temor caiu sobre aqueles que os viam.
12 Ingajò xi̱ta̱ koi kiì'nchré jngoò‑la̱ jta̱ xi 'ñó kiìchja̱ xi ngajmiì inchrobà‑ne, kitsò‑la̱:
12 E eles ouviram uma grande voz do céu, dizendo-lhes: Subam para aqui! E eles subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os contemplaram.
13 Ti̱k'e̱é‑ne j'iì jngoò ch'ón xi 'ñó jchán ts'a; jngoò ya na̱xa̱ndá chixoña xi ma‑ne te ya kóho̱kji na̱xa̱ndá; ko̱ jè kjoa̱‑la̱ ch'ón, itoò jmiì xi̱ta̱ k'en. Jñà xi̱ta̱ xi tsiningui‑ne, ndaà jchán kitsakjòn. I̱kjoàn kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá xi tíjna ngajmiì nga jeya kisìkíjna.
13 E na mesma hora houve um grande terremoto, e a décima parte da cidade caiu, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os remanescentes estavam atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Jyeé tsato kjo̱'in xi ma‑ne jò xi ta̱xki̱ 'oón komàt'in xi̱ta̱; ta̱nga nchrobá ni̱to̱ón xi ma‑ne jàn k'a.
14 O segundo ai se passou; e eis que o terceiro ai se aproxima rapidamente.
15 Jè xi ma‑ne itoò àkja̱le̱ kisìkjindáya chrjo‑la̱; kjín jchán jta̱ kina'yà‑la̱ ngajmiì xi 'ñó kiìchja̱ nga kitsò:
15 E o sétimo anjo soou, e houve grandes vozes no céu, dizendo: Os reinos deste mundo se tornaram os reinos do nosso Senhor, e do seu Cristo; e ele reinará para sempre e sempre.
16 Jñà xi̱ta̱ jchínga xi kaàn ñijòn ma‑ne, xi títsa̱jnanè íxi̱le̱ nga nguixko̱n Nainá, chincha-xkó'nchi-ñiat'aà‑la̱ nga kijtseèxkón Nainá.
16 E os vinte e quatro anciãos que estavam assentados diante de Deus em seus assentos, prostraram-se sobre as suas faces, e adoraram a Deus,
17 Kitsò:
17 dizendo: A ti damos graças, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e eras, e hás de vir; porque tomaste para ti teu grande poder, e reinaste.
18 Jñà xi̱ta̱ xi ta̱xki̱ xi̱ta̱ xi mìtsà xi̱ta̱ judío jyeé kòjti‑la̱;
18 E iraram-se as nações e é chegada a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e para que tu dês recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e àqueles que temem o teu nome, pequenos e grandes; para que destruas os que destroem a terra.
19 Ján ngajmiì kitáx'a̱ i̱'nde tsjeè‑la̱ Nainá; ya̱ i̱ya i̱'nde tsjeè‑la̱ ki'ya‑la̱ jè kaxa̱ ts'e̱ kjoa̱ xi tsibíndaàjiìn Nainá ko̱ jñà xi̱ta̱. I̱kjoàn jate ni'ín ch'o̱n, kina'yà‑la̱ jta̱, kits'iìn ch'o̱n, ts'a ch'ón, ts'a jtsí nda̱jo̱ xi 'ñó tsiaàn kjoàn.
19 E o templo de Deus foi aberto no céu, e foi visto no seu templo a arca do seu testamento; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e um terremoto, e grande granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.