2 Coríntios 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI
1 Ndí 'ndsè ko̱ tichjaá, mejèn‑na nga kàtasijiìn‑nò kjo̱ndaà‑la̱ Nainá xi okó i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ nangui Macedonia.
1 Agora, irmãos, queremos que vocês tomem conhecimento da graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Na̱s'ín 'ñó tse kjo̱'in nchihotojiìn ti̱koa̱ tí'ya‑la̱ nga 'ñó matsja‑la̱. Na̱s'ín 'ñó xi̱ta̱ i̱ma̱, jñà tsojmì xi tsjá kjo̱tjò‑la̱ Nainá, ko̱ó ini̱ma̱‑la̱ tsjá koni tsà 'ñó xi̱ta̱ nchi̱ná.
2 No meio da mais severa tribulação, a grande alegria e a extrema pobreza deles transbordaram em rica generosidade.
3 'A̱n, tíbe‑ná nga ko̱ó kjo̱tsja‑la̱ tsjá to̱n xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá koni kji bijchó nga'ñó‑la̱, saà k'oa̱á skanda tsjásòn‑né koni kji bijchó nga'ñó‑la̱.
3 Pois dou testemunho de que eles deram tudo quanto podiam, e até além do que podiam. Por iniciativa própria
4 Jñà xi̱ta̱ koi, 'ñó tsibítsi'ba‑naje̱n nga mejèn‑la̱ nga ti̱koa̱ si̱ìkasén‑la̱ to̱n kjo̱tjò jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jè i̱'nde ñánda ko̱chjeén‑la̱.
4 eles nos suplicaram insistentemente o privilégio de participar da assistência aos santos.
5 Jñà xi̱ta̱ koi, ìsa̱á tsato kitsjaà koni s'ín titsa̱chiñá‑la̱je̱n. Ítjòn nangui kisìkítsa̱jna‑la̱ Nainá ini̱ma̱‑la̱, i̱kjoàn, k'oa̱á ti s'ín kis'iìn i̱t'aà tsa̱je̱n koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá.
5 E não somente fizeram o que esperávamos, mas entregaram-se primeiramente a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 K'oa̱á ma‑ne bítsi'ba‑la̱je̱n Tito koni s'ín tsibíts'ia̱ko̱ xá xi kitjoé‑la̱ k'e̱ nga sa̱ ítjòn, k'oa̱á ti̱s'ín kàtasíkjehet'aà‑ne nga kàtíxkó to̱n kjo̱tjò xi jñò 'bioò.
6 Assim, recomendamos a Tito, visto que ele já havia começado, que completasse esse ato de graça da parte de vocês.
7 Ta̱nga jñò, 'ñó ndaà 'nè‑nò ngats'iì kjoa̱ xi 'nè nga ndaà mokjeiín‑nò, nga ndaà nokjoà, nga ndaà tjín‑nò kjoa̱ chji̱ne̱, nga titsa̱jnandaà nga mejèn‑nò si̱chját'aà ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne, nga tjín‑nò kjoa̱tjòcha nga i̱t'aà tsa̱je̱n komà‑nò. Koni s'ín 'nè yije kjoa̱ koi, k'oa̱á ti̱s'ín ti̱katonè‑là jè kjo̱tjò xi 'bioò.
7 Todavia, assim como vocês se destacam em tudo: na fé, na palavra, no conhecimento, na dedicação completa e no amor que vocês têm por nós, destaquem-se também neste privilégio de contribuir.
8 Mìtsà k'oa̱s'ín tìxan‑nò koni tsà jngoò kjo̱tíxoma tìtsja‑nò. Jè xi mejèn‑na nga skoeè a nguì kixi̱í kjoa̱ nga tjín‑nò kjoa̱tjòcha koni s'ín tjín‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga titsa̱jnandaà nga tsjá kjo̱tjò‑la̱.
8 Não lhes estou dando uma ordem, mas quero verificar a sinceridade do amor de vocês, comparando-o com a dedicação dos outros.
9 Jñò, jyeé 'yaà kjo̱ndaà‑la̱ Jesucristo xi otíxoma‑ná. Xi̱ta̱ i̱ma̱á kis'iìn yijo‑la̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn, na̱s'ín ts'e̱ yije‑né ngats'iì tsojmì xi tjín, mé‑ne jñò tjoé‑nò kjoa̱ nchi̱ná xi tjín‑la̱.
9 Pois vocês conhecem a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que por meio de sua pobreza vocês se tornassem ricos.
10 Tsjaà jngoò‑nò kjo̱hítsjeèn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ jè. Ko̱chjeén‑nò nga ndaà si̱kitasòn koni s'ín tsibìts'ia̱ko̱o jè nó xi tsato nga kits'ioò to̱n xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá. K'oa̱s'ín ki'nè nga ko̱ kjo̱tsja‑nò kits'ioò.
10 Este é meu conselho: convém que vocês contribuam, já que desde o ano passado vocês foram os primeiros, não somente a contribuir, mas também a propor esse plano.
11 I̱'ndei̱, tákó k'oa̱á s'ín t'e̱en koni s'ín tsibìts'ia̱ko̱o. K'oa̱á s'ín ti̱kjehet'aà koni s'ín kjòmejèn‑nò nga sa̱ ítjòn. K'oa̱á kji tjioò koni kji bijchó nga'ñó‑nò.
11 Agora, completem a obra, para que a forte disposição de realizá-la seja igualada pelo zelo em concluí-la, de acordo com os bens que vocês possuem.
12 K'e̱ nga jngoò xi̱ta̱ xi tíjnandaà nga ko̱ ini̱ma̱‑la̱ mejèn‑la̱ tsjá, k'oa̱á kji kàtatsjá koni kji ma xi s'ín, mìtsà tsato tínìjé‑la̱. Nainá mìtsà tsato síjé koni kji ma xi 'nè.
12 Porque, se há prontidão, a contribuição é aceitável de acordo com aquilo que alguém tem, e não de acordo com o que não tem.
13 Mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga kjo̱'in s'e̱‑nò nga si̱chját'aà‑lá xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, jè‑né nga ngásòn ngáya s'e̱‑ná mé xi mochjeén‑ná.
13 Nosso desejo não é que outros sejam aliviados enquanto vocês são sobrecarregados, mas que haja igualdade.
14 I̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ koi, tsjìn‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱, ta̱nga jñò, tjín‑nò. K'e̱ nga kj'ei̱í na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ koi, s'e̱é‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱, ko̱ jñà ko̱si̱ko̱‑nò k'e̱ nga jñò tsjìn‑nò. K'oa̱á s'ín ngásòn ngáya s'e̱‑ná mé xi ko̱chjeén‑ná.
14 No presente momento, a fartura de vocês suprirá a necessidade deles, para que, por sua vez, a fartura deles supra a necessidade de vocês. Então haverá igualdade,
15 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Jè xi kjìn tsibíxkó, ni̱mé tsiningui‑la̱, koa̱ jè xi chiba tsibíxkó, ni̱mé kisìchjaàt'aà‑la̱.”
15 como está escrito: "Quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco".
16 Ndaà chjí‑la̱ Nainá nga k'oa̱s'ín tsibíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jè Tito nga ti̱koa̱ kisìkájno i̱t'aà tsa̱jòn koni s'ín 'a̱n kisìkájnoa.
16 Agradeço a Deus, que pôs no coração de Tito o mesmo cuidado que tenho por vocês,
17 Kixi̱í kjoa̱ jè Tito kòkjeiín‑la̱ koni s'ín tsibit'ín‑la̱; ti̱koa̱ jè, 'ñó mejèn‑la̱ nga kiìkon‑nò; ikoón xi kitsò nga kji̱kon‑nò.
17 pois Tito não apenas aceitou o nosso pedido, mas está indo até vocês, com muito entusiasmo e por iniciativa própria.
18 Jè Tito tífìko̱ jngoò 'ndseé xi ndaà síkíjna ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi tjín ni̱ta̱ ñánda‑ne; nga jè 'ndseé ndaà chja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
18 Com ele estamos enviando o irmão que é recomendado por todas as igrejas por seu serviço no evangelho.
19 Mìtsà tà koi kjoa̱ koi, ti̱koa̱á jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jaàjiìn jè 'ndseé nga koa̱hijtako̱‑na̱je̱n nga onguíko̱‑je̱n to̱n kjo̱tjò‑la̱ Nainá xi ngaje̱n titsa̱bíxkó‑je̱n mé‑ne jè Na̱'èn‑ná jeya kíjna, ti̱koa̱ skoe̱ jñà xi̱ta̱ nga ko̱ó ini̱ma̱‑na̱je̱n síchját'aà‑la̱je̱n xi̱ta̱.
19 Não só por isso, mas ele também foi escolhido pelas igrejas para nos acompanhar quando formos ministrar esta doação, o que fazemos para honrar o próprio Senhor e mostrar a nossa disposição.
20 K'oa̱á ma‑ne nga mì yá xi̱ta̱ ki̱chja̱jno‑naje̱n kós'ín ko̱chjeén to̱n xi tse tímaxkó.
20 Queremos evitar que alguém nos critique quanto ao nosso modo de ministrar essa generosa oferta,
21 K'oa̱á s'ín bìnè‑la̱je̱n yijo‑na̱je̱n kjoa̱ xi ndaà tjín nga nguixko̱n Nainá ko̱ ti̱koa̱ nguixko̱n xi̱ta̱.
21 pois estamos tendo o cuidado de fazer o que é correto, não apenas aos olhos do Senhor, mas também aos olhos dos homens.
22 Tito, ti̱koa̱á báhijtako̱ ìjngoò 'ndsè xi xki̱ xi ján ki'ya‑je̱n nga 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga kjìn xá ma‑la̱. Tjín kixi̱‑né i̱'ndei̱, ìsa̱á ndaà bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga síchját'aà‑nò nga ìsa̱ ndaà beè takòn‑nò.
22 Além disso, estamos enviando com eles o nosso irmão que muitas vezes e de muitas maneiras já nos provou que é muito dedicado, e agora ainda mais, por causa da grande confiança que ele tem em vocês.
23 Jè Tito, amigo ts'a̱n‑ná nga 'a̱án síxáko̱‑na̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn. Jñà xi̱ta̱ 'ndseé xi i'nga, jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi tjín nangui Macedonia jñà kisìkasén; nga i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ 'ndseé koi, jè Cristo jeya bìjna.
23 Quanto a Tito, ele é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto a nossos irmãos, eles são representantes das igrejas e uma honra para Cristo.
24 Ta̱kó‑là xi̱ta̱ koi kjoa̱tjòcha xi tjín‑nò, ta̱kó‑là kjo̱ndaà xi tjín‑nò koni s'ín jye o̱kixan‑la̱ jñà xi̱ta̱ 'ndseé koi, mé‑ne nga skoe̱‑ne jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi i'nga nga kixi̱ kjoa̱.
24 Portanto, diante das demais igrejas, demonstrem a esses irmãos a prova do amor que vocês têm e a razão do orgulho que temos de vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.