2 Coríntios 8
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Ndí 'ndsè ko̱ tichjaá, mejèn‑na nga kàtasijiìn‑nò kjo̱ndaà‑la̱ Nainá xi okó i̱jiìn na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi títsa̱jna ya̱ nangui Macedonia.
1 Também, irmãos, queremos que estejam informados a respeito da graça de Deus que foi concedida às igrejas da Macedônia.
2 Na̱s'ín 'ñó tse kjo̱'in nchihotojiìn ti̱koa̱ tí'ya‑la̱ nga 'ñó matsja‑la̱. Na̱s'ín 'ñó xi̱ta̱ i̱ma̱, jñà tsojmì xi tsjá kjo̱tjò‑la̱ Nainá, ko̱ó ini̱ma̱‑la̱ tsjá koni tsà 'ñó xi̱ta̱ nchi̱ná.
2 Porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles transbordou em grande riqueza de generosidade.
3 'A̱n, tíbe‑ná nga ko̱ó kjo̱tsja‑la̱ tsjá to̱n xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá koni kji bijchó nga'ñó‑la̱, saà k'oa̱á skanda tsjásòn‑né koni kji bijchó nga'ñó‑la̱.
3 Porque posso testemunhar que, na medida de suas posses e mesmo acima delas, eles contribuíram de forma voluntária,
4 Jñà xi̱ta̱ koi, 'ñó tsibítsi'ba‑naje̱n nga mejèn‑la̱ nga ti̱koa̱ si̱ìkasén‑la̱ to̱n kjo̱tjò jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jè i̱'nde ñánda ko̱chjeén‑la̱.
4 pedindo-nos, com insistência, a graça de participarem dessa assistência aos santos.
5 Jñà xi̱ta̱ koi, ìsa̱á tsato kitsjaà koni s'ín titsa̱chiñá‑la̱je̱n. Ítjòn nangui kisìkítsa̱jna‑la̱ Nainá ini̱ma̱‑la̱, i̱kjoàn, k'oa̱á ti s'ín kis'iìn i̱t'aà tsa̱je̱n koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas, pela vontade de Deus, deram a si mesmos, primeiro ao Senhor, depois a nós.
6 K'oa̱á ma‑ne bítsi'ba‑la̱je̱n Tito koni s'ín tsibíts'ia̱ko̱ xá xi kitjoé‑la̱ k'e̱ nga sa̱ ítjòn, k'oa̱á ti̱s'ín kàtasíkjehet'aà‑ne nga kàtíxkó to̱n kjo̱tjò xi jñò 'bioò.
6 Isto nos levou a recomendar a Tito que, assim como havia começado, também completasse esta graça entre vocês.
7 Ta̱nga jñò, 'ñó ndaà 'nè‑nò ngats'iì kjoa̱ xi 'nè nga ndaà mokjeiín‑nò, nga ndaà nokjoà, nga ndaà tjín‑nò kjoa̱ chji̱ne̱, nga titsa̱jnandaà nga mejèn‑nò si̱chját'aà ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne, nga tjín‑nò kjoa̱tjòcha nga i̱t'aà tsa̱je̱n komà‑nò. Koni s'ín 'nè yije kjoa̱ koi, k'oa̱á ti̱s'ín ti̱katonè‑là jè kjo̱tjò xi 'bioò.
7 Mas como em tudo vocês manifestam abundância — na fé, na palavra, no saber, em toda dedicação e em nosso amor por vocês —, esperamos que também nesta graça vocês manifestem abundância.
8 Mìtsà k'oa̱s'ín tìxan‑nò koni tsà jngoò kjo̱tíxoma tìtsja‑nò. Jè xi mejèn‑na nga skoeè a nguì kixi̱í kjoa̱ nga tjín‑nò kjoa̱tjòcha koni s'ín tjín‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga titsa̱jnandaà nga tsjá kjo̱tjò‑la̱.
8 Não digo isto na forma de mandamento, mas para provar se o amor de vocês é sincero, comparando-o com a dedicação de outros.
9 Jñò, jyeé 'yaà kjo̱ndaà‑la̱ Jesucristo xi otíxoma‑ná. Xi̱ta̱ i̱ma̱á kis'iìn yijo‑la̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn, na̱s'ín ts'e̱ yije‑né ngats'iì tsojmì xi tjín, mé‑ne jñò tjoé‑nò kjoa̱ nchi̱ná xi tjín‑la̱.
9 Pois vocês conhecem a graça do nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vocês, para que, por meio da pobreza dele, vocês se tornassem ricos.
10 Tsjaà jngoò‑nò kjo̱hítsjeèn i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱ jè. Ko̱chjeén‑nò nga ndaà si̱kitasòn koni s'ín tsibìts'ia̱ko̱o jè nó xi tsato nga kits'ioò to̱n xi kjo̱tjò ts'e̱ Nainá. K'oa̱s'ín ki'nè nga ko̱ kjo̱tsja‑nò kits'ioò.
10 E nisto dou a minha opinião: convém que vocês façam isto, vocês que, desde o ano passado, começaram não só a fazer, mas também a querer.
11 I̱'ndei̱, tákó k'oa̱á s'ín t'e̱en koni s'ín tsibìts'ia̱ko̱o. K'oa̱á s'ín ti̱kjehet'aà koni s'ín kjòmejèn‑nò nga sa̱ ítjòn. K'oa̱á kji tjioò koni kji bijchó nga'ñó‑nò.
11 Terminem, agora, a obra começada, para que, assim como mostraram boa vontade no querer, assim também completem essa obra, dando de acordo com o que vocês têm.
12 K'e̱ nga jngoò xi̱ta̱ xi tíjnandaà nga ko̱ ini̱ma̱‑la̱ mejèn‑la̱ tsjá, k'oa̱á kji kàtatsjá koni kji ma xi s'ín, mìtsà tsato tínìjé‑la̱. Nainá mìtsà tsato síjé koni kji ma xi 'nè.
12 Porque, se há boa vontade, a oferta será aceita conforme o que a pessoa tem e não segundo o que ela não tem.
13 Mìtsà koi kjoa̱‑la̱ nga kjo̱'in s'e̱‑nò nga si̱chját'aà‑lá xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, jè‑né nga ngásòn ngáya s'e̱‑ná mé xi mochjeén‑ná.
13 Não se trata de fazer com que os outros tenham alívio e vocês tenham sobrecarga, mas para que haja igualdade.
14 I̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ koi, tsjìn‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱, ta̱nga jñò, tjín‑nò. K'e̱ nga kj'ei̱í na̱chrjein, jñà xi̱ta̱ koi, s'e̱é‑la̱ mé xi mochjeén‑la̱, ko̱ jñà ko̱si̱ko̱‑nò k'e̱ nga jñò tsjìn‑nò. K'oa̱á s'ín ngásòn ngáya s'e̱‑ná mé xi ko̱chjeén‑ná.
14 Neste momento, a abundância que vocês têm supre a necessidade deles, para que a abundância deles venha a suprir a necessidade que vocês vierem a ter. Assim, haverá igualdade,
15 K'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: “Jè xi kjìn tsibíxkó, ni̱mé tsiningui‑la̱, koa̱ jè xi chiba tsibíxkó, ni̱mé kisìchjaàt'aà‑la̱.”
15 como está escrito: “Quem recolheu muito não teve demais; e o que recolheu pouco não teve falta.”
16 Ndaà chjí‑la̱ Nainá nga k'oa̱s'ín tsibíjiìn ini̱ma̱‑la̱ jè Tito nga ti̱koa̱ kisìkájno i̱t'aà tsa̱jòn koni s'ín 'a̱n kisìkájnoa.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma dedicação que temos por vocês.
17 Kixi̱í kjoa̱ jè Tito kòkjeiín‑la̱ koni s'ín tsibit'ín‑la̱; ti̱koa̱ jè, 'ñó mejèn‑la̱ nga kiìkon‑nò; ikoón xi kitsò nga kji̱kon‑nò.
17 Ele atendeu ao nosso apelo e, mostrando ser muito dedicado, partiu voluntariamente para encontrar-se com vocês.
18 Jè Tito tífìko̱ jngoò 'ndseé xi ndaà síkíjna ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi tjín ni̱ta̱ ñánda‑ne; nga jè 'ndseé ndaà chja̱ya 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
18 E, com ele, estamos enviando o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Mìtsà tà koi kjoa̱ koi, ti̱koa̱á jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo jaàjiìn jè 'ndseé nga koa̱hijtako̱‑na̱je̱n nga onguíko̱‑je̱n to̱n kjo̱tjò‑la̱ Nainá xi ngaje̱n titsa̱bíxkó‑je̱n mé‑ne jè Na̱'èn‑ná jeya kíjna, ti̱koa̱ skoe̱ jñà xi̱ta̱ nga ko̱ó ini̱ma̱‑na̱je̱n síchját'aà‑la̱je̱n xi̱ta̱.
19 E não só isto, mas ele também foi eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade.
20 K'oa̱á ma‑ne nga mì yá xi̱ta̱ ki̱chja̱jno‑naje̱n kós'ín ko̱chjeén to̱n xi tse tímaxkó.
20 Queremos evitar, assim, que alguém nos acuse por causa desta generosa dádiva administrada por nós;
21 K'oa̱á s'ín bìnè‑la̱je̱n yijo‑na̱je̱n kjoa̱ xi ndaà tjín nga nguixko̱n Nainá ko̱ ti̱koa̱ nguixko̱n xi̱ta̱.
21 pois cuidamos para fazer o que é correto, não só diante do Senhor, mas também diante das pessoas.
22 Tito, ti̱koa̱á báhijtako̱ ìjngoò 'ndsè xi xki̱ xi ján ki'ya‑je̱n nga 'ñó bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga kjìn xá ma‑la̱. Tjín kixi̱‑né i̱'ndei̱, ìsa̱á ndaà bínè‑la̱ yijo‑la̱ nga síchját'aà‑nò nga ìsa̱ ndaà beè takòn‑nò.
22 Com eles, estamos enviando nosso irmão, cujo zelo já pusemos à prova em muitas ocasiões e de muitas maneiras, e que agora se mostra ainda mais zeloso pela grande confiança que deposita em vocês.
23 Jè Tito, amigo ts'a̱n‑ná nga 'a̱án síxáko̱‑na̱ xi kjo̱ndaà tsa̱jòn. Jñà xi̱ta̱ 'ndseé xi i'nga, jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi tjín nangui Macedonia jñà kisìkasén; nga i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ 'ndseé koi, jè Cristo jeya bìjna.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto aos nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Ta̱kó‑là xi̱ta̱ koi kjoa̱tjòcha xi tjín‑nò, ta̱kó‑là kjo̱ndaà xi tjín‑nò koni s'ín jye o̱kixan‑la̱ jñà xi̱ta̱ 'ndseé koi, mé‑ne nga skoe̱‑ne jñà na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo xi i'nga nga kixi̱ kjoa̱.
24 Por isso, diante das igrejas, comprovem o amor de vocês e confirmem o orgulho que temos de vocês, na presença desses homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.