2 Coríntios 6
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 Ngaje̱n, xi Nainá nìxát'aà‑la̱je̱n, bítsi'ba‑nòje̱n, kjo̱ndaà xi tsjá‑nò Nainá, ndaà ti̱kjeén.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 Nga jè Nainá, k'oa̱á tsò:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Ni̱mé kjoa̱ xi ch'o 'nè‑je̱n xi síkits'ón‑jiìn‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í, mé‑ne jè xá‑la̱ Nainá xi ji̱n titsa̱'nè‑je̱n mì yá xi ch'o ki̱chja̱jno‑la̱.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Ni̱ta̱ mé kjoa̱ xi 'nè‑je̱n, ndaá onguíko̱‑je̱n yijo‑naje̱n mé‑ne jñà xi̱ta̱ skoe̱‑ne nga chi̱'nda‑la̱ Nainá 'mì‑naje̱n, nga 'ñó tjín‑naje̱n kjoa̱tsetakòn, 'ñó ndaà chíkjoa̱ko̱‑naje̱n kjoa̱ ts'e̱ kjo̱'in, ko̱ tíchijat'aà‑naje̱n mé tsojmì xi ko̱chjeén‑naje̱n, koa̱ chjá tíma‑naje̱n kjoa̱ xi tíhotojiìn‑je̱n,
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 nga tísat'é‑naje̱n, nga nda̱yá tínìkjas'en‑naje̱n, nga ngaje̱n binchaàtsji‑la̱je̱n kjoa̱siì na̱xa̱ndá, nga 'ñó nìxá‑je̱n, ko̱ mìkiì tsafé‑je̱n, skanda bìtsa̱jna kjinchrá‑náje̱n.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Ta̱nga nguì tsjeé titsa̱nìjchá‑je̱n yijo‑naje̱n; ndaá machi̱ya‑naje̱n ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne; tjín‑naje̱n kjoa̱tsetakòn ko̱ kjo̱ndaà i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱; ko̱ jè Ini̱ma̱ Tsjeè‑la̱ Nainá tísíxájiìn ini̱ma̱‑naje̱n; ko̱ nguì ko̱ó ini̱ma̱‑naje̱n nga tjín‑naje̱n kjoa̱tjòcha.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Bèno̱jmí‑je̱n 'én xi kixi̱ tjín. Tjín‑naje̱n nga'ñó‑la̱ Nainá. Jñà kjoa̱ kixi̱ xi 'nè‑je̱n, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà ki̱cha̱ xi ko̱ ngaskón ko̱ kixi̱ mochjeén.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Tjín xi̱ta̱ xi beèxkón‑naje̱n, ti̱koa̱ tjín xi mìkiì beèxkón‑naje̱n. Sakoa̱á ndaà chja̱ i̱t'aà tsa̱je̱n, sakoa̱á majìn. Tjín i'nga xi xi̱ta̱ ndiso tsò‑naje̱n ta̱nga ngaje̱n 'én kixi̱í nokjoá‑je̱n.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Tjín i'nga xi k'oa̱s'ín síko̱‑naje̱n koni tsà mìkiì beèxkon‑naje̱n, ta̱nga tjín xi beèxkon‑naje̱n. K'oa̱á s'ín beèhikon‑naje̱n koni tsà jyeé k'en‑je̱n, ta̱nga titsa̱jnakon‑náje̱n. Tsjá‑naje̱n kjo̱'in jñà xi̱ta̱ ta̱nga mìkiì biyaà‑je̱n.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 K'oa̱á s'ín ko'an‑naje̱n koni tsà ba tjín‑naje̱n, ta̱nga ngaje̱n tsja tjín‑naje̱n. Tsò‑naje̱n nga xi̱ta̱ i̱ma̱‑né, ta̱nga i̱t'aà tsa̱je̱n, kjìn jchán xi̱ta̱ tísakó‑la̱ kjo̱ndaà ts'e̱ ini̱ma̱‑la̱. Ni̱mé xi tjín‑naje̱n, ta̱nga nguixko̱n Nainá, tjín yijeé‑naje̱n ni̱ta̱ mé‑ne.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Jñò 'ndseé xi Corinto tsa̱jòn, jyeé kinokjoà kixi̱‑nòje̱n; nguì ko̱ó ini̱ma̱‑na̱je̱n matsjacha‑nòje̱n.
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 Ngaje̱n, mìtsà bìxkon‑nòje̱n kó tsò kjo̱hítsjeèn‑la̱ ini̱ma̱‑naje̱n, jñò‑nó xi bìxkoòn kó tsò kjo̱hítsjeèn‑la̱ ini̱ma̱‑nò.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 K'oa̱á s'ín chjà‑nò koni tsà i̱xti‑na̱ xan‑nò, jñò, k'oa̱á ti̱s'ín t'e̱en koni s'ín 'nè‑je̱n, nga ko̱ ini̱ma̱‑nò ti̱tsjacha‑náje̱n.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Jñò, xi mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo, kì jñà xi̱ta̱ xi mìkiì mokjeiín‑la̱ nìngásòn‑ko̱ kjo̱hítsjeèn‑nò. ¿A ko̱maá ko̱ngásòn‑ko̱ jngoò xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ o̱kixi̱ ko̱ jngoò xi tsjìn‑la̱ o̱kixi̱‑la̱ Nainá? ¿A ko̱maá ya̱ ki̱tsa̱jnajñaá ñánda jñò choòn nga tjín kjoa̱ iseèn?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 ¿A ko̱maá ndaà kji̱ko̱ xíkjín, jè Cristo ko̱ xi̱ta̱ nei̱í? Ti̱koa̱á mìkiì ko̱ma ndaà kji̱ko̱ xíkjín jngoò xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Cristo ko̱ jngoò xi mìkiì mokjeiín‑la̱.
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Mìkiì ko̱ma ya̱ sijnaya ni'ya i̱ngo̱‑la̱ Nainá jñà xkósòn xi nainá tsò‑la̱ xi̱ta̱. Nga jñá‑ná xi 'mì‑ná ni'ya i̱ngo̱‑la̱ Nainá xi tíjnakon. Koni s'ín kitsò Nainá i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi mokjeiín‑la̱, tsò‑né:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 Nainá k'oa̱á kitsò nga kiìchja̱jiìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 'A̱n‑ná xi skoétjò‑nò koni jngoò Na̱'èn,
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.