1 Coríntios 4

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 K'oa̱á s'ín jcha̱takòn‑náje̱n koni xi̱ta̱ chi̱'nda xi síxá‑la̱ Cristo, nga ngaje̱n kjònga̱tsja‑je̱n nga ko̱kóya‑je̱n kjoa̱ tjí'ma‑la̱ Nainá.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Jngoò xi̱ta̱ xi xá manga̱tsja, mochjeén‑né nga kàta'ya‑la̱ nga kixi̱ síkitasòn xá‑la̱.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 'A̱n, mìkiì sìkájnoa xi i̱t'aà tsa̱jòn kó tsò kjo̱hítsjeèn‑nò, a ndaá tìsìkitasoàn, a xi ch'oó tìsìkitasoàn xá xi 'a̱n kjònga̱tsja, ko̱ kó s'ín síkítsjeèn jñà xi̱ta̱xá xi bíndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Skanda 'a̱n, mì ti̱ kiì xan‑na tsà ndaà tjín ko̱ tsà ch'oó tjín xá xi tìs'iaàn.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 'A̱n, na̱s'ín k'oa̱s'ín sìkítsjeèn nga tsjìn‑na jé, ta̱nga mìtsà tsò‑ne kjoa̱ nga nguì xi̱ta̱ kixi̱‑ná. Nga̱ jè Na̱'èn‑ná xi bíndaàjiìn‑na.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 K'oa̱á ma‑ne kì tà chjà jé bìnè‑là xinguio̱o nga ti kj'eè bijchó na̱chrjein. Chíña‑kjoa̱a k'e̱ nga kjoi̱í Na̱'èn‑ná xi síhiseèn nga jcha̱‑la̱ kjoa̱ xi tjí'ma ñánda nga jñò choòn. Koa̱ si̱ìkatsejèn kó tsò kjo̱hítsjeèn xi tjíjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱. I̱kjoàn Nainá jeya si̱ìkíjna koni s'ín nga ok'ìn‑la̱ nga jngoò ìjngoò xi̱ta̱.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Ndí 'ndsè ko̱ tichjaá, koi 'én tìchjàko̱‑nò kjoa̱ xi mangásòn i̱t'aà ts'a̱n ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Apolos xi kjo̱ndaà tsa̱jòn mé‑ne nga mìkiì si̱katonè‑là koni tsò 'én‑la̱ Nainá. Kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga jngoò chi̱'nda‑la̱ Nainá ìsa̱ ndaà nachrjenguioò koni chi̱'nda xi i'nga.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Jñò, ¿mé‑ne koa̱ bixón‑nò nga ìsa̱ 'ñó chjí‑nò koni xi̱ta̱ xi i'nga? ¿Mé kjo̱ndaà xi tjín‑nò xi mìtsà Nainá kitsjaà‑nò? Tsà jye kitjoé‑nò ngats'iì kjo̱ndaà, ¿mé‑ne nga 'nga ma‑ne takòn koni tsà ta nga'ñó tsa̱jòn kisakò‑nò?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Jñò, k'oa̱á s'ín machi̱ya‑nò koni tsà jyeé ma yije‑nò, koni tsà 'ñó xi̱ta̱ nchi̱ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá. K'oa̱á s'ín nìkítsjeèn koni tsà xi̱ta̱xá ítjòn titsa̱jnaà ko̱ ngaje̱n mìtsà xi̱ta̱xá titsa̱jna‑je̱n. Ndaà‑la̱ tjín tsà kixi̱ kjoa̱ nga otìxoma, mé‑ne ngaje̱n ko̱ma kotìxomako̱‑nòje̱n.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 'A̱n, k'oa̱á s'ín sìkítsjeèn, ngaje̱n xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo kisìxáya‑naje̱n, Nainá k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ngaje̱n‑náje̱n xi fehet'aà‑ne, xi tjínè‑naje̱n nga ki̱yá‑je̱n nga nguixko̱n i̱sò'nde, nga nguixko̱n xi̱ta̱ ko̱ àkja̱le̱. Jñà xi̱ta̱, tà nchikotsejèn‑naje̱n nga tsja ma‑la̱ mé kjo̱'in xi tímat'in‑je̱n.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Ngaje̱n, xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ ská 'yatakòn‑naje̱n; ta̱nga jñò, i̱t'aà ts'e̱ Cristo, k'oa̱á s'ín 'ya‑nò nga 'ñó tjín‑nò kjoa̱chji̱ne̱. Ngaje̱n, k'oa̱á s'ín 'yatakòn‑naje̱n nga xi̱ta̱ indaàkjoa̱‑náje̱n; ta̱nga jñò, xi̱ta̱ tájaà‑nò. Ngaje̱n, mì yá xi̱ta̱ beèxkón‑naje̱n; jñò, beèxkón‑nò xi̱ta̱.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Skanda jè hora jè, kjinchrá‑naje̱n, xíndá‑naje̱n, tsjìn‑naje̱n nikje xi chíkjá‑je̱n, 'ñó beètoòn‑naje̱n xi̱ta̱, tà tjaàsòn‑naje̱n, tsjìn‑naje̱n ni'ya.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Skanda bijtaá‑naje̱n nga 'ñó nìxá‑je̱n. K'e̱ nga chja̱'on‑ko̱‑náje̱n xi̱ta̱, ngaje̱n, nìjét'aà‑la̱je̱n Nainá nga kàtasíchikon‑t'in. K'e̱ nga kondra̱ fì‑na̱je̱n xi̱ta̱, chíkjoa̱ko̱ó‑naje̱n.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 'On chja̱ko̱‑naje̱n xi̱ta̱, ngaje̱n ndaà nokjoá‑la̱je̱n. K'oa̱s'ín beè takòn‑naje̱n koni tsà tjé‑la̱ i̱sò'nde. Skanda na̱chrjein i̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ k'oa̱á s'ín beètakòn‑naje̱n koni tsojmì xi ningui‑ne nga bíxteèn.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Koni s'ín tìkjiì‑nò, mìtsà tìs'iìn sobà‑nò. Kjo̱hítsjeèn tìtsja jngoò‑nò koni tsà i̱xti ts'a̱n xi matsjake̱.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Na̱s'ín te jmiì ma‑ne xi okóya‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ta jngoò ma‑ne xi na̱'èn‑nò. 'A̱n‑ná xi komà na̱'èn‑nò nga mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús nga 'a̱án tsibeno̱jmí ítjòn‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 K'oa̱á ma‑ne bìtsi'bà‑nò nga k'oa̱s'ín ti̱jchá yijo‑nò koni 'a̱n.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Koií kjoa̱‑la̱ tìsìkasén‑nò Timoteo, xi ki'ndí‑na̱ xan‑la̱ nga 'ñó matsjake̱ ko̱ kixi̱ síxá‑la̱ Na̱'èn‑ná. Jè si̱ìkítsjeèn‑nò kós'ín tìjna̱koa̱ Cristo Jesús nga mokjeiín‑na̱ i̱t'aà ts'e̱, koa̱ kós'ín okoòya‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga kijndà na̱xa̱ndá ñánda bijchoa.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Tjín i'nga xi̱ta̱ xinguio̱o xi 'ñó 'nga chja̱, k'oa̱á‑là s'ín síkítsjeèn tsà mìkiì kjíkon‑nò.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Ta̱nga tsà Nainá mejèn‑la̱, kjíkon ni̱to̱ón‑nò. K'e̱ nga kìjchoa, skoeè jñà xi̱ta̱ xi 'nga chja̱, a nga'ñó‑la̱ Nainá xi tjín‑la̱ a xi tà jè 'én‑la̱ xi 'nga chja̱.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 K'e̱ nga jè Nainá tíhotíxoma jngoò‑la̱ xi̱ta̱, mìtsà ta kjoa̱ ts'e̱ 'én mochjeén, ko̱ó nga'ñó‑la̱ Nainá mochjeén.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Jñò, ¿kós'ín mejèn‑nò nga kjián? ¿A mejèn‑nò nga kjo̱'in tsjaà‑nò k'e̱ nga kìjchokon‑nò, a xi mejèn‑nò nga ko̱ kjo̱ndaà‑na̱ ko̱ kjo̱tsja‑na̱ kìjchokon‑nò?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.