1 Coríntios 4
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 K'oa̱á s'ín jcha̱takòn‑náje̱n koni xi̱ta̱ chi̱'nda xi síxá‑la̱ Cristo, nga ngaje̱n kjònga̱tsja‑je̱n nga ko̱kóya‑je̱n kjoa̱ tjí'ma‑la̱ Nainá.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Jngoò xi̱ta̱ xi xá manga̱tsja, mochjeén‑né nga kàta'ya‑la̱ nga kixi̱ síkitasòn xá‑la̱.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 'A̱n, mìkiì sìkájnoa xi i̱t'aà tsa̱jòn kó tsò kjo̱hítsjeèn‑nò, a ndaá tìsìkitasoàn, a xi ch'oó tìsìkitasoàn xá xi 'a̱n kjònga̱tsja, ko̱ kó s'ín síkítsjeèn jñà xi̱ta̱xá xi bíndaàjiìn‑la̱ xi̱ta̱ i̱sò'nde. Skanda 'a̱n, mì ti̱ kiì xan‑na tsà ndaà tjín ko̱ tsà ch'oó tjín xá xi tìs'iaàn.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 'A̱n, na̱s'ín k'oa̱s'ín sìkítsjeèn nga tsjìn‑na jé, ta̱nga mìtsà tsò‑ne kjoa̱ nga nguì xi̱ta̱ kixi̱‑ná. Nga̱ jè Na̱'èn‑ná xi bíndaàjiìn‑na.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 K'oa̱á ma‑ne kì tà chjà jé bìnè‑là xinguio̱o nga ti kj'eè bijchó na̱chrjein. Chíña‑kjoa̱a k'e̱ nga kjoi̱í Na̱'èn‑ná xi síhiseèn nga jcha̱‑la̱ kjoa̱ xi tjí'ma ñánda nga jñò choòn. Koa̱ si̱ìkatsejèn kó tsò kjo̱hítsjeèn xi tjíjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱. I̱kjoàn Nainá jeya si̱ìkíjna koni s'ín nga ok'ìn‑la̱ nga jngoò ìjngoò xi̱ta̱.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Ndí 'ndsè ko̱ tichjaá, koi 'én tìchjàko̱‑nò kjoa̱ xi mangásòn i̱t'aà ts'a̱n ko̱ i̱t'aà ts'e̱ Apolos xi kjo̱ndaà tsa̱jòn mé‑ne nga mìkiì si̱katonè‑là koni tsò 'én‑la̱ Nainá. Kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga jngoò chi̱'nda‑la̱ Nainá ìsa̱ ndaà nachrjenguioò koni chi̱'nda xi i'nga.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 Jñò, ¿mé‑ne koa̱ bixón‑nò nga ìsa̱ 'ñó chjí‑nò koni xi̱ta̱ xi i'nga? ¿Mé kjo̱ndaà xi tjín‑nò xi mìtsà Nainá kitsjaà‑nò? Tsà jye kitjoé‑nò ngats'iì kjo̱ndaà, ¿mé‑ne nga 'nga ma‑ne takòn koni tsà ta nga'ñó tsa̱jòn kisakò‑nò?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Jñò, k'oa̱á s'ín machi̱ya‑nò koni tsà jyeé ma yije‑nò, koni tsà 'ñó xi̱ta̱ nchi̱ná i̱t'aà ts'e̱ Nainá. K'oa̱á s'ín nìkítsjeèn koni tsà xi̱ta̱xá ítjòn titsa̱jnaà ko̱ ngaje̱n mìtsà xi̱ta̱xá titsa̱jna‑je̱n. Ndaà‑la̱ tjín tsà kixi̱ kjoa̱ nga otìxoma, mé‑ne ngaje̱n ko̱ma kotìxomako̱‑nòje̱n.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 'A̱n, k'oa̱á s'ín sìkítsjeèn, ngaje̱n xi i̱t'aà ts'e̱ Cristo kisìxáya‑naje̱n, Nainá k'oa̱á s'ín kiskoòsòn‑la̱ nga ngaje̱n‑náje̱n xi fehet'aà‑ne, xi tjínè‑naje̱n nga ki̱yá‑je̱n nga nguixko̱n i̱sò'nde, nga nguixko̱n xi̱ta̱ ko̱ àkja̱le̱. Jñà xi̱ta̱, tà nchikotsejèn‑naje̱n nga tsja ma‑la̱ mé kjo̱'in xi tímat'in‑je̱n.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Ngaje̱n, xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo, xi̱ta̱ ská 'yatakòn‑naje̱n; ta̱nga jñò, i̱t'aà ts'e̱ Cristo, k'oa̱á s'ín 'ya‑nò nga 'ñó tjín‑nò kjoa̱chji̱ne̱. Ngaje̱n, k'oa̱á s'ín 'yatakòn‑naje̱n nga xi̱ta̱ indaàkjoa̱‑náje̱n; ta̱nga jñò, xi̱ta̱ tájaà‑nò. Ngaje̱n, mì yá xi̱ta̱ beèxkón‑naje̱n; jñò, beèxkón‑nò xi̱ta̱.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Skanda jè hora jè, kjinchrá‑naje̱n, xíndá‑naje̱n, tsjìn‑naje̱n nikje xi chíkjá‑je̱n, 'ñó beètoòn‑naje̱n xi̱ta̱, tà tjaàsòn‑naje̱n, tsjìn‑naje̱n ni'ya.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Skanda bijtaá‑naje̱n nga 'ñó nìxá‑je̱n. K'e̱ nga chja̱'on‑ko̱‑náje̱n xi̱ta̱, ngaje̱n, nìjét'aà‑la̱je̱n Nainá nga kàtasíchikon‑t'in. K'e̱ nga kondra̱ fì‑na̱je̱n xi̱ta̱, chíkjoa̱ko̱ó‑naje̱n.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 'On chja̱ko̱‑naje̱n xi̱ta̱, ngaje̱n ndaà nokjoá‑la̱je̱n. K'oa̱s'ín beè takòn‑naje̱n koni tsà tjé‑la̱ i̱sò'nde. Skanda na̱chrjein i̱'ndei̱, jñà xi̱ta̱ k'oa̱á s'ín beètakòn‑naje̱n koni tsojmì xi ningui‑ne nga bíxteèn.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Koni s'ín tìkjiì‑nò, mìtsà tìs'iìn sobà‑nò. Kjo̱hítsjeèn tìtsja jngoò‑nò koni tsà i̱xti ts'a̱n xi matsjake̱.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Na̱s'ín te jmiì ma‑ne xi okóya‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo, ta jngoò ma‑ne xi na̱'èn‑nò. 'A̱n‑ná xi komà na̱'èn‑nò nga mokjeiín‑nò i̱t'aà ts'e̱ Cristo Jesús nga 'a̱án tsibeno̱jmí ítjòn‑nò 'én ndaà‑la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Cristo.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 K'oa̱á ma‑ne bìtsi'bà‑nò nga k'oa̱s'ín ti̱jchá yijo‑nò koni 'a̱n.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Koií kjoa̱‑la̱ tìsìkasén‑nò Timoteo, xi ki'ndí‑na̱ xan‑la̱ nga 'ñó matsjake̱ ko̱ kixi̱ síxá‑la̱ Na̱'èn‑ná. Jè si̱ìkítsjeèn‑nò kós'ín tìjna̱koa̱ Cristo Jesús nga mokjeiín‑na̱ i̱t'aà ts'e̱, koa̱ kós'ín okoòya‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Cristo nga kijndà na̱xa̱ndá ñánda bijchoa.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Tjín i'nga xi̱ta̱ xinguio̱o xi 'ñó 'nga chja̱, k'oa̱á‑là s'ín síkítsjeèn tsà mìkiì kjíkon‑nò.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Ta̱nga tsà Nainá mejèn‑la̱, kjíkon ni̱to̱ón‑nò. K'e̱ nga kìjchoa, skoeè jñà xi̱ta̱ xi 'nga chja̱, a nga'ñó‑la̱ Nainá xi tjín‑la̱ a xi tà jè 'én‑la̱ xi 'nga chja̱.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 K'e̱ nga jè Nainá tíhotíxoma jngoò‑la̱ xi̱ta̱, mìtsà ta kjoa̱ ts'e̱ 'én mochjeén, ko̱ó nga'ñó‑la̱ Nainá mochjeén.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Jñò, ¿kós'ín mejèn‑nò nga kjián? ¿A mejèn‑nò nga kjo̱'in tsjaà‑nò k'e̱ nga kìjchokon‑nò, a xi mejèn‑nò nga ko̱ kjo̱ndaà‑na̱ ko̱ kjo̱tsja‑na̱ kìjchokon‑nò?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.