Romanos 4
lyn (LYN) vs NTLH
1 Cwale iikene satwambe, Abulahama njekulyetu, siikene ana kuwana kuneku no unu?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 kakuli nji Abulahama kame na beekiwa wa kuluka mulibaka no misebezi, abo, kame ali neso sakulumbe naso. Kono kasa balubala wa Nyambe.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Cwale eling'olo iikene lyamba? “Abulahama kame ana kupumena kwa Nyambe, mi okupumena kwaye, Nyambe kame amubalela nji wa kuluka.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Cwale ku munu woyo otenda omusebezi, omupuzo waye kawaliketiwa nji ni mpo, kono ni tifo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Cwale ku munu no kwa tenda omusebezi kono kame apumena fela kwa Nyambe, woyo oba aano kwiiba okubeekiwa ono kuluka, yonyene etumelo yaye kame ibaliwa nji kuluka.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Esi sokame Dabida esa aamba embuyoti no munu woyo waliketiwa kwa Nyambe nji ni wakuluka, oku ulwile emisebezi aba aamba nji,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Kame ali ni mbuyoti awo ana lemenwa etifoso too,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Embuyoti ni ya munu woyo uulwa okupulukelwa eibi yaye kwa Nyambe.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Embuyoti eyo kana kame ibiwa feela aa anati ku mupato, nji naa kasita ku mupato? kakuli kame twamba nji, “Abulahama naku pumena kwa Nyambe mi mu tumelo yaye, Nyambe naku mu pumena nji wa kuluka.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Cwale ngasibine aba ana kubalelwa ngeso, yoli ngaibi? Abo yowa ingena kale mu mupato, nji yokasi ingena kale? Neli abo yokasi ingena kale, kasa nji yowa ingena kale kokulwa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Sebeli ota ku mupato, neli esisupo no kumonisa nji wakuluka mu tumelo yaye anakwikala nayo yokasita kale ku mupato. Elibaka neli nji atende Sitoo onje kwawo apumena kwa Nyambe onje, nawo aulwile okuta ku mupato nji nonyene abalelwe etumelo nji nikuluka. mi kame a tambulwa kwa yonyene kakuli ni wa kuluka, simba nji kaa sita ku mupato.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Kame osili Sitoo kwao a tambulwa kuta ku mupato, kasa kwao fela anati ku mupato, kono nawo aenda mu mwanda no tumelo ya Sitetu Abulahama yokasita kale ku mupato.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Esepiso ya Abulahama na ikulyaye noku yola elitunga, kayasikwiiya mu mulawo kono neli mukuluka no tumelo.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Cwale nji okuyola kame kuyoliwa ni mulawo, ulimuke nji etumelo ni sepiso kaikwite tuso.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kakuli omulawo kame ulita okutweba, kono aba kuulwile omulawo kakutamba kwikala okucola omulawo.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Mulibaka no ngeso, esepiso kame ina kwiya mu tumelo, nji itende mu sishemo, nji yongotetwe mu lusika lwa Abulahama, kasa kwao fela asi mulawo kono ni kwao akwite etumelo ya Abulahama. Yo sitetu toonje,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 kanyi omo ku n̄olelwe nji, “Kame inaku tende Sitoo no matunga no kupula.” Mu miyo a Nyambe, mwayonyene apumena, woyo oba omoyo kwaanokufa ni kwiisana einu nji kame iyoya eyo nokwayoya.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abulahama sebeli opumena mukusepa, naba kuna kuulwa esepo, mi sebeli otenda ngeeso Sitoo nomacaba no kupula, kanyi omo kuna kwambelwa kwa yonyene nji, “Kanyi olusika lowe omo salwikalele.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Mi kakuli kasi kufokola mu tumelo, mane kasi kwaliketa nji olutu lwaye kame lukulubalile, kakuli emyaka yaye kame inakwana omwanda (100), ni kunahana nji moyo waye Sala katwese ku leya kame.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Kakuli kakwisa esinu simba simweya sinaku mutongokisanga okukumanena ni sepiso ya Nyambe, kono sebeli okongota mu tumelo yaye muku lumbeka Nyambe.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Kame ana kolwa nji Nyambe mbatwese okutenda eso anaku musepisa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ababo etumelo yaye sebeli oibalelwa nji kuluka,
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 kono amaywi anaku ng'olelwa kasa aye fela yomboci.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Kono naaci ngeso kame sabalelwe ni kwaaci tu pumena kwa woyo ona kwingulwa kwaafu Jesu Ombumu wetu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Woyo ona kwibaiwa mulibaka no ibi yetu, ni kwingulwa nji tubekiwe ano kuluka.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.