Atos 16

lyn (LYN) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Paulusi sebeli wiiya mu Deba ni ku Lisitila. Omo kame ku na kwikalanga omwiyetwa, no litina lya Timoteya. Omwana no mukati no Mujuda omuasikupumena, kono sitaye neli omungelike
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kame ana kupakiwa wino kwaa asikupumena na mu Lisitila ni mu Ikoniyamu,
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paulusi kame ana ku saela Timoteya nji amu sindekete, mi sebeli omushimba ni ku mubeeka ku mupato mulibaka no Majuda ana kwiikalanga mu ibaka eyo, kakuli kame ana kulimuka nji sitaye neli mungelike
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Aali mu musipili woo okuta ku milenen̄i, sebeli alaela aaasikupumena nji amamele omulawo ana kubeeka atumiwa naakulu awo ana kwikalnga mu Jelusalema.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Cwale etikeleke kame tina kongotiwa mu tumelo, ni kwekeza ku palo mu liywaa ni liywaa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Cwale sebeli ata mu naha no Filinjiya ni mu Galatiya, kakuli Emebo No Kukena kame ina kwaakanisa okwamba amaywi mu Asia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Cwale aba ana kwiiya okusheeteta amabapa ni Misiya, sebeli a saela okuta mu Betiniya, kono Emebo ya Jesu kaisikwa alumelela.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Cwale aba ana kumana okweenda mu naha no Misiya, sebeli ashetumukela ku Tulowasi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Paulusi sebeli omona epono mu usiku, omulume naku Mesodoniya yo imanine yo mu kumbela ni kwamba nji, “Wiiye mu Mesodoniya mukututusa.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Cwale aba ana kumana okumona epono eyo, Ababo sebeli tuku tukiseta mu wangu okuta ku Mesodoniya, me tunahana nji Nyambe kame ana twisanene oka kutazamo eliywi kwa onyene.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Aba tuna kufuula okutunda mu Tulowasi, sebeli tuta ku Samotilasi, eliywaa lina kutatamako sebeli tukafuweka mu Ne-yapolisi.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Aba tuna kutundamo sebeli tukaingena mu Filipi, omulenen̄i no weli mu sikiliti no Mesodoniya, kame ni koloni no Maloma. Sebeli twiikalamo amaywaa no mupula.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Cwale ba liywaa no Pumulo sebeli tuta ku nyonga no musindi, oko tuna kuhupula nji kame kuli esibaka no milapelo, mi sebeli twiikala ni kwamba naakati ana ku unganako.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Omukati omunjili mwa onyene ona kutuyupa neli no litina lya Lidiya, ona kutunda mu mulenen̄i no Tiyatila, omuulisi no ibyana no undilu. Woyo olapela Nyambe, mi Ombumu sebeli oyatulula omucima waye nji atokomele eyo aamba Paulusi.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Cwale aba ana kumana okukolobeziwa, naasindoo yaye, sebeli otu kumbela nji, “Nji namwaatula nji mbili wa ku sepahala kwa Mbumu, mwiiye mu ndoo yange mwikalemo.” Sebeli otu hapeleza okuta.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Eliywaa linjili kame tuna tanga mu sibaka no milapelo, sebeli tukuwana ni musizana no mubika woyo oli ni mebo no unuhi, naku fumisa onene molyaye mu ku nuha.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Sebeli okon̄a Paulusi naaci yo kuweleza nji, “Alume aa nabika a Nyambe oli beulu! Kame amyambela endila no mooyo!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Eyi kame ana kwitenda mu maywaa no kupula. Kono Paulusi sebeli otina, ni ku futuka ni kwamba ku mebo nji, “Kame ni ku laela mu litina lya Jesu Kilesite otunde mwa yonyene!” Cwale sebeli itunda mwa yonyene ababo ba nako eyeyo.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Kono aolyaye aba ana kumona nji naabwelwe esepo no ku fuma, sebeli alema Paulusi ni Sailasi ni kwatwala mu sibaka no musika balubala nwaa busisi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Cwale aba ana kumana okwaalita bouso nwaatuli, sebeli aamba nji, “Alume aa, Majuda mi kame alyanganisa omulenen̄i wetu.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Kame aiyeta emikwa eyo no kwafanena nji twiikon̄e ni kwiitambula aaci Amaloma.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Enyangela sebeli itateka okwaalwisa,
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Cwale aba ana kumana okwafula emiupa no kupula, sebeli aaingenyeka mu tolongo, ni ku laela omutateleli nji aatatelele onene.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Woyo aba na laelelwe ngeeso, sebeli waabeeka mu tolongo na mukaci ni kwaabeeka amakondo oo mu itondo.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Kono ba kaci no usiku Paulusi ni Sailasi sebeli alapela ni kwiimba etindimo kwa Nyambe, mi amapantiti ateeteta.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Mu nako imweya fela sebeli kwiiya ezikinyeho no litunga, cwale emitomo no tolongo sebeli inyanganya mi ababo emyelo sebeli iyatuluka mi amawenge onje sebeli anungutuka ku munu yonje.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Cwale omutateleli aba ana kwinguka ni kumona nji emyelo naiyatuluka, sebeli oshomona omukwale waye nji akwibae, ba kuhupula nji mwendi amapantiti onje naatundumo.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kono Paulusi sebeli okuwa ni liywi no kuneneba nji, “Olese okwibaa, kakuli tusilimo toonje.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Omutateleli aba ana ku kumbela elibona, sebeli witukelamo, mu kucila sebeli okakwela ku makondo a Paulusi ni Sailasi.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Cwale sebeli waatundiseta ba ndee ni kwamba nji, “Alume, ngasibine sani tende nji ni yoyisiwe?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Cwale sebeli aamba nji, “Olumele mwa Mbumu Jesu, mbuyoyisiwa, wene mane naasindoo yowe.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Cwale sebeli aamba amaywi no Mbumu kwa yonyene ni kwao onje ana kwikala mu ndoo yaye.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sebeli waashimba mu nako eyeyo no usiku, ni kwaayowisa ba miupa-upa yoo, mi sebeli okolobeziwa ababo naasindoo yaye onje.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Cwale sebeli waalita mu ndoo yaye, ni kwaaba eilya balubala woo, ni ku wabelelwa naa sindoo yaya onje kakuli na lumele mwa Nyambe.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Kono aba kuna kupa, aatuli sebeli alaela omupolisa, ni kwamba nji, “Waalukulule awo alume akutele.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Cwale omupolisa sebeli osimweta Paulusi amaywi awo, ni kwamba nji, “Aatuli nani tumu nji mu lukululwe mu kutele. Cwalehe na mulukululwa, mi mweende mu kozo.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Kono Paulusi sebeli wamba kwa onyene nji, “Kame ana tufulu balubala nwaanu, kono kasikutwatula oweli, aci tutendile tuli amaloma, mi naatubeeke mu tolongo. Cwale kame asaela oku tu tundisamo ku mukunda? Kokuulwa! Mwaalesele onyene aiye muku tutundisamo.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Amapolisa sebeli asimweta aatuli amaywi ao, mi sebeli acila aba ana kuyupa nji neli Maloma.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Cwale sebeli aiya nuuku kokobeza kwaonyene. Sebeli aatundisamo, ni kwakumbela nji asiye omulenen̄i.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Cwale aba ana kutunda mu tolongo, sebeli ata kwa Lidiya, mi cwale aba ana kumana okumona naaasikupumena, ni kwaaongota emicima, mi sebeli afunduka.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.