Lucas 9
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs VC
1 Ana Yesu pio viraviran kiena lualima taaga pa lua [12], ana pis ruru pan la, naga mla m̃areraena pan la, tam̃an la vena akilia ataulu yermare lala, a vena akilia akila ruru maiena lala.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Naga kila sanene vena vitetalia la avanon alologon navesup̃enena kiena ne Ntewa, a vena akila ruru namaiena lala.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 A visen wo lap̃as nap̃a pisa pan la sumon nap̃a apano, sanini, nap̃a sape “E lepas na kiamiu mrapa, yokorena ve awarar re sur tai. Ve awar re kiamiu plasgai, pona kiamiu karo, pona kinanena, pona kilavaru, a ve awar re m̃amiu kulsota ve lua, yokorena ayen ga m̃amiu kulsota ve taaga ga nap̃a amiyenar ke ne.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 “A um̃a ya nap̃a visae aure amiu ava ase ea, p̃isi na monar akekaran nap̃a asu amio mratava na um̃a nene, yokorena aligan ga um̃a nene pogos nap̃a amolue si vetan pulkumali nene.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 A e pulkumali ya nap̃a visae la yepel mavin were amiuena ava e m̃ala yum̃a lala, p̃isi na aligan ga kiela yo nene, a pogos nap̃a amolue vetania, monar atan plan puluyavi na mrapa na yo nene vetan lamiu, sane kile tai pona kiamiu visena m̃arera tai van la, sape yoko awar nakoaena tai nap̃a torokin ga kiela p̃elaga viowa nene.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ana nalogena lala amolue apa narui, a asum̃a ap̃aro ke e pulkumali lala, asum̃a amlologon ke lologena wo, a asum̃a akila ruru ke maiena lala.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ana e pogos nene, P̃arin Sup̃e Erot m̃ena ga mloge towe m̃a ya nap̃a Yesu la asum̃a akila ke ne, ana naga sitom manene pap̃isi, komin nap̃a yar lap̃as asum̃a apisayu Yesu, asape naga Yoane Nakeena, naga mali si petan marena,
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 ana tap̃ena lap̃as asape naga yermarua Elaisa nanua, nane m̃alivi si ne, a tap̃ena lap̃as asape naga pe navisawalena la tai nanua sumo sumo manene laa, nap̃a sum̃alu si petan marena.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ana P̃arin Sup̃e Erot pisape “Pe Yoane Nakeena re nene poli, komin nesilua p̃arina rui, ana yar na apisayu ke ne, naga a si nene?” Ana sitomena nene kila naga sinenan visuen Yesu pap̃isi.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ana nalologena la nap̃a Yesu pitetalia la sape ava alologo, ap̃asup̃e sina, ana apisawal sur punu ga nap̃a amiyum̃aenia pa Yesu. Ana Yesu p̃ere la amolue petan yar lala, amiyepe la ve tokak ga apa e pulkumali tai, kiena kia Petsaeta.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Ana siraunia, yar la amloge asape apa ke e yo nene, ana la m̃ena ga asirau apano, apa m̃ena e yo nene. Ana Yesu kekara ga, naga sun towe amio la, a siraunia pian la e lepas navesup̃enena kiena ne Ntewa, a kila ruru yar la nap̃a sinelan ke asape popon yar tai iila la.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ana Yesu sum̃a amio la pano pano-o, apisu nap̃a mrae pito ke tano narui, ana kiena lualima taaga pa lua nene apim puna, apisape “Ei, Sup̃e, popon oligan p̃ina la nene awasup̃ela ava m̃ala um̃a lala pona avakar ga e pulkumali la ne sike ne, vena akilia aul kala kinanena lap̃asia, a vena akilia alual m̃ala lele na monoena, komin e yo na tesike e ne pe pon re yemalo wo ita e poli.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Ana Yesu pisa pan la, pisape “E, peraga. Popon kam ga awar kinanen lap̃as van la.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 La apisa sanene komin yeririna la nap̃a asike ne la moki manene laa, ana yerm̃ene ga lala pa tol sur sane manu lima [5000].
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Ana apa akila sa nap̃a naga pisa, a yeririna lala atotano e p̃egas lala.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ana Yesu mla kilaparavi lima nene amio narin ika lua nap̃ani, kirava pa ma e peni, pisa potenania ana kawewowa, kian pa nalologena lala vena alalein akian va p̃egas la nene.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ana akan panpano-o m̃ep̃ela kawa ruru nena ga, a kororos nen kinanena nap̃a akanligania, akon pa e karo popos lala tol lualima taaga pa lua [12].
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ana pogos tai, Yesu sum̃a mlen ke naga taaga, a kiena nalogena lala asum̃a ga lavisinia, ana naga piun tan la, sape “?Asum̃a amloge yar la apisavisa inu asape in na ai?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Ana apisa pania, asape “Lap̃as asape ko Yoane Nakeena, a lap̃as asape ko Navisawalena Elaisa, a lap̃as asape ko navisawalena tap̃ena lala tai nanua sumo sumo nane naga mali si petan marena ne.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ana naga piun tan la, pisape “?A sanapen amiu, kam asape in na ai?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ana Yesu pis m̃arera, pisaar nena pan la, pisape yokorena ve avisawal re sur nene va yar lala,
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 ana pisa ruru pan la pisape yoko ve sanapen naga. Naga pisape “Inu na nepe Narina ne Yeririna, a yoko nasumonena kiena ne le Israel lala, amio yerkawa kiena ne yar wa lala, amio navianen navisaluaen lala, yoko akoven lua inu, p̃isi na monar akila sur ve moki na kila kare inuena. Yoko monar awem̃ar inu nemare, ana e kana legiena na telu, yoko Ntewa visirlua inu nemal sina.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ana e pogos nene, Yesu pis pan la, pisape “Yar nap̃a sinenan sape taveve inu, naga monar sitom korenan ga kiena nasinenanena lala, naga monar kus kiena laki torovia e legien punu ga, sa nap̃a yoko inu nekus kiau, ana taveve inu luen ga.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Nepisa sanene komin yar nap̃a sinenan sape ve puluvisin kiena malena, yoko kilalu kiena malena. Ana yar nap̃a tam̃an kiena malena vanon inu, yoko naga taulu si kiena malena.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Visae yar tai tol make sur wo na yomarava nini lala, ana kila pal mrapa a kilalu kiena malena, naga pe taulu re nena sur wo tai poli.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Yar nap̃a mawa e marana yar tap̃ena lala vanon inu pona vanon kiau visena, yoko inu Narin Yeririna m̃ena nemawan yar nene e marana Ntewa e pogos nap̃a nowasup̃e sina, nap̃a yoko nevitom nemio pupia naurarena nap̃a pe kiau, a pe kiena ne Ata, a nap̃a pe kiena ne m̃ena navisi wa lala.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Lelaga nevisa van amiu, yar lap̃as asum̃al asike e nini, nap̃a tap̃atete amare na wa, vano-o tol pogos nap̃a avisu Navesup̃enena kiena ne Ntewa imi m̃alivi.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Siraun pogos nap̃a Yesu pisa visena la nene, pe sur sane legiena olua p̃aro ga na wa, ana naga p̃ere Pita, amio Yoane, a Semes, la vari apa metava e ravie tai, komin sape len.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ana apam atol yo nene, a pogos nap̃a sum̃a mlen, nalogena la telu nene apisu nap̃a marana pimi pe tap̃ena, a apisu nap̃a m̃ana kulsota pilavila pap̃isi, a miyuwowo nap̃a miyuwowo manene laa.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ana sumo, la telu Pita, Yoane a Semes nene asum̃a amloge marala kawa pap̃isi pano-o amomalio, ana pogos nap̃a atavilo sina, la amilan sur la nap̃ani, nap̃a apisu pupia naurarena kiena ne Yesu, a apisu lalua nap̃a asum̃al asike amio naga.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ana apisu nap̃a lalua nene asape aligan si yo vena awasup̃ela, ana Pita sinenan sape visi, ana naga mninue m̃a visa ya ne, ana naga pisalawe ga visen kar tai pa Yesu, pisape “Sup̃e, popon nap̃a ita tesum̃a e nini. Popon teyum̃aen silparpara ve telu e yo nini, mom̃a tai, m̃ana Mosis tai, a m̃ana Elaisa tai.”
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Ana pogos nap̃a naga sum̃a pisa ke visena nene, lul tai pitomi kalo la, ana pogos nap̃a la apisu sane apa ke loyum̃a e lul nene narui, amarau pap̃isi.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ana amloge visena tai molue e lul nap̃ani, pisape “Nanene na naruu ne, nap̃a nepisirlua naga rui. Naga ke narui monar alogear ruru naga.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ana pogos nap̃a visena nene p̃isi, lul nene kovio sina, apisu nap̃a Yesu naga taaga sike si amio la. Ana siraun nene, nalogena la nene apa ruru la, asum̃a ga sa ga ne, pe apa apisayu re sur nene pa yar tap̃ena la poli.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ana e kana legiena na siraunia, Yesu amio la telu nap̃ani ap̃asup̃ela si apitom tano, ana pupia p̃ina na yeririna la asum̃ate ke naga, sinelan asape avisuia.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ana pogos nap̃a apim am̃alivin la, lala yaru tai pion manene pa Yesu, pisape “Navianena, nepisa awis pan ko, ovisuli naruu na yerm̃ene nini, komin nap̃a naruu wawa taaga nena nini.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ninuna viowa tai ne sum̃a pimi ke e naga sanene, kila naga mlokai manene pap̃isi, ana miokamarmare tasnena m̃arera pano-o wasirina la mlalau. Sur nene sum̃a kila ke naga pa piowa laa, kila kare naga pap̃isi, a sum̃a kila luen ga, pe mliganli re naga pa ruru pogos tai poli.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 In na nopure naga pa puna ne kiom̃a nalogena lala, nepisa awis pan la vena am̃enelua ninuna viowa nene, ana la akilalia, amiyum̃aen pano-o, akila p̃ele yonia.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ana Yesu pisatam̃ea, pisa pan la, pisape “?Kam la nene, sanape na sanene? Pe asum̃al re nena ase Ntewa poli. ?Monar nesum̃a nemio kam wowe lala tol pogwai? In na sineu maren amiu rui. Ko, pogaga, oure narum̃a nene imi.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ana apa ap̃ure pimi, a pogos nap̃a apim ga sane, ninuna viowa nap̃ani kilapel ke sina ninis nap̃ani, kila tasnena miyuyuwawa a m̃arera. Ana Yesu pis kapuru pisalup̃ar ninuna viowa nap̃ani, a kila ruru m̃ee nene, ana mligan si pa arimana.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 A la nap̃a apisu sur nene, amilan manene nam̃areraena nowo kiena ne Ntewa nene pap̃isi, nap̃a kila po sanene pap̃isi pan m̃ee nap̃ani.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 Naga pisa pan la, pisape “Ayagogon ruru kiau visena nini, aligan ruru te kiamiu sitomena lala, vena ve sinemiu p̃esan re sina. Ee, nepisa ruru van amiu, nesape Ntewa mligan inu sane Narin Yeririna, ana lavis ke nap̃a aligan inu neva e limana ne yaru la nap̃a yoko awem̃ar inu nemare narui.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Ana nalogena lala pe amloge kilale re ya nap̃a Yesu sum̃a pisayu ke pan la poli wa, sa nap̃a kana kinas tapolou ke ga wa, kila pe apisu kilale re poli, a amaraun m̃ena nap̃a aviun ruru va Yesu e lepas na visena nene.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Ana siraunia, veveyuena tai m̃alivi likan nalogena lala, nap̃a apisape ane to laa metavan lala tap̃ena lap̃asa.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Ana Yesu kilia m̃a kiela sitomena la nene, ana pio ninis tai nap̃a pimi ke puna, ana mligan ninis nap̃ani sum̃alu se yepasa,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 ana pisa pan la, sape “Yar nap̃a kiena sitomena patanon inu, ana naga kekaran wereruruen ninis nini, nanene sa ga nap̃a kekaran were ruru inuen ga narui. A yar nap̃a kekaran inu, naga sane kekaran ke ga naga nap̃a mligan inu nepim. Nanene komin nap̃a amiu ai nap̃a kiena sitomena su tano vap̃isi, naga ke narui nap̃a naga to metavan amiu make ga.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ana Yoane pisa pa Yesu, sape “Sup̃e, mepisu yar tai, nap̃a sum̃a pile plan ke yermare lala, naga m̃ene plan la e kiom̃a kia. Ana yaru nene, memninue ga, naga pe ita re tai poli, ana mepisalup̃aria.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ana Yesu pisa pania, pisape “Toko, visalup̃aren toko, komin yar nap̃a pe pisalup̃ar ita re poli, naga miila ita ke ne.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Ana Yesu pisu kilale sape nanagane, lavis ke Ntewa were si naga va meta ma e peni narui, ana kila ruru kiena sitomena, sape kiena mrapa monar va ma meta Yerusalem narui.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Ana la amial apano, ana Yesu mligan kiena yar na waren visena lala la asumo apa e pulkumali tai kiena ne le Samaria lala, vena akila ruru make suria, naga sirau imi.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ana la ne e yo nene, la pe sinelan re Yesu la aim e kiela yo poli, komin la pe sinelan re iilaen le Yu la nap̃a akom ke kiela yo poli vena ava meta Yerusalem.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ana pogos nap̃a nalogena lalua nene Semes lalua Yoane apisu nap̃a apisalup̃ar la sa nene, lalua apiun tan Yesu, asape “Sup̃e, ko sinom̃an osape melen mevio kapi tai ligan ma e peni vitom tano kekan la nenaga?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Ana Yesu p̃arpuia pis m̃arera pan lalua, pisalup̃ar la.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Ana pe apa re si e nene poli, la apa e pulkumali tap̃ena.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ana pogos nap̃a amial ke e mrapa narui, yaru tai pimi pu Yesu, pisaar pania, pisape “Yoko netaveve ko e nape nap̃a visae ova ea.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ana Yesu pisatam̃ea, pisape “Lokul tetan lala la m̃ala pulus la sum̃a ga, a manu lala m̃ala ponovi la sum̃a ga. Ana inu Narina ne Yeririna, nap̃a nokom ma e peni nepitom, in na pe m̃au yo re poli, nap̃a neva nomonea. Visae ko okekaran m̃ena malena na sanene, ko okilia oimi.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 E ke e pogos nene, yaru tap̃ena tai, Yesu pisa m̃ena pania pisape imi tavevea, ana naga pisatam̃ea, pisape “Sup̃e, otam̃an neva nevisuar ke ne kiau yermarua sumo wa, a visae marp̃an pae, ana yoko neim netaveve ko ga na wa.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ana Yesu pisa pania, pisape “Oligan yaru la nap̃a pe atol re malena poli wa ava asin kiela yar mare lala. Ana ko, oim ga teva telologon navesup̃enena kiena ne Ntewa.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 A yar tap̃ena si tai kila sa ke ga, kila sa nap̃a pisasa ga, pisa pa Yesu, sape “Sup̃e, yoko in na netaveve ko lue narui, ana sur taaga ga, nesape otam̃an neva nevisa ke ne pokolemalo va la ne um̃a m̃au wa.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ana Yesu pisa visen tai sanini pania, pisape “Yar nap̃a sum̃a sitom manene la m̃ana um̃a p̃arar kiena suri make ga, naga sane yaru nap̃a tarar ke p̃eligas nen waa, a silaga, sum̃a kira p̃atau lue ga. Yar na sanene pe torokin re imi ve yar na navesup̃enena kiena ne Ntewa poli.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.