Lucas 20
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NVT
1 Ana e si e legiena tap̃ena, Yesu p̃asup̃e si pa e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa gar Yerusalem, sum̃a pian ke yeririna lala a mlologon ke m̃ena nalologena wo pan la. Ana nasumonena kiena yar wa lala amio navianena navisaluaena lala amio m̃ena nasumonen tap̃ena lala apim puna, apiun tania, asape
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 “?Ovisali van imimi, sane okila ke sanene e nini e kia kiena ai? ?Ane pisa pan ko pisape okila sa nene?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ana Yesu pisatam̃e la, sape “Pogaga, ana yoko in m̃ena neviun naviunena tai van amiu sumo wa. Kiau naviunena sanini, sane
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ‘?Nakeena nap̃a Yoane kila nanua ga ne pa yar lala, naga pe sur tai nap̃a Ntewa pisa pan pisape kila, pona Yoane ga sitom sape kila? Amiu avisalia.’”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ana naviunena kiena ne Yesu nene kila narui apis manene ke sina ga pan la, apisa ke asape “?Yoko tevisa ve sanape na vania? !Tevisuar ruruia! Visae tevisave nakeena nene, Ntewa naga pisa pa Yoane, yoko yar nene viun sina tan ita ne visave ana komin ya ne yepeta mavin lelagaena e Yoane?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ana visae tevisave Yoane ga sitom sape kila, sa p̃isi yaru la sinela kar ita ana akove ita, komin nap̃a amlelaga m̃arera rui sane Yoane naga pe navisawalena kiena ne Ntewa kemua lelaga.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ana sitomena nene kila narui apisatam̃e Yesu asape amninue kare ga narui.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ana Yesu pisa pan la, sape “Sanene, in m̃ena ga tap̃atete nevisa van amiu ane pisa pan inu sape nekila yum̃aena nene.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ana Yesu pisa p̃akaiwa tai pan yeririna la nap̃a asike e poglis nene, pisape “Yerkawa tai, amio kiena lokilkerep tai. Naga sinenan sape yaloro re va e purvanua tap̃ena tai, nap̃a m̃eke laa perina, ana naga mligan kiena lokilkerep nene pa yeririna tap̃ena lap̃asa nap̃a yoko aim ayum̃ae ea, ana aul vania.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ana yerkawa nap̃ani pa sum̃a gare pano-o, pisu kilale sane nanagane pogos nap̃a mrakerep marua narui. Ana mligan kiena yar tai p̃asup̃e si pa pun la nap̃a asike e kiena lokilkerep nap̃ani, vena war kilavaru na mrakerep komp̃asa nap̃a monar aul vania. Yar nene pano, ana pogos nap̃a m̃alivin la, la pe sinelan re aul poli, ana am̃e kare naga, amligan si naga p̃asup̃ea liman korena ga.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Ana yerkawa nap̃ani mligan si kiena yar tap̃ena pano, ana am̃e m̃ena naga, akila piowa pania pap̃isi, ana am̃enelua p̃asup̃e koren ga pa sina.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Ana yam telu narui, yerkawa nap̃ani mligan kiena yar tap̃ena, ana naga m̃ena ga, am̃ea kulu ga kuruta rui, akoven lua e lokilkerep nene pano.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Ana yerkawa na lokilkerep pisu p̃elaga viowa la ne sanene, mninue kare narui, pisape ‘!Awe! ?Popon nekila ya narui? Pona nanagane monar neligan ga naruu wawa nini narui. Naruu taaga ga nini, nesitom naga pap̃isi, ana visae naga vano monar avisu kilalea, avatanonia.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ana mligan naga pano, a pogos nap̃a yar la nene apisuia, asitom piowa pania. Apisayu sina pan la, asape ‘Nanene na narin yerkawa nene yo. Yar ne na nene narui, nap̃a visae yerkawa nene kovio, naga ke narui nap̃a yoko kus porotano nene sane kiena lalimana. Popon towem̃aria, vena ita ga touarar tano nene ve kieta.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ana asum̃al narui atararia, akovenlua naga pa vanua e lokilkerep nap̃ane, ana am̃em̃aria.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Nevisa van amiu sanini, yeririna viowa la nene, yoko naga imi we mom̃ar la, yoko amarmare e nakoaen m̃arera tai, ana yoko ligan lokilkerep nap̃ani e limana yar lap̃as nap̃a apowo.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ana Yesu kira pisu manene la, piun pisape “Pe sinemiun re poli, ana vanon ya ne asiri visen wa nap̃a pisa sanini, pisape
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 “Yeririna make ga nap̃a visae avane kilavaru nene, yoko aloru akove kilavaru nena, siwowa kare yepela lala. A visae vano vano-o tol pogos nap̃a kilavaru nene loru, ana yar a nap̃a kilavaru monoaria, yoko kilamumu kare naga vano-o kovio nenaga.” Kilavaru nap̃a akoven lua pa rui naga pe kilavaru nap̃a po|alt="Cornerstone" src="43_Luke 20_17_Cornerstone.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="20:17"
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ana navianen navisaluaena lala amio yerkawa kiena ne yar wa lala, apisu kilale p̃akaiwa kiena Yesu nene panon la nena ga, ana sinela kar manene laa narui, asum̃alu asape auarar nena naga e pogos nene. Sinelan manene laa asape akila sur tai vania, ana akila p̃ele ga, komin apisu yeririna la akekaran laa naga.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Kila sanene narui ana silaga asum̃a apisuaria, a lap̃asa apa vinau ga apa lavisinia, akila kokanin ga sa nap̃a alelaga e naga, ana sur nap̃a la akila ke ne, asum̃a ap̃ar make nena kiena visena lala. Kiela sitomena sane sinelan asape alual visena lap̃as nap̃a naga pisa, ana akilia avisawal va yerkawa nae Rom nene P̃aelat, vena naga kilia la nakoaena tai vania sa nap̃a la sinelania.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 P̃is na pog tai la nap̃a apinaun vena aim lavisin Yesu, apiun naviunena tai tania, sa nap̃a akila kotalia ga naga. Asape “Navianena, mepisu kilale sane kiom̃a visena lala a kiom̃a vianena lala ape lelaga a po pap̃isi. A mepisu kilale sa nap̃a kiom̃a nalip̃ereen yar lala pe peve tap̃ena re poli, nap̃a opisu la maran taaga ga, ko opisawal mesmesun ke mrapa kiena ne Ntewa pan yeririna make ga.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ana sinemimin mesape meviun tan ko sanini, sane ‘?Kieta navisaluaena pisa sanape? ?Sape mesmesun ita le Yu lala toul takis va p̃arin sup̃e nae Rom, nap̃a Sisa, pona pisape pe mesmes re poli?’”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ana Yesu pisu kilale sane asape akila kotalia ga naga, ana pisa pan la pisape
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Ala narin kilavaru tai imi van inu. ?Avisuli sane marana ne ane teke ea? ?A kia nap̃a asiri teke ea, kia kiena ai?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ana naga pisa pan la sape “Pogaga, sur nap̃a pe kiena ne Sisa, ala va Sisa. A sur nap̃a pe kiena ne Ntewa, ala va Ntewa.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 La nene sinelan manene asape atol ruru Yesu e maran yeririna lala e kiena visena tai, ana pogos nap̃a amloge kana navisatam̃eena nena, amilan pap̃isi, apisu sane naga kilam̃ar ruru kiela kap narui, ana apa ruru la ga asikena, pe apisa re si sur tai po.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Ana siraun naga nene, le Satusi lap̃asa, apim puna Yesu, nap̃a sinelan asape aviun tania e lepas na sur tai nap̃a la amlelaga m̃arera ea, nap̃a asape yar la nap̃a amarmare rui, tap̃atete amamal sina e legiena maro.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Ana apiun tania, asape “Navianena, sinemimin mesape meviun tan ko sanini. Sanapen visena tai nap̃a yermarua Mosis siriyu pan ita na nanua sumo. Naga pisape visae yar tai, wenla mare tan wona, nap̃a lalua pe narila re tai poli wa, yokorena wenla nene monar were letano nene ve wona, vena kila sane sira nene kilia war sisi, vena uarar kia kiena ne wenla nap̃a mare mal tom̃a ga.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Pogaga, ana e pogos tai, welelai la olua. Kiela m̃earu p̃ere wona tai, ana naga mare tan wona nap̃ani lalua pe narila re tai poli wa.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ana wenla na surana naga towe p̃ere sira nap̃ani, ana yoko naga m̃ena mare tania,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 ana wenla m̃ena na telu, kila sa ke ga, akila m̃a sanene pano-o tol wenla maro na olua, la make ga maran taaga ga, nap̃a pe ap̃ar re nena narila tai poli.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 A siraun wona la punu ga nene, sira m̃ena nap̃ani marp̃anu.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Ana ovisali sur nene: ?E legiena maro, pogos nap̃a apisa ke asape yoko yeririna la amamal sina, yoko sira nene ve wona ai, komin nap̃a talopa make amio welelai la olua nene?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ana Yesu pisatam̃e la sape “E ga e yomarava nini, yeririna lala asum̃a atatalopa,
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 ana la nap̃a Ntewa pisape visae akilia amal si vetan marena vena ava loyum̃a e kiena yo, ve akila re sina. E pogos nene, tap̃atete si atalopa narui,
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 a yoko ve amarmare re sina komin nap̃a aim sa ga navisi la narui. Yoko Ntewa kila amal sina e marena ana avim ave narina ruru nena lala.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 A e lepas namalen si nene, Mosis m̃ena pisayu nanua sumo rui e suniena na purlaki nap̃a kap pivaga ke ea. E nene tepisu nap̃a Mosis pion pa Ntewa na mava sape naga pe Ntewa kiena ne Epraam a Ntewa kiena ne Aisak a Ntewa kiena ne Sekop.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ana pogos nap̃a Mosis siri visena nene, la telu nene amarmare e yomarava nini nakonua rui, sane amare e yomarava nini, ana amal asike ma puna Ntewa na wa. Ntewa naga pe pe Ntewa kiena ne yeririna re ga la ne amarmare po, ana naga sinenan sape yeririna la nap̃a asike amio, yeririna la nap̃a amali. E navisuena kiena ne Ntewa, yeririna la nap̃a amarmare e yomarava nini rui, la amal ga asike ga wa.” Ntewa pis pan Mosis e kapi nene|alt="Burning Bush" src="43_Luke20.37_BurningBush.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="20:37"
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Ana navianen navisaluaena lala asum̃a amiyagogon navisatam̃eena kiena ne Yesu nap̃a pa le Satusi lala, ana apisu sane manmarua ruru po pap̃isi, asape “Navianena, kiom̃a navisatam̃eena po na po pap̃isi.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Apis sa nene vanon visena kiena Yesu nene kila sane le Satusi lala amaraun nap̃a aviunli si sur la tania.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ana Yesu pis pan la pa laa sane, piun sur tai tan la, sape “Komin ya ne la apian amiun ke asape Navisaarena naga monar m̃aliv e lus kiena ne yermarua P̃arin Sup̃e Tepet, nap̃a naga pe p̃arin sup̃e p̃esania?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Nepiun nene, komin nanua sumo, Tepet siri e kiena tus na Yauena lala, sape
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 otom̃ate m̃a vano-o, yoko neligan kiom̃a nasinekar lala aim ve takue tai na kilavanen lam̃a.” ’ Yauena 110:1
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 “Nanene na tepisu sane Tepet pio ke pa Navisaarena sape naga pe kiena Sup̃e rui. ?Ana komin nap̃a Tepet pisa sanene, sanape nap̃a asum̃a apisa ke Navisaarena nene asape yoko molue kome Tepet, naga pe lus nena ga tai?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ana p̃ina la asike amiyagogon ke ga wa, naga pisawal visena tai, nap̃a pe kiena ne kiena nalogena ga lala.
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Naga sape “Kam na avisuar ruru yar navianen navisaluaena la nene. Asum̃a aplave manene la e m̃ala kulsota viavi la nene, a visave ayaloro e yepesinasa e maran yar lala sinelan asape yar la avatanonla, a avio ruru la asave, ‘!Kee, pokolulagi, ko na ope Navianen tai nap̃a po pap̃isi!’ A e pogos na p̃ap̃agena a loyum̃a e yum̃a na leniena m̃ena lala, sinelan asape atoga e lelen yerkawa lala. ?Kam na apisu kilale narui ne?
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 A la akila kiela leniena la piayavi pap̃isi wa, ana apisokan ke ga ne, komin e ke e pog nene, asum̃a akila kotalia ke ga letano lala, akila kare la. Ana vanon kiela p̃elaga la ne sanene, yoko kiela nakoaena naga m̃arera manene laa sane.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.