Lucas 1
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Inu Luk nesiriyu suniena nini pan ko, Yerkawa Tiopilas. Sa nap̃a ko okilia p̃isi rui, yaru la moki liu nap̃a asiri suniena na suri la nene komp̃as rui nap̃a am̃alm̃alivin ita e kas lap̃as p̃aro rui.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Suri la nene, ita pe tepisu mesmesun re e kilamarata poli, ana la nap̃a apisuia, siar e purp̃esa, a la na sa nap̃a la ape li Nalologena Wo p̃esia, la ke narui la apisawal ruru lelein pimi pan ita.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ana siar nakonua rui, nesum̃a nepisusu ruru ke m̃aki tap̃ena la nap̃a la asiria, a nesum̃a nemla ke visena na suri la nene, ana nepisu sane popon visae nekilali nela sunien tap̃ena la nene komp̃asa, nesirikolia vena aim sane tus wo tai nap̃a taveve ruru narin mrapa lala na suniena nene.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 A nane nesiri sike na rui, a nekekaran nap̃a neligan imi ve kiom̃a, vena ouloyuia, okilia ovisu kilalea sane suri la nap̃a osum̃a omloge ke rui, la amesmes ga a ape lelaga, la sa nap̃a kiau tus nini pisawalia.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Suniena nena naga siar sanini, sape: E pogos nap̃a P̃arin Sup̃e Erot naga pe sup̃en ke lepas nae Yutea, yaru wa tai, naga pe namratava kiena ne Apisa, a naga p̃ere sira tai nap̃a naga m̃ena molue kome lus kiena ne yaru wa lala, nane e namratava kiena yermarua Eron, wenla Mosis nanua sumo ne. Yaru nene kiena kia Sakaraea, a wona kiena kia Lesipet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ana lalua nene kiela malena mesmesu po pap̃isi e navisuena kiena ne Ntewa, nap̃a la asum̃a amlogear kiena navisaluaena lala, a asum̃a akila ke p̃elaga la nap̃a mesmes silaga, pe akilalu re tai poli.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Ana suri ga tai, lalua pe narila re tai poli, komin sira nap̃a Lesipet naga pe lum̃alum̃a ga, a nanagane lalua apimi ape yermarua laa rui.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Ana e pogos tai, pe pog na p̃egas kiena ne Sakaraea nap̃a monar ava akila kup̃ap̃aena e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, sa nap̃a p̃egas tai kila e wik tai, p̃egas tai kila e wik tai.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 A silaga, pogos nap̃a akila sanene, la monar akila sa nap̃a amlil m̃apila, vena alual yaru ai nap̃a yoko naga kila pupia yum̃aena navaen loyum̃a e Yo Wa na Yum̃a Wa nene, vena sikapen ponotaninu na wonta nap̃a sike ne. Ana e poglis nene akila sanene, a kia kiena ne Sakaraea naga pa metava, asape naga narui nap̃a va kila yum̃aena nene.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ana e nena e pogos na sikapen ponotaninu nene, naga pa loyum̃a vena va kila, a pupia p̃ina na yeririna lala asike vanua, asum̃a amlen m̃aga.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Ana pog nap̃a Sakaraea pa loyum̃a, ana milan kare navisi tai kiena ne Ntewa nap̃a m̃alivinia, sum̃al ga sike e lepas nen wonta nap̃ani lepas na p̃amarua.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ana pogos nap̃a Sakaraea pisu navisi nap̃ani, naga mninue kare narui sape am̃a kila ve sanape na wa, naga marau pap̃isi.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ana navisi nene pisa pania, pisape “Sakaraea, ve omarau manene re. In na nepimin ga nesape nevisawal van ko, Ntewa mloge kiamiu leniena amlua rui, a yoko wom̃a Lesipet, p̃isi na war narum̃a na mom̃e tai, a pogos nap̃a vaeme, yoko oligan kiena kia Yoane.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 “Pogos nap̃a vaeme, yoko akekara vap̃isi, aloge wo, ana ve amiu re ga, ana yaru tap̃ena m̃ena lala akekara vap̃isi.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 “Sisi nene, yoko imi ve yerkawa tai kiena ne Ntewa, a naga sane ve yaru wa tai, p̃isi na naga valia kuruta a wii m̃arera m̃ena lala. Siar e pog nap̃a naga teke e lom̃ep̃ena anena wa, ana yoko Ninuna Wa ulen naga vap̃isi.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Yoko naga ve yaru tai nap̃a p̃isi na vilon le Israel la ve moki awasup̃e la si puna Ntewa na Mava, kiela Sup̃e.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Yoko avisu nap̃a ninuna a nam̃areraena nap̃a se e Navisawalena Elaisa sumo sike sina ga e naga maran ve taaga, komin nap̃a naga imi sumo, vena visawal visave ve ve piavi re Navisaarena naga imi raunia. Yoko naga vilon sinen ata lala vena asitomyu ruru sina ga narila lala, a yoko vilon sitomena kiena ne li nakilaroen navisaluaena lala vena ataveve si p̃elaga nap̃a pe manmarua a mesmes ruruia. E mrapa ne la nanene narui, p̃isi na naga kila ruru p̃egas nen yeririna la tai va Ntewa, vena asum̃ate naga imi m̃alivin la.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ana Sakaraea mloge visena la nene, ana pisa pa navisi nene, pisape “Ei, ve ovisa re sanene. Tap̃atete ve sanene, komin imimi lua na mrae pito tano rui.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ana navisi nap̃ani pisa ke sina pania, pisape “Peraga, yoko ve sa ga nene. In na Navisi Kap̃riel nini, nap̃a silaga nesum̃al luen ga nesike e marana Ntewa vena nowar kiena visena, ana naga mligan inu nepim pum̃a vena nevisawal lologena wo nini van ko.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Ana pogos nap̃a nepisawal pan ko, ko na pe omlelaga re e poli, ana nevisa van ko sanini, yoko ove puru, ana p̃isi na osum̃a ga sanene imi tol pogos nap̃a ovisu suri la nene imi m̃alivin ko nena ga e kana pogosia.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Ana pogos nap̃a navisi pis ke sanene pa Sakaraea, yeririna la asum̃al asike vanua na wa, asum̃ate m̃a pano-o, ana kiela sitomena lua narui, asape “Vanon ya ne naga pa loyum̃a, kila malion manene suri sanene.”
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Ana siraunia na, molue sina, ana la apisu nap̃a naga pe pis re si pan la poli, ana la apisu kilale asape naga sike loyum̃a, naga pisu suri tai, nane kila naga sanene. Ana naga pis ga e limana pan la, naga pe puru ga mom̃a ga.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Ana sum̃a kila kiena yum̃aena e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, pano-o kilamake kiena pogosia, ana p̃asup̃e si pa m̃ana.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ana asum̃a sanene pano-o, pe piavi re poli, wona sena, ana pogos nap̃a naga mloge sane m̃ep̃ena sanene, naga pa mom̃a ga m̃ala um̃a sanene pano-o tol kupario lima.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 A e pogos nene, naga sum̃a pisa sanini, pisape “!Ntewa kila po pan inu pap̃isi nene wa! Sumonia, yaru la asum̃a apisu memawan inu komin nap̃a pe nop̃ar re sisi poli, ana nanagane Ntewa pisuveve inu, sinena miye inu, ana mlalua memawaena na kiau lum̃alum̃aena nene rui.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 — ausente —
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Ana navisi nap̃a Kap̃riel pimi m̃alivin Maria, pisape “O, Maria, Ntewa sitom ruru ko nena pap̃isi, naga sum̃a pisa ruru ko, sike kemua amio ko lelaga.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Pogos nap̃a Maria mloge visena nene, naga sitom pap̃isi, sape visuvevelia, pisape navisi nene pisa po pap̃isi, ana kana kinas sanape.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Ana navisi pis sina pania, pisape “Maria, ve omarau re. Ntewa kekaran ko ga, ana yoko kila pupia navisa ruruena tai imi e kiom̃a malena.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Nanagane, yoko osena, vano-o owarwal narum̃a na yerm̃ene tai, a visae naga vaeme pae, monar osikia kiena kia Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Visena Wa nanua sumo naga pisayu pa narum̃a nene rui, nap̃a pisape
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 ana p̃isi na naga ve sup̃en la nap̃a amolue e mratava m̃ana yermarua Sekop, nane le Yu ne la ne asike nanagane, a la nap̃a yoko aim sirau,
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ana Maria milan visena nene pap̃isi nap̃a sape yoko naga war sisi, ana naga piun tan navisi nene, pisape “?Ana suri nene yoko m̃alivi ve sanape ne, komin nap̃a in na pe nesu re nemio wou nene poli wa?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ana navisi pisatam̃ea, pisape “Ninuna Wa yoko naga vitom e ko, a nam̃areraena kiena ne Ntewa na mava p̃isi na kalo ko, ana yoko osena. A komin nap̃a yoko ove sanene, p̃isi na avisave sisi wa nene nap̃a yoko owaria, naga ve narina ne Ntewa.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 “E kiom̃a navisuena, opisu suri nene sane m̃arera pap̃isi nap̃a yoko ve sanene, ana popon ositomli anom̃a sira marua Lesipet nene. Asum̃a apisu ke naga asape naga tap̃atete nena ga war sisi narui, ana nevisa van ko, naga pe sira marua rui, ana nanagane, kiena kupario orai narui.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ositomlia, sa nap̃a Ntewa pisa pa sira marua Sera nanua sumo laa rui, e lepas na puna, pe suri re nena tai nap̃a naga kila p̃ele poli.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Ana Maria pisatam̃ea, pisape “Lelaga kemua nap̃a. In na nepe sira m̃ee na yum̃aena kiena ne Ntewa ga, ana netam̃an inu ga vena naga kila suri la nene imi ve lelaga e inu ve sa ga nap̃a naga sinenania, sa nap̃a opisawal pan inu.” Ana navisi nene purmatania.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ana Maria sum̃a sitom̃al ke visena lala kiena ne navisi nene, ana sinenan manene pap̃isi sape va visu anena nene, nap̃a Lesipet, ana pe piavi re poli na, mligan kiena yo, mial kawa pa e pulkumali nap̃a Lesipet amio wona Sakaraea lalua asike ea, nane e lepas na kunus lala nae Yutea.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ana Maria pa tol m̃ala yum̃a, pa pio Lesipet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 A poglis nap̃a Lesipet mloge kilale pulgo Maria nap̃a pis pania, mloge narina nap̃a teke e naga kulul keviu. Ana Ninuna Wa pitomi e Lesipet, pitomi pule ea,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 ana Lesipet pio manenea, pisape “!O, Maria, Ntewa pisa ruru ko keviu pap̃isi, taulu make sira la punu ga, a yoko pupia kiena navisa ruruena sike m̃ena e mrasnom̃a nap̃a yoko owaria.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 In na pe nepe sira wo re nena tai poli vena anenane kiau Sup̃e imi yal li inu sanene, ana nepisu sane po pan inu pap̃isi.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 A kiau sisi tomtom pisu kilale ko, kekara pap̃isi, komin pogos nena nap̃a memloge p̃esan pulgom̃a, naga kulul pap̃isi e lom̃ep̃eu.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ita lua tekekara na tekekara, komin temlelaga e visena kiena ne Ntewa, a yoko imi ve lelaga van ita ve sa nena nap̃a naga pisaar pan ita.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ana e poglis nene, yauena kiena Maria tai sanini, sape
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ninuu kekara pap̃isi
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Sinena miye la nap̃a apatanonia,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nam̃areraena na limana kila suri moki, naga mlipureure la nap̃a ape p̃arm̃arera, kila la apa tetai.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Kila plan p̃arin sup̃e e lelela la, pisirilua la nap̃a sitomena su ga tano.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 La nap̃a viso kar la, pagan ruru la,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Yauena kiena ne Maria nane p̃isi e nene, a naga sike amio Lesipet pano-o tol kupario telu, siraunia p̃asup̃e si pa m̃ana um̃a.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ana pimi tol ruru pogos na narina ne Lesipet vaeme, ana paeme pe mom̃e.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ana pogos nap̃a namratava puna ne Lesipet amio la nap̃a asike lavisinia amloge suri nene, akekara pap̃isi amio naga e pupia sinewo kiena ne Ntewa nap̃a pimi pania, nap̃a nanua sumo naga pe lum̃alum̃a ga, ana nanagane narina nasumo nane paeme ne.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ana pogos nap̃a sisi nene kiena legiena olua, apimin akila naga pe p̃aviu. E pogos nene, la sinelan asape asikia m̃ena kien kia, Sakaraea, sane kia kiena ne arimana,
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 ana anena pisa lup̃aria, pisape “Peraga, kiena kia, Yoane.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ana la apis pania, apisape “Ya ne sanene? Namratava pum̃a na pe amligan re kia tai sanene e poli!”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ana apisi ga e limala pa ariman sisi nap̃ani, vena aviun tania avisave naga sinenan sape aligan kia nape e narina nene.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ana Sakaraea pis ga e limana pan la, pisape ala m̃aki tai vania, ana siri ea, pisape “Kiena kia, Yoane.”
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 a e m̃ena e pogos nene, purmenena ne Sakaraea kulul sina, kilia pis narui, ana mieluar Ntewa.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ana yaru punu lala na lepas nene amloge suri nene, amilan kare pap̃isi, a suniena nene pa laa narui tol pulkumali tap̃ena lala na lepas na kunus lala nae Yutea.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 A la nap̃a amloge, asitom pap̃isi, komin nap̃a la apisu kilale asape limana ne Ntewa sike amio naga, ana la asum̃a apiuviun pan la asape “?Nin sisi wa nene yoko naga ve sanape ne?”
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ana Ninuna Wa pitomi pule e Sakaraea arimanane sisi nene, ana naga pisawal sanini, pisape
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Teieluar kia kiena ne kieta Ntewa,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 maplarar kana keyowo,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nanene kiena navisaarena nanua, navisawalena apisawalia, asape
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Naga urelua ita vetan limana ne nasinekar lala,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Tap̃atete m̃ena sinen p̃esan naviranarena amio repita lala,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 nane navisaarena m̃arera amio repita Epraam,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Nin naruu, avio kon Navisawalena kiena ne Ntewa na meta manenea, osumon Sup̃e okila ruru kiena mrapa.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 vitom tegoli ita nap̃a tesike e yemalolo,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Ana pogos nap̃a kas la pimi p̃aro pano, Yoane nene kapuru pimi keviu, a kiena sitomena marua ruru po, a sum̃alu m̃arera suwa wa se yum̃aena kiena ne Ntewa. A naga pa sike e yokorena, vena va tol pogos nap̃a naga monar vaeme e marana ne le Israel lala.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.