Lucas 1
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs BKJ
1 Inu Luk nesiriyu suniena nini pan ko, Yerkawa Tiopilas. Sa nap̃a ko okilia p̃isi rui, yaru la moki liu nap̃a asiri suniena na suri la nene komp̃as rui nap̃a am̃alm̃alivin ita e kas lap̃as p̃aro rui.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Suri la nene, ita pe tepisu mesmesun re e kilamarata poli, ana la nap̃a apisuia, siar e purp̃esa, a la na sa nap̃a la ape li Nalologena Wo p̃esia, la ke narui la apisawal ruru lelein pimi pan ita.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ana siar nakonua rui, nesum̃a nepisusu ruru ke m̃aki tap̃ena la nap̃a la asiria, a nesum̃a nemla ke visena na suri la nene, ana nepisu sane popon visae nekilali nela sunien tap̃ena la nene komp̃asa, nesirikolia vena aim sane tus wo tai nap̃a taveve ruru narin mrapa lala na suniena nene.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 A nane nesiri sike na rui, a nekekaran nap̃a neligan imi ve kiom̃a, vena ouloyuia, okilia ovisu kilalea sane suri la nap̃a osum̃a omloge ke rui, la amesmes ga a ape lelaga, la sa nap̃a kiau tus nini pisawalia.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Suniena nena naga siar sanini, sape: E pogos nap̃a P̃arin Sup̃e Erot naga pe sup̃en ke lepas nae Yutea, yaru wa tai, naga pe namratava kiena ne Apisa, a naga p̃ere sira tai nap̃a naga m̃ena molue kome lus kiena ne yaru wa lala, nane e namratava kiena yermarua Eron, wenla Mosis nanua sumo ne. Yaru nene kiena kia Sakaraea, a wona kiena kia Lesipet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ana lalua nene kiela malena mesmesu po pap̃isi e navisuena kiena ne Ntewa, nap̃a la asum̃a amlogear kiena navisaluaena lala, a asum̃a akila ke p̃elaga la nap̃a mesmes silaga, pe akilalu re tai poli.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Ana suri ga tai, lalua pe narila re tai poli, komin sira nap̃a Lesipet naga pe lum̃alum̃a ga, a nanagane lalua apimi ape yermarua laa rui.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ana e pogos tai, pe pog na p̃egas kiena ne Sakaraea nap̃a monar ava akila kup̃ap̃aena e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, sa nap̃a p̃egas tai kila e wik tai, p̃egas tai kila e wik tai.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 A silaga, pogos nap̃a akila sanene, la monar akila sa nap̃a amlil m̃apila, vena alual yaru ai nap̃a yoko naga kila pupia yum̃aena navaen loyum̃a e Yo Wa na Yum̃a Wa nene, vena sikapen ponotaninu na wonta nap̃a sike ne. Ana e poglis nene akila sanene, a kia kiena ne Sakaraea naga pa metava, asape naga narui nap̃a va kila yum̃aena nene.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Ana e nena e pogos na sikapen ponotaninu nene, naga pa loyum̃a vena va kila, a pupia p̃ina na yeririna lala asike vanua, asum̃a amlen m̃aga.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Ana pog nap̃a Sakaraea pa loyum̃a, ana milan kare navisi tai kiena ne Ntewa nap̃a m̃alivinia, sum̃al ga sike e lepas nen wonta nap̃ani lepas na p̃amarua.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ana pogos nap̃a Sakaraea pisu navisi nap̃ani, naga mninue kare narui sape am̃a kila ve sanape na wa, naga marau pap̃isi.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Ana navisi nene pisa pania, pisape “Sakaraea, ve omarau manene re. In na nepimin ga nesape nevisawal van ko, Ntewa mloge kiamiu leniena amlua rui, a yoko wom̃a Lesipet, p̃isi na war narum̃a na mom̃e tai, a pogos nap̃a vaeme, yoko oligan kiena kia Yoane.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 “Pogos nap̃a vaeme, yoko akekara vap̃isi, aloge wo, ana ve amiu re ga, ana yaru tap̃ena m̃ena lala akekara vap̃isi.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 “Sisi nene, yoko imi ve yerkawa tai kiena ne Ntewa, a naga sane ve yaru wa tai, p̃isi na naga valia kuruta a wii m̃arera m̃ena lala. Siar e pog nap̃a naga teke e lom̃ep̃ena anena wa, ana yoko Ninuna Wa ulen naga vap̃isi.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Yoko naga ve yaru tai nap̃a p̃isi na vilon le Israel la ve moki awasup̃e la si puna Ntewa na Mava, kiela Sup̃e.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Yoko avisu nap̃a ninuna a nam̃areraena nap̃a se e Navisawalena Elaisa sumo sike sina ga e naga maran ve taaga, komin nap̃a naga imi sumo, vena visawal visave ve ve piavi re Navisaarena naga imi raunia. Yoko naga vilon sinen ata lala vena asitomyu ruru sina ga narila lala, a yoko vilon sitomena kiena ne li nakilaroen navisaluaena lala vena ataveve si p̃elaga nap̃a pe manmarua a mesmes ruruia. E mrapa ne la nanene narui, p̃isi na naga kila ruru p̃egas nen yeririna la tai va Ntewa, vena asum̃ate naga imi m̃alivin la.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Ana Sakaraea mloge visena la nene, ana pisa pa navisi nene, pisape “Ei, ve ovisa re sanene. Tap̃atete ve sanene, komin imimi lua na mrae pito tano rui.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ana navisi nap̃ani pisa ke sina pania, pisape “Peraga, yoko ve sa ga nene. In na Navisi Kap̃riel nini, nap̃a silaga nesum̃al luen ga nesike e marana Ntewa vena nowar kiena visena, ana naga mligan inu nepim pum̃a vena nevisawal lologena wo nini van ko.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Ana pogos nap̃a nepisawal pan ko, ko na pe omlelaga re e poli, ana nevisa van ko sanini, yoko ove puru, ana p̃isi na osum̃a ga sanene imi tol pogos nap̃a ovisu suri la nene imi m̃alivin ko nena ga e kana pogosia.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Ana pogos nap̃a navisi pis ke sanene pa Sakaraea, yeririna la asum̃al asike vanua na wa, asum̃ate m̃a pano-o, ana kiela sitomena lua narui, asape “Vanon ya ne naga pa loyum̃a, kila malion manene suri sanene.”
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Ana siraunia na, molue sina, ana la apisu nap̃a naga pe pis re si pan la poli, ana la apisu kilale asape naga sike loyum̃a, naga pisu suri tai, nane kila naga sanene. Ana naga pis ga e limana pan la, naga pe puru ga mom̃a ga.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ana sum̃a kila kiena yum̃aena e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa, pano-o kilamake kiena pogosia, ana p̃asup̃e si pa m̃ana.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Ana asum̃a sanene pano-o, pe piavi re poli, wona sena, ana pogos nap̃a naga mloge sane m̃ep̃ena sanene, naga pa mom̃a ga m̃ala um̃a sanene pano-o tol kupario lima.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 A e pogos nene, naga sum̃a pisa sanini, pisape “!Ntewa kila po pan inu pap̃isi nene wa! Sumonia, yaru la asum̃a apisu memawan inu komin nap̃a pe nop̃ar re sisi poli, ana nanagane Ntewa pisuveve inu, sinena miye inu, ana mlalua memawaena na kiau lum̃alum̃aena nene rui.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 — ausente —
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ana navisi nap̃a Kap̃riel pimi m̃alivin Maria, pisape “O, Maria, Ntewa sitom ruru ko nena pap̃isi, naga sum̃a pisa ruru ko, sike kemua amio ko lelaga.”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Pogos nap̃a Maria mloge visena nene, naga sitom pap̃isi, sape visuvevelia, pisape navisi nene pisa po pap̃isi, ana kana kinas sanape.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Ana navisi pis sina pania, pisape “Maria, ve omarau re. Ntewa kekaran ko ga, ana yoko kila pupia navisa ruruena tai imi e kiom̃a malena.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Nanagane, yoko osena, vano-o owarwal narum̃a na yerm̃ene tai, a visae naga vaeme pae, monar osikia kiena kia Yesu.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Visena Wa nanua sumo naga pisayu pa narum̃a nene rui, nap̃a pisape
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 ana p̃isi na naga ve sup̃en la nap̃a amolue e mratava m̃ana yermarua Sekop, nane le Yu ne la ne asike nanagane, a la nap̃a yoko aim sirau,
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Ana Maria milan visena nene pap̃isi nap̃a sape yoko naga war sisi, ana naga piun tan navisi nene, pisape “?Ana suri nene yoko m̃alivi ve sanape ne, komin nap̃a in na pe nesu re nemio wou nene poli wa?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Ana navisi pisatam̃ea, pisape “Ninuna Wa yoko naga vitom e ko, a nam̃areraena kiena ne Ntewa na mava p̃isi na kalo ko, ana yoko osena. A komin nap̃a yoko ove sanene, p̃isi na avisave sisi wa nene nap̃a yoko owaria, naga ve narina ne Ntewa.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 “E kiom̃a navisuena, opisu suri nene sane m̃arera pap̃isi nap̃a yoko ve sanene, ana popon ositomli anom̃a sira marua Lesipet nene. Asum̃a apisu ke naga asape naga tap̃atete nena ga war sisi narui, ana nevisa van ko, naga pe sira marua rui, ana nanagane, kiena kupario orai narui.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Ositomlia, sa nap̃a Ntewa pisa pa sira marua Sera nanua sumo laa rui, e lepas na puna, pe suri re nena tai nap̃a naga kila p̃ele poli.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Ana Maria pisatam̃ea, pisape “Lelaga kemua nap̃a. In na nepe sira m̃ee na yum̃aena kiena ne Ntewa ga, ana netam̃an inu ga vena naga kila suri la nene imi ve lelaga e inu ve sa ga nap̃a naga sinenania, sa nap̃a opisawal pan inu.” Ana navisi nene purmatania.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Ana Maria sum̃a sitom̃al ke visena lala kiena ne navisi nene, ana sinenan manene pap̃isi sape va visu anena nene, nap̃a Lesipet, ana pe piavi re poli na, mligan kiena yo, mial kawa pa e pulkumali nap̃a Lesipet amio wona Sakaraea lalua asike ea, nane e lepas na kunus lala nae Yutea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Ana Maria pa tol m̃ala yum̃a, pa pio Lesipet.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 A poglis nap̃a Lesipet mloge kilale pulgo Maria nap̃a pis pania, mloge narina nap̃a teke e naga kulul keviu. Ana Ninuna Wa pitomi e Lesipet, pitomi pule ea,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 ana Lesipet pio manenea, pisape “!O, Maria, Ntewa pisa ruru ko keviu pap̃isi, taulu make sira la punu ga, a yoko pupia kiena navisa ruruena sike m̃ena e mrasnom̃a nap̃a yoko owaria.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 In na pe nepe sira wo re nena tai poli vena anenane kiau Sup̃e imi yal li inu sanene, ana nepisu sane po pan inu pap̃isi.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 A kiau sisi tomtom pisu kilale ko, kekara pap̃isi, komin pogos nena nap̃a memloge p̃esan pulgom̃a, naga kulul pap̃isi e lom̃ep̃eu.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Ita lua tekekara na tekekara, komin temlelaga e visena kiena ne Ntewa, a yoko imi ve lelaga van ita ve sa nena nap̃a naga pisaar pan ita.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Ana e poglis nene, yauena kiena Maria tai sanini, sape
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ninuu kekara pap̃isi
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Sinena miye la nap̃a apatanonia,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Nam̃areraena na limana kila suri moki, naga mlipureure la nap̃a ape p̃arm̃arera, kila la apa tetai.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Kila plan p̃arin sup̃e e lelela la, pisirilua la nap̃a sitomena su ga tano.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 La nap̃a viso kar la, pagan ruru la,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Yauena kiena ne Maria nane p̃isi e nene, a naga sike amio Lesipet pano-o tol kupario telu, siraunia p̃asup̃e si pa m̃ana um̃a.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ana pimi tol ruru pogos na narina ne Lesipet vaeme, ana paeme pe mom̃e.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ana pogos nap̃a namratava puna ne Lesipet amio la nap̃a asike lavisinia amloge suri nene, akekara pap̃isi amio naga e pupia sinewo kiena ne Ntewa nap̃a pimi pania, nap̃a nanua sumo naga pe lum̃alum̃a ga, ana nanagane narina nasumo nane paeme ne.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Ana pogos nap̃a sisi nene kiena legiena olua, apimin akila naga pe p̃aviu. E pogos nene, la sinelan asape asikia m̃ena kien kia, Sakaraea, sane kia kiena ne arimana,
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 ana anena pisa lup̃aria, pisape “Peraga, kiena kia, Yoane.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Ana la apis pania, apisape “Ya ne sanene? Namratava pum̃a na pe amligan re kia tai sanene e poli!”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ana apisi ga e limala pa ariman sisi nap̃ani, vena aviun tania avisave naga sinenan sape aligan kia nape e narina nene.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Ana Sakaraea pis ga e limana pan la, pisape ala m̃aki tai vania, ana siri ea, pisape “Kiena kia, Yoane.”
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 a e m̃ena e pogos nene, purmenena ne Sakaraea kulul sina, kilia pis narui, ana mieluar Ntewa.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Ana yaru punu lala na lepas nene amloge suri nene, amilan kare pap̃isi, a suniena nene pa laa narui tol pulkumali tap̃ena lala na lepas na kunus lala nae Yutea.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 A la nap̃a amloge, asitom pap̃isi, komin nap̃a la apisu kilale asape limana ne Ntewa sike amio naga, ana la asum̃a apiuviun pan la asape “?Nin sisi wa nene yoko naga ve sanape ne?”
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ana Ninuna Wa pitomi pule e Sakaraea arimanane sisi nene, ana naga pisawal sanini, pisape
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Teieluar kia kiena ne kieta Ntewa,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 maplarar kana keyowo,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Nanene kiena navisaarena nanua, navisawalena apisawalia, asape
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Naga urelua ita vetan limana ne nasinekar lala,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Tap̃atete m̃ena sinen p̃esan naviranarena amio repita lala,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 nane navisaarena m̃arera amio repita Epraam,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Nin naruu, avio kon Navisawalena kiena ne Ntewa na meta manenea, osumon Sup̃e okila ruru kiena mrapa.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 vitom tegoli ita nap̃a tesike e yemalolo,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ana pogos nap̃a kas la pimi p̃aro pano, Yoane nene kapuru pimi keviu, a kiena sitomena marua ruru po, a sum̃alu m̃arera suwa wa se yum̃aena kiena ne Ntewa. A naga pa sike e yokorena, vena va tol pogos nap̃a naga monar vaeme e marana ne le Israel lala.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.