Lucas 19

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana Yesu la apim loyum̃a Seriko, amialin ke nap̃a ava awar ro ga ea.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ana e nap̃ani yar tai sike ea kiena kia Sakias. Naga pe yerkawa kiena ne yar na warpoloen takis e pupia lepas nene, ana vanon nap̃a naga miyum̃ae piowa, kila kare ke yaru lala e kiela kilavaru na takis nena, kila naga liman pule pap̃isi, naga pe yar na sur moki.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ana Sakias m̃ena pimi e poglis nene, sinenan sape visu Yesu naga pe yar na sanape, ana yeririna la mokliu nap̃a asike lavisin Yesu, asuwo ga yo, sa nap̃a yo kuskus ga rui, ana naga pe pisu ruru re poli, komin naga pe yar plas ga tai.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ana Sakias pisu sane piowa narui, kiriri sumon Yesu lala, pa tol puryove tai p̃iyu pa e korowas tai, sum̃ate ke nap̃a visae Yesu la ayal aimi, ana naga kilia visu ruruia. Sakias sinenan sape visu Yesu|alt="Zacchaeus" src="43_Luke19.2-8_Zacchaeus.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="19:2-8"
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ana pogos nap̃a Yesu pimi tol puryove nap̃ani, Sakias milan ga nap̃a Yesu kira pa pisuia, pis pania, pisape “Sakias, otapulu vilaga. In na nemninulup̃ar e inu sane p̃ane neva nesu re nemio ko sumo wa gar mom̃a.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakias mloge narui, sum̃alu pula nena pitomi tano, ana p̃ere Yesu pa m̃ana, amio pupia kekarena pap̃isi.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ana pogos nap̃a yeririna la apisu sur nene, la moki nap̃a pe akekaran re poli, apismumu, apisape “Yar nap̃a Sakias naga pe yar sur nap̃a miyum̃ae piowa ga, naga kila kareli yar lala wa, ana vanon ya ne Yesu sinenan sape amio ava asu m̃ana?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ana pogos nap̃a asike loyum̃a rui, Sakias mloge sane naga monar vilopuia, a monar kep̃u kiena malena, ana sum̃alu pisawal e marana ne Sup̃e, pisape “Sup̃e, nanagane in na netam̃an kiau sur la komp̃as va yar la nap̃a limala korena, pe kiela sur re poli. A suri ya nap̃a nepisa kotalia yar la ea, nepinaun la, yoko nowar maran si van la tol yam ve vari.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ana Yesu mloge pon manene visena nap̃a Sakias pisa, ana pisa pania pisape “Nepisu sane p̃ane na, natamaliaena kiena ne Ntewa pimi nena tol mratava nini. Yar nene naga kilalu mrapa na kiena malena, ana naga m̃ena pe lus kiena ne Epraam kemua lelaga, naga pe yere Yu kemua tai,
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 ana inu Narina ne Yeririna nepim e yomarava nini vena nakale la nap̃a amiyepe petan mrapa sane yaru nene, vena netamalia la.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ana yeririna la asum̃a amiyagogon ke visena kiena Yesu la nene, ana pis m̃a pan la pano-o, pisa p̃akaiwa tai pan la. Naga pisu sane popon vian la e p̃akaiwa nena, komin naga kilia ke sape sane yeririna lala asitom ke asape pogos nap̃a ava atol yo Yerusalem, yoko naga kila nasup̃enena kiena ne Ntewa imi warpo ke yo van la veraga. A nanagane apim ke lavisin Yerusalem rui, a Yesu sape vianin la sane naga monar ligan la sumo wa, yoko imi si pula.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Naga pisa pan la sanini, sape “Yerkawa tai, naga pa perina e nap̃a pupia p̃arin sup̃e sike ea, vena avisirlua naga imi ve p̃arin sup̃e na kiena lepasa, yoko naga kilia wasup̃e sina visuar kiena yo.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ana sumon nap̃a pe pa re poli wa, naga pio kiena yar lala, la lualima, a la punu ga mla kilavaru peve taaga pan la, sape monar ayum̃ae amio kilavaru nap̃ani vano-o tol pogos nap̃a naga wasup̃e sina.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ana yeririna la nae lepas nene ape nasinekar kiena ne yerkawa nene, ana pogos nap̃a naga pur matan la pa narui, la apisayuia asape la pe sinelan re si naga imi ve kiela p̃arin sup̃e poli. Ana amligan visena pa pa p̃arin sup̃e keviu na purvanua nap̃ani, asape ‘Pe sinemimin re yar nene imi ve kiamimi p̃arin sup̃e poli. A pe sinemimin re nena nap̃a oligan kia keviu nene e naga poli.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Ana p̃arin sup̃e keviu nap̃ani kila ga, ana yerkawa nene pimi ve sup̃en ke sina ga kiena lepasa. Ana pimi pio viraviran kiena yar la nap̃a naga p̃ar p̃esan kilavaru nene pan la, sinenan sape visu sane amiyum̃ae ea, ana ataulu si kiena kilavaru via.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Ana yar nap̃a pimi sum̃al p̃esan se marana, pisape ‘Sup̃e kiom̃a kilavaru taaga nap̃a omla pan inu, nemiyum̃ae m̃a amio pano-o netaulu si lualima to metavania.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Ana yerkawa nene pisu kiena yar na yum̃aena nene miyum̃ae po, ana pisa pania sape ‘Po na po pap̃isi, ko omiyum̃ae po manene laa wa. Ana komin nap̃a osum̃alu m̃arera ose narin yum̃aena nap̃a nemligan e lumom̃a, ana nagane nela yum̃aena keviu tai van ko, neligan ko ovisuar kiau pupia pulkumali ve lualima.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ana siraunia, yar nalua pimi, pisape ‘Sup̃e, kilavaru taaga nap̃a omla pan inu, nemiyum̃ae m̃a ea pano-o taulu si lima to metavania.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Ana yerkawa nap̃ani pisa pania, sape ‘Po wa, ko m̃ena omiyum̃ae po pap̃isi, yoko neligan ko ovisuar kiau pupia pulkumali ve lima.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Yoko kiena yar tap̃ena pimi, pisape ‘Sup̃e, kiom̃a kilavaru nap̃a omla pan inu, nepiwo ruru e kinakina kulmrae tai, nemligan ruru tom̃a ga, nane nesape nela si wasup̃e imi van ko narui.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 In na nesum̃a nepisu ko ke sane ko yar tai nap̃a okilia owar plan kiom̃a sur nap̃a yar tap̃ena p̃arar sike na, a okilia okinana e lokove nap̃a pe ko re omapila poli. Kiom̃a p̃elaga m̃arera towe laa sanene, kila nemaraun ko, ana pe nekila re surian kiom̃a kilavaru nene po, nepuarar ruru ga tom̃a ga.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ana yerkawa nap̃ani sinen karia, pisape ‘Yaru, opisa kare in laa ne wa, nap̃a osape in na yar m̃arera tai ne sanene. Ana pogaga, kiom̃a visena nene naga ga kar ko ke sina ga.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ?Visae in na yar sur na sanene, komin ya ne opuar kiau kilavaru sanene? Po pap̃isi nap̃a visae oligan ga e pag, vena pogos nap̃a nowasup̃ea, nekilia nowar plan sina amio narina nap̃a naga tauluia.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ana yerkawa nap̃ani pisa pa yar tap̃ena la nap̃a asum̃al asike lavisinia, sape ‘Awar plan kilavaru nene e limana, awar va yar nap̃a taulu lualima.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ana apis pa yerkawa nap̃ani, asape ‘!Ana sup̃e, naga p̃ar mokliu wa, kiena lualima rui!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Ana yerkawa pisa pan la pisape ‘Lelaga, ana sanene narui. Naga nap̃a kiena sur mok rui, yoko naga war si va laa sane na wa, ana naga nap̃a pe kiena sur re poli, yoko naga kilalu kiena narin sur ve tokak ga nap̃a naga mla ke rui.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ana e lepas na kiau nasinekar la nene, nap̃a la yepela mavin nap̃a in na neve sup̃en la, sineun nesape ava aurela aim e nini, awe mom̃ar la amarmare e marau.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ana Yesu pisa pa visena la nene, sum̃alu, sumon la, p̃ere la apa ma Yerusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ana la apim lavisin narin pulkumali lua nene sumo, nap̃a Petpas amio Petani, e lepas nen Kunus Na Purolip lala. Ana Yesu pisa pa kiena nalogena lua, pisape
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Kam lua ayalor ava ke ne e narin pulkumali na gare sumo wa. Pogos nap̃a ava loyum̃a, yoko alual togki tai, am̃atear teke ea. Togki nap̃ani pe teras ga, pe yar tai to li re e m̃asina poli wa, ana kamlua alup̃arlua, aure imi e nini.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Visae aviun tan amiu amlua, avisave ‘E, amlup̃arlua ke pe na ya?,’ yoko avisatam̃ea avisave ‘Sup̃e sinenan sur mal nini kila kiena yum̃aena tai.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yesu pisa sanene pan lalua, ana mligan la apano, ana apano apisu sanena nap̃a pisa pan la.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ana apano asum̃a amlup̃arlua ke kilka petan sur mal nap̃ani, ana pogos nap̃a akila ke sanene, kana p̃ar ne la apiunia asape “?E, asum̃a amlup̃arlua ke kilika petan pe na ya?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ana apisatam̃ea asape “Peraga, Sup̃e sinenan sape sur mal nini kila ke ne kiena yum̃aena tai sumo wa.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ana atam̃an narui, ap̃ure togki nap̃ani pimi pa Yesu, ana ap̃atetae m̃ala kulkota lala meta e m̃asina, amligan Yesu totano ea.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ana Yesu kus togki nene, mial pano, ana pogos nap̃a mial ke pa sanene, yeririna lala amien plan m̃ala kulkota lala ap̃atetae sululu mrapa, vena togki kiena ne Yesu yalor ga metava ea.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ana amial m̃a e Kunus Na Purolip la pano-o, apim atol yo e nap̃a mrapa na vitoen garo Yerusalem. Ana pogos nap̃a pupia p̃ina moki lala na nalogena lala apisu nap̃a Yesu pimi ke lavisin Yerusalem, asitom̃al pupia yum̃aena lala a kile lala nap̃a apisu naga kila, a apisu sane kiela pupia p̃arin sup̃e viu tai ne pimi ke ne, ana akekara pap̃isi, asum̃a amieluar Ntewa keviu vanonia.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Asum̃a apiovionia, asape “!Ntewa na mava, ovisa ruru p̃arin sup̃e nene nap̃a pimi ke e kiom̃a kia! !Pupia kekarena ma e peni, kam nae ma metava avisirlua kia kiena ne Ntewa, kiena naurarena po na po!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ana e poglis nene, Varasi lap̃as asike m̃ena likan p̃ina la nene, ana pe akekaran re nap̃a apisirlua ke kia kiena Yesu sanene poli, ana apisa pania asape “!Navianena, ovisalup̃ar kiom̃a nalogena lala ve akiikiin ko re si sanene!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ana Yesu pisatam̃e la, sape “E, peraga narui! Visae ve akiikii re sa nene, pona yoko kilavaru ga la ne sike ne monar akiikii yo.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ana Yesu pimi lavisin pupia pulkumali nene Yerusalem, kira pito pisuia, sinen miyea, siar nap̃a wamarana mlaunia.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Kila sanene narui, pisaar nena pania, pisape “Visae ovisu kilale ga ya nap̃a molue pum̃a nagane! Ntewa sum̃a kila ke kiom̃a mrapa wo tai vena olual sum̃are ea ana opisu kilale p̃ele ga.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ana monar nevisa van ko sanini, yoko pogos tai imi van ko nap̃a kiom̃a nasinekar lala, la ve moki vap̃isi nap̃a aimin ko. Yoko asuvivi ko, asuwo ruru ko nenaga, a yoko awar porotano imi ayuwonpolo e yepas nen kiom̃a pupia kove ana akila mrapa na vitom̃asen loyum̃a, vena awe ko.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Yoko awe mom̃ar narum̃a lala, a akilawowa make mom̃a yum̃a lala, awar plan make nena kala kilatapili lala. Nakoaena na sanene yoko imi van ko komin nap̃a ko yepmavin visu kilaleen nap̃a nagane naga pe kiom̃a pogos nap̃a Ntewa pimi m̃alivi vena tamalia ko.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ana Yesu mial pa loyum̃a e pulkumali, pa e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa, ana pisu la nap̃a akila ke yum̃aena na tauluen kururu kilavaru ea. Ana naga m̃ene plan la, sape
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 “Ntewa pisa e kiena Visena Wa, pisape ‘M̃au yum̃a wa naga pe yum̃a na leniena, ana kam na apilon yum̃a nene narui pimi sane puluve tai m̃ana yar na vinauena lala.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ana e poglis nene e legiena punu ga Yesu pa ke loyum̃a e Yum̃a Wa, ana pian ke yeririna lala, a yerkawa kiena ne yar wa lala amio navianena navisaluaena lala amio m̃ena yerkawa kiena ne yeririna lala, pe akekaran re nenaga. Asum̃a akalewele ke mrapa vena akilia akila sur tai vena kila narui monar awem̃ar Yesu.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ana peraga, apisu sane tap̃atete alual mrapa, komin yeririna la nap̃a amiyagogon ke kiena navianena lala, akekaran manene laa kiena visena lala, la sinelan ga naga silaga.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.