Lucas 19

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ana Yesu la apim loyum̃a Seriko, amialin ke nap̃a ava awar ro ga ea.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ana e nap̃ani yar tai sike ea kiena kia Sakias. Naga pe yerkawa kiena ne yar na warpoloen takis e pupia lepas nene, ana vanon nap̃a naga miyum̃ae piowa, kila kare ke yaru lala e kiela kilavaru na takis nena, kila naga liman pule pap̃isi, naga pe yar na sur moki.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ana Sakias m̃ena pimi e poglis nene, sinenan sape visu Yesu naga pe yar na sanape, ana yeririna la mokliu nap̃a asike lavisin Yesu, asuwo ga yo, sa nap̃a yo kuskus ga rui, ana naga pe pisu ruru re poli, komin naga pe yar plas ga tai.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ana Sakias pisu sane piowa narui, kiriri sumon Yesu lala, pa tol puryove tai p̃iyu pa e korowas tai, sum̃ate ke nap̃a visae Yesu la ayal aimi, ana naga kilia visu ruruia. Sakias sinenan sape visu Yesu|alt="Zacchaeus" src="43_Luke19.2-8_Zacchaeus.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="19:2-8"
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ana pogos nap̃a Yesu pimi tol puryove nap̃ani, Sakias milan ga nap̃a Yesu kira pa pisuia, pis pania, pisape “Sakias, otapulu vilaga. In na nemninulup̃ar e inu sane p̃ane neva nesu re nemio ko sumo wa gar mom̃a.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Sakias mloge narui, sum̃alu pula nena pitomi tano, ana p̃ere Yesu pa m̃ana, amio pupia kekarena pap̃isi.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ana pogos nap̃a yeririna la apisu sur nene, la moki nap̃a pe akekaran re poli, apismumu, apisape “Yar nap̃a Sakias naga pe yar sur nap̃a miyum̃ae piowa ga, naga kila kareli yar lala wa, ana vanon ya ne Yesu sinenan sape amio ava asu m̃ana?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ana pogos nap̃a asike loyum̃a rui, Sakias mloge sane naga monar vilopuia, a monar kep̃u kiena malena, ana sum̃alu pisawal e marana ne Sup̃e, pisape “Sup̃e, nanagane in na netam̃an kiau sur la komp̃as va yar la nap̃a limala korena, pe kiela sur re poli. A suri ya nap̃a nepisa kotalia yar la ea, nepinaun la, yoko nowar maran si van la tol yam ve vari.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ana Yesu mloge pon manene visena nap̃a Sakias pisa, ana pisa pania pisape “Nepisu sane p̃ane na, natamaliaena kiena ne Ntewa pimi nena tol mratava nini. Yar nene naga kilalu mrapa na kiena malena, ana naga m̃ena pe lus kiena ne Epraam kemua lelaga, naga pe yere Yu kemua tai,
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 ana inu Narina ne Yeririna nepim e yomarava nini vena nakale la nap̃a amiyepe petan mrapa sane yaru nene, vena netamalia la.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ana yeririna la asum̃a amiyagogon ke visena kiena Yesu la nene, ana pis m̃a pan la pano-o, pisa p̃akaiwa tai pan la. Naga pisu sane popon vian la e p̃akaiwa nena, komin naga kilia ke sape sane yeririna lala asitom ke asape pogos nap̃a ava atol yo Yerusalem, yoko naga kila nasup̃enena kiena ne Ntewa imi warpo ke yo van la veraga. A nanagane apim ke lavisin Yerusalem rui, a Yesu sape vianin la sane naga monar ligan la sumo wa, yoko imi si pula.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Naga pisa pan la sanini, sape “Yerkawa tai, naga pa perina e nap̃a pupia p̃arin sup̃e sike ea, vena avisirlua naga imi ve p̃arin sup̃e na kiena lepasa, yoko naga kilia wasup̃e sina visuar kiena yo.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ana sumon nap̃a pe pa re poli wa, naga pio kiena yar lala, la lualima, a la punu ga mla kilavaru peve taaga pan la, sape monar ayum̃ae amio kilavaru nap̃ani vano-o tol pogos nap̃a naga wasup̃e sina.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ana yeririna la nae lepas nene ape nasinekar kiena ne yerkawa nene, ana pogos nap̃a naga pur matan la pa narui, la apisayuia asape la pe sinelan re si naga imi ve kiela p̃arin sup̃e poli. Ana amligan visena pa pa p̃arin sup̃e keviu na purvanua nap̃ani, asape ‘Pe sinemimin re yar nene imi ve kiamimi p̃arin sup̃e poli. A pe sinemimin re nena nap̃a oligan kia keviu nene e naga poli.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ana p̃arin sup̃e keviu nap̃ani kila ga, ana yerkawa nene pimi ve sup̃en ke sina ga kiena lepasa. Ana pimi pio viraviran kiena yar la nap̃a naga p̃ar p̃esan kilavaru nene pan la, sinenan sape visu sane amiyum̃ae ea, ana ataulu si kiena kilavaru via.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Ana yar nap̃a pimi sum̃al p̃esan se marana, pisape ‘Sup̃e kiom̃a kilavaru taaga nap̃a omla pan inu, nemiyum̃ae m̃a amio pano-o netaulu si lualima to metavania.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Ana yerkawa nene pisu kiena yar na yum̃aena nene miyum̃ae po, ana pisa pania sape ‘Po na po pap̃isi, ko omiyum̃ae po manene laa wa. Ana komin nap̃a osum̃alu m̃arera ose narin yum̃aena nap̃a nemligan e lumom̃a, ana nagane nela yum̃aena keviu tai van ko, neligan ko ovisuar kiau pupia pulkumali ve lualima.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ana siraunia, yar nalua pimi, pisape ‘Sup̃e, kilavaru taaga nap̃a omla pan inu, nemiyum̃ae m̃a ea pano-o taulu si lima to metavania.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ana yerkawa nap̃ani pisa pania, sape ‘Po wa, ko m̃ena omiyum̃ae po pap̃isi, yoko neligan ko ovisuar kiau pupia pulkumali ve lima.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Yoko kiena yar tap̃ena pimi, pisape ‘Sup̃e, kiom̃a kilavaru nap̃a omla pan inu, nepiwo ruru e kinakina kulmrae tai, nemligan ruru tom̃a ga, nane nesape nela si wasup̃e imi van ko narui.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 In na nesum̃a nepisu ko ke sane ko yar tai nap̃a okilia owar plan kiom̃a sur nap̃a yar tap̃ena p̃arar sike na, a okilia okinana e lokove nap̃a pe ko re omapila poli. Kiom̃a p̃elaga m̃arera towe laa sanene, kila nemaraun ko, ana pe nekila re surian kiom̃a kilavaru nene po, nepuarar ruru ga tom̃a ga.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Ana yerkawa nap̃ani sinen karia, pisape ‘Yaru, opisa kare in laa ne wa, nap̃a osape in na yar m̃arera tai ne sanene. Ana pogaga, kiom̃a visena nene naga ga kar ko ke sina ga.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ?Visae in na yar sur na sanene, komin ya ne opuar kiau kilavaru sanene? Po pap̃isi nap̃a visae oligan ga e pag, vena pogos nap̃a nowasup̃ea, nekilia nowar plan sina amio narina nap̃a naga tauluia.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Ana yerkawa nap̃ani pisa pa yar tap̃ena la nap̃a asum̃al asike lavisinia, sape ‘Awar plan kilavaru nene e limana, awar va yar nap̃a taulu lualima.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Ana apis pa yerkawa nap̃ani, asape ‘!Ana sup̃e, naga p̃ar mokliu wa, kiena lualima rui!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Ana yerkawa pisa pan la pisape ‘Lelaga, ana sanene narui. Naga nap̃a kiena sur mok rui, yoko naga war si va laa sane na wa, ana naga nap̃a pe kiena sur re poli, yoko naga kilalu kiena narin sur ve tokak ga nap̃a naga mla ke rui.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ana e lepas na kiau nasinekar la nene, nap̃a la yepela mavin nap̃a in na neve sup̃en la, sineun nesape ava aurela aim e nini, awe mom̃ar la amarmare e marau.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ana Yesu pisa pa visena la nene, sum̃alu, sumon la, p̃ere la apa ma Yerusalem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Ana la apim lavisin narin pulkumali lua nene sumo, nap̃a Petpas amio Petani, e lepas nen Kunus Na Purolip lala. Ana Yesu pisa pa kiena nalogena lua, pisape
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Kam lua ayalor ava ke ne e narin pulkumali na gare sumo wa. Pogos nap̃a ava loyum̃a, yoko alual togki tai, am̃atear teke ea. Togki nap̃ani pe teras ga, pe yar tai to li re e m̃asina poli wa, ana kamlua alup̃arlua, aure imi e nini.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Visae aviun tan amiu amlua, avisave ‘E, amlup̃arlua ke pe na ya?,’ yoko avisatam̃ea avisave ‘Sup̃e sinenan sur mal nini kila kiena yum̃aena tai.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yesu pisa sanene pan lalua, ana mligan la apano, ana apano apisu sanena nap̃a pisa pan la.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ana apano asum̃a amlup̃arlua ke kilka petan sur mal nap̃ani, ana pogos nap̃a akila ke sanene, kana p̃ar ne la apiunia asape “?E, asum̃a amlup̃arlua ke kilika petan pe na ya?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ana apisatam̃ea asape “Peraga, Sup̃e sinenan sape sur mal nini kila ke ne kiena yum̃aena tai sumo wa.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ana atam̃an narui, ap̃ure togki nap̃ani pimi pa Yesu, ana ap̃atetae m̃ala kulkota lala meta e m̃asina, amligan Yesu totano ea.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Ana Yesu kus togki nene, mial pano, ana pogos nap̃a mial ke pa sanene, yeririna lala amien plan m̃ala kulkota lala ap̃atetae sululu mrapa, vena togki kiena ne Yesu yalor ga metava ea.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ana amial m̃a e Kunus Na Purolip la pano-o, apim atol yo e nap̃a mrapa na vitoen garo Yerusalem. Ana pogos nap̃a pupia p̃ina moki lala na nalogena lala apisu nap̃a Yesu pimi ke lavisin Yerusalem, asitom̃al pupia yum̃aena lala a kile lala nap̃a apisu naga kila, a apisu sane kiela pupia p̃arin sup̃e viu tai ne pimi ke ne, ana akekara pap̃isi, asum̃a amieluar Ntewa keviu vanonia.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Asum̃a apiovionia, asape “!Ntewa na mava, ovisa ruru p̃arin sup̃e nene nap̃a pimi ke e kiom̃a kia! !Pupia kekarena ma e peni, kam nae ma metava avisirlua kia kiena ne Ntewa, kiena naurarena po na po!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ana e poglis nene, Varasi lap̃as asike m̃ena likan p̃ina la nene, ana pe akekaran re nap̃a apisirlua ke kia kiena Yesu sanene poli, ana apisa pania asape “!Navianena, ovisalup̃ar kiom̃a nalogena lala ve akiikiin ko re si sanene!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ana Yesu pisatam̃e la, sape “E, peraga narui! Visae ve akiikii re sa nene, pona yoko kilavaru ga la ne sike ne monar akiikii yo.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Ana Yesu pimi lavisin pupia pulkumali nene Yerusalem, kira pito pisuia, sinen miyea, siar nap̃a wamarana mlaunia.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Kila sanene narui, pisaar nena pania, pisape “Visae ovisu kilale ga ya nap̃a molue pum̃a nagane! Ntewa sum̃a kila ke kiom̃a mrapa wo tai vena olual sum̃are ea ana opisu kilale p̃ele ga.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ana monar nevisa van ko sanini, yoko pogos tai imi van ko nap̃a kiom̃a nasinekar lala, la ve moki vap̃isi nap̃a aimin ko. Yoko asuvivi ko, asuwo ruru ko nenaga, a yoko awar porotano imi ayuwonpolo e yepas nen kiom̃a pupia kove ana akila mrapa na vitom̃asen loyum̃a, vena awe ko.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Yoko awe mom̃ar narum̃a lala, a akilawowa make mom̃a yum̃a lala, awar plan make nena kala kilatapili lala. Nakoaena na sanene yoko imi van ko komin nap̃a ko yepmavin visu kilaleen nap̃a nagane naga pe kiom̃a pogos nap̃a Ntewa pimi m̃alivi vena tamalia ko.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ana Yesu mial pa loyum̃a e pulkumali, pa e Yum̃a Wa m̃ana Ntewa, ana pisu la nap̃a akila ke yum̃aena na tauluen kururu kilavaru ea. Ana naga m̃ene plan la, sape
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “Ntewa pisa e kiena Visena Wa, pisape ‘M̃au yum̃a wa naga pe yum̃a na leniena, ana kam na apilon yum̃a nene narui pimi sane puluve tai m̃ana yar na vinauena lala.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ana e poglis nene e legiena punu ga Yesu pa ke loyum̃a e Yum̃a Wa, ana pian ke yeririna lala, a yerkawa kiena ne yar wa lala amio navianena navisaluaena lala amio m̃ena yerkawa kiena ne yeririna lala, pe akekaran re nenaga. Asum̃a akalewele ke mrapa vena akilia akila sur tai vena kila narui monar awem̃ar Yesu.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ana peraga, apisu sane tap̃atete alual mrapa, komin yeririna la nap̃a amiyagogon ke kiena navianena lala, akekaran manene laa kiena visena lala, la sinelan ga naga silaga.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.