Lucas 15
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA
1 Ana e pogos la ne sanene, apisu sane yar lap̃as nap̃a yar la pe asitom la re poli, sane yar na takis lala, amio yar tap̃ena la nap̃a Varasi la asape la apiowa ga, la m̃ena apim ke lavisin Yesu vena ayagogonia.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ana pogos nap̃a Varasi lala amio navianen navisaluaena lala apisu nap̃a Yesu sinenan pisape sun amio la nene, apisu sane piowa ga, ana asum̃a apisa ke apisape “Lelaga kemua nap̃ane, yar nene naga sitom ga li namlamulen viowa la ne sanene, a silaga sinenan m̃ena sape va kinan lele taaga amio la. ?Pona naga pisu sane la ga kiela p̃elaga po yo, a ita na kieta piowa ga?”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ana la kiela sitomena sane kila Yesu sun pan la e p̃akaiwa la nap̃a pisayu sanape nap̃a naga pimi e yomarava nini vanon yar nap̃a kilalu mrapa.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 P̃akaiwa p̃esa kiena ne Yesu e lepas nene naga sanini, nap̃a pisa pan la, pisape “Yar tai, naga pe yar na vaganen sipsip, ana kiena sipsip lala tol ponotia taaga [100]. Kiena sipsip la moki sanene narui, ana visae pogos tai tai va kovio, yoko naga sitom korenan ga, pona naga sitom vap̃isi? Yoko naga monar ligan kiena sipsip tap̃ena lala asum̃a ga sanene wa, ana naga vanon nap̃a kovio, kale m̃a vano-o lualia.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 A pogos nap̃a lualia, kekaran vap̃isi, yoko kuslua sipsip nap̃ani va e purkaunena, kus wasup̃e imi.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ana siraunia, pogos nap̃a p̃asup̃e si pitomi tano um̃a, yoko vio namratava la puna pona kiena erau tap̃ena lala vena aimi. Ana naga sunyu van la, visave ‘Aulai, sur tai nini nap̃a ita tekilia teloge won vap̃isi. Kiau sipsip tai nap̃a pa kovio na kovio lue, ana yoko nepanonia, nepa nakale m̃a pano-o, nom̃alia. !Pogos nap̃a nom̃alia, nekekara na nekekara!’” Sipsip nap̃a kovio, m̃alia p̃asup̃ea|alt="Shepherd" src="43_Luke15.5_Shepherd.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="15:5"
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ana Yesu pisa meraravan pa Varasi lala, pisape “Ana yoko ve sa ke m̃ena nene ma e peni. Yar mok liu nap̃a asike e yomarava nini nap̃a sane amiu, la asitom ke asape la na apogaga narui, ana asape ma e peni amloge ke pon amiu la ne sanene yo? Ana pogos nap̃a visae yar namlamulen viowa ve taaga ga, naga vilopu kiena malena, yoko pupia kekaren vap̃isi vania ma e peni, nap̃a va ve keviu re laa sane na wa. Suri ne nanene kila narui inu na nekekaran sunen nemio yar la nap̃a kam na pe akekaran la re poli.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ana Yesu pisa si p̃akaiwa tai e lepas nene, pisape “Sira tai, naga kiena kururu varu lualima, nap̃a mlawan ruru teke e m̃ana loyum̃a. Ana visae pogos tai, naga wasup̃e imi m̃al tai nap̃a mloru rui, teke ko yo, yoko naga kila ve sanape narui? Yoko war kapi vivaga, war plan make kiena suri lala, yevan ruru m̃ana loyum̃a vano vano lualia.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ana pogos na lualia, yoko vio namratava la puna, pona kiena erau tap̃ena lala, vena aimi. Ana yoko naga sunyu van la, visave ‘Aulai, sur tai nini nap̃a tekilia teloge won vap̃isi. Kiau pupia kilavaru tai nekilaluia pa kovio nenaga, ana siraunia, nakale m̃a pano-o, nom̃alia. Pogos nap̃a nom̃alia, nekekaran pano-o p̃isa!’”Naga monar silan kipi, yevan loyum̃a, vano lual varu nene|alt="Woman and her lost coin" src="43_Luke 15_8_Lost Coin.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="15:8"
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ana Yesu pisa meraravan pa Varasi lala, pisape “Ana yoko ve sa m̃ena nene ma e peni. Visae yar na mlamulen viowa ga tai, naga vilon kiena malena, yoko navisi kiena ne Ntewa lala avisu nap̃a pupia kekarena pap̃isi ma e peni.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ana p̃akaiwa maro kiena ne Yesu e lepas nene sanini, nap̃a pisape “Yaru tai, narina na yerm̃ene lua, nap̃a lalua amiyum̃ae ke amio naga e kiela porotano.
11 Jesus continuou:
12 Ana pogos tai, prasmaro na lalua nene sum̃alu, pisawal pa arimala, pisape ‘Ata, in na sineun nesape nowar kiau kilavaru komp̃asa nap̃a na lalumom̃a nagane ga ne.’
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 A yokorena yar m̃ee nap̃ani sum̃a p̃iliwilin plan make sur la nap̃a arimana p̃ar pania, ana siraunia pe piavi re poli, am̃a ga naga kon make kiena sur lala, p̃ar kiena kilavaru pion pano. Ana naga pa sike e purvanua tap̃ena tai koperin pap̃isi, ana e yo nap̃ani, naga pa make nenaga e p̃elaga viowa lala, kan kilavaru nap̃ane pano-o, kila kare make punu nenaga.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 “Ana naga kilia ruru sane limana plas ruru ga na wa, a e legiena nene, pupia viso pimi tol purvanua nap̃a naga sike ea, mligan yar m̃ee nap̃ani sike e yo tai nap̃a m̃arera pap̃isi.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ana pa kale yum̃aena tai nap̃a pona naga kilia yum̃aen vena tamalia kiena malena, ana pa miyum̃ae kiena ne yerkawa tai e yo nene, pagan kiena nompui lala. Yar m̃ee nap̃ani, naga pe mesmesun re kila yum̃aena nene poli, komin naga palia nompui sane ita le Yu la, ana yum̃aena taaga ga nene nap̃a naga kilia m̃alia.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 “Ana miyum̃ae m̃a sanene pano-o, ana pe amla re kinanena pan poli, a pe m̃al re mrapa na lualen kinanen poli, kila naga visokar luen ga. Naga visokar m̃a sanene pano-o sinenan sape suan limana vito e karo na kinakinas nen kinanena ka nompui la nap̃a komp̃as pililua rui sike ea, amio purkavila na kona la nap̃a kiena yerkawa ponpolo sum̃a ga vena kiena nompui la akania.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ana pogos nap̃a naga sinenan ke sape kila sanene, naga ga pisu kilale si naga narui, pisu kilale nap̃a kiena p̃arm̃arera ga kila kare manene si naga. Ana sitom̃al si arimana amio m̃ana um̃a, pisape ‘Lelaga kemua nap̃ane, in na nepe wowe pap̃isi. Kiau p̃arm̃arera ga nane kila nesike viso karm̃arin ke e yo nini. Ositomyu la nap̃a sane ape yar na yum̃aena kiena ne ata. Naga p̃ar ke kinanena moki pan la e legiena punu ga, nap̃a yoko akan make p̃ele ga.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Sanene, popon nowasup̃eli in ga narui, neyum̃ae re ve sa la nene. Yoko neva nevisu ata, nevisa sanini vania nevisave: O Ata, in na nekila pupia mlamulen piowa pa Ntewa, a pan ko m̃ena ga.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nanagane, pe popon re si nap̃a ovisu inu sane nepe narum̃a tai poli, ana nesape neviun tan ko vena sinem̃a ye inu, otam̃an inu neyum̃ae re ga sane lala yar tai nap̃a miyum̃ae kiom̃a ke ne.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Ana naga kila ruru kiena sitomena sanene, ana sum̃alu, pimi lelei m̃a pimi p̃asup̃e si pu arimana.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ana yar m̃ee nene pisa pa arimana narui, pisape ‘O Ata, in na nekila pupia mlamulena piowa pap̃isi pa Ntewa, a pan ko m̃ena ga. Nanagane, pe mesmesun re si ovisu inu sane narum̃a tai poli.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Ana arimana pisalup̃aria, pio kiena yaru na yum̃aena lala, pisape ‘E, ava vilaga, ava awar kulsota tai nap̃a po, amio kana kulus nen lana, a kana rig nena, sur la ne sanene, awar imi ayen ea.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 A narin puluk nap̃a apagan mlapa po ne, ava awem̃aria, tekila kinanena tai takania vena tekekara temio prasmaro nini.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Komin naruu nini naga mare rui, ana nagane mali sina, naga kovio, nanagane tom̃al sina.’ Ana pe yam piavi re poli, la asum̃a akila ke p̃ap̃agena na yar m̃ee nene narui.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Ana e pogos nene, narina na m̃earu naga mialoro pa miyum̃ae ke kana lokove rui, ana siraunia pitomi si um̃a. Ana pogos nap̃a pitomi ke lavisin um̃a, mloge yauena a mloge m̃ena m̃aagena na wolena kapur pa m̃eke na.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ana naga pisu yar na yum̃aena la tai, piun tania, pisape ‘?Ei, ya ne akila ke garo um̃a sanene?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Ana yaru nap̃a pisa pania pisape ‘!E, womla nap̃ani, naga p̃asup̃e si rui, mal ga! Ana arimom̃a sinenan sape kila kana kinanena tai. Am̃em̃ar narin puluk na p̃a rui!’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ana pogos nap̃a m̃earu mloge, sinena mimi pap̃isi, pe pa re loyum̃a amio la poli.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Pisa ga pa arimana pisape ‘?Ata, kas via rui nap̃a nesum̃a nemiyum̃ae ke nemio ko e nini? In na nemlogear ruru ko e suri punu ga, ana pe okila re sur tai sanene pan inu poli. In na pe nom̃al re nap̃a om̃em̃ar narin nane tai pan inu pogos tai poli, vena nekila kinanena tai nemio kiau erau lala.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ana pogos nap̃a om̃al narum̃a tap̃ena nene p̃asup̃e sina, ana osum̃alu om̃em̃ar kieta narin puluk nap̃a tesum̃a tepagan ruruia. ?Ana yar nene kila ya ne po pan ko? Naga p̃ar plan pupia kiom̃a kilavaru komp̃asia, pa kan kilavaru nene na nam̃eneen ga sira, pano-o kila makea. ?Pona p̃elaga ne nanene na ko sinom̃ania ana okila kana kinanena nena?’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ana arimana sinena miye m̃ena kiena m̃earu nap̃ani, ana pisa pania pisape ‘Ei, naruu, in na pe nesitom re sanene poli. Ko okila inu nekekara manene laa rui, nap̃a osum̃a omio inu silaga, a kiau sur la punu nap̃a sike ne, in na netam̃an punu pan ko rui.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Lelaga nap̃a kiau prasmaro nene kilalu kiena mrapa na malena, ana pogos nap̃a pilopuia p̃asup̃e si pimi pun inu, sineu miyea, a in na nepisu sane popon kemua tekekarania, a tekila kinanena tai temio. Womla nene naga mare rui, ana naga mali sina, naga kovio, ana tom̃al sina!’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.