Lucas 15
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARIB
1 Ana e pogos la ne sanene, apisu sane yar lap̃as nap̃a yar la pe asitom la re poli, sane yar na takis lala, amio yar tap̃ena la nap̃a Varasi la asape la apiowa ga, la m̃ena apim ke lavisin Yesu vena ayagogonia.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ana pogos nap̃a Varasi lala amio navianen navisaluaena lala apisu nap̃a Yesu sinenan pisape sun amio la nene, apisu sane piowa ga, ana asum̃a apisa ke apisape “Lelaga kemua nap̃ane, yar nene naga sitom ga li namlamulen viowa la ne sanene, a silaga sinenan m̃ena sape va kinan lele taaga amio la. ?Pona naga pisu sane la ga kiela p̃elaga po yo, a ita na kieta piowa ga?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ana la kiela sitomena sane kila Yesu sun pan la e p̃akaiwa la nap̃a pisayu sanape nap̃a naga pimi e yomarava nini vanon yar nap̃a kilalu mrapa.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 P̃akaiwa p̃esa kiena ne Yesu e lepas nene naga sanini, nap̃a pisa pan la, pisape “Yar tai, naga pe yar na vaganen sipsip, ana kiena sipsip lala tol ponotia taaga [100]. Kiena sipsip la moki sanene narui, ana visae pogos tai tai va kovio, yoko naga sitom korenan ga, pona naga sitom vap̃isi? Yoko naga monar ligan kiena sipsip tap̃ena lala asum̃a ga sanene wa, ana naga vanon nap̃a kovio, kale m̃a vano-o lualia.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 A pogos nap̃a lualia, kekaran vap̃isi, yoko kuslua sipsip nap̃ani va e purkaunena, kus wasup̃e imi.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ana siraunia, pogos nap̃a p̃asup̃e si pitomi tano um̃a, yoko vio namratava la puna pona kiena erau tap̃ena lala vena aimi. Ana naga sunyu van la, visave ‘Aulai, sur tai nini nap̃a ita tekilia teloge won vap̃isi. Kiau sipsip tai nap̃a pa kovio na kovio lue, ana yoko nepanonia, nepa nakale m̃a pano-o, nom̃alia. !Pogos nap̃a nom̃alia, nekekara na nekekara!’” Sipsip nap̃a kovio, m̃alia p̃asup̃ea|alt="Shepherd" src="43_Luke15.5_Shepherd.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="15:5"
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ana Yesu pisa meraravan pa Varasi lala, pisape “Ana yoko ve sa ke m̃ena nene ma e peni. Yar mok liu nap̃a asike e yomarava nini nap̃a sane amiu, la asitom ke asape la na apogaga narui, ana asape ma e peni amloge ke pon amiu la ne sanene yo? Ana pogos nap̃a visae yar namlamulen viowa ve taaga ga, naga vilopu kiena malena, yoko pupia kekaren vap̃isi vania ma e peni, nap̃a va ve keviu re laa sane na wa. Suri ne nanene kila narui inu na nekekaran sunen nemio yar la nap̃a kam na pe akekaran la re poli.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ana Yesu pisa si p̃akaiwa tai e lepas nene, pisape “Sira tai, naga kiena kururu varu lualima, nap̃a mlawan ruru teke e m̃ana loyum̃a. Ana visae pogos tai, naga wasup̃e imi m̃al tai nap̃a mloru rui, teke ko yo, yoko naga kila ve sanape narui? Yoko war kapi vivaga, war plan make kiena suri lala, yevan ruru m̃ana loyum̃a vano vano lualia.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ana pogos na lualia, yoko vio namratava la puna, pona kiena erau tap̃ena lala, vena aimi. Ana yoko naga sunyu van la, visave ‘Aulai, sur tai nini nap̃a tekilia teloge won vap̃isi. Kiau pupia kilavaru tai nekilaluia pa kovio nenaga, ana siraunia, nakale m̃a pano-o, nom̃alia. Pogos nap̃a nom̃alia, nekekaran pano-o p̃isa!’”Naga monar silan kipi, yevan loyum̃a, vano lual varu nene|alt="Woman and her lost coin" src="43_Luke 15_8_Lost Coin.tif" size="col" copy="Gordon Thompson" ref="15:8"
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ana Yesu pisa meraravan pa Varasi lala, pisape “Ana yoko ve sa m̃ena nene ma e peni. Visae yar na mlamulen viowa ga tai, naga vilon kiena malena, yoko navisi kiena ne Ntewa lala avisu nap̃a pupia kekarena pap̃isi ma e peni.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ana p̃akaiwa maro kiena ne Yesu e lepas nene sanini, nap̃a pisape “Yaru tai, narina na yerm̃ene lua, nap̃a lalua amiyum̃ae ke amio naga e kiela porotano.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ana pogos tai, prasmaro na lalua nene sum̃alu, pisawal pa arimala, pisape ‘Ata, in na sineun nesape nowar kiau kilavaru komp̃asa nap̃a na lalumom̃a nagane ga ne.’
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 A yokorena yar m̃ee nap̃ani sum̃a p̃iliwilin plan make sur la nap̃a arimana p̃ar pania, ana siraunia pe piavi re poli, am̃a ga naga kon make kiena sur lala, p̃ar kiena kilavaru pion pano. Ana naga pa sike e purvanua tap̃ena tai koperin pap̃isi, ana e yo nap̃ani, naga pa make nenaga e p̃elaga viowa lala, kan kilavaru nap̃ane pano-o, kila kare make punu nenaga.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 “Ana naga kilia ruru sane limana plas ruru ga na wa, a e legiena nene, pupia viso pimi tol purvanua nap̃a naga sike ea, mligan yar m̃ee nap̃ani sike e yo tai nap̃a m̃arera pap̃isi.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ana pa kale yum̃aena tai nap̃a pona naga kilia yum̃aen vena tamalia kiena malena, ana pa miyum̃ae kiena ne yerkawa tai e yo nene, pagan kiena nompui lala. Yar m̃ee nap̃ani, naga pe mesmesun re kila yum̃aena nene poli, komin naga palia nompui sane ita le Yu la, ana yum̃aena taaga ga nene nap̃a naga kilia m̃alia.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 “Ana miyum̃ae m̃a sanene pano-o, ana pe amla re kinanena pan poli, a pe m̃al re mrapa na lualen kinanen poli, kila naga visokar luen ga. Naga visokar m̃a sanene pano-o sinenan sape suan limana vito e karo na kinakinas nen kinanena ka nompui la nap̃a komp̃as pililua rui sike ea, amio purkavila na kona la nap̃a kiena yerkawa ponpolo sum̃a ga vena kiena nompui la akania.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Ana pogos nap̃a naga sinenan ke sape kila sanene, naga ga pisu kilale si naga narui, pisu kilale nap̃a kiena p̃arm̃arera ga kila kare manene si naga. Ana sitom̃al si arimana amio m̃ana um̃a, pisape ‘Lelaga kemua nap̃ane, in na nepe wowe pap̃isi. Kiau p̃arm̃arera ga nane kila nesike viso karm̃arin ke e yo nini. Ositomyu la nap̃a sane ape yar na yum̃aena kiena ne ata. Naga p̃ar ke kinanena moki pan la e legiena punu ga, nap̃a yoko akan make p̃ele ga.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Sanene, popon nowasup̃eli in ga narui, neyum̃ae re ve sa la nene. Yoko neva nevisu ata, nevisa sanini vania nevisave: O Ata, in na nekila pupia mlamulen piowa pa Ntewa, a pan ko m̃ena ga.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nanagane, pe popon re si nap̃a ovisu inu sane nepe narum̃a tai poli, ana nesape neviun tan ko vena sinem̃a ye inu, otam̃an inu neyum̃ae re ga sane lala yar tai nap̃a miyum̃ae kiom̃a ke ne.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Ana naga kila ruru kiena sitomena sanene, ana sum̃alu, pimi lelei m̃a pimi p̃asup̃e si pu arimana.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ana yar m̃ee nene pisa pa arimana narui, pisape ‘O Ata, in na nekila pupia mlamulena piowa pap̃isi pa Ntewa, a pan ko m̃ena ga. Nanagane, pe mesmesun re si ovisu inu sane narum̃a tai poli.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ana arimana pisalup̃aria, pio kiena yaru na yum̃aena lala, pisape ‘E, ava vilaga, ava awar kulsota tai nap̃a po, amio kana kulus nen lana, a kana rig nena, sur la ne sanene, awar imi ayen ea.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 A narin puluk nap̃a apagan mlapa po ne, ava awem̃aria, tekila kinanena tai takania vena tekekara temio prasmaro nini.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Komin naruu nini naga mare rui, ana nagane mali sina, naga kovio, nanagane tom̃al sina.’ Ana pe yam piavi re poli, la asum̃a akila ke p̃ap̃agena na yar m̃ee nene narui.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Ana e pogos nene, narina na m̃earu naga mialoro pa miyum̃ae ke kana lokove rui, ana siraunia pitomi si um̃a. Ana pogos nap̃a pitomi ke lavisin um̃a, mloge yauena a mloge m̃ena m̃aagena na wolena kapur pa m̃eke na.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ana naga pisu yar na yum̃aena la tai, piun tania, pisape ‘?Ei, ya ne akila ke garo um̃a sanene?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ana yaru nap̃a pisa pania pisape ‘!E, womla nap̃ani, naga p̃asup̃e si rui, mal ga! Ana arimom̃a sinenan sape kila kana kinanena tai. Am̃em̃ar narin puluk na p̃a rui!’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ana pogos nap̃a m̃earu mloge, sinena mimi pap̃isi, pe pa re loyum̃a amio la poli.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Pisa ga pa arimana pisape ‘?Ata, kas via rui nap̃a nesum̃a nemiyum̃ae ke nemio ko e nini? In na nemlogear ruru ko e suri punu ga, ana pe okila re sur tai sanene pan inu poli. In na pe nom̃al re nap̃a om̃em̃ar narin nane tai pan inu pogos tai poli, vena nekila kinanena tai nemio kiau erau lala.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ana pogos nap̃a om̃al narum̃a tap̃ena nene p̃asup̃e sina, ana osum̃alu om̃em̃ar kieta narin puluk nap̃a tesum̃a tepagan ruruia. ?Ana yar nene kila ya ne po pan ko? Naga p̃ar plan pupia kiom̃a kilavaru komp̃asia, pa kan kilavaru nene na nam̃eneen ga sira, pano-o kila makea. ?Pona p̃elaga ne nanene na ko sinom̃ania ana okila kana kinanena nena?’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ana arimana sinena miye m̃ena kiena m̃earu nap̃ani, ana pisa pania pisape ‘Ei, naruu, in na pe nesitom re sanene poli. Ko okila inu nekekara manene laa rui, nap̃a osum̃a omio inu silaga, a kiau sur la punu nap̃a sike ne, in na netam̃an punu pan ko rui.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Lelaga nap̃a kiau prasmaro nene kilalu kiena mrapa na malena, ana pogos nap̃a pilopuia p̃asup̃e si pimi pun inu, sineu miyea, a in na nepisu sane popon kemua tekekarania, a tekila kinanena tai temio. Womla nene naga mare rui, ana naga mali sina, naga kovio, ana tom̃al sina!’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.