João 4
Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 naga pisu sane popon vetan Yutea, vato si tano garo Kalele. P̃isi na naga mligan yo, pato sanene,
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 ana e kiena mrapa Ntewa pisaar sape monar vato war ro e norava nae Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ana sira nene, pe kilia re Yesu poli, ana pisu kilia ga sane le Yu tai, ana milan pap̃isi nap̃a naga pis ruru po pan sanene, vanon e pogos nene, le Yu la amio le Samaria la pe apivis vitawa re poli. Ana piun tan Yesu, pisape “?Vanon ya ne ko na ope le Yu, opis panu, sira nae Samaria, opiun wii tan inu?”
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ana Yesu pisatam̃ea, pisape “!Sira, visae ko na okilia ga nalaena nowo nap̃a Ntewa sinena pisape la van ko! !Visae ko na okilia ga sape in na ai, nap̃a nepiun wii tan ko! Visae ve sa ga nene, pona ve in re nap̃a neviun wii tan ko, ana ko na nap̃a oviun wii tan inu. Ana pogos nap̃a visae oviun wii tan inu, nekilia nela wii nap̃a pe wii na laena malena van ko.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ana pogos nap̃a sira mloge sur nene, piun petan Yesu, pisape “Yar keviu, pe kiom̃a sur re tai nap̃a na vioen wii e poli, ana pulus nen wii nene naga pato tano pap̃isi. Ve sanene, wii na malena nap̃a opisa, yoko otol ve sanape, po yoko ovio lepas nape?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ana opisa ke wii tap̃ena nene na, nane m̃eke nini naga pe wii tanea tai. Kieta yermarua na susumo nap̃a Sekop, naga m̃ana wii nanini. Naga mun ke ea, amio narina lala, kiena sur mal lala, amligan lelein pimi tol p̃ane. Ko na om̃ape ko opo taulu yermarua Sekop nene ana okilia ola wii tai nap̃a wo taulu nanini?” Yesu pisape naga pe wii namaliena|alt="Woman at Well" src="44_John4.11_Samaritan@Well.tif" size="col" loc="Top right" copy="Gordon Thompson" ref="4:11"
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ana Yesu pisatam̃ea pisape “Lelaga, wii nene naga po, ana pogos nap̃a tomun pae na, ve piavi re na moto kar ita sina.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ana yar nap̃a visae mun wii nap̃a nela vania, p̃isi na naga tap̃atete si moto karia. Yoko wii nap̃a naga munia, imi ve sa purp̃es nen wii si tai loyum̃a e kiena malena, ve wii na malena nap̃a ve uro re pogos tai, sum̃a lalau lue ga vetania, tap̃atete mema pogos tai.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ana sira nene pe kilia ruru re visena kiena ne Yesu nene poli wa, pisape “Yar keviu, visae sanene, popon ola re narin wii tai nene van inu, vena nemunia, ana ve moto kar inu re sina, ve netom re si e nini nevio wii.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ana Yesu sinenan sape sira nene kilia sape naga ai, ana pisa pania, pisape “Nevisa sur tai van ko sumo wa: ovato sina, oto ovio om̃a oure naga amiu lua avam si e nini.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 P̃isi na sira nap̃a pisape “Ee, pe wou re tai poli.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Nanene vanon yar la nap̃a ko na op̃ere la nanua sumo rui, la punu ga tol lima, ana nagane na osike sina amio tai, ana pe otalopa re amio poli. Sane kiom̃a visena pe lelaga ga, ko na pe om̃a re tai poli.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ana sira nene sinena pula pap̃isi nap̃a sane Yesu kilia ruru kiena malena sanene, pisape “Lelaga ga, yar keviu. Nenagane na nekilia narui, ko ko na navisawalena tai.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Naga po pap̃isi ne, ana pona ko na navisawalena ga kiena ne le Yu la yo. Imimi le Samaria lala, kiamimi yo wa nane pupia tavie nane ma ne Kerasim, nap̃a repimimi la nasusumo amlotun Ntewa e konua rui, pimi tol nagane. Ana amiu le Yu lala, am̃areran ke asape pupia kumali wa kiamiu nap̃a Yerusalem, naga taaga ga pe lele mesmes na kilaen lotena van Ntewa. Sanene, a si na mesmesu narui, amiu pona imimi? Ovisali nene!”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 A pupia sur ga nap̃a tesitom̃alia, visae telotun Ntewa, na monar tetam̃an Ninuna Wa yum̃ae e ninuta, a monar telotun lelaga, torokin nap̃a kiena visena lelaga pisa.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ntewa naga pe ninuna, ana yar nap̃a sape lotunia, monar lotun e ninuna, a suri nene monar ve lelaga e kiena malena.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 P̃isi na sira nene, naga mlelaga ke sape yoko Navisaarena imi, naga nap̃a visena nae Kris pisape Kristo, naga pisa pa Yesu pisape “Sur la nap̃a ko na opisa ke ne, pona pe lelaga yo, ana nemlelaga nesape Navisaarena nap̃a yoko imi, naga ke narui yoko visawal sur punu ga ve lelaga van imimi.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ana Yesu pisa ga narin visena nene pania, pisape “Nane ko na opisa ke ne, in ga nini, nane nesun ke nemio ko nagane.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Naga pisawal pa naga pan sira nene sanene, ana nalogena la ap̃asup̃e la sina apa atol yo nap̃ane. Apam na, apisu Yesu sun ke amio sira nap̃a ne, sane lalua ga, ana la sinela pulania. Sinela pula na aparurula ga, pe lala yar tai piun re petan sira nap̃ane pisape sinenan ya, po piun tan Yesu pisape lalua asunyu ke ya.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ana sira nap̃a sum̃alu, mligan m̃ana piawi na wii m̃eke na, mial si pa um̃a e kiela kumali. Pogos nap̃a pa tol um̃a pisawal pan yeririna lala, pisape
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Wolawa le Yu tai sike tano garo puluwii, sun amio inu, kilia make sur punu ga e kiau malena. Nepisu sane Navisaarena kemua, po peraga? Amiu aimi, teto tevisulia.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ana lala asum̃alu apito tano asape avisu Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ana pogos nap̃a lala amiyal ke apimi, akate re poli wa, nalogena la ap̃ar plan kala kinanena nap̃a apato apulia, apisa pan Yesu, asape “Navianena, oim okinana.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ana Yesu pimi re poli, ana apio sina ga pano-o p̃isi na Yesu pisape “Amiu akinana, in na kau kinanena tap̃ena tai teke na nap̃a amiu pe akilia re poli.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nalogena la amloge sanene na, la apisasa ke pan la, asape “?Ane kus kana kinanena nene pimi pania? !Pe tepisu re nena yar tai poli!”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ana Yesu pisa pan la, pisape “Peraga, kinanena nap̃a nepisa ke ne naga pe tap̃ena. Kau kinanena, naga yum̃aena na logearen nasinenanena kiena ne naga nap̃a mligan inu nepitom tano, monar neyum̃aen punu ga vano-o p̃isi.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Pogos nap̃a temapila lokove, ita tepisayu lue ga tesape ‘Kupario vari sike ga wa, kinanena marua,’ ana nagane e lokove kana Ntewa yaru la asu ruru ke asape aloge kiena visena rui, la na asa ga kinanen la mamarua rui. Ana sineun nesape amiu avike li kilamaramiu lala, akirava ruru lia e yo lala, ana yoko akilia akirawal kinanena la mamarua ruru po rui, nagane pe pog na va waren imi.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 — ausente —
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 — ausente —
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Sanene, in na nemligan amiu vena ava aure yeririna lala nap̃a li tap̃ena ga la akila pupia yum̃aena pan la rui, ana nanagane na amiu punu ga ayakol amiu veraga e na logewoena e yum̃aena nene.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ana pogos nap̃a le Samaria la e kumali nene amloge nap̃a sira nene pisape Yesu kilia make sur la punu ga e kiena malena, sinela pula pap̃isi, kila lala moki amlelaga e Yesu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ana pogos nap̃a apim asape avisuia, la asun m̃a amio naga pano-o, p̃isi na apiun tania asape visae mekilia meva um̃a amio la. P̃isi na mepa mesum̃a amio la pano-o tol legiena lua,
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 ana la moki sina amlelaga e naga vanon kiena visena wo lala.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Apisa m̃ena pa sira nene, asape “Nanua sumo, memloge sur la nap̃a opisa, memninue ga, a nanagane, memloge ruru nena kiena visena lala, mekilia sane pe lelaga ga narui, kieta yar keviu nene, naga pe Natamaliaena na yomarava.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ana legiena lua nene p̃aro pano, memio Yesu memligan yo nene, metaveve si kiamimi mrapa mepato si tano e lepas nap̃a garo Kalele.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Yesu sinenan sape wasup̃e si va gar kiena yo Kalele, komin nap̃a naga pisu li tap̃ena lala amaagan li visayuen naga, asum̃a akalewele silaga. Nanene taveve kiena visena tai, nap̃a pisape “Yeririna tap̃ena lala akekaran navatanon ruruen navisawalena, ana yeririna ga la na pulkumali puna na peraga, la asitom korenan ga naga.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ana pogos nap̃a mepa makate e yo nap̃a Kalele, yaru na kiena yo lala akekaran pap̃isi, aporworunia. Nanene vanon nap̃a sumo, lala moki la m̃ena asike e p̃ap̃agena ma Yerusalem, ana apisu pa natap̃aen m̃arera tai nap̃a Yesu miyum̃aen e Yum̃a Wa m̃ana ne Ntewa e pogos nene, ana apisu po pap̃isi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ana sun mialili ke yo lala nae Kalele pimi tol sina ga kumali nap̃a Kana, nap̃a nanua sumo kilapu wii pimi pe kuruta na munena. Ana e pogos nene pupia sup̃e tai nae pulkumali tap̃ena nae Kapeneam sike e yo nene, mloge ke piowa vanon narina yerm̃ene mai keviu pap̃isi, lavis ga mare.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ana pogos nap̃a mloge asape Yesu p̃asup̃e ma Yutea pitomi si Kalele rui, naga pa kirawalia. Ana pisu Yesu, tag pania sinenan pisape va um̃a vena tamalia narina nene.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ana Yesu pisa pania, pisape “Pona ko m̃ena sane yeririna tap̃ena la nene. Sinelan lue ga kile tap̃ena lala, ana visae neyum̃aenia, alelaga e in narui, a visae pe apisu re poli, pe akekaran re nalelagaena e inu poli.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ana pupia sup̃e m̃areran pania, pisape “Yar keviu, awis oimi vilaga, visae pere na naruu naga kovio.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ana Yesu tap̃ali nalelagaena kiena ne sup̃e nene, pisape “Peraga, ko ga taaga ovano. Nevisa van ko, narum̃a tap̃atete mare, mal m̃a woga ga.” P̃isi na naga mlelaga e visena nap̃a Yesu pisa pania, mligan yo pa si um̃a.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ana e legien tap̃ena sina, pogos nap̃a p̃asup̃e ke si pavin, pitawe kiena yeririna lala, amial lulu ke mrapania. Ana apisa pania asape “Narum̃a mloge si pogaga teke na.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ana piun tan la pisape “Amiu asitom veve ruru lia: Pog ya ne naga siar mloge pimi po sina ga?”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ana ariman yerm̃ene nene mloge na nene, kilia ga sape naga ke narui mesmesu ga aora nap̃a Yesu pisa pania pisape narina tap̃atete mare, mal ga woga ga. Ana sur nene kila naga, amio la punu ga na mratava puna, amlelaga e Yesu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ana natamaliaena kiena ne yerm̃ene nene, Yesu kila suraun nap̃a mligan ma Yutea pitomi, ana pe kiena kile nalua gar lepas nap̃a Kalele.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.