João 11

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ana pogos nap̃a Yesu sike perina wa, maiena m̃arera tai pimi tol kiena erau tai, Lasaros. Lasaros nene vinena la lua nap̃a Maria amio Mareta, la telu nene nae narin pulkumali nap̃a Petani lavisin Yerusalem.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ana Maria ne naga m̃a nene nap̃a siraunia taron ponotaninu e Yesu, miyumu vania lana e vilp̃arina.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ana pogos nap̃a vinena la lua nene apisu m̃enela nene mai keviu sanene, amligan visenan pa pan Yesu, asape “Sup̃e, kiom̃a erau nap̃a ko na sinem̃a si naga, mai tai na piowa ga.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ana pogos nap̃a visena nene pa tol Yesu, naga pe pito re poli, pisa ga sape “Inanena nene pe na marena re poli. Inanena nene sa ga mrapa kiena ne Ntewa tai, vena kila meraravanen kiena urarena, a vena kila meraravanen kiena pupia puriukawaena nap̃a mla pan inu Narina Ntewa.” Yesu pisa visena nene, sa nap̃a kilia pa rui suri nap̃a yoko yum̃aenia.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu sinena si Mareta nene pap̃isi amio luena na ve tokak a m̃enela nene, a sinena mie la pap̃isi, ana pe kan pog mesmes re na kilaen suri nene poli wa.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Sa nene, naga pe pa re ga poli, sum̃a si legiena lua e yo nene nap̃a wii nae Yortan lepas na vano.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Sum̃a si sanene, p̃isi na pisa pan imimi nalogena lala, sape “Pogaga, tokusro sina ga teva si yo nae Yutea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ana imimi mesitom̃al ke yerkawa kiena le Yu lala e yo nene nap̃a sinela kar Yesu pap̃isi, ana memaraun vitoen sina. Mepiun tania, mesape “?Navianena, sanape? Nanua ga nap̃a tesike ma ne na le Yu la akilayon asape akovem̃ar ko, ana nanagane na osape teva si pula.”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ana Yesu pisa pan imimi pisape “Kiau navisatam̃eena van amiu naga sanini. E legiena, kana aora nena lualima yam taaga pa lua, pupia mrae tegoli yo, kila sane yar kilia yal ruruia, tap̃atete lolor.
9 Jesus respondeu:
10 Ana yar nap̃a yal li e yemalolo na kolemalo, naga yoko lolor ga, vanon yomerarava nene pe tegoli re si kiena mrapa poli.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu pisa visena nene pan imimi, kana kinasia sape naga kilia yaloro ga woga ga ne, tap̃atete suri viowa tai vania vano tol pogos nap̃a Ntewa ligan ruruia sape akilia awem̃ar naga. Ana miakolkol sina ga, sape “Kieta erau nene momalio rui. Ana nanagane na tevano na neviop̃ege sina naga.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ana imimi nalogena la pe memlogekilale re kinas nen visena nene po, ana mepisalup̃ar si Yesu, mesape “Sup̃e, visae naga momalio, pogaga ne, yoko kilia loge wo sina ga ne.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Mepisa sanene vanon mesitom ke mesape Yesu pisa ke sape Lasaros pa ruru ke ga, ana pere, Yesu pisa ke kana marena ne.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ana nagane na Yesu pisa meraravan pan imimi narui, sape “Lasaros mare pa rui,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 komin pogos nap̃a naga mai, pe nesu re nemio la poli. Ana sanene na nepisu pogaga, a po m̃ena ga pan amiu, vanon sane kiena marena nene yoko imi ve sa pulmas tai van amiu, vena amiu akilia alelaga lelaga e inu. Pogaga, tevanon, tevisuia.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ana imimi nalogena la memaraun ke navaena wa, ana Tom̃as nap̃a apio sape Tom̃as Kaora, pisa pan imimi sape “Amiu asum̃alu, ita punu ga tevano. Kieta Sup̃e sinenan sape va mare sanene, popon ita punu ga tevano, temare temio naga veraga.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ana imimi punu ga memial veraga mepano, mepa makate lavisin narin pulkumali nap̃a Petani. Ana apisawal pa Yesu asape Lasaros, amligan tasnena mono e pulu kilavaru legiena vari p̃aro rui.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ana kumali nap̃a Petani sike lavisin ga pupia kumali nap̃a Yerusalem, torokin sane kilometa ve telu ga,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 kila sane le Yu moki nae Yerusalem, pogos nap̃a amloge marena nene, sinela miye Mareta amio Maria, ana apim vena atag amio la atagin naga nap̃a kovio.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ana Mareta sike amio la nene, ana amligan visenania, asape Yesu pam sike pa garo ne e mrapa rui, ana naga sum̃al pato talopania. Ana luena nap̃a ve tokak, Maria, naga sum̃a ga loyum̃a, ana pe pa re vanua poli.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ana Mareta pitomi pisu Yesu, pisa pania, sape “!Sup̃e, visae ko na ovim ga e nini, m̃enemimi nene tap̃atete kovio!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ana in na nemlelaga pe sur korena ga nap̃a mare, ana sur nap̃a ko oviun vetan Ntewa, yoko naga tam̃an ga van ko.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ana Yesu pisa pania, sape “Mareta, yoko m̃enem̃a nene sum̃al mal sina.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ana Mareta pisatam̃ea, sape “Lelaga, nekilia ke ne, nekilia nesape naga yoko mal sina ga e pupia nasum̃alena e legiena maro.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 A Yesu pisa visena nene pania, sape “In na nepe mrapa na sum̃alen sina, in na nepe purp̃es nen malena. Yar nap̃a lelaga e inu, pe suri korena ga nap̃a monar mare e yomarava nini, ana yoko mal sina ga.
25 Então Jesus declarou:
26 Yar nap̃a tol malena nene, ana nalelagaena e inu teke e naga, naga tap̃atete visu si marena pogos tai. ?Mareta, ko na omlelaga sanene?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Naga pisatam̃ea, sape “O, Sup̃e nemlelaga. Nemlelaga e ko, sane ko na Navisaarena, narina ne Ntewa, ko ko na nap̃a siar nanua sumo sumo apisa ke sape yoko imi tamalia yeririna lala na yomerava nini.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ana pogos nap̃a Mareta pisa pa sanene pan Yesu, pa sina ga loyum̃a, pavinin vinena nap̃a Maria, pis malum ga pania, sape “Navianena nap̃a! Pam pa rui, sike garo e mrapa wa, pisape visu ko kone wa.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria mloge, sum̃alu veraga, sape vito visu Yesu,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 nane e ga e mrapa nap̃a Mareta pisu ga naga e nanagane, vanon naga pe pimi re loyum̃a e kumali poli wa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ana le Yu la nap̃a asike loyum̃a amio la, apisu nap̃a sum̃al pa vanua pito yuroro sanene na, asitom asape naga sinenan sape va tag sina e pulkilavaru, ana la m̃ena asum̃alu, ataveve naga apano.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ana Maria mial m̃a pito sanena, pimi tol e nap̃a Yesu sike ea. Naga kira pisuia, pimi lavis puna, kuan mlor pito tano e mialana, tag pania, pisape “!Sup̃e, visae ko na oimi ga e nini, m̃enemimi nene tap̃atete kovio ne!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ana naga tag m̃a sanene, le Yu tap̃ena la nap̃a atavevea, lala m̃ena atagi. Ana pogos nap̃a Yesu pisu pupia naloge viowaena kiena Maria la sanene, naga m̃ena mloge piowa, mnunu sur nene sane urmi manene e losinena,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 naga piun petan la, sape “?Amiu amligan mono ke pe?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yesu mloge sanene, ana tagena pimi e naga, wamarana la mlalau.
35 Jesus chorou.
36 Pogos nap̃a apisu naga tag sanene, la p̃as asape “!Lelaga nap̃a ne, naga sinen si kiena erau nene pap̃isi nap̃a ne, kila sinena piowa na sinena piowa!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ana lala p̃asia, naviunena teke e kiela sitomena, asape “Yar nap̃a nanua kila kilamara p̃ala tai, kilamarana pimi po sina ga. ?Visae sinenania na, naga kilia kila nap̃a kiena erau nene ve kovio re ga, a?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ana Yesu mial amio pupia sineyeena, amio Maria lala apa akate e pulkilavaru nap̃a amligan tasnena ne Lasaros mono ke ea. Pulkilavaru nene naga pe puluve, nap̃a amligan pupia kilavaru tai mono ke pulusia.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ana Yesu pisape akuslua pupia kilavaru nene.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ana Yesu pisatam̃e pania, sape “?E, ko na pe ositom̃al re si kiau visena nap̃a nepisa pan ko rui? In na nesape sa ko na olelaga ga, ovisu nam̃areraena na urarena kiena ne Ntewa naga yum̃ae.”
40 Jesus respondeu:
41 P̃isi na la akila ga, akuslua pupia kilavaru, ana Yesu kira pa metava, mlen, sape “Ata, nepisa sip̃a pan ko keviu nap̃a ko na okekaran nalogeen kiau naviunena nini.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nekilia sane sur ya nap̃a visae in ga taaga nesape neviun tan ko, yoko ko ologe ga. Ana suri nap̃a neviun tan ko nagane na, nepiunia e maran la ne asum̃al asike nini, vena la m̃ena akilia aloge. Ana visae avisu sane ko ovisatam̃e van inu sa nap̃a nepiunia, kilia iilala alelaga sane pe lelaga ko na omligan inu nepitom e yomarava nini.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ana pogos nap̃a Yesu mlen pae sane na, naga kii m̃arera sanene pano, pisape “Lasaros, omolue ovim.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ana amilan nap̃a yar mare sum̃alu pimi vanua, p̃arar kulmrae la nap̃a amluluar naga ea, tamalele ke e limana la amio lana a p̃arina asike wa. Ana Yesu pisa pan la sape “Pogaga, awar plan kulmrae la nene vetania, vena naga kilia yal ruru sina ga.” P̃isi na akila, ana Lasaros mal ruru ga sike si amio la.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ana le Yu la moki nap̃a ataveve Maria apim e pulkilavaru nene, pogos nap̃a apisu Yesu kila Lasaros mal si e marena sanene na, amlelaga nena e naga.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ana lala p̃asia amon lelagaena, ap̃asup̃e la sina ga, apa si pu Varasi lala, apisawal pan la sur nap̃a Yesu miyum̃aenia.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 A pogos nap̃a amloge pe akekaran re nena ga, ana lala amio yerkawa na yar wa lala, apio m̃ena lala tap̃ena na pupia kumali kiena le Yu lala apim lele taaga asunyuia. Ana pogos nap̃a apim pae lele taaga, apisawal pan la asape “?Yoko tekila kan yar nene narui? Naga kila ke pupia kile la pap̃isi e maran kieta yeririna lala.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Visae ve tevisawo re naga, yoko kila m̃a sanene vano-o ve tai re nap̃a ve lelaga re e naga, yoko ure la punu ga ataveve ne. Ana visae la na mara nae Rom avisu yar nene kila ke sape imi ve pupia nasumonena tai sanene, yoko sinela kar ita le Yu la punu ga. Yoko akilia aimi akila mara amio ita vano-o akila kare kieta p̃egas punu ga amio awe plan kieta Yum̃a Wa M̃ana Ntewa.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Apisa ke sanene na, kiela pupia nasumonena Kaep̃as, nap̃a e kas nene na naga p̃uarar kia nap̃a P̃arin Yaru Wa, pisa pan la, sape “?E, vanon ya ne kiamiu sitomena la plas ga sanene, nap̃a amiu amninue ga sane yoko tekila ya ne van yar nene?
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Sur ya na po pan amiu? Pogaga nap̃a yar taaga ga nene kila ita make ga tokovio, pona popon naga taaga mare vena tamalia kieta p̃egasia ita punu ga?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pogos nap̃a pisa visena nene, naga m̃ape pisawal ke sitomena tai nap̃a kiena ga. Ntewa kila naga p̃uarar yum̃aena na p̃arin yaru wa e pogos nene, ana Ntewa ke narui mligan m̃ena visena nene e kiena sitomena, vena visawalen visena lelaga tai, sape Yesu monar mare vena tamaliaen yeririna punu ga.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Naga pe kilia re poli, a pisa ke sape siraunia, pogos nap̃a Yesu mare, naga pe maren re ga p̃egas kiena ne le Yu ga la nene poli, ana kiena marena panon m̃ena narina ne Ntewa tap̃ena lala nap̃a asike m̃ena e purvanua tap̃ena lala, ve naurepran laena punu ga aim ave na mratava taaga ga.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ana e pogos nene, Kaep̃as pisawal visena nene, pure sitomen kiena ne yerkawa la punu ga kiena ne le Yu la asape Yesu monar mare ga. Ana siar e pogos nene, apisayu ke silaga, asape akilia akila ve sanape.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ana kiela sitomena nene kila Yesu mialorotete sina likan yeririna lala e yo nae Yutea, naga p̃ere plan imimi, mepa mesike e narin kumali tai, kiena kia Ipraim, nap̃a sike perina, lavisin yokorena.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ana lavisin pog na p̃ap̃agena kiena le Yu la nene, P̃ap̃agena Nasitom̃alen Natamaliaena. Ana le Yu la nap̃a asike e yo la ne, amligan ke kiela yo lala, apa ke ma Yerusalem, asape ava e Yum̃a Wa M̃ana ne Ntewa, akila kup̃ap̃aena naikikena e marana ne Ntewa, sumon nap̃a p̃ap̃agena siaria.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ana pogos nap̃a yeririna la apa ke metava e Yum̃a Wa, asike akale ke Yesu. Akale pano am̃a re naga poli, ana la apiuyun ke petan la, asape “?E, amiu asitom sanape? ?Yoko naga vim kate e p̃ap̃agena nini, po ve vim re?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ana p̃arin yar wa la amio Varasi lala, lala m̃ena asitom ke asape pona Yesu kate li e aora nene yo. Ana la apisaar m̃arera asape visae avisu Yesu sike lele tai, monar aligan visena va van la vena aim na atararia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.