Atos 13

Lologena Wo Kienane Yesu Kristo Kome Kewo (LWW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E p̃egas nen li nalelagaena lala garu Antiok nap̃ani, ana yeririna lap̃asia la asum̃a nap̃a ape li navisawalena lala, a lap̃asia nap̃a la ape li navianena lala. La nene ana lap̃asia la kiela kia sanini: P̃anap̃as, a Simion Kuluyepe Malolo, a Lusias nae Saerin, a Manaen naga nanua sumo, nap̃a namratava m̃ana P̃arin Sup̃e Erot la akuslua naga pogos nap̃a lalua Erot ape sisi ke ga wa, a amio la nene Sol naga m̃ena ga pe lala yaru tai.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ana pogos tai, la nene amio li nalelagaena tap̃ena lala, la amonsilu ga, ana asum̃a amlotun ke Ntewa, ana Ninuna Wa pisi pan la, pisape “Amiu akilalua P̃anap̃as amio Sol vetan amiu nanagane, ana amiu avisir plan lala lua nap̃a akila yum̃aena tai nap̃a in na sineun nesape lalua monar akila.” Yalena nasumo kiena ne Pol|alt="Paul's first Journey" src="GPS_Paul1-BW_CH13.tif" size="col" ref="13:2"
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ana siraunia, lala amonsilu ke sina ga pogos tai vena alen, ana la apuarar p̃arina ne P̃anap̃as lalua Sol, ana amlenwo lalua, p̃isi na amiila lalua apano vena akila yum̃aena kiena ne Ntewa.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ana sa nap̃a Ninuna Wa miila P̃anap̃as lalua Sol sanene, lalua amligan yo Antiok, ana lalua apitomi e pulkumali nap̃a Selusia nap̃a m̃eke garo losi, ana lalua amiyai e waa tai, apa aporu e purvanua nap̃a Saepras.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 E purvanua nene, ana lalua apa ura e kana pupia pulkumali nena nap̃a Salamis, ana lalua apa e yum̃a lala nalotena kiena ne le Yu lala, ana lalua asum̃a apisawal ke visena kiena ne Ntewa. Ana e pogos nene, Son Mak naga sikol ke lalua nene na wa, ana naga sum̃a miila la ke e yum̃aena.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ana la telu nene amiyal ke e purvanua nene, apitom atol kana luas tap̃ena, e kana pulkumali keviu tap̃ena tai nap̃a P̃apos. Ana e yo nene, apisu yaru tai nap̃a kilia kilaen m̃aki m̃eke e yo nene, nap̃a naga pe Yu tai, kiena kia P̃ayesu, ana apio m̃ena ga naga e visena kiena ne le Kris lala asape Elim̃as. Yaru nene naga sum̃a pisokan kar ga sape naga pe yaru navisawalena tai kiena ne Ntewa.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ana yaru na kiliaen m̃aki nene, naga pe yerkawa m̃ena ga tai e yum̃aena kiena ne p̃arin sup̃e na purvanua nene, nap̃a Sese Polos. Ana p̃arin sup̃e nene, naga pe yaru tai nap̃a naga kilia ruru suri po, ana naga pio P̃anap̃as lalua Sol sape aimi avisu naga, komin nap̃a naga sinenan sape loge visena kiena ne Ntewa tan la.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ana pogos nap̃a lalua apimi, ana yaru na kiliaen m̃aki nini naga kawe kiela visena, tap̃ali nap̃a visalup̃ar la, a tap̃ali nap̃a kila kare sitomena kiena ne p̃arin sup̃e nene nap̃a naga tap̃atete kus lelagaena e Yesu.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ana Sol, nap̃a naga asum̃a apisa m̃ena ga kiena kia asape Pol, naga pimi pulemamaga e Ninuna Wa, ana kiena natamariaena m̃arera nene miyur yaru na kiliaen m̃aki nene,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ana pisi pania, sape “!Ko na ope narina Yermare ruru nena ga napo! Suri punu ga nap̃a po, ana ko pe sinom̃an li re nena ga, ana ko na opulen ga visokanena a p̃elaga piowa ga lala. Visena lelaga lala kiena ne Ntewa, ana ko na osum̃a opilon la silaga apimi ape visokanena ke sina ga.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Nanagane ga ne, yoko ovisu limana ne Ntewa imi tol ko ruru nena ga. Nanagane yoko kilamaram̃a imi ve kilamara p̃ala, p̃isi na ko otap̃atete ga ovisu legiena ve piavi li m̃a ga.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ana pogos nap̃a p̃arin sup̃e naga pisu suri la nene, ana naga mlelaga e visena kiena ne Ntewa narui, ana pogos nap̃a P̃anap̃as amio Pol apian naga e visena wa la nene, ana naga milan manene pap̃isi, pisu po na po.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ana Pol la amligan yo P̃apos, ana akome waa apitove, ana apa ura e yo lepas nap̃ani Pampilia, ana la amiyal apano atol pulkumali keviu nene Peka. Ana e yo nene, ana Son Mak naga mligan la, naga pe taveve la re si poli, ana naga p̃asup̃e sina pa Yerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ana Pol lalua P̃anap̃as, lalua amligan yo Peka, ana amiyal apa re laa sane apano aporu e yo lepas nap̃a Pisitia, apa atol m̃ena ga pulkumali keviu tai nap̃a kien kia m̃ena ga Antiok. La asum̃a e yo nene, ana e Legiena Wa, ana apa loyum̃a e yum̃a na leniena kiena ne le Yu lala, ana atotano amio yeririna lala.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ana li nasumonena lala la akila lotuena, pano tol pogos nap̃a apuloyu Visena Wa, ana apuloyu nawuloena tai e navisaluaena kiena Mosis, a tai e tusi kiena navisawalena lala. Ana pogos nap̃a nawuloena la nene p̃isi narui, ana li nasumonena lala apiun tai Pol lalua P̃anap̃as, la asape “Wenlamimi lala, visae amiu lua amlarar ke visena tai nap̃a kilia iila malena kiena ne yeririna lala, ana imimi sinemimin mesape amlua avisa van imimi.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ana Pol sum̃alu, ana koan limana, nap̃a sape ava ruru la ana ayagogon naga, ana naga pisi pan la, pisape “Poga ga, ana in na sineun nesape nevisa ve sanini, amiu le Yu lala, amio li tap̃ena la nap̃a amiu m̃ena ga asum̃a amlelaga ke e kiamimi Ntewa, ana amiu punu ga ayagogon ruru kiau visena nini.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Kieta Ntewa nene, naga ke narui nap̃a naga pisir plan kieta li marua la nanua sumo, a naga ga nap̃a kila la apimi ape moki pap̃isi e pogos nap̃a amiyum̃ae korena ke ga garu Isip, a naga ga ke sina ga nap̃a p̃ere plan la e pogos m̃arera nene, e kiena nam̃areraena keviu.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ana naga sumon la amolue apa e yokorena, ana amiyal m̃a e yo nene pa tol kas lualima yam vari, ana yam moki nap̃a e pogos nene ana apilopu m̃asila pan Ntewa, ana naga pe mligan la re nena poli.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ana pogos nap̃a la apimi atol purvanua nene Kenan, nap̃a Ntewa pisaar pisape tam̃an van la, ana naga m̃ene plan lus la olua kiena ne li tap̃ena la nap̃a apimi asike e yo nene rui, ana siraunia ana mla porotano nene pan repita lala, la ape p̃arunia, ana lala apa asu wawa asike ea.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Siar e pogos nap̃a apa garu Isip sumo, ana pimi m̃a pano-o tol pogos nap̃a ap̃asup̃e la sina apa loyum̃a e kiela purvanua, tol kas pe suri tai sane ponotia vari lualima yam lima.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ana la apisawal asape la pe sinelan re si sup̃e la ne sanene poli, ana la apisa pa Samiuel asape naga lual re yaru tai nap̃a naga kilia ve kiela p̃arin sup̃e keviu. Ana Ntewa kilologia Sol, narina ne Kis, pan la, nap̃a naga pe lus kiena Pensiman, ana Sol naga pimi pe kiela p̃arin sup̃e keviu nasumo, ana naga pisuar la pano-o tol kas lualima yam vari.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Siraunia, ana Ntewa kilalua sina Sol, ana mligan Tepet kus lelena, ana Ntewa naga kekaran manene Tepet pap̃isi, naga pisayu sape ‘E Tepet nini, narina Sese, ana nepisu nesape netol yaru tai nap̃a kiena p̃elaga torokin ruru nena ga kiau sitomena, ana nekilia nesape naga p̃isi na naga yum̃ae ga va sa nap̃a in na sineunia.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ana Ntewa pisaar pan repita la nanua sumo sumo laa rui, sape p̃isi na naga werelua lus tai kiena ne yermarua Tepet nene, ana ligan naga van ita le Yu lala, ve kieta Natamaliaena, ana suri nene Ntewa kila pa e yaru nap̃a Yesu rui.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 “Sumonia, pogos nap̃a Yesu nene pe pimi re poli wa, ana Yoane Nakeena sum̃a mlolog ke pan ita, sape ‘Amiu monar avilopu amiu, ana amiu monar ava e nakeena.’
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ana pogos nap̃a Yoane nene lavis ga kila punu yum̃aena la nap̃a Ntewa mla pan narui, ana naga sum̃a piun ke tan yeririna lala, pisape ‘?Amiu am̃ape in na nepe Navisaarena? Inu nevisa van amiu, in na pe nepe yaru re nena nap̃a amiu asum̃a asum̃ate ke poli, peraga. Ana siraun inu, ana naga sum̃a pimi ke ne, a naga po nap̃a po, a naga pe yaru wa manene laa, ana in na nepisu sane inu pe nemesmesu re nap̃a neve yaru na kiena yum̃aena ga poli, inu pe netorokin re neva lavisi puna poli nap̃a nowar plan kiena kulus nen lana.’”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Ana Pol pisa pan la, pisape “Wolai lala, amiu lap̃as nap̃a ape le Yu ruru lala, nap̃a am̃alivi e lus kiena Epraam, a amiu lap̃as nap̃a ape li tap̃ena lala, ana amlelaga ke e kiamimi Ntewa imimi le Yu lala, ana sineun nesape monar avisu kilalea avisave ita ke narui nap̃a Ntewa mla visena na natamaliaena pan ita rui, kila nesum̃a nep̃ar ke pimi pan amiu ne.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Lala nae Yerusalem amio kiela yerkawa lala, la pe apisu kilale re nena Yesu poli e pogos nap̃a naga pimi, a pe apisu kilale re asape naga pe Natamaliaena poli nap̃a li navisawalena la apisayu e Visena Wa la nap̃a apuloyu silaga e Legiena Wa lala. Sanene, ana pe apisu kilale re poli, nap̃a la akila visena kiena ne navisawalena la moki apimi ape lelaga, komin nap̃a la ke nene narui la amlip̃ere kiela Navisaarena nene asape naga monar mare.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 La pe am̃al re nena suri tai poli nap̃a torokin naga mare vanonia, ana la am̃areran pa P̃aelat vena naga monar tam̃an visave la akilia awem̃aria.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ana la akila piowa ga pania taveve ga ya nap̃a li navisawalena lala apisawal nanua sumo la rui nap̃a asape p̃isi na yeririna la akila vania, vano vano awem̃ar naga e laki torovia, ana siraunia la akus tasnena pano, amligan m̃eke e puluve.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ana Ntewa tamalia ke sina ga naga petan marena,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 ana e legiena lap̃asia, moki li m̃a ga, ana naga sum̃a m̃alm̃alivin kiena yeririna lala nap̃a sumo lala asu amio naga garu Kalele, a nap̃a ataveve naga apami metava ma Yerusalem. Ana la nap̃a apisu Yesu sa nene rui, nanagane la ke nene narui la asum̃a apisasawal ke pan yeririna lala asape naga mali sina petan marena.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Ana nanagane, e yo nini, imimi lua mepimi pun amiu nap̃a memla Lologena Wo nene pimi pan amiu. Imimi lua mepisawal pan amiu, mesape suri wo la nap̃a Ntewa pisaar pan repita la na sumo, pisape p̃isi na kila van kiena yeririna lala,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 ana nanagane suri la nene apimi ape lelaga rui e ita narin mapila lala, a e ita li tap̃ena m̃ena ga la nap̃a temlelaga e naga. Ana ita tetol suri wo nene e ga e kieta pogos nini, nap̃a Ntewa mligan Yesu pimi tano e yomarava nini, ana tamalia ke sina ga naga petan marena.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ana e lepas nap̃a Ntewa kila Yesu mali sina e marena, nap̃a naga tap̃atete va sina ga e pulup̃ili pogos tap̃ena, e lepas nene ana visena lua na Visena Wa la apisa rui. E visena tai, ana Ntewa pisa sanini, pisape
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 ana visena na lua na lepas nene, sike sina ga e Yauena tai, nap̃a yaru nap̃a siria pisi pa Ntewa, pisape
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Ana visena la nini pe apisa re yermarua Tepet nanua sumo poli, komin nap̃a siraun nap̃a naga kila yum̃aena kiena ne Ntewa pan kiena yeririna la pano pano-o, naga mare ga, ana asin naga m̃eke amio repina lala, ana tasnena mon m̃a pano menun.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ana visena la nini apisayu ga Yesu nini, apisayu nap̃a naga tasnena pe pa piowa re sanene poli, naga Ntewa pisirlua sina ga naga mali sina.”
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ana Pol sape “Wolai lala, visae sanene, inu sineun nesape monar akilia ruru suri nene, sape e ga e Yesu nene, ana Ntewa sum̃a kila pan ita lua sape naga piewo punu kieta mlamulena piowa lala.
38 — ausente —
39 Navisaluaena kiena ne Mosis tap̃atete were plan ita lua vetan kieta p̃elaga na mlamulena viowa lala, ana ko ai, nap̃a visae olelaga m̃arera e Yesu, ana p̃isi na naga war plan kiom̃a p̃elaga na mlamulena viowa nene vetan ko.
39 — ausente —
40 Sanene, ana monar avisuar ruru amiu, komin nap̃a visae peraga, ana p̃isi na amiu ve sa nap̃a visena tai kiena ne navisawalena lala,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 nap̃a naga pisa pisape
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ana Pol pisi pan la p̃isi, ana la apa vanua, ana yeririna la apimi apiun m̃areran tan Pol, asape “Imimi sinemimin mesape e Legiena Wa nap̃a pimi ke ne, ana p̃isi na amlua awasup̃e amiu si aimi, ana avian imimi re laa ga wa e suri la nene.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ana pogos nap̃a Pol lalua P̃anap̃as apano, ana le Yu la moki amio m̃ena ga yeririna tap̃ena la nap̃a apimi sa ga ape le Yu la rui, apimi amiyaloro ataveve lalua apano nap̃a asape asun re laa sane wa. Ana nalologena lua nene apisi amio la, ana apisa pan la asape la monar awasine manene laa Ntewa sane wa, a lala monar atap̃ali nap̃a ava re laa loyum̃a e kiena lemamiena.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ana sa nap̃a la apisa pa Pol amio P̃anap̃as rui, e Legiena Wa tap̃ena nap̃a sirau pimi, ana pulen ga le Yu lala, a pulen m̃ena ga yeririna tap̃ena lala e pulkumali nene apimi sina lele taaga, nap̃a asape ayagogon Pol lologon Visena Wa kiena ne Ntewa.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ana pogos nap̃a yerkawa kiena ne le Yu lala apisu yeririna moki tap̃ena la nene, ana apielue narui, ana la asum̃a apisa kare Pol, asum̃a apisa pan yeririna lala asape naga sum̃a pisokan ke ga nene.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ana Pol amio P̃anap̃as lalua pe sinela kurkur re poli, ana lalua asum̃a apisi molmolue ga narui, a lalua kiela visena pa m̃arera laa narui, a la apisa pan le Yu la nene, asape “Imimi mepisu mesape popon nap̃a Visena Wa kiena ne Ntewa nap̃a imimi mesum̃a mepisawal ke pan amiu, naga imi tol p̃esan amiu le Yu la sumo, sumon nap̃a tol yeririna tap̃ena lala. Ana amiu na pe sinemiun re alelaga e poli, asum̃a akuwan plan kare ga pano, sa ga nap̃a amiu atap̃atete si akilia atol malena nap̃a ve uro re narui. Ana poga ga, teke ga e amiu, ana sanene p̃isi na imimi meva ga melologon va la nap̃a pe ape le Yu re la po la rui.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Komin nap̃a Visena Wa tai pisa rui nap̃a imimi monar mekila sanene, nap̃a Ntewa naga pisa, pisape
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ana pogos nap̃a lala nap̃a pe ape Yu re poli amloge visena nene, ana amloge po manene laa ea, la apisape “!Suwala, visena kiena ne Ntewa nene naga po nap̃a po, imimi sinemimin pap̃isi wa!” ana lala nap̃a lala lap̃as nap̃a Ntewa pisaar la sape p̃isi na la atol malena nap̃a ve uro re, la ke nene narui nap̃a amlelaga e Yesu e pogos nene.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ana siar e pogos nene, ana visena kiena ne Sup̃e sum̃a mlenlelein pa p̃ar make yo e lepas nene.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ana le Yu la nap̃a apielue apa apisu sira kawa lala na kiela yum̃a na leniena amio li nasumonena lala na pulkumali, ana apis pan la akila kare kiela sitomena lala, pano pano-o yerkawa la nene amiila yeririna la apa am̃enelua Pol lalua P̃anap̃as petan kiela yo.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ana pogos nap̃a lalua asum̃a apa ke narui, ana lalua akila kile tai pan la ne na pulkumali nene, lalua am̃evan puluyavi na mrapa nap̃a sike e lolala lalua.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 ana nalogena viu la nap̃a asike garu Antiok, la sinela kekara keviu, a Ninuna Wa pimi pulemamaga ruru nenaga e la.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.