Mateus 14
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NAA
1 — ausente —
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 — ausente —
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Eroade anaa daahd Joon ke naah, abea ngo atud yihr yaa ngahy ngo kejea Joon beehda agamloohngjuog.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Eroade Ruohdh deeh yaay me duohng na yuge yugo ke nying wong ke nying ne par cahng anyuole. Caahn e yihdh nihn ane Joone yi thijin, deeh yaan cahng anyuol en anaa ayug Eroade ucuohne amahr nyoge. Nyaar dhaar nyinge Eroadaj abeehn ne miel yi yaay gihn nu ke meehdo maa amihn cwihny Eroade keraahyo.
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 Maa akuohnge ree nyum nyoge kea, “Kwaad kihd gihn daahd nyaane, e ngo dhiila kaa cubo.”
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Nyaan yea abeehn men ne coamo kejea nahge wiih Joon e ne daahde. Adiehr muon, ngo acidho urobe ngo yihr Eroade kea, “A daahd wiih Joon Ngad Luogwahy ukahle yihra kan e nii caan.”
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Eroade cwihnye kuu amedo ke nying gihn ateed nyaane, abea keehd maano e adhiile ke teedo yihr yaae uci gene ne ngol wiih Joon oogo, bang gihn akuohnge ree nyum nyoge cang kejea kwaad gihn daahd nyaane udhiile ke cubo.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Maa aoohre acaakere yi thijin ne ngol wiih Joon oogo kedea ukahl gene ngo.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Maa acub wiih Joon yi caan ukahle yihr nyaan maa akaabe ngo ubaare ngo bang men.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Jo waahdh Joon naa alihng gene gihn atiihy ree e ge acidho ukaab gene kuohm Joon ne kedh ne koanyo. Batien kaa athum gene ke kan dhaano e ge acaa bang Jeacuu ne rob gihn atiihy ree.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Naa alihng Jeacuue thon Joon, e ngo ayedh yi baabuur ne nyiig ree oogo ka me toor nyoge yea. Nyoge thiow alihng gene kejea Jeacuu a'aay. Noono upahdh yaa beed yihdh geedh dieng baawe yi yooh ke tien gen ne buodh batien Jeacuu e ge kwany bang geedhe.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Naa ayihnh Jeacuue piny yi baabuur, e amahr nyoge aniide niido uyuog cwihnye yi ngoohng nying gen maa athiehdhe yaa atwaanye me thoohdh mee keew gen.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ge abeehdo kaano uwahdhe thiehno. Abea naa acej cahng kwaar piny, e jo waahdh ge acaa bang Jeacuu ukoohb gene kejea, “Ngaa duohng, wo ne dom kedea cahng noono kwaar piny, abea nea kare nud, e kea oohr nyoge yihdh miehr ne ngiew ke caame me cam gene.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Maa ateed Jeacuue ngo yihr joe kea, “Ge aay kaa nying gihn? Cubu gihn me cam yihr gen.”
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Maa arub joe kejea, “Yey! Nye ngaan duohng! Wa yihr wan naa amune abiihj cog kedea nye rej ariow!”
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kob Jeacuue kea, “Kea kahlu gen yihra kan.”
18 Então Jesus disse:
19 Naa akahl gen yihre, e arobe robo yihr nyoge kejea piih gene piny cang ne raahj yi lum. Noono ukaabe amune kedea rej giih ni, umaahnye maalo maa amuohje koohr Juog. Batiene e yihdh amune abanye kedea ucube gen yihr jo waahdhe ne paahngo yihr nyoge.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Nyoge acahmo uyahng gene cang. Goan caame kedea nye wey weye giih adoohng piny, ge acong jo waahdhe upaahng gene diide apaar wonge ariow.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Yaa acahmo, ge anahg kar alihbe abiihj, abea amahr maahn maa nyethen thene giih anudo, ge kuu akwaan.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Naa athum jo waahdhe ke cong goan caame cang, e arob Jeacuue robo yihr gen kejea yedh gene yi baabuur ne moon loog baaw. Jeacuu anaa adoohng ne rob ngo yihr amahr nyoge beere ge dog miehy gen
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Naa a'aay nyoge e Jeacuu aci wiih good maalo kare keede ne kway Juog. Cahng ayuudho une piny bihb e poohd ne wiih good kar keede,
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 abea ka e baabuur anaa awahdh yi diehr naam duohng ka me baahr kaa agala. E thiow yamo anaa acoohd e baabuur yoore ke caahn kedea athewo daahd yaa kiihwo ke bano.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ge awahdhe kar koohg uthuonjien umodho e Jeacuu alahb batien jo waahdh, e ngo caahdh kaa wudh piih ke maalo now e ngo be diihr.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Naa aniid jo waahdhe Jeacuu e ucaahdho ke wudh piih, e ngo kuu angey gene maa atud gene ne cohg urub gene e koohm gen urihg ni kob gene, “Ngo beehda juog naam e gihn nu caahdh ke wudh piih ne wale beehda gihn?” Maa ajiedh cwihny gene.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Noono e Jeacuu ake rubo yihr gen kejea, “Deedu cwihnyu teeg. Wu keá tudo, beehda an, a Jeacuu!”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Naa alihng Piihtere gihn arob Jeacuue e ngo ake rubo kea, “Ruohdh, nea beehda yihn ne cohg, kea meehg an beehn bangi e a caahdh kaa wudh piih thiow!”
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 Maa ateed Jeacuue ngo kea, “Beehni!” Naa alihng Piihtere lum nu, e ngo kuu acahg gaalo, abea ngo aguo paahr oogo yi baabuur uthube ke ci bang Jeacuu e ngo caahdh kaa wudh piih.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Nye kaano acaahdh Piihtere ke wudh piih, e aduune anaa rug umag lwahre ngo. Piihter atud ke nying yamo maa athewo giih anaa adhal. Kaano atude thiow, e ngo ake thubo ke diihr piny, umaahre piny ke lalo e kway wong Jeacuu kejea, “Ayoay! Ruohdh kony an!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Kii nyenij kaano e Jeacuu aguo wahnh bang Piihter upaad ngo ce rube kea, “Aduuni daag unea rug kaa nying gihn? Juog ke ngude be gaahni ne?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Kaano arumo e Jeacuu kedea Piihter ge acaa ne yedh yi baabuur uguo yame ke ne dihl tiehd.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Jo waahdh cang giih anaa yi baabuur, Jeacuu adoar gene uteed gene ngo yihre kejea: “Angej wane ne cohg kejea yih beehda Waahd Juog Aciehg!”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Jeacuu kedea jo waahdhe naa angol gene baaw e ge abeehn ne toohng paajo me nyinge Geneajared.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Yaa paan ni Jeacuu angey gene kejea beehda ngaa me thiehdh nyoge. Noono uoohr gene dhog yihdh miehy cahng ni, kejea kahl yaa atwaanye bang Jeacuu. Maa akahl yaa atwaanye yihre.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Wong Jeacuu akway nyoge kejea meehge yaa atwaanye gweel keehd dhe waahre now, bang gihn ngahy gene kejea kwaad ngaa gweel dhe waahr Jeacuu, e ngo ungweehno. Adiehr muon, kwaad ngaa agweel dhe waahr Jeacuu ngo athiehdh.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.