Atos 15
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB
1 Nyoge mooge ge anaa abeehn Antiog ke yoohn Jeruucalem. Noono uthub gene thubu ke puohny akuud yaa ayiiho ke kwaad puohny me ne keede kob gene, “Wu yaa kuu athoam nea wu be ke thoamo wa kaa arob loohng Moaje ngo e ka me boadh Juoge wahyu tooro.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Puohny ni deeh peehm akahle kiin yaa ni keehd ge Poal maa Barnaba. Naa adoohng peehme duohng kiin gen, e Poal maa Barnaba kedea yaa Antiog mooge ge akwany ne ci Jeruucalem bang jo oohr maa jo doonge ne rob ke nying lum ni kob naa thoam yaa padh Judea beere ge boadh Juoge boadho.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Gihn nu e akuud yaa ayiiho gihr Antiog Poal maa Barnaba ge awiihw gene naa a'aay gene. Abea naa acaahdh gene caahdho e ge cor yihdh geedh Peaniihcya maa Camaarya nu, e ge caahdh e ge teed dhe yoohn kaa abeehn nyoge me padh Judea uyiih gene lum Juog. Naa alihng akuud yaa ayiihoe luub ni, e cwihny gen ake mihno ne cohg.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Naa awahnh gene Jeruucalem, e ge alor akuud yaa ayiihoe maa jo doonge beer me. Noono ukwaan gene giih ayug gene yihr yaa anaa Jeruucalem. Giih ayug gene ke tee gihn acub Juoge yihr gen.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Abea e yaa Paarijea maa adoohng ne yaa ayiiho ge a'aj maalo ungweel gene ngo piny kob gene, “Nyoge me padh Judea ge dhiil ka thoamo kedea ke robo yihr gen kejea yug gene kwaad giih arob loohng Moaje cang.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Kaano arumo, e jo oohr keehd jo doonge cang, wudh gen amad gene mado beere yi lum ni maany gene maanyo ne cohg.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Batien kaa arub nyoge ke deeh ka me laaj, e Piihter a'aj maalo urube kobe, “Jo paar wan, ngahyu thiow kejea coon umodho Juog a naa akwanye kiin wun ne ci ne puohny Ciig Beer yihr nyoge me padh Judea beere lum Juog beehn gene ke ne lihngo maa uyiih gene ngo thiow.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 E Juog ngaa ngahy giih yihdh aduun nyoge cang Wahy Juog acube yihr yaa padh Judea neehn kaa acube ngo yihro ne nyoadh ngo kejea ge thiow, ge adoohng ne nyoge maa ayiih lum Juog neehn won.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Juog kiino keá pojo keehd gen, bang gihn anyoohne giih gen ge awiie piny thiow ke nying gihn ayiih gene lum Juog.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Juog atumu ne cohg kedea dhee akalu naa acubu adoohdo wudh yaa padh Judea. Adoohdo me kuu anaa arom ree ke tiehdo yihr ge kuowo naa acoon kedea keehd won e nud awaahn ni.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Abea yiiho gihro e naa aboadh won ke nying Muuny Juog naa ayoado bang Jeacuu Ruohdh. Wa gihn nu thiow e yaa padh Judea ge aboadh Juoge ke nying Muuny Juog naa ayoad gene bang Jeacuu Ruohdh.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Nyoge anaa aleng ne caaj ne lihng rob Poal maa Barnaba naa akwaan gene kaa ayiih yaa padh Judea lum Jeacuu kedea ge arubo thiow ke nying thoohn giih me gaahy nyoge naa ayug gene kiin yaa padh Judea ke teeg mar Juog.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Kaa athum gene ke rob arumo, e Jeamij a'aj maalo urube kea, “Jo wan lihngu gihn roba.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Dhe yoohn kaa abeehn Juoge ukoale nyoge me padh Judea ne yaae, dhe yoohn nu ateed Piihtere beer mee yihro awaahn kan.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Luub yaa agamloohngjuog ge uroomo keehd gihn arob Piihtere naa akoohb Juog yihr gen kea,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘Keehd maa apahdh wod ka ne wuor an yea,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Yihdh nihn nu,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Giih ge naa luub ateed Juoge kedea urob yaa agamloohngjuoge gen coon yihr nyoge.”
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Ubar Jeamije ke maalo ke rob kea, “Lihngu lum mara gen. Nea mara e yaa padh Judea ge ayiih lum Juog wudh gen keá cahgo ke dhiehdho keehdo kejea thoam gen.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Abea yoado warga e ne gweedo uteede yihr gen kejea caame giih kweehr ni ge keá cam gene bang gihn ge beehda caame maa alam yihr yiehdhe. Thiow robe yihr gen kejea rihng laahy maa athow e remo kuu akuong woj piny umodho keá cam gene maa remo keede keá cam gene kedea wii gene giih bal.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Loohng Juog ge beehde e ge ke kwaano ke deeh ka me laaj ke bang yihdh wuud kwaj ke nying Cahng Juog. E luub Moaje ge beehde e ge ke puohnyo ke bang wudh geedhe cang.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Kaano arumo e jo aoohr maa jo doonge kedea yaa akuud lubo agwiir gene ne oohr nyoge kiin gen ne ci Antiog tiehd keehd Poal maa Barnaba, beere ngahy Judea giih ne kun ca kejea warga aay ke bang yaa Jeruucalem. Maa akwany gene Cihla maa Juudo me nyinge moogo Barcaabaj. Ge anahg nyoge maa anhyaar ne cohg.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Maa aoohr warga gihn keehd gen,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 “Lubo abeehn wane ne lihngo kan kejea nyoge mooge kiin yaa akuud wan ge abeehn bangu udhiehdh gene wudhu maa uraany gene cwihnyu ke kwaad luube maa arob gene yihru. Abea ngaa maa aoohr gen kiin wan tooro ne cidho ne rob ke wun.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Awaahn ni wudh wan amad wane maa amad wane ngo tiehd kejea dhiil wane kwany keehd nyoge me oohr bangu. Jo ni akwany ge ucaahdho tiehd keehd Barnaba maa Poal. Poal maa Barnaba ge nyoge maa anhyaar wane keraahyo.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Nyoge maa abodh yi thoo ke nying tiihy gen yihr Jeacuu Ngad Boadh nyoge.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 E thiow Juudo ge keehd Cihla ge noono aoohr wane bangu nu. Kwaad giih agweed wane yihru yihdh gen ubeehn gene ne teedo yihru beer mee keehd leehb gen.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Ngo aniid wane maa Wahy Juog thiow kejea keá ngaa cahg wudhu ke raamo keehdo keehd giih maa toohd. Abea tiihyu kaa loohnge giih nyoadh beehdo me beer.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Kwaad cam maa alam piny yihr giih kweehr ngo keá camu maa remo e keede keá camu, kwaad laahy maa athow e remo kuu awoj oogo keá camu kedea giih bal ge keá yugu. Unahg gihn me beer nea giih amahn wane yihru ge be yugu. Beer wu awiihw wane.”
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Naa awiihw jo oohr e ge apahdh yooh keehd warga gihn agweed. Naa awahnh gene Antiog, e wudh yaa ayiiho acong gene maa acub gene warga gihn akahl gene yihr gen ne kwaano.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Naa akwaan gene warga, e cwihny gen ake mihno ne cohg bang gihn cwihny gen aciihme.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Ubeehn Juudo maa Cihla urub gene duug keehd yaa akuud maa aciihm gene cwihny gen keter kedea ucub gene tee aduulo yihr gen bang gihn Juudo kedea Cihla ge anahg yaa agamloohng Jeacuu.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Maa aceng gene keehd yaa ayiiho giih Antiog. Naa athum waahdh gene, e ge ake wiihwo kejea ge ucaahdh ke yoohm rog gen ne do Jeruucalem bang yaa anaa aoohr gen.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Cihla abeehn ne kweer ke do Jeruucalem udoohnge piny Antiog.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Abea Poal maa Barnaba ge anaa adoohng Antiog ke dwahde me nud, e gen maa yaaj mooge ge puohny Ciig Beer yihr nyoge.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Batien nihn mooge e Poal ake rubo yihr Barnaba kea, “Beeh doogo ke bang wudh geedhe ne maany akuud yaa ayiiho naa anyoadho lum Juog yihr gen beere kaa abar gene wong maalo ke yiiho coa ke ne niido.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Barnaba lum nu ayiihe. Abea anaa adaahd ngo beere Joon Maarko ucaahdho keehd gen tiehd.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Abea Poal lum Barnaba ngo kuu apahdh yi cwihnye maa akoohbe kea, “Joon Maarko won anaa awiie Pampiihlya ne cahng, maano e tiihy acaahdho ke nyinge kuu anaa athum. Nea maano, e kare tooro me cahge waahdh keehd won.”
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Gihn nu e Barnaba ge ke Poal dhog gen agar gene ke nying Joon uwahdhe kaa beehn gene ne paah. Barnaba a'aay keehd Joon ubeehn gene Caaypruj.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Poal, Cihla e naa akwanye ne ngad waahdhe. Batiene naa awiihw akuud yaa ayiihoe gen kejea ge ukaahn Juoge beer mee, e ge apahdh yoohn gen.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Maa a'aay gene e ge caahdh e ge cor yihdh miehy Ciihrya maa Celiihcya e Poal caahdhe e ngo ciihm cwihny akuud yaa ayiiho beere lum Juog mag gene maa teeg mee.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.