Romanos 4
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ
1 Ãma kí jọ la ãmã áyị́pị Ịbụrahị́mụ̃ sĩ íngoní yã? Ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ kí ándrá ãꞌdu?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Údrĩ ájẹ́ Ịbụrahị́mụ̃ lã agá ꞌbá mgbã rú la ãzị́ ĩꞌdi ꞌbã ngalé rĩ sĩ, ĩꞌdi ájẹ́ ru ịpị́ agá ãfó sĩ ꞌbá ꞌbá ru rĩ nî, wó adru Ãdróŋá drị̃lẹ́ gá ku.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ jọ, “Ịbụrahị́mụ̃ ãꞌị̃ Ãdróŋá ꞌi rá, lã dó sĩ ĩꞌdi ꞌbá mgbã rú.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 ꞌBá drĩ ãzị́ nga, ála ĩꞌdiní sĩlíngĩ ũyá ru sĩ ĩꞌdi ũfẽjó rĩ fẽ, adru úfẽ ĩꞌdiní sĩlíngĩ ꞌdĩ ĩsá ru la ku wó ĩꞌdi ꞌbã ãzị́ ngajó rĩ sĩ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Wó ꞌbá ãzí drĩ ãzị́ nga ku, drĩ ru ásị́ ꞌbã Ãdróŋá ꞌbá ũnzí rĩ trũlépi rá rĩ drị̃ gá, ãꞌị̃táŋá ĩꞌdidrị́ gá rĩ sĩ ála ĩꞌdi lã ꞌbá ãlá la rú.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Dãwụ́dị̃ sĩ vâ bụ́kụ̃ Zãbụ́rị̃ drị̂ agá, drị̃lẹ́ba ꞌbá Ãdróŋá ꞌbã lãlé ꞌbá ãlá ru ãzị́ ngaŋá sĩ ku rĩ drị̃ gá:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Drị̃lẹ́ba ꞌbá ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdidrị́ rĩ kí
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Drị̃lẹ́ba ꞌbá Ãdróŋá ꞌbã sĩ
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Drị̃lẹ́ba ꞌdĩ ꞌbá ĩtãrãlé rá rĩ ꞌbaní áꞌdụ̂sĩ yã, jõku ꞌbá ĩtãrãlé ku rĩ ꞌbaní ĩndĩ yã? ꞌDã ị́jọ́ ãmã jọlé rĩ, Ãdróŋá lã dó sĩ Ịbụrahị́mụ̃ ꞌi ꞌbá mgbã rú ãꞌị̃táŋá ĩꞌdidrị̂ sĩ.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ãdróŋá lã ándrá Ịbụrahị́mụ̃ ꞌi ꞌbá ãlá ru la îtãrã ꞌdĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbo yã jõku îtãrã drĩ ĩꞌdi ꞌdĩ sĩ ku? Úlã Ịbụrahị́mụ̃ ꞌi ꞌbá ãlá ru la ꞌdĩ sĩ îtãrã drĩ ĩꞌdi ku.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Îtãrã ĩꞌdi vúlé vúlé ru, ãzíla ĩꞌdidrị́ ĩtãrãŋá rĩ ĩꞌdi ícétáŋá ru iꞌdajó la ĩꞌdi ꞌbã ãꞌị̃táŋá sĩ Ãdróŋá lã ĩꞌdi ꞌbá ãlá la rú ꞌdĩ sĩ îtãrã drĩ ĩꞌdi ku rĩ sĩ. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ịbụrahị́mụ̃ dó sĩ átẹ́pị rú ꞌbá pírí Ãdróŋá ãꞌị̃lépi rá ĩtãrãlé ku rĩ ꞌbaní, ála dó sĩ kí lã ꞌbá ãlá la kí rú.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ãzíla Ịbụrahị́mụ̃ vâ átẹ́pị ꞌbá ĩtãrãlé rá rĩ ꞌbã ãni, lú kí ru ĩtãrãjó rá rĩ sĩ la ku, wó ĩꞌbã kí acị́jó ãꞌị̃táŋá Ịbụrahị́mụ̃ drị́ ándrá Ãdróŋá ꞌbã sĩ ĩꞌdi lãjó ꞌbá ãlá ru ịsụ́ ꞌdĩ sĩ îtãrã drĩ ĩꞌdi ku rĩ agá rĩ sĩ.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ãdróŋá azị ị́jọ́ Ịbụrahị́mụ̃ ní drị̃lẹ́ ĩꞌdidrị́ abe ụ̃nọ́kụ́ fẽjó ĩꞌbadrị́ adru ĩꞌbã kí ãzị́táŋá Ãdróŋá drị̂ vú ũbĩjó rĩ sĩ ku, wó rá la ĩꞌdi ꞌbã Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ sĩ, lã dó sĩ ĩꞌdi ãlá ru ãꞌị̃táŋá sĩ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã azịlé rĩ údrĩ dó ịsụ́ la ãzị́táŋá Ãdróŋá drị̂ tãmbajó rĩ sĩ, ífí la ãꞌị̃táŋá dó ãzị̂ kóru, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ azịŋá Ãdróŋá drị̂ ĩꞌdi vâ ãzị̂ kóru.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ãzị́táŋá la âdrã Ãdróŋá drị́ gá rĩ ají, wó ãzị́táŋá drĩ adru yụ ꞌbá ãzí ãzị́táŋá nũlépi la yụ.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ azịlé rĩ la ru idé rá la ãꞌị̃táŋá sĩ, ị́jọ́ azịlé ꞌdĩ tu pá ũkpó ru la lẽtáŋá uyaŋâ kóru Ãdróŋá drị́ rĩ sĩ drị̃lẹ́ Ịbụrahị́mụ̃ drị̂ ꞌbanî. Adru ꞌbá ãzị́táŋá fẽjó ĩꞌbaní rĩ ꞌbaní áꞌdụ̂sĩ ku, wó ꞌbá ãꞌị̃táŋá Ịbụrahị́mụ̃ drị̂ agá ꞌdĩ ꞌbaní pírí ĩꞌdi ꞌbã adrujó átẹ́pị ãmadrị́ gá úríndí agá rĩ ꞌi rĩ sĩ.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ ꞌbã áni, “Áꞌbã mi adrujó átẹ́pị sụ́rụ́ ũꞌbí ꞌdĩ ꞌbã ãni.” Ĩꞌdi ãmã átẹ́pị Ãdróŋá ĩꞌdi ꞌbã ãꞌị̃lé rĩ drị̃lẹ́ gá Ãdróŋá ꞌdĩ ĩꞌdi ꞌbã ãꞌị̃lé rĩ vâ ꞌbá drãlépi rá rĩ kí adrílépi, ãzíla ũkpõ ĩꞌdidrị́ gá rĩ sĩ ãko ꞌdáyụ rĩ agá ãko ãzí cí la ꞌbãlépi rá rĩ ꞌi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Ãdróŋá la mụ azịlé Ịbụrahị́mụ̃ ní, “Mi mụ adrulé átẹ́pị sụ́rụ́ ũꞌbí ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdĩ ꞌbã ãni,” Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã ásị́ ãzíla ãꞌị̃ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ rá. Ãdróŋá jọ ándrá vâ ĩꞌdiní, “Anzị mịdrị́ mụlé tịlé drị̃lẹ́ gâlé rĩ kí mụ adrulé cécé ꞌdã ꞌbã ãni, ícó kí lãlé ku.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã ãꞌị̃táŋá aꞌdé ku, ĩꞌdi ꞌbã ílí ní ca agá túrú ãlu, ĩꞌdiní nị̃jó la rá ꞌi ụrụꞌbá drã dó ꞌbo ãzíla ũkú ĩꞌdi ãni Sárã de dó rá rĩ sĩ.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Azịŋá Ãdróŋá ꞌbã azịlé Ịbụrahị́mụ̃ ní rĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ãꞌị̃táŋá uja ru ku, ãꞌị̃táŋá ĩꞌdi agá rĩ zo ũkpó ru ị̃dị́-ị̃dị́, ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã idélé ꞌdĩ fẽ dó Ãdróŋá ní dị̃zã.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 ꞌBã ĩꞌdi ásị́ gá ũkpó ru Ãdróŋá ĩꞌdi ũkpó trũ ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã azịlé rĩ idéjó.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ị́jọ́ ꞌdĩ bãsĩ, Ãdróŋá ꞌbã Ịbụrahị́mụ̃ lãjó ꞌbá mgbã rú ãꞌị̃táŋá sĩ ꞌdĩ.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Cécé ãma kí lãlé ị́jọ́ sĩlé rĩ agá rĩ áni “úlã ĩꞌdi ꞌbá ãlá ru,” wó ị́jọ́ sĩlé ꞌdĩ kí úsĩ kí Ịbụrahị́mụ̃ ꞌbã mgbã ní áꞌdụ̂sĩ ku
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 vâ ãmaní ĩndĩ, ãꞌdusĩku ãdrĩ ãꞌị̃táŋá ãmadrị́ gá rĩ ꞌbã Ãdróŋá agá, ĩꞌdi ãma lã ãlá ru ãꞌị̃táŋá sĩ. Inga Yẹ́sụ̃ Úpí ãmadrị̂ ídri drã agá rá.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Úfẽ ĩꞌdi drãlé ị́jọ́ ũnzí ãmadrị̂ kí tị gá inga ĩꞌdi ídri ru sĩ ãma ꞌbãjó ãlá ru.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.