Mateus 26
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NAA
1 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí delé jọ agá pírí ꞌbo, jọ dó ꞌbá ĩꞌdidrị́ ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Ĩmĩ nị̃lé ꞌbo rĩ áni ace ụ́ꞌdụ́ ị̃rị̃ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ní acájó, ãzíla ála mụ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ fẽlé ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.”
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Ãtalo ãmbogo ꞌdĩ kí ꞌbá ĩyõ abe tra kí ru ị́jọ́ itúlé átáló ãmbógó ãndânĩ umvelé Kãyị́fã rĩ drị́ lị́cọ́ gá,
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 ãzíla itú kí ị́jọ́ sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó ꞌbá ãzí ꞌbã nị̃ŋâ kóru ãzíla sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó rá.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Jọ kí, “Wó lẽ ꞌbã adru ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ drị̂ sĩ ku ãꞌdusĩku ũmbã la mụ ãfũlé ꞌbá kí drĩdríŋĩ gá rá.”
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Yẹ́sụ̃ ꞌbã adru agá Bẽtánĩ gá lị́cọ́ ágọ́bị́ umvelé Sị̃mọ́nị̃ ãrí ꞌbã nalé rá rĩ drị́ rĩ sĩ,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 ũkú ãzí amụ́ ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ãdu ãjẹ̃ rú ãjị́ ngụ̃lépi vĩrĩ la trũ cụ́pã gá tré, nzị̃ tị la ũsũ ĩꞌdi drị̃ la gá ĩꞌdi ꞌbã ru ãtị̃ agá méjã tị gá ꞌdãá.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, iꞌdó kí unulé ãzíla jọ kí “Îza dó ãdu ꞌdĩ íni ãꞌdu ị́jọ́ sĩ?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Ála ájẹ́ ãdu ꞌdĩ ị̃tụ̃ndã agá ãjẹ̃ ĩyõ la sĩ ãzíla séndẽ la fẽ agá ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbanî.”
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Wó Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbanî, “Ĩmi ũkú ꞌdĩ ĩcãndĩ ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Idé mání ị́jọ́ múké ũniyambamba la.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 ꞌBá lẽmẽrí rĩ kí ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ ĩmi abe wó má icó mụlé uꞌálé ĩmi abe ụ́ꞌdụ́ pírí ku.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Ĩꞌdi ꞌbã ãdu ꞌdĩ ũsũjó áma ụrụꞌbá gá rĩ sĩ, ĩꞌdi áma idé bábá sĩ áma ị̃sị̃jó.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ãngũ pírí ụ̃nọ́kụ́ gá ꞌdâ sĩ ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũjó rĩ agá ála ị́jọ́ ũkú ꞌdĩ ꞌbã idélé rĩ ũlũ ĩndĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ị́jọ́ ũrãjó.”
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã ãzí umvelé Yụ́dãsị̃ Ị̃sị̃kãrị́yọ́tị̃ ꞌi rĩ mụ ãtalo ãmbogo rĩ ꞌba rụ̂lé,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 ãzíla zị kí, “Ãko ĩminí lẽlé fẽlé mání rĩ ãꞌdu ádrĩ ĩꞌdi ꞌdụ fẽlé ĩmidrị̂lé ꞌbo rĩ gá?” Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, lã kí dó ĩꞌdiní séndẽ sílĩvã rú ífí-ífí la kí kãlị́ na.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 ꞌDãá Yụ́dãsị̃ iꞌdó dó sáwã múké sĩ Yẹ́sụ̃ rụjó rĩ ndrụ̃lé sĩ ĩꞌdi ꞌdụjó fẽjó ĩꞌbadrị́.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ ụ̃mụ̃ mũkátĩ ãkụ́kị́ kóru rĩ najó rĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé, zị kí ĩꞌdi, “Ílẽ ãmụ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ idélé míní íngõlé?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Yẹ́sụ̃ umvi, “Ĩmụ táwụ̃nị̃ ãmbógó rĩ agá ágọ́bị́ ãzí drị́ko gá, ĩlũ ĩꞌdiní, ‘Ímbápị jọ: Sáwã Ãdróŋá ꞌbã fẽlé mání rĩ acá ꞌbo! Álẽ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ nalé ꞌbá mání imbálé ꞌdĩ abe mídrị́ lị́cọ́ gá ꞌdâ.’”
18 E ele lhes respondeu:
19 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ idé kí cécé Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé rĩ áni ãzíla Idé kí dó ãkónã ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ ꞌdãá.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Ĩꞌdi mụ calé ĩndró sĩ, Yẹ́sụ̃ ri kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ abe méjã tị gá ãkónã nalé,
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 ãzíla ĩꞌbaní ãkónã na agá ꞌdâ, Yẹ́sụ̃ jọ, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ꞌbá ãzí ãlu ĩmi agá ꞌdâ la mụ áma mẹ́lẹ́ mbelé nĩ.”
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Ãzíla kí ásị́ acá dó ũcõgõ rú, iꞌdó kí dó ĩꞌdi ụzịlé ãlu-ãlu, “Úpí ma ꞌi yã?”
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Yẹ́sụ̃ umvi, “ꞌBá mání sĩ drị́ usújó ĩꞌdi be bãkụ́lẹ̃ ãlu agá rĩ la mụ áma mẹ́lẹ́ mbelé nĩ.
23 Jesus respondeu:
24 Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ la mụ drãlé rá cécé ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni. Wó ĩꞌdi mụ adrulé andre ũnzĩ ãmbógó la rú ꞌbá Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ nî! Údrĩ ándrá ꞌbá íni rĩ tị agá ku la ándrá múké.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Yụ́dãsị̃ ꞌbá ãlu mụlépi ĩꞌdi mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ, jọ, “Rábị̃, ãndá-ãndá ru adru ma ꞌi ku yã?”
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Ĩꞌbaní ãkónã na agá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ mũkátĩ, fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá anu ꞌa la rá, ãzíla fẽ dó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní jọ, “Ĩꞌdụ ãzíla ĩna, ꞌdĩ ụrụꞌbá mádrị̂ ꞌi.”
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yẹ́sụ̃ ꞌdụ kópõ, fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá ãzíla fẽ dó ĩꞌbadrị̂lé, jọ, “Kópõ ꞌdĩ ãrí mádrị́ mụlépi asulépi ꞌbá wẽwẽ rú kí sĩ rĩ, ãzíla ĩꞌdi tị icíma Ãdróŋá ní ꞌbá ĩꞌdidrị̂ abe rĩ ꞌi,
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 ãꞌdusĩku ꞌdĩ ãrí mádrị́ mụlépi asulépi tị icíma drị́, ãzíla sĩ ꞌbá wẽwẽ rú kí ị́jọ́ ũnzí trũjó rĩ ꞌi.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ájọ ĩminí, má icó zãbíbũ ífí sụ́ ꞌdĩ mvụlé ku kpere mání mụ agá úꞌdí rĩ mvụ agá ĩmi abe Sụ́rụ́ má Átẹ́pị drị̂ agá.”
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Kí dó mụ úngó ngolé sĩ Ãdróŋá ịcụ́jó ꞌbo, ko kí dó drị̃ mụlé ꞌBé Mị̃zẹ̃yị́tụ̃ gá.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbanî, “Ị́nị́ ꞌdõ sĩ ĩmi pírí kí mụ apálé má rụ́ ꞌdâ rá, ãꞌdusĩku ị́jọ́ sĩlé rĩ jọ:
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Wó ádrĩ dó angá ídri ꞌbo, ma dó mụ ĩmi drị̃lẹ́ gá Gãlị́lị̃ gâlé.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Pétẽrõ umvi ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ní, “ꞌBá pírí drĩ kí táni mụ apálé mí rụ́ ꞌdâ rá tí, má icó ími aꞌbelé ku.”
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Yẹ́sụ̃ jọ, “Pétẽrõ, ájọ míní ãndá-ãndá ru, ị́nị́ ꞌdĩ sĩ ịsụ́ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku, mi áma gã úmgbé pâlékó na!”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Pétẽrõ jọ Yẹ́sụ̃ ní, “Jõ táni mání drãjó mí be, má icó ími gãlé ku.” Ãzíla ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí pírí jọ kí vâ ꞌdĩ ꞌbã áni.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 ꞌDãá Yẹ́sụ̃ mụ dó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ abe ãngũ umvelé Gẽtẽsẽmánĩ rĩ gá ãzíla jọ ĩꞌbaní, “Ĩri áma tẽlé ꞌdâ ma drĩ mụ Ãdróŋá zịlé.”
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ Pétẽrõ ꞌi ãzíla anzị ị̃rị̃ Zĩbĩdáyõ drị́ ꞌdĩ kî trũ mụjó ĩꞌba abe, ãzíla iꞌdó dó uꞌálé cãndí sĩ ãzíla ũcõgõ rú.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Jọ ĩꞌbaní, “Cãndí afí áma ásị́ gá ĩꞌdi áma ásị́ lị ambamba ãni rú drã tị gá. Ĩmi uꞌá ꞌdâ ãzíla ĩtẽ mịfị́ trũ.”
38 Então lhes disse:
39 Yẹ́sụ̃ mụ drị̃lẹ́ gá were, tị̃ dó ãja vụ̃rụ́ ilú drị̃ vụ̃rụ́ sĩ Ãdróŋá zịjó, “Má Átẹ́pị, drĩ tá icó rá rĩ sĩ íꞌdụ kópõ ãzá tajó rĩ má rụ́ ꞌdâ rá adru mâ lẽlé rĩ áni ku, wó mî lẽlé rĩ áni.”
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Wó Yẹ́sụ̃ uja ru ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌba rụ̂lé ãzíla ịsụ́ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá, zị Pétẽrõ ꞌi, “Ĩmi icó tẽlé má be mịfị́ trũ mgbọ sáwã ãlu ku yã?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Ĩmi adru mịfị́ trũ mgbọ, ãzíla ĩzị Ãdróŋá ꞌi, ĩmi mụ filé ụ̃ꞌbị̃táŋá agá ku. Úríndí lẽ rá, wó ụrụꞌbá ũkpó kóru.”
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Yẹ́sụ̃ gõ vúlêlé pâlé ị̃rị̃ rĩ sĩ Ãdróŋá zịlé ị̃dị́ jọ, “Má Átẹ́pị, gẹ̃rị̃ ãzí ndú la drĩ adru kópõ ãzá tajó ꞌdĩ ꞌdụjó ꞌdáyụ kpere lẽ ána cãndí rá, ị́jọ́ mî lẽlé rĩ ꞌbã idé ru nĩ.”
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Yẹ́sụ̃ la mụ ru ujalé ĩꞌba rụ̂lé, ịsụ́ vâ kí ụ́ꞌdụ́ ko agá, ãꞌdusĩku mịfị́ la kí ãnzị ru ụ́ꞌdụ́ sĩ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Yẹ́sụ̃ aꞌbe kí rá mụ vâ Ãdróŋá zịlé ị̃dị́ ãzíla pâlé na rĩ sĩ jọ vâ ị́jọ́ tá ãlu ꞌdã kí vúŋá.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Vúlé la gá Yẹ́sụ̃ ãgõ vúlé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌba rụ́ ꞌdõlé, jọ, “Ĩmi drĩ kpere ụ́ꞌdụ́ ko ãzíla avị́ yã? Sáwã sĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ mẹ́lẹ́ mbejó ĩꞌdi fẽjó ꞌbá ũnzí ꞌbadrị́ rĩ acá ꞌbo.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Ĩmi angá ãmụ kî! Ĩndre, ꞌbá áma mẹ́lẹ́ mbelépi rĩ la amụ́ ꞌdĩ.”
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Yẹ́sụ̃ ꞌbã drĩ ị́jọ́ jọ agá ꞌdâ, Yụ́dãsị̃ ꞌbá ĩꞌdi imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ rĩ ꞌbã ãzí ãlu rĩ acá. ꞌBá ũꞌbí amụ́lépi ĩꞌdi trũ rĩ kí túré trũ ãzíla ménéŋá abe kí drị́ gá. ꞌDĩ kí ꞌbá ãtalo ãmbogo, ꞌbá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi, ãzíla ꞌbá ĩyõ rĩ ꞌbã kí tị ãpẽlé nĩ rĩ kî.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Yụ́dãsị̃ iꞌda tá ĩꞌbaní ị́jọ́ ícétáŋá ru la ꞌbá ꞌdĩ abe ídu rú: “Ágọ́bị́ mání mụlé zịlé amvuŋá sĩ rĩ bãsĩ ĩꞌdi ꞌi, ĩrụ ĩꞌdi.”
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Yụ́dãsị̃ mụ dó cọtị pịrị Yẹ́sụ̃ rụ̂lé jọ, “Ázị mi cí, Rábị̃!” ãzíla zị dó ĩꞌdi amvuŋá sĩ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Mâ wọ̃rị̂, mí idé ị́jọ́ míní tá sĩ amụ́jó rĩ ꞌi.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 ꞌBá ãzí ãlu ꞌdelépi Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ la anzé ménéŋá ãmvé, ga sĩ ãtíꞌbó átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị̂ ꞌbã bị́lẹ́ wẹ́ vụ̃rụ́.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Ísu mî ménéŋâ vúlé ĩꞌdi ꞌbã ãngũ gâlé ãꞌdusĩku ꞌbá pírí ménéŋá ayúlépi rĩ kí mụ ũdrãlé ménéŋá sĩ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Ĩmi ũrãjó la rĩ sĩ, má icó tá má Átẹ́pị umvelé icójó mãlãyíkã ĩꞌdidrị́ álĩfũ-álĩfũ ꞌdĩ kí tị ãpẽjó ãma tãmbajó ku yã?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Wó drĩ adru íni ku, ị́jọ́ sĩlé rĩ ꞌbã jọlé ꞌbã idé ru ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ la acá ru idéjó ꞌdĩ ꞌbã áni íngoní-íngoní ru?”
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá ũꞌbí amụ́lépi rĩ ꞌbanî, “Ĩmi amụ́ áma rụlé túré, ãzíla ménéŋá ãꞌdị́ drị̂ trũ má iza ꞌbã rĩ ị́jọ́ ũnzí la rĩ áni ãꞌdu sĩ yã? Ụ́ꞌdụ́ pírí sĩ, ári ꞌbá kí imbálé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdãá ĩrụ jõ ma ku.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Wó ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru pírí ãꞌdusĩku ị́jọ́ ándrá nãbịya ꞌbã kí sĩlé rĩ ꞌbã acá kí rú ị́jọ́ mgbã rú benĩ.” ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ aꞌbe kí ĩꞌdi áꞌdụ̂sĩ apá kí pírí.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 ꞌBá tá Yẹ́sụ̃ rụlépi ꞌdĩ agụ kí dó ĩꞌdi Kãyị́fã átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ ꞌdĩ ãngũ imbaꞌba ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ ꞌbã kí ru trajó ꞌbá ĩyõ rĩ abe rĩ gá.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pétẽrõ bĩ Yẹ́sụ̃ vú rá-rá ru kpere lị́cọ́ ꞌa átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ drị́ ꞌdã agâlé. Pétẽrõ fi jó agâlé ãzíla ri vụ̃rụ́ ꞌbá ãngũ andre tẽlépi rĩ abe, ị́jọ́ mụlépi ru idélépi Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gá rĩ kí ndrejó.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ị́jọ́ amálépi rĩ kí abe pírí, ri kí ị́jọ́ ãzí ĩnzõ rú la ndrụ̃lé Yẹ́sụ̃ ụrụꞌbá gâ sĩ ĩꞌdi ꞌdịjó rá.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Wó ịsụ́ kí ị́jọ́ ãzí ku, táni ꞌbá wẽwẽ rú sãdínĩ rú rĩ ꞌbã kí amụ́ agá drị̃lẹ́ gá rá tí.
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Ãzíla jọ kí, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ jọ ‘Má icó jó Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ andilé rá ãzíla ụ́ꞌdụ́ na vúlé gá ma sị la ị̃dị́ rá.’”
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ nga dó pá tulé ụrụgá ãzíla jọ Yẹ́sụ̃ ní, “ꞌDâ mí icó ị́jọ́ umvilé ku yã? Ị́jọ́ ãgọbị ꞌdĩ ꞌbã kí vú nze lé mí rụ́ ꞌdĩ kí ãꞌdu?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Wó Yẹ́sụ̃ ĩyãŋã tútú ape tị ku.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yẹ́sụ̃ umvi, “ꞌẼ, ĩꞌdi bãsĩ mî jọlé ꞌdĩ ꞌbã áni. Wó ma jọ la ĩminí, drụ́zị́ ĩmi Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ndre ri agá Ãdróŋá Ũkpó ꞌDị́pị ꞌbã drị́ ãndá rĩ gá, ãzíla amụ́ agá ụ̃rụ́ꞌbụ̃ drị̃ gá ꞌbụ̃ gá ꞌdãá.”
64 Jesus respondeu:
65 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, átáló ãmbógó ãndânĩ rĩ asi dó bõngó ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ri kí ũmbã sĩ rá ãzíla jọ, “ꞌDa Ãdróŋâ ꞌbo, sãdínĩ ãmaní ndrụ̃lé ĩꞌdiní ị̃dị́ rĩ íngõ ꞌi.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ĩmĩ ũrã ị́jọ́ íngoní?”
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Uwí kí dó sụ̃sụ́ ĩꞌdi mẹ́lẹ́tị gâ sĩ ĩꞌdi idejó ãzíla adị kí dó ĩꞌdi drị́ sĩ. Ãzí rĩ asa kí dó ĩꞌdi ꞌi
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 ãzíla jọ kí, “Kúrísĩtõ, ílũ ãmaní, mí ũrã ãꞌdi dị mi nĩ yã?”
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Pétẽrõ ꞌbã ri agá ãmvélé-ãmvélé ru lị́cọ́ agá ꞌdãá, ĩzóŋá ãtíꞌbó ru la amụ́ ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé jọ ĩꞌdiní, “Mi vâ ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbá Gãlị́lị̃ gá rĩ drị̂ ꞌbã ãzí.”
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Wó Pétẽrõ tu kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá pírí rá jọ ĩꞌbanî, “Ánị̃ ĩmi ị́jọ́ jọ ãꞌdu drị̃ gá yã rĩ gá ku.”
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Pétẽrõ mụ kẹ̃jị́tị gâlé, ĩzóŋá ãzí ndre ĩꞌdi jọ ꞌbá ãzí ꞌdãá rĩ ꞌbaní, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ jõ bãsĩ acị́ Yẹ́sụ̃ Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ be.”
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Pétẽrõ tu vâ ị̃dị́ ru alụ́ŋâ trũ jọ, “Ánị̃ mâ ngá ágọ́bị́ ꞌdĩ ku.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Sáwã were vúlé gá ꞌbá pá utulépi ꞌdãá rĩ mụ kí Pétẽrõ rụ̂lé ãzíla jọ kí, “Ãndá mi ĩꞌbã ãzí ãꞌdusĩku ũví míní ị́jọ́ jọjó rĩ iꞌda kí ĩꞌdiní.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 ꞌDãá Pétẽrõ alụ́ ru ãzíla na ũyõ ꞌbá ꞌdĩ kí drị̃lẹ́ gá jọ, “Ánị̃ ágọ́bị́ ꞌdĩ ku.”
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 ꞌDãá Pétẽrõ ũrã dó ị́jọ́ ándrá Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ĩꞌdiní, “Mi áma gã úmgbé pâlé na ꞌdĩ sĩ ãꞌụ́gọ́ ꞌbe drĩ cẹ̃rẹ́ ku,” rĩ ꞌi. Ãzíla ị́jọ́ ꞌdĩ fi dó ĩꞌdi ásị́ gá, ãzíla fũ dó mụlé awá trũ ãzákírílílí ru ãmvêlé.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.