Mateus 17
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARC
1 Ụ́ꞌdụ́ ázíyá ꞌbã vúlé gá Yẹ́sụ̃ ꞌdụ Pétẽrõ, Yãkóꞌbõ, ãzíla Yõhánã Yãkóꞌbõ ꞌbã ádrị́pị ĩꞌdi be, agụ kí ꞌbé ãzo la sị́ gá, kí dó sĩ ꞌdãá áꞌdụ̂sĩ.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 ꞌBé sị́ gá ꞌdãá Yẹ́sụ̃ gbíyã uja ru kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá ndú. Mẹ́lẹ́tị la dị̃ cécé ị̃tụ́ áni, ãzíla ĩꞌdi ꞌbã bõngó uja kí ru imve rú dị̃zã áni.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Cọtị ꞌdãá Mụ́sã kí Ĩlíyã be iꞌdá kí drị̃lẹ́ gá, kí ị́jọ́ jọ agá Yẹ́sụ̃ be.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Pétẽrõ jọ Yẹ́sụ̃ ní, “Úpí, ĩꞌdi múké ãmaní uꞌájó ꞌdâ. Ídrĩ lẽ la rá, ma ĩminí bụ́rụ́jọ́ kí sị na, ãlu rĩ míní, ãzí rĩ Mụ́sã ní, ãzí ãlu rĩ Ĩlíyã nî.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Pétẽrõ ꞌbã drĩ ị́jọ́ jọ agá ꞌdĩ gá ꞌdâ, ụ̃rụ́ꞌbụ̃ imve dị̃lépi dị̃-dị̃ rĩ aku kí cí, ãzíla ụ́ꞌdụ́kọ́ ãfũ ala gâlé jọ, “ꞌDĩ mâ Ngọ́pị mání lẽlé ambamba rĩ, má uꞌá ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi ị́jọ́ sĩ. Ĩmi are ĩꞌdi tị.”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí mụ ụ́ꞌdụ́kọ́ angálépi ꞌbụ̃ gâlé ꞌdĩ arelé ꞌbo, idé kí ụ̃rị̃ sĩ, ꞌbe kí ru vụ̃rụ́ ãzíla su kí tị vụ̃rụ́.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 Yẹ́sụ̃ amụ́ ĩꞌba rụ́ ꞌdõlé aló kí ãzíla jọ, ĩꞌbaní “Ĩmi angá ụrụgá ĩmi idé ụ̃rị̃ sĩ ku.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Kí mụ ãngũ ndrelé ụrụgâlé, ndre kí ꞌbá ãzí ku Yẹ́sụ̃ ace ĩꞌba abe áꞌdụ̂sĩ.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Ĩꞌbaní asị́ agá ꞌbé sị́ gâlé, Yẹ́sụ̃ itré kí jọ, “Ĩlũ jõ ị́jọ́ ĩmĩ ndrelé ꞌdĩ kí ꞌbá ãzí ní ku kpere Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã angá agá drã agâlé ráká.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ zị kí ĩꞌdi, “Ímbáꞌbá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ kí imbálépi rĩ jọ kí Ĩlíyã ꞌbã amụ́ drị̃drị̃ ráká la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ yã?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ mgbã sĩ Ĩlíyã la amụ́ drị̃drị̃ ãzíla ĩꞌdi ãko pírí kí itú bábá ráká.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Wó ájọ ĩminí, Ĩlíyã amụ́ bãsĩ ꞌbo, ãzíla nị̃ kí ĩꞌdi ku, wó idé kí ĩꞌdi rụ́ ị́jọ́ cécé ĩꞌbaní lẽlé rĩ áni. Gẹ̃rị̃ ãlu ꞌdĩ sĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ la vâ mụ drị̃ cịlé kí drị́ gá.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ vã kí ĩꞌdi ị́jọ́ jọ Yõhánã Bãbụ̃tị́zị̃ fẽlépi rĩ drị̃ gá íni.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Yẹ́sụ̃ kí mụ ãgõlé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ũꞌbí ꞌba rụ́ ꞌdõlé ꞌbo, ágọ́bị́ ãzí amụ́ ãja tị̃lé ãvụ̃jó Yẹ́sụ̃ pálé gá ãzíla jọ,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 “Úpí, índre drĩ mâ ngọ́pị ꞌbã ízákĩzã, ĩꞌdi ãyánĩ ꞌbá uꞌbélépi ãzíla nzilépi ũnzí rĩ trũ. Ãyánĩ la ãzí rĩ sĩ ĩꞌdi ꞌbe ị̃yị́ agá jõku ãcí agá.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Má ají ĩꞌdi ꞌbá míní imbálé rĩ ꞌbadrị́, wó icó kí ĩꞌdi adrílé ku.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩmi ꞌbá ãꞌị̃táŋâ kóru ꞌdĩ! Ĩlẽ má uꞌá ĩmi abe ụ́ꞌdụ́ íngõpí. Ĩlẽ áta ĩmi ụ́ꞌdụ́ sị́ yã? Mí ají ngọ́tị̂ má rụ́ ꞌdõlé.”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Yẹ́sụ̃ za drị̃ la gá ũkpó sĩ, ãzíla úríndí ũnzí ãfũ dó ngọ́tị̂ agâlé rá, adrí dó sĩ cọtị sáwã ꞌdã sĩ.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Vúlé vúlé ru ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ amụ́ kí ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ꞌdĩ sĩ ĩꞌdi áꞌdụ̂sĩ, ãzíla zị kí ĩꞌdi, “Ãma icó úríndí ũnzí drolé ãmvé ku la ãꞌdu sĩ yã?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ãꞌdusĩku ĩmĩ ãꞌị̃táŋá were, ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ĩdrĩ tá adru ãꞌị̃táŋâ trũ wereŋá ru hãrãdálị̃ ífí áni, ĩmi tá jọ la ꞌbé ꞌdĩ ní, ‘Ímụ ãngũ ꞌdĩ gá ꞌdâ, ꞌdã gâlé ãzíla ĩꞌdi mụ ãngũ ꞌdã gâlé rá.’ Ãko ãzí icólépi ĩmi ndẽlépi idé agá rá la ꞌdáyụ. [
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 Úríndí ũnzí ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ la fũ rá la Ãdróŋá zịŋá sĩ ãzíla íná gãjó najó úmgbé rĩ sĩ.”]
21 Mas esta casta
22 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ kí mụ amụ́lé ãngũ ãlu gá Gãlị́lị̃ gá ꞌbo, Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ála mụ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ fẽlé mẹ́lẹ́ mbelé ꞌbá ꞌbadrị́.
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 ꞌBá kí mụ ĩꞌdi ꞌdịlé rá, ụ́ꞌdụ́ na vúlé gá, ála mụ ĩꞌdi ingalé ídri ꞌbá drãlépi rá rĩ kí drĩdríŋĩ gá.” ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ acá kí ũcõgõ rú.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí abe kí mụ acálé Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gá ꞌbo, ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ gá rĩ tralépi rĩ amụ́ kí Pétẽrõ rụ́ zị kí ĩꞌdi, “Ímbápị ĩmidrị̂ la mụ̃sọ́rọ̃ lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ gá rĩ ꞌbe rá yã?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Pétẽrõ umvi, “ꞌẼ, ĩꞌdi ꞌbe la rá.”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Pétẽrõ umvi, “ꞌBá ãmị́yọ́ŋá ru rĩ ꞌbadrị́.” Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, “ꞌBá sụ́rụ́ drị̂ kí ûnze kí rá.
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Wó lẽ ãfẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbaní ásị́ ãzá ku, ímụ mĩrĩ Gãlị́lị̃ gâlé íꞌbe gọ̃lị̃ŋá ị̃yị́ agâlé. Ị̃ꞌbị mî aꞌbélé drị̃drị̃ rĩ ínzị̃ tị la, mi séndẽ sílĩvã rú la ịsụ́ tị la gá. Íꞌdụ séndẽ ꞌdã ꞌi ãzíla ífẽ ĩꞌbadrị̂lé mụ̃sọ́rọ̃ ãmadrị́ mí be rĩ kî rú.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.