Lucas 7
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs BKJ
1 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ kí delé jọlé pírí ꞌbá ꞌbaní ꞌbo, mụ dó Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gá.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ãsĩkárĩ ãmbógó Rụ́mị̃ rú ꞌdãá la ꞌbã ãtíꞌbó ĩꞌdi ꞌbã lẽlé ambamba la cí, ĩꞌdi ãyánĩ rú ũnzí-ũnzí lẽ drãlé drã-drã.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Ãmbógó ꞌdĩ la mụ ị́jọ́ arelé Yẹ́sụ̃ drị̃ gá ꞌbo, pẽ ꞌbá ĩyõ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú la kí tị ĩꞌdi aꞌị́lé amụ́lé ĩꞌdi ꞌbã ãtíꞌbó ꞌdã adrílé.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 ꞌBá ꞌdĩ amụ́ kí Yẹ́sụ̃ rụ́ ꞌdõlé. Aꞌị́ kí ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ ãndá-ãndá ru lẽ mî ãzãkoma rá.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Lẽ ꞌbá ãmadrị̂ kí rá ãzíla sị vâ ãmaní ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ rá.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Yẹ́sụ̃ mụ ꞌbá ĩyõ Yãhụ́dị̃ drị́ ꞌdĩ abe. Kí dó mụ acálé ãni rú lị́cọ́ tị gá ꞌbo, ãsĩkárĩ ãmbógó pẽ ĩꞌdi ꞌbã wọ̃rị́ka ãzí kí tị ị́jọ́ ꞌdĩ jọlé Yẹ́sụ̃ nî, “Ãmbógó, ífẽ míní ũcõgõ íni ku. Icó míní afíjó mádrị́ jó agá ꞌdõlé ku,
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ãꞌdusĩku má adru ꞌbá múké la ku amụ́jó ími drị̃lẹ́ gá. Wó íjọ lú ị́jọ́ tị sĩ ãtíꞌbó mádrị̂ dó sĩ adrí rá.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Wó ma mâ ngá ꞌbá ãzị́táŋá pálé gá la, ãsĩkárĩ áma pálé gá la kí vâ cí. Ádrĩ jọ la ꞌdĩ ní, ímụ ĩꞌdi mụ rá, ãzíla ãzí ꞌdã ní, mí amụ́, ĩꞌdi amụ́ rá. Ádrĩ jọ la ãtíꞌbó mádrị̂ ní, ꞌba idé íni ĩꞌdi idé la rá.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Yẹ́sụ̃ ụ̃sụ̃-ụ̃sụ̃, ĩꞌdi mụ ị́jọ́ ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌbã jọlé rĩ arelé ꞌbo, uja tị ꞌbá ũꞌbí ĩꞌdi vú ãbĩlépi ꞌdĩ ꞌba rụ́ ꞌdõlé jọ, “Ájọ ĩminí, má ịsụ́ drĩ ãꞌị̃táŋá ãmbógó ꞌdĩ ꞌbã áni la ku, Ịsịrayị́lị̃ ãmgbã agá ꞌdâ vâ yu!”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 ꞌDã ꞌbã ũngúkú ꞌbá tá tị ãpẽlé ꞌdã gõ kí dó vúlé ãmbógô drị́ko gâlé, ịsụ́ kí dó ãtíꞌbô múké.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 ꞌDã ꞌbã vúlé gá were rú, Yẹ́sụ̃ mụ tọ̃rọ́mẹ́ umvelé Nãyị́nị̃ ꞌi rĩ gá, ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ bĩ kí ĩꞌdi vú ꞌbá ru tralépi wẽwẽ rú rĩ abe ĩndĩ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Yẹ́sụ̃ kí mụ acálé ãni rú tọ̃rọ́mẹ́ ꞌdã ꞌbã kẹ̃jị́tị gá ꞌbo, ꞌbá ãvũ trũ la kí ãfũ agá ãmvé ꞌdõlé. Ágọ́bị́ drãlépi ꞌdã ĩꞌdi lú ngọ́tị́ ágọ́bị́ ũkú ãwụ́zị́ ru ꞌdã ãni la rú nĩ, ꞌbá tọ̃rọ́mẹ́ ꞌdã agá ꞌdãá rĩ kí pírí atrá kí ru awálé ũkû andre gá.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Úpí Yẹ́sụ̃ la mụ ĩꞌdi ízákĩzã ndrelé ꞌbo, ásị́ la gá ũcõgõ fi cí, jọ ĩꞌdiní, “Mí awá ku.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Mụ sãndụ́kụ̃ ãvũ ꞌdụjó rĩ alólé, gbõgbõ ꞌbá ãvũ ꞌdụlépi rĩ tu kí pá cí. Yẹ́sụ̃ jọ, “Kãrị́lẹ̃ ájọ míní mí angá ụrụgá!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Cọtị ágọ́bị́ tá drãlépi rá ꞌdĩ angá rilé ị̃ndụ́ sĩ, ãzíla iꞌdó ị́jọ́ jọlé. Yẹ́sụ̃ fẽ dó ĩꞌdi ãndrẽ drị̂lé.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 ꞌBá tá wẽwẽ rú ꞌdĩ acá kí ụ̃rị̃ sĩ, ịcụ́ kí Ãdróŋâ rụ́ jọ kí, “Nábị̃ ãmbógó la angá ãma drĩdríŋĩ gá ꞌbo! Ãndre Ãdróŋá ꞌbã drị́ ꞌbá kí upajó rĩ ꞌbo!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé ụ́ꞌdụ́ ꞌdã sĩ rĩ kụ sụ́rụ́ Yụ̃dị́yã drị́ ꞌdã agá pírí, ãzíla fũ vâ kpere sụ́rụ́ andre la gá ꞌdãá rĩ gá ĩndĩ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 ꞌBá Yõhánã Bãbụ̃tị́zị̃ fẽlépi rĩ ꞌbã imbálé rĩ nze kí ĩꞌdiní ị́jọ́ pírí Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ kí vú. Umve ꞌbá ị̃rị̃ kí drĩdríŋĩ gá.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Pẽ kí tị Úpí rụ̂lé ĩꞌdi zịjó, “Mi ꞌbá jọlé ĩꞌdi amụ́ rĩ ꞌi yã, jõku ãtẽ ꞌbá ãzí ndú la yã?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 ꞌBá tá ị̃rị̃ tị ãpẽlé ꞌdĩ kí mụ acálé Yẹ́sụ̃ rụ̂lé ꞌbo, jọ kí ĩꞌdiní, “Yõhánã Bãbụ̃tị́zị̃ fẽlépi rĩ ãpẽ ãma tị mí rụ́ ꞌdõlé ími zịjó, ‘Mi ꞌbá jọlé ĩꞌdi amụ́ rĩ ꞌi yã, jõku ãtẽ ꞌbá ãzí ndú la yã?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Sáwã ꞌdã agá ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ adrí ꞌbá wẽwẽ rú ãyánĩ ũví ndú-ndú trũ ꞌdĩ kí, adro úríndí ũnzí kí, ãzíla nzị̃ vâ ꞌbá jõ ãngũ ndrelépi ku ꞌdĩ kí mịfị́.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Umvi dó ꞌbá Yõhánã ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí jọ, “Ĩgõ vúlé Yõhánã rụ̂lé ãzíla ĩlũ ĩꞌdiní ị́jọ́ ĩminí arelé ãzíla ĩminí ndrelé ꞌbo ꞌdĩ kî: ꞌbá mịfị́ kóru rĩ kí ãngũ ndre rá, ꞌbá ãcá trũ rĩ kí acị́ rá, ꞌbá ãrí ꞌbã nalé rá rĩ adrí kí rá, ꞌbá bị́lẹ́ kóru rĩ kí ị́jọ́ are rá, ꞌbá drãlépi rá rĩ angá kí ídri rú rá, ãzíla ála ị́jọ́ mgbã rĩ ũlũ ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbanî.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Drị̃lẹ́ba ꞌbá ãbãlépi áma ị́jọ́ sĩ ku rĩ nî!”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 ꞌBá Yõhánã ꞌbã tị ãpẽlé ꞌdĩ kí mụ mụlé ꞌbo, Yẹ́sụ̃ iꞌdó ị́jọ́ jọlé ũꞌbí ꞌbaní Yõhánã drị̃ gá: “Ĩfũ ándrá mụlé Yõhánã rụ́ ãngũ kõtórõ rú rĩ gâlé ãꞌdu gá? ꞌBá ị́jọ́ ĩꞌdidrị̂ kí ru ujajó ujâ cécé ũzú ãlụ́kụ́kụ̃ ꞌbã ayalé rĩ áni rĩ ndrelé yã?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Wó Drĩ adru ꞌdĩ ꞌbã áni ku, ĩfũ ándrá ãmvêlé ãꞌdu ndrelé yã? ꞌBá bõngó ũniyambamba ãjẹ̃ rú rĩ sụ̃lépi rĩ ndrelé yã? Yụ, ꞌbá bõngó ãjẹ̃ rú rĩ kí sụ̃lépi ãzíla uꞌálépi ídri áŋmátrẽ agá rĩ kí ála kí ịsụ́ ãngũ ũpi ꞌbã kí sĩ uꞌájó rĩ agá.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Wó ĩfũ ándrá ãmvêlé mụlé ãꞌdu ndrelé yã? Nábị̃ ndrelé yã? Ãndá, ájọ ĩminí, ndẽ nábị̃ rá.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 ꞌDĩ ꞌbá ị́jọ́ sĩjó drị̃ la gá bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị́ agá jọlépi la:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Álũ ĩminí, ꞌbá ũkú ꞌbã tịlé ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá, ꞌbá ãzí Yõhánã ndẽlépi rá la ꞌdáyụ. Wó ꞌbá ĩmbíráŋá ru Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ndẽ ĩꞌdi rá.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, ꞌbá pírí kí ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ kí abe ãꞌị̃ kí gẹ̃rị̃ Ãdróŋá drị̂ kpị rĩ gá rá, ãꞌdusĩku Yõhánã fẽ ándrá ĩꞌbaní bãbụ̃tị́zị̃ nĩ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Wó ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí ꞌbá ãzị́táŋá imbálépi ꞌdĩ abe gã kí ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã itúlé ĩꞌbanî rĩ úmgbé, ãꞌdusĩku ãꞌị̃ kí Yõhánã ní ĩꞌbaní bãbụ̃tị́zị̃ fẽlé ku.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yẹ́sụ̃ zị, “Ma ꞌbá áyi ꞌdĩ agá rĩ kí ụ̃ꞌbị̃ ãꞌdu sĩ ãzíla kí indré ãꞌdu áni?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Kí cécé anzị rilépi ãngũ ĩꞌba ãni avájó rĩ kí agá ãzíla ĩꞌbã ãzí kí umvelépi,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Yõhánã Bãbụ̃tị́zị̃ fẽlépi rĩ amụ́ mvụ wáyĩnĩ ku, na vâ íná ku wó ĩjọ, ‘Ĩꞌdi úríndí ũnzí trũ!’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Wó Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ amụ́, na ãkónã rá, mvụ vâ wáyĩnĩ rá, wó ĩjọ, ‘Ĩndre ĩꞌdi! Ĩꞌdi ꞌbá ãngũ nalépi rọ̃mgbọ́ ru la ãzíla ĩmẽrãlépi íwá sĩ la, ĩꞌdi wọ̃rị́ ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ ꞌbã ãni ꞌbá drolé ãmvé rĩ abe la!’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Wó ũndũwã Ãdróŋá drị̂ la iꞌdá pịrị rá la ꞌbá ãꞌị̃lépi la rá rĩ ꞌba rụ̂ sĩ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌBá Fãrĩsáyĩ rú rĩ kí drĩdríŋĩ gá Sị̃mọ́nị̃ umve Yẹ́sụ̃ ꞌi íná nalé ĩꞌdi be ĩꞌdidrị́kogâlé, Yẹ́sụ̃ ãꞌị̃ ĩꞌdi ꞌbã umveŋá ꞌdã rá, ri dó vụ̃rụ́ ĩꞌdidrị́ jó agá ꞌdãá sĩ íná najó.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ũkú ãzí ãwụ́ la táwụ̃nị̃ ꞌdã agá ꞌdãá cí. Ĩꞌdi mụ arelé la Yẹ́sụ̃ la íná na Sị̃mọ́nị̃ Fãrĩsáyĩ rú rĩ drị́ jó agá, aꞌdụ́ cụ́pã ãdu ngụ̃lépi vĩrĩ ãjẹ̃ nalépi ãmbógó la trũ afíjó jó agá ꞌdõlé.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Ãvụ̃ vụ̃rụ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã pá kí andre gá. Áwáŋâ trũ ụ̃sụ̃ mị́ndrẹ Yẹ́sụ̃ ꞌbã pá gá. Li mị́ndrẹ ꞌdã kí drị̃ꞌbị́ ĩꞌdi drị̃kã gá rĩ sĩ, ndru pá la ãzíla ụ̃sụ̃ ãdu ngụ̃lépi ãjị̂ trũ vĩrĩ ꞌdã pá la gá.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Ágọ́bị́ tá Fãrĩsáyĩ rú ꞌdĩ la mụ ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ kí ndrelé ãzíla ũkú ꞌdĩ nị̃lé ĩꞌdi ãꞌdi ꞌi yã rĩ gá ꞌbo, ũrã ị́jọ́ ĩꞌdi ásị́ gá cénĩ-cénĩ rú, “Ị́jọ́ ꞌdĩ iꞌda Yẹ́sụ̃ adru nábị̃ ku. Ãdróŋá drĩ ájẹ́ ãndá-ãndá ru tị la ãpẽ nĩ, ĩꞌdi tá nị̃ la ũkú ꞌî alólépi ꞌdĩ ĩꞌdi ũkú íngoní la yã rĩ gá cé. Ĩꞌdi ũkú ị́jọ́ ũnzí idélépi la.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 ꞌDã ꞌbã vúlé gá Yẹ́sụ̃ jọ ị́jọ́ ãzíla umvi Sị̃mọ́nị̃ ꞌi ũrãtáŋá tá ĩꞌdi ꞌbã ũrãlé ꞌdã sĩ jọ, “Sị̃mọ́nị̃, álẽ ị́jọ́ ãzí jọlé mínî.” Sị̃mọ́nị̃ jọ ĩꞌdiní, ꞌdã múké, Ímbápị, íjọ ị́jọ́ mî lẽlé jọlé mánî rĩ ꞌi.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Yẹ́sụ̃ ũlũ ĩꞌdiní áꞌdígó ꞌdĩ ꞌi, “Ágọ́bị́ ãzí ándrá ãlu fẽ ĩꞌdi séndẽ tãmbalé ãgọbị ị̃rị̃ ꞌbadrị́; fẽ ãlu rĩ drị́ séndẽ ífí-ífí túrú tõwú fẽ vâ ãzí rĩ drị́ séndẽ ífí-ífí kãlị́ tõwú.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Wó ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá ꞌbá ãzí ãlu ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌbã séndẽ ũfẽlépi rá la yụ, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ uja dó kí trũlé ásị́ pírí sĩ rá mọ̃rị́ ĩꞌbã kí ꞌdụlé ꞌdã kî sĩ. Míní ũrãjó la rĩ sĩ, ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá íngõ la ĩꞌdi lẽ ãndânĩ la nĩ?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Sị̃mọ́nị̃ umvi, “Ma ũrã ágọ́bị́ mọ̃rị́ ãmbógó ãndânĩ trũlé rá rĩ ꞌi.” Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní, “Ị́jọ́ mî jọlé ꞌdĩ ĩꞌdi ãndá.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Uja tị ũkû rụ̂lé, jọ Sị̃mọ́nị̃ ní, “Índre drĩ ũkú ãvụ̃lépi vụ̃rụ́ ꞌdĩ ꞌi mání afíjó mídrị́ko gá ꞌdâ ꞌbo rĩ sĩ, ífẽ mání ị̃yị́ mání sĩ pụ́trụ́ áma pá gá ꞌdĩ kí ũjĩ jó ku, wó ũkú ꞌdĩ ũjĩ áma pá kí mị́ndrẹ ĩꞌdi mịfị́ gá rĩ sĩ ãzíla li vâ kí drị̃ꞌbị́ ĩꞌdi drị̃kã gá rĩ sĩ kí ꞌbãjó ãꞌí ru.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Mí aꞌị́ ma mídrị́ko gá ꞌdõlé zịlé amvuŋá sĩ ku wó iꞌdó tá áma pá ndrulé mâ tá amụ́ agá kpere úꞌdîꞌda.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Ísũ ãdu áma drị̃kã gá ku wó ũkú ꞌdĩ ụ̃sụ̃ ãdu ĩꞌdi ãni ngụ̃lépi ndrị̃-ndrị̃ rĩ áma pá kí agá
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Álũ míní íni, ũkú ꞌdĩ lẽ ma ambamba. ꞌDĩ icé átrũ ĩꞌdi ị́jọ́ ũnzí ĩꞌdi ꞌbã idélé wẽwẽ rú rĩ kí agá rá.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní “Útrũ mi ị́jọ́ ũnzí mî rĩ kí agá rá.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 ꞌBá ãzí íná nalépi ĩꞌdi be ꞌdãá rĩ iꞌdó kí ị́jọ́ jọlé kí drĩdríŋĩ gá cénĩ-cénĩ, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ ũrã ĩꞌdi ãꞌdi ꞌi mụlépi ị́jọ́ ũnzí ũtrũ trũ rĩ?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Wó Yẹ́sụ̃ jọ ũkû ní, “Ãꞌị̃táŋá mídrị̂ pa mi ꞌbo; ímụ ásị́ ị̃gbẹ̃ sĩ.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.