Lucas 24
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Ụ́ꞌdụ́ drị̃drị̃ Sãbátũ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ ꞌbã vúlé gá, ũkú mụ kí ị̃nádrị̃ gâlé ụ̃ꞌbụ́tịnị́nị́, ꞌdụ kí ãdu ngụ̃lépi ãjị̂ trũ vĩrĩ ĩꞌbã kí idélé la kí ĩndĩ.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Ịsụ́ kí írã ꞌbụ́ tị ãzụ̃jó rĩ úgũ ĩꞌdi bụ́lụ́ gá.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Fi kí dó ꞌbụ́ agâlé, ịsụ́ kí Úpí Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ ꞌdãá yụ.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Drị̃ la iza kí ru rá ĩꞌbã kí drĩ ị́jọ́ ũrã agá ꞌdâ, ãꞌdu icó ru idélé ĩꞌdi ụrụꞌbá gá nĩ yã rĩ gá. Gbõŋáŋá ru ꞌbá ị̃rị̃ iꞌda kí ru ĩꞌbaní bõngó imve dị̃lépi dị̃-dị̃ la trũ.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ũkú ꞌdĩ idé kí ụ̃rị̃ sĩ, ãvụ̃ kí su kí drị̃ vụ̃rụ́ ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdã kí drị̃lẹ́ gá ꞌdãá, ꞌbá ꞌdã zị kí, “Ĩmi ꞌbá ídri rĩ ndrụ̃ ị̃nádrị̃ agá íngoní ru yã?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ĩꞌdi ꞌdâ ꞌdáyụ, angá ídri rú ꞌbo, ị́jọ́ ándrá ĩꞌdi ꞌbã jọlé ĩminí Gãlị́lị̃ gá rĩ agá ĩminí ku yã?Yẹ́sụ̃ angá ídri rú ꞌbo.|alt="The resurrection" src="WA03931b.tif" size="col" ref="24:6"
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Íni la, ‘Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ála ĩꞌdi fẽ ꞌbá ũnzí kí drị́ gá, kí ĩꞌdi ipa mũsãláꞌbã sị́ gá, ĩꞌdi angá ídri rú ụ́ꞌdụ́ na la sĩ.’”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Agá kí dó ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã ándrá jọlé ĩꞌbanî rĩ rá.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 ꞌDãá afụ kí dó ru gõlé vúlé angájó ị̃nádrị̃ gâlé mụlé ị́jọ́ ꞌdĩ kí ũlũlé ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ãlu ꞌdã ꞌbaní ꞌbá ꞌdãá rĩ abe pírí.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Ũkú mụlépi ị̃nádrị̃ gâlé rĩ kí; Mãríyámũ Mãgãdẽlénã ꞌi, Jũwánã ꞌi, Mãríyámũ Yãkóꞌbõ ꞌbã ãndrẽ ꞌi ãzíla ũkú ãzí kí abe. Nze kí ị́jọ́ ru idélépi rĩ kí vú ụ̃pịgọŋa ꞌbaní.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ị́jọ́ vú nzelé ꞌdã iꞌdá ĩꞌbaní ífí kóru, ãꞌị̃ kí dó sĩ ku.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Táni ꞌdĩ ꞌbã áni tí, Pétẽrõ cẹ̃ ị̃nádrị̃ gâlé. Undré ala, ãzíla ndre bõngó ãvũ umbéjó rĩ ị̃sálị, gõ dó lị́cọ́ gâlé ũrãtáŋâ trũ ị́jọ́ ru idélépi rĩ drị̃ gá.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ụ́ꞌdụ́ ãlu ꞌdã sĩ ꞌbá ị̃rị̃ Yẹ́sụ̃ vú bĩlépi ꞌdã ꞌbã ãzí kí mụ agá tọ̃rọ́mẹ́ Ị̃máwụ̃ gá, álị́ kí drĩdríŋĩ gá rĩ kị́lọ̃mítã mụdrị́ drị̃ ãlu Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ be.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ĩꞌbã kí mụ agá ꞌdâ, kí dị̃ ị́jọ́ jọ sĩ ị́jọ́ ru idélépi rĩ kí drị̃ gá.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ĩꞌbã kí ị́jọ́ jọ agá ãzíla ala uya agá ꞌdâ, Yẹ́sụ̃ asé ru ãni rú ĩꞌba rụ́, mụ dó ĩꞌba abe ãlu;
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 ndre kí ĩꞌdi rá ꞌbo, ãko ãzí uga kí ĩꞌdi nị̃lé ĩꞌbaní úmgbé, amá kí ĩꞌdi ãꞌdi ꞌi yã rĩ gá ku.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi mụ ĩmi drĩdríŋĩ gá ꞌdâ ãꞌdu ị́jọ́ jọ trũ yã?”
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Kí ãzí ãlu rụ́ la Kị̃lị́yọ́pã ꞌi zị ĩꞌdi, “Mi ꞌbá ãlu ãmụ́ ru ị́jọ́ ru idélépi Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ụ́ꞌdụ́ alịlépi were ꞌdĩ gá ꞌdâ rĩ kí nị̃lépi ku rĩ ꞌi yã?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Zị, “Ãꞌdu idé ru nĩ?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Ãtalo ãmbogo rĩ kí ꞌbá ãma drị̃lẹ́ gá ãmbogo rĩ abe fẽ kí ĩꞌdi ị́jọ́ lịjó drị̃ la gá ꞌbã drã rá, îpa dô sĩ ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ãꞌbã ásị́ ĩꞌdi ándrá amụ́ agá Ịsịrayị́lị̃ unzelé sĩ drị̃wãlã ịsụ́jó. ꞌDĩ ꞌbã agâ sĩ pírí tí, ca dó ãndrũ ụ́ꞌdụ́ na ꞌbo ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌbã kí ru idé agá.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Ũkú ãma agá ꞌdâ rĩ ꞌbã ãzí fẽ kí ãma arulé aru-arû. Mụ kí ꞌbụ́ gâlé ãngũ sãrã sĩ,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 ịsụ́ kí ĩꞌdi ꞌbã ãvũ ku. Ãgõ kí vúlé, jọ kí, ‘Ãndre urobí mãlãyíkã ꞌbã ãni la, jọ kí ãmaní ĩꞌdi ídri.’
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ãma ãzí mụ kí ị̃nádrị̃ gâlé, ịsụ́ kí ị́jọ́ kí cécé ũkú ꞌdã ꞌbã kí jọlé rĩ ꞌbã áni, wó ịsụ́ kí ĩꞌdi mgbã ndrelé ku.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Yẹ́sụ̃ jọ dó ĩꞌbanî, “Ĩmi ꞌbá úŋmĩ kóru la ãꞌdu sĩ? Ĩmi ꞌbá ị́jọ́ nãbịya ꞌbã kí jọlé ĩminí rĩ kí ãꞌị̃lépi mbẽlẽ rú ku ꞌdĩ yệ!
25 Então Jesus lhes disse:
26 Ĩꞌdi ãndá Kúrísĩtõ ꞌbã ịsụ́ cãndí ráká ꞌbã fi dó sĩ ũpĩ nalé ũkpõ ãmbógó rĩ gá ĩndõ.”
26 Pois era preciso que o
27 Yẹ́sụ̃ icé dó ĩꞌbaní ị́jọ́ sĩlé ĩꞌdi drị̃ gá iꞌdójó Mụ́sã sĩ ãzíla sĩtáŋá nãbịya ꞌbã sĩlé rĩ trũ.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ĩꞌbaní acá agá ãni rú tọ̃rọ́mẹ́ Ị̃máwụ̃ tá ĩꞌbã kí mụjó ala gá rĩ gá, Yẹ́sụ̃ ꞌbã ru ĩꞌdi ꞌbã rĩ alị drị̃ gá rĩ áni.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Wó jọ kí ĩꞌdiní, “Mí uꞌá ãma abe ꞌdâ, ãngũ la dó úgólé nịlé nị̃nị̃.” Mụ dó uꞌálé ĩꞌba abe.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ri íná nalé ĩꞌba abe, aꞌdụ́ mũkátĩ, fẽ ãwãꞌdĩfô drị̃ la gá, andi ĩꞌdi fẽlé ĩꞌbaní nalé.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Mị la nzị̃ kí ru, nị̃ kí dó ĩꞌdi cé, wó ãvĩ dó kí mẹ́lẹ́tị gá ꞌdãá rá.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá, “Ị́jọ́ ꞌdĩ aló tá ãma ásị́ ãyĩkõ sĩ ĩꞌdi ꞌbã ãmaní ị́jọ́ sĩlé rĩ ífí icé agá ãmaní amụ́ agá gẹ̃rị̃ agá ꞌdâ rĩ sĩ ku yã?”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Gbõgbõ angá kí gõlé vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá. Ịsụ́ kí ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ãlu ꞌdã tra kí ru ngúlú ru ꞌbá ãzí kí abe.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Jọ kí, “Úpí angá tá rá ãndá-ãndá ru ꞌdĩ! Iꞌda vâ ru Sị̃mọ́nị̃ ní rá.”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 ꞌBá tá ị̃rị̃ ꞌdã nze kí ĩꞌbaní ị́jọ́ tá ru idélépi gẹ̃rị̃ agá kí ụrụꞌbá gá, ĩꞌbaní Úpî nị̃jó ĩꞌdi ꞌbã mũkátĩ andijó najó rĩ ꞌbã vú.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 ꞌBá ị̃rị̃ ꞌdã ꞌbã kí drĩ ị́jọ́ vú nze agá ꞌdâ, Yẹ́sụ̃ indré kí drĩdríŋĩ gá jọ, “Ásị́ ị̃gbẹ̃ ꞌbã adru ĩmi drị̃ gá.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ásị́ la mvu kí rá idé kí ụ̃rị̃ sĩ, ũrã kí ĩndre úríndí.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Wó jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi ásị́ la mvu ãꞌdu sĩ? Ĩmi ũrãtáŋá acá pịrị ku ãꞌdu sĩ?
38 Mas ele disse:
39 Ĩndre áma drị́ kí pá abe, ꞌdĩ áma mgbã rĩ ꞌi. Ĩmi ụmvị́ ma, ĩmi dó sĩ nị̃ la úríndí adru ĩfãkã trũ ãzíla ĩzánáká abe ĩmĩ ndrelé mâ trũ adrujó ꞌdĩ ꞌbã áni ku.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Ĩꞌdi mụ jọlé la ꞌdĩ áni, iꞌda ĩꞌbaní ru drị́ kí pá abe.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Ĩꞌbã kí drĩ ãꞌị̃ agá la ãyĩkõ drị́ ku rĩ gá, Yẹ́sụ̃ zị kí, “Ãko ãzí nalé nãnã la ĩmidrị́ ꞌdâ cí yã?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Fẽ kí ị̃ꞌbị ĩzá aꞌdílé rá la,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ꞌdụ ĩꞌdi nalé kí drị̃ gâ sĩ.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Jọ ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ ándrá mâ jọlé ĩminí ma drĩ ꞌdĩ sĩ ídri ĩmi abe rĩ: ị́jọ́ pírí sĩlé áma drị̃ gá ãzị́táŋá Mụ́sã drị̂ agá, nãbịya ãzí rĩ ꞌbã kí sĩlé ãzíla Zãbụ́rị̃ agá rĩ idé dó ru ãndá-ãndá ru.”
44 Depois disse:
45 Nzị̃ dó kí ásị́sị́ŋá sĩ ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ kí vãjó.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Jọ ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ sĩlé rĩ ĩꞌdi íni, Kúrísĩtõ la ũcõgõ ịsụ́, ĩꞌdi angá drã agá ídri rú ụ́ꞌdụ́ na la sĩ rá.
46 e disse:
47 Ĩꞌdi rụ́ sĩ ála ị́jọ́ ásị́ ujajó, ãzíla ị́jọ́ ꞌbá trũjó ị́jọ́ ũnzí agá rĩ ũlũ sụ́rụ́ pírí nî, iꞌdójó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ĩmi dó sãdínĩ má ãni ị́jọ́ ꞌdĩ ãrĩ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ma ị́jọ́ mâ Átẹ́pị ꞌbã azịlé rĩ tị ãpẽ ĩminí rá. Ĩtẽ táwụ̃nị̃ ãmbógó ꞌdĩ agá ꞌdâ kpere ũkpõ angálépi ꞌbụ̃ gá rĩ ꞌbã acá agá ĩmi drị̃ gá.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Agụ dó kí ãmvé cajó Bẽtánĩ gá ãni rú; inga dó drị́ ụrụgá sụ̃sụ́ wijó ĩꞌbanî.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Ĩꞌdi ꞌbã sụ̃sụ́ wi agá ꞌdĩ gá ꞌdâ, awa kí dó ru ĩꞌba abe, úꞌdụ dó ĩꞌdi ụrụgá ꞌbụ̃ gâlé.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ị̃nzị̃ kí ĩꞌdi ꞌi, gõ kí dó vúlé Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ãyĩkõ ãmbógó la abe.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ãzíla ri kí dó uꞌálé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ãwãꞌdĩfô fẽjó Ãdróŋá nî.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.