Lucas 18

Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní ị́jọ́ uꞌbéŋá ꞌdĩ sĩ kí imbájó, lẽ ꞌbã ãndẽ kí Ãdróŋá zịŋá sĩ ku.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Yẹ́sụ̃ jọ, “ꞌBá ꞌbá ị́jọ́ lịlépi la ãzí ãlu táwụ̃nị̃ ãzí gá Ãdróŋá nị̃lépi ku la, ãzíla asílépi ꞌbá kí sĩ ku la.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 ꞌDãá ũkú ãzí ãwụ́zị́ ru la cí, ụ́ꞌdụ́ pírí ĩꞌdi amụ́ mãmálá ꞌbãlé ꞌbá ꞌbá ị́jọ́ lịlépi rĩ drị̃lẹ́ gá, ‘Íko áma ãzã ꞌbá mâ mẹ́rọ́ꞌbá ru rĩ sĩ!’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ụ́ꞌdụ́ ũꞌbíkãnã rú ꞌbá ꞌbá ị́jọ́ lịlépi rĩ ko ũkú ãwụ́zị́ ru ꞌdã ãzã ku, vúlé vúlé ru jọ ĩꞌdiní cénĩ-cénĩ rú, ‘Ádrĩ táni ãrútáŋá fẽ Ãdróŋá ní ku jõku así ꞌbá kî sĩ ku,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 álẽ ndrelé la ị́jọ́ ũkú ãwụ́zị́ ru ꞌdĩ ꞌbã lẽlé rĩ kí ịsụ́ kí rá, ãꞌdusĩku ãwụ́zị́ ꞌdĩ la áma ĩcãndĩ ụ́ꞌdụ́ pírí, ádrĩ idé la ku, ĩꞌdi ri amụ́lé áma ĩcãndĩlé jã ꞌdâ, ma dô sĩ ãndẽ rá!’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ãzíla Yẹ́sụ̃ jọ, “Ĩmi are ị́jọ́ ꞌbá ꞌbá ị́jọ́ lịlépi pịrị ku rĩ ní jọlé rĩ.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Ãdróŋá ícó ị́jọ́ lịlé múké ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã ũpẽlé rá rĩ ꞌbaní ku yã? Ãdróŋá icó ꞌbá awálépi ĩꞌdi rụ́ ị̃tụ́ kí ị́nị́ be rĩ aꞌbelé ãmvé ku.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Álũ ĩminí, Ãdróŋá la mũkẽ idé ĩminí gbõŋáŋá ru. Wó Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ drĩ drụ́zị́ ãgõ rá, ĩꞌdi ꞌbá ãꞌị̃táŋá agá rĩ kí ịsụ́ ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ sị́ yã?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yẹ́sụ̃ jọ ị́jọ́ ị́jọ́ uꞌbélé ꞌdĩ sĩ ꞌbá ru ꞌbãlépi Ãdróŋá drị̃lẹ́ gá kpị ꞌbá ãzí ꞌdĩ ꞌbaní ãndânĩ rĩ kí drị̃ gá.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “ꞌBá ị̃rị̃ mụ kí Ãdróŋá ãꞌị̃lé lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá, ꞌbá ãlu rĩ ĩꞌdi ꞌbá Fãrĩsáyĩ rú rĩ, ãzí rĩ ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ ꞌi.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 “Ágọ́bị́ Fãrĩsáyĩ rú rĩ angá tu pá ụrụgâ sĩ, ãꞌị̃ Ãdróŋá ĩꞌdidrị̂ jọ, ‘Ãdróŋá, áfẽ míní ãwãꞌdĩfô mání adrujó cécé ꞌbá ãzí ụ̃gụ́ꞌbá ru, ị́jọ́ ũnzí idélépi, ãwụ́ꞌbá ru rĩ kí áni ku rĩ sĩ. Má vâ adrujó cécé ꞌbá mụ̃sọ́rọ̃ tralépi ꞌdĩ kí áni ku rĩ sĩ.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Ma uꞌá íná naŋâ kóru ụ́ꞌdụ́ ị̃rị̃ sãbị́tị̃ ãlu agá, sĩ ími rụ́ ịcụ́jó, ãzíla ma ãko mání ịsụ́lé ãlu mụdrị́ agá rĩ fẽ mínî.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Wó ágọ́bị́ mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ tu pá ágọ́bị́ Fãrĩsáyĩ rú rĩ rụ́ rĩ sĩ álị́. Ndre ãngũ ꞌbụ̃ gâlé ku, wó ꞌbã drị́ drị̃ gá jọ, ‘Ãdróŋá, íꞌbã ásị́ ị̃gbẹ́ áma drị̃ gá ma ꞌbá ũnzí idélépi la.’”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Yẹ́sụ̃ jọ, “Álũ ĩminí, sáwã Ãdróŋá ãꞌị̃jó rĩ la mụ ukólé ꞌbo, Ãdróŋá ꞌdụ ágọ́bị́ mụ̃sọ́rọ̃ tralépi rĩ ꞌbãlé ãlá ru ndẽ ágọ́bị́ Fãrĩsáyĩ rú rĩ rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ru ịpị́lépi cénĩ-cénĩ rĩ, ála ĩꞌdi isé vụ̃rụ́. Wó ꞌbá ru ꞌbãlépi vụ̃rụ́ rĩ ála ĩꞌdi ꞌbã ãmbógó ru.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 ꞌBá ri kí ándrá ĩꞌbã anzị níríŋá kí ajílé Yẹ́sụ̃ rụ́, sĩ sụ̃sụ́ wijó kí drị̃ gá. ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, uzá kí ꞌbá ꞌdã kí drị̃ gá.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Wó Yẹ́sụ̃ umve anzị kí amụ́lé ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé, ãzíla jọ, “Ĩmi aꞌbe anzị nírí ꞌbã amụ́ kí má rụ́ ꞌdõlé, ĩmi atrị kí amụ́ŋá gá ku, ãꞌdusĩku Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã ãni.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ĩmi ãzí drĩ Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ rĩ aꞌị́ cécé ngọ́tị́ŋá ĩmbíráŋá rĩ áni ku, icó filé Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị́ agá ku.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ãmbógó Yãhụ́dị̃ rú la zị Yẹ́sụ̃ ꞌi jọ, “Ímbápị múké rĩ, ma ãꞌdu idé sĩ ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́jó?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdi, “Mi áma umve ꞌbá múké la ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? ꞌBá ãzí múké la yụ pẽ lú Ãdróŋá ꞌi.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ínị̃ ãzị́táŋá kí rá: ‘Ínga ãwụ̃ ku, íꞌdị ꞌbá ku, mí ụ̃gụ̃ ụ̃gụ̃ ku, mí alị́ ĩnzõ ꞌbá ãzí ụrụꞌbá gá ku, íru mî átẹ́pị kí mî ãndrẽ be.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ágọ́bị̂ umvi ĩꞌdiní, “Ị́jọ́ ꞌdĩ kí bãsĩ mání ngalé iꞌdójó ãnzị̃rị̃ŋã sĩ rĩ kî.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yẹ́sụ̃ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, jọ ĩꞌdiní, “Ị́jọ́ ãzí ace drĩ míní ãlu cí, lẽ mí ụzị ãko mídrị̂ kí pírí, ífẽ séndẽ la kí ꞌbá lẽmẽrí rĩ ꞌbaní mi dó sĩ adru málĩ trũ ꞌbụ̃ gâlé, ꞌdã ꞌbã vúlé gá, mí amụ́ dó sĩ áma vú bĩlé ĩndõ.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Ágọ́bị̂ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, uꞌá cãndí sĩ, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbã málĩ wẽwẽ rú ꞌdã kî sĩ.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yẹ́sụ̃ ndre ágọ́bị̂ ꞌbã cãndí, jọ, “ꞌBá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ũkpõ la ꞌdõ ni yã?
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ãꞌdusĩku, ngãmíyã ní fijó sĩndánĩ ị̃ndụ́ gâ sĩ rĩ ĩꞌdi gbõŋá ru ndẽ ꞌbá málĩ trũ rĩ ní fijó Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ rá.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ꞌBá ĩꞌdi arelépi rĩ zị kí, “Ãꞌdi la ru pa rá rĩ gá nĩ?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yẹ́sụ̃ umvi, “Ị́jọ́ ꞌbá ꞌbaní mbalépi ũkpó rĩ Ãdróŋá ní áŋmátrẽ rú.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pétẽrõ jọ Yẹ́sụ̃ ní, “Índre, ãma aꞌbe lị́cọ́ ãmadrị̂ kí sĩ uꞌdejó ími vú gâ sĩ!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá ãzí drĩ lị́cọ́ jõku ũkú ĩꞌdidrị̂ ꞌi jõku ádrị́pịka kí ꞌbá ĩꞌdi tịlépi rĩ kí jõku anzịŋá ĩꞌdidrị̂ kí aꞌbe Sụ́rụ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã ị́jọ́ sĩ,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ĩꞌdi ũyá ãmbógó la ịsụ́ ụ́ꞌdụ́ ꞌdĩ agá ãzíla ídri Ãdróŋá drị́ ukólépi ku jã ꞌdâ rĩ ịsụ́ ụ́ꞌdụ́ drị̃lẹ́ gá rĩ agá.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdã kí bụ́lụ́ gá jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi are! Ãma kí mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ị́jọ́ ándrá nãbịya ꞌbã kí sĩlé Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ drị̃ gá rĩ ꞌbaní ru idéjó ãndá-ãndá ru rĩ gâlé ꞌdĩ.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 ‘Ála ĩꞌdi fẽ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ ꞌbadrị́, kí mụ ĩꞌdi idelé, kí ĩꞌdi uꞌdá, ãzíla sụ̃sụ́ uwí ụrụꞌbá la gá.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Kí ĩꞌdi co, ãzíla kí ĩꞌdi ꞌdị rá. Wó ụ́ꞌdụ́ na la sĩ, ĩꞌdi angá ídri rú ị̃dị́.’”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ nị̃ kí ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé ꞌdĩ kí ífí ku, ãꞌdusĩku ífí la aꞌbó ru ĩꞌbaní cí nị̃ kí dó sĩ Yẹ́sụ̃ la ị́jọ́ jọ ãꞌdu drị̃ gá yã rĩ ku.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yẹ́sụ̃ la mụ acálé ãni rú Yẹ̃rị́kọ̃ tị gá, ꞌbá ãzí ãlu mịfị́ kóru la ri gẹ̃rị̃ tị gá ãko aꞌị́lé.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ĩꞌdi mụ ꞌbá ũꞌbí alịlépi ꞌdĩ kí arelé zị, “Íni ꞌdĩ kí ãꞌdu?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Jọ kí ĩꞌdiní, “Yẹ́sụ̃ ꞌbá Nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ la alị nĩ.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Azá re, “Yẹ́sụ̃ Dãwụ́dị̃ ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã fô!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 ꞌBá drị̃lẹ́ gá rĩ jọ kí ĩꞌdiní ꞌbã ĩyãŋã tú. Wó ri dó uzálé rere ị̃dị́-ị̃dị́, “Yẹ́sụ̃ Dãwụ́dị̃ ngọ́pị, mí andré áma ízákĩzã fô!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Yẹ́sụ̃ tu pá jọ âjí ꞌbá mịfị́ kóru ꞌdĩ ꞌí rụ́ ꞌdõlé. Ĩꞌdi mụ acálé ãni rú, Yẹ́sụ̃ zị ĩꞌdi,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ílẽ má idé míní ãꞌdu?” Umvi ĩꞌdiní, “Ãmbógó, álẽ ãngũ ndrelé ị̃dị́ fô!”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌdiní “Ãꞌị̃táŋá mídrị̂ pa mi rá, índre ãngũ.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ndre dó ãngũ gbõgbõ ndrẽ-ndrẽ, ꞌde dó Yẹ́sụ̃ vú gâ sĩ, fẽ dó ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá nî. Ũꞌbí kí mụ ị́jọ́ ꞌdĩ ndrelé, ịcụ́ kí Ãdróŋá rụ́ ịcụ́-ịcụ̂.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.