João 6
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs ARIB
1 Ụ́ꞌdụ́ ãzí vúlé gá, Yẹ́sụ̃ za ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ abe mĩrĩ Gãlị́lị̃ ꞌbã ꞌá ꞌdã sĩ. (Ála ándrá vâ mĩrĩ ꞌdĩ umve mĩrĩ Tị̃bẹ́rị̃yã ꞌi.)
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 ꞌBá ũꞌbí wẽwẽ rú tálí ĩꞌdi ꞌbã idélé ꞌbá kí adríjó rĩ kí ndrelépi cé ꞌdĩ, ri kí ĩꞌdi vú ũbĩlé ĩꞌdi ꞌbã acị́ agá ꞌdĩ gá ꞌdâ ĩndĩ.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Yẹ́sụ̃ tụ kí ꞌbá ĩꞌdiní imbálé ꞌdĩ abe ꞌbé sị́, ri kí vụ̃rụ́ ĩꞌdiní sĩ kí imbájó.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Ịsụ́ íni ꞌdĩ ụ́ꞌdụ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã ãni ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ drị̂ acá dó ãni rú.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Yẹ́sụ̃ la mụ ãngũ ndrelé ụrụgâlé, ãzíla ndre ꞌbá ũꞌbí ꞌbã kí amụ́ agá ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé ru, zị Fị́lị́pọ̃ ꞌi jọ, “Fị́lị́pọ̃, ãma mụ íná ĩgbãlé calépi ꞌbá ũꞌbí ꞌdĩ ꞌbaní nalé íngõlé?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Zị ị́jọ́ ꞌdĩ ꞌi, lú sĩ Fị́lị́pọ̃ ụ̃ꞌbị̃jó, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ásị́ gâlé nị̃ imụ ãꞌdu idélé ꞌbá ꞌdĩ ꞌbaní yã rĩ gá rá.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Fị́lị́pọ̃ umvi Yẹ́sụ̃ ꞌi jọ, “Ãdrĩ táni jọ la ãma ãꞌdu idé, átã ꞌbá ãzí ꞌbã mũsárã ĩꞌdi ꞌbã ngalé ĩmbá ãrõ rĩ icó vâ calé ãkónã ĩgbãlé nalé ꞌbá pírí amụ́lépi ꞌdĩ ꞌbaní rá la ku.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã ãzí Ãndẽríyã Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ ádrị́pị nga ị́jọ́ jọlé jọ,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Ngọ́tị́ŋá ãzí wereŋá mũkátĩ ífí tõwú ãzíla ị̃ꞌbị nírí ị̃rị̃ la kî trũ la ꞌdõ. Wó ãko ꞌdĩ kí ꞌbá wẽwẽ rú ꞌdĩ ꞌbaní ãꞌdu idé?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Yẹ́sụ̃ jọ, “Ĩfẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã ri kí vụ̃rụ́.” Sáwã ꞌdã sĩ ịsụ́ ásé dụ kí úꞌdí. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ũꞌbí ꞌdã ri kí dó pírí vũ gá. ꞌBá rilépi ũꞌbí ꞌdã kí agá ꞌdãá ãgọbị rú rĩ kí ũgũgõ álĩfũ tõwú ꞌdĩpí.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yẹ́sụ̃ ꞌdụ mũkátĩ kí, fẽ ãwãꞌdĩfô Ãdróŋá ní, awa dó kí ꞌbá rilépi vụ̃rụ́ ꞌdã ꞌbaní kpere ꞌbá pírí ꞌbaní na agá la ĩꞌbaní sĩ agajó tré-tré. Idé vâ ãlu ꞌdĩ ꞌbã áni ị̃ꞌbị kí sĩ.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 ꞌBá kí mụ agalé ꞌbo, Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ ꞌbaní, “Ĩtra mũkátĩ fúfú acelépi ꞌdĩ kí ị̃ꞌbị acelépi rĩ abe pírí ãngũ ãlu gá, îza sĩ ãkónã ku.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ tra kí ãkónã ị́mbị́ acelépi ꞌdĩ kí pírí. Ãkónã ꞌbá ꞌbã kí aꞌbelé rĩ tõ kí ru gụ́fá tré-tré mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ũꞌbí ru tralépi ꞌdãá ꞌdĩ kí mụ tálí Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé ꞌdĩ ndrelé ꞌbo, ĩꞌbã ãzí rĩ jọ kí, “Ãndá ãma ãꞌị̃ rá ꞌdĩ icó adrulé nábị̃ ándrá Ãdróŋá ꞌbã ị́jọ́ azịlé ĩꞌdi mụ amụ́lé ụ̃nọ́kụ́ gá ꞌdõlé rĩ ꞌi.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Yẹ́sụ̃ nị̃ ị́jọ́ kí ásị́ gâlé ĩꞌbã kí lẽjó ĩꞌdi ꞌbãjó ĩꞌbã úpí ru ũkpõ sĩ rĩ rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, nze ru ũní kí agá ꞌdãá mụlé uꞌálé ꞌbé agâlé áꞌdụ̂sĩ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ĩꞌdi mụ calé ĩndró sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ mụ kí mĩrĩ tị gâlé.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Kpere sáwã ꞌdã agá Yẹ́sụ̃ acá ĩꞌba rụ́ ku. Fi kí dó íꞌbó agâ sĩ zajó vúlé táwụ̃nị̃ Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gâlé, ĩꞌbã kí za agá ꞌdâ, ãngũ nị dó rá.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 ꞌDãá ãlụ́kụ́kụ̃ lilépi ãmbógó la iꞌdó lilé ũkpó sĩ, ãzíla ị̃yị́ iꞌdó ungalé tũlãtũlã.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ kí mụ íꞌbó pẽlé ũgũgõ máyị̃lị̃ na jõku sụ ꞌdĩpí ꞌbo, ndre kí Yẹ́sụ̃ ꞌbã amụ́ agá ị̃yị́ drị̃ gâ sĩ ĩꞌba rụ́ íꞌbó gá ꞌdõlé ru. Ĩꞌdi dó mụ íꞌbô ũŋmĩlé ãni rú, ꞌbá ꞌdĩ idé kí ụ̃rị̃ sĩ.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “ꞌDõ ma ꞌi, ĩmi idé ụ̃rị̃ sĩ ku.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ꞌdĩ aꞌị́ kí ĩꞌdi ásị́ pírí sĩ fijó ĩꞌba rụ́ íꞌbó agâlé, ꞌdã ꞌbã ũngúkú gá cọtị ca kí íꞌbó trũ ị̃yị́tị ĩꞌbã kí tá sĩ lẽjó mụjó táwụ̃nị̃ Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gá ꞌdã gâlé.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ụ́ꞌdụ́ ãzí rĩ sĩ, ũꞌbí ru tralépi mĩrĩ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá rĩ, amá kí íꞌbó ꞌdãá cí rĩ lú ãlu. Nị̃ kí cé Yẹ́sụ̃ fi ala gá ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ĩndĩ ku, wó ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ mụ kí áꞌdụ̂sĩ Yẹ́sụ̃ kóru.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Íꞌbó ãzí angálépi Tị̃bẹ́rị̃yã gá la amụ́ kí ãni rú ị̃yị́tị ãngũ ũꞌbí ꞌbã kí sĩ íná Úpí ꞌbã sĩ ãwãꞌdĩfô fẽjó drị̃ la gá rĩ najó rĩ gá.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 ꞌBá ũꞌbí kí mụ ndrelé la Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ꞌdãá yụ, tõ kí ru íꞌbó ꞌdã kí agá, mụ kí dó sĩ Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gá ĩꞌdi ndrụ̃ trũ.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 ꞌBá ũꞌbí kí mụ Yẹ́sụ̃ ịsụ́lé mĩrĩ ꞌbã wókõ ãzí rĩ gá ꞌbo, zị kí ĩꞌdi, “Rábị̃, mí acá ꞌdõlé íngoní ru?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ĩmi ngá áma ndrụ̃ ágbárị́ ĩmi íná najó agajó mgbemgbe rĩ sĩ, adru ĩminí tálí mání idélé rĩ kí ífí nị̃jó cé rĩ sĩ la ku.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Ĩnga ãzị́ íná ru izalépi izâ rĩ sĩ ku, rá la ĩnga ãzị́ íná fẽlépi la ĩmi sĩ uꞌá ídri ru jã ꞌdâ rĩ sĩ. Íná ꞌdĩ bãsĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã fẽlé ĩminí rĩ ꞌi, ãꞌdusĩku Ãdróŋá ãmã Átẹ́pị fẽ mání ũkpõ sĩ ị́jọ́ ꞌdĩ idéjó rá.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 ꞌBá zị kí ĩꞌdi, “Ãdróŋá lẽ pịrị rĩ gá ãma idé ãꞌdu?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ Ãdróŋá ꞌbã lẽlé ĩmi idé rĩ, ĩmi ãꞌị̃ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã tị ãpẽlé rĩ ꞌbã ị́jọ́ kí rá.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Zị kí ĩꞌdi, “Tálí ãzí míní icólé idélé rá ãma dó ndre la, ãma sĩ ími ãꞌị̃ rĩ ãꞌdu? Mi mụ ãꞌdu idélé?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Ãmã áyị́pịka na kí ándrá mãnã ásé agá ãngũ kõtórõ rú rĩ gâlé. Ị́jọ́ ꞌdĩ idé ru cécé ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ꞌbã jọlé rĩ áni, ‘Fẽ ĩꞌbaní íná nalé angájó ꞌbụ̃ gâlé.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, Mụ́sã adru ándrá ꞌbá ĩmĩ áyị́pịka ꞌbaní íná angálépi ꞌbụ̃ gâlé rĩ fẽlépi rĩ ꞌi ku. Mâ Átẹ́pị fẽ ĩꞌbaní íná mgbã ꞌbụ̃ gâlé rĩ nĩ.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Íná Ãdróŋá ꞌbã fẽlé angálépi ꞌbụ̃ gâlé amụ́lépi vụ̃rụ́ ꞌdõlé rĩ, ĩꞌdi íná ídri fẽlépi ꞌbá ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdâ rĩ ꞌbaní rĩ ꞌi.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 ꞌBá jọ kí, “Úpí, ífẽ ãmaní íná ꞌdĩ jã ꞌdâ.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ma cécé íná ídri fẽlépi rĩ áni. ꞌBá amụ́lépi áma vú bĩlépi rĩ, ãbị́rị́ fụ ĩꞌdi ku. ꞌBá ãꞌị̃táŋá ĩꞌdidrị̂ ꞌbãlépi áma drị̃ gá rĩ, ị̃yị́vị́ ndẽ ĩꞌdi ku.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Álũ ándrá ĩminí, ĩndre ma ꞌbo, wó ĩmi icó áma ị́jọ́ ãꞌị̃lé ku.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 ꞌBá pírí má Átẹ́pị ꞌbã fẽlé mádrị́ rĩ kí amụ́ má rụ́ ꞌdõlé rá, ãzíla má icó kí drolé ãmvé ku.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Má amụ́ angájó ꞌbụ̃ gâlé ị́jọ́ áma ásị́ ꞌbã lẽlé rĩ idélé ku, wó má amụ́ ị́jọ́ má Átẹ́pị ꞌbã áma tị ãpẽjó rĩ idélé.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ãdróŋá lẽ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã fẽlé mádrị́ ꞌdĩ ꞌbã ãzí ꞌbã ãvĩ ku, wó lẽ má inga kí ídri rú ụ́ꞌdụ́ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ sĩ.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Ị́jọ́ má Átẹ́pị ꞌbã lẽlé rĩ, ꞌbá pírí Ãdróŋá Ngọ́pị ndrelépi rá, ãzíla ĩꞌbã ãꞌị̃táŋá ꞌbãlépi ĩꞌdi agá rĩ ꞌbã ịsụ́ kí ídri ukólépi ku rĩ. Ma dó sĩ kí inga ídri rú ụ́ꞌdụ́ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ sĩ.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ iꞌdó kí unulé Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọjó la, ꞌi íná angálépi ꞌbụ̃ gâlé asị́lépi vụ̃rụ́ ꞌdõlé rĩ ꞌi rĩ sĩ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Ụzị kí ru ãyá-ãyá, “ꞌDĩ adru Yẹ́sụ̃ Yụ̃sụ́fụ̃ ꞌbã ngọ́pị ꞌi ku yã? Ãnị̃ átẹ́pị̃ kí ãndrẽ be cé. Icó dó jọlé la ꞌí angá ꞌbụ̃ gâlé asị́lé vụ̃rụ́ ꞌdõlé la íngoní ru?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yẹ́sụ̃ jọ ĩꞌbaní, “Ĩmi aꞌbe ununuŋá ĩmi drĩdríŋĩ gá rĩ cã.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 ꞌBá ãzí icólépi amụ́lépi má rụ́ ꞌdõlé la yụ, má Átẹ́pị áma tị ãpẽlépi rĩ drĩ kí ají nĩ ku rĩ gá. Ma dó sĩ drụ́zị́ kí inga ídri rú ụ́ꞌdụ́ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ sĩ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ị́jọ́ nábị̃ ãzí ꞌbã sĩlé rĩ jọ, ‘Ãdróŋá la drụ́zị́ ꞌbá pírí kí imbá nĩ.’ Ãzíla ꞌbá pírí má Átẹ́pị tị arelépi ãzíla ị́jọ́ ụ̃nị̃lépi ĩꞌdidrị́ rĩ kí amụ́ má rụ́ ꞌdõlé rá.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 ꞌBá ãzí ãlu má Átẹ́pị ndrelépi rá la ꞌdáyụ, pẽ lú ꞌBá angálépi Ãdróŋá rụ́ ꞌbụ̃ gâlé rĩ ndre ĩꞌdi cé la nĩ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ájọ ĩminí ị́jọ́ mgbã, ꞌbá pírí áma ãꞌị̃lépi rá rĩ kí ídri ukólépi ku rĩ ịsụ́ nĩ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Ma cécé íná ídri ꞌdã fẽlépi rĩ áni.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ĩmĩ áyị́pịka drĩ kí táni ándrá mãnã na agá ãngũ kõtórõ rĩ agâlé rá tí, wó ꞌdã ũngúkú gá ũdrã kí ándrá ꞌbãngá rá.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Wó ma íná angálépi ꞌbụ̃ gâlé asị́lépi vụ̃rụ́ ꞌdõlé rĩ ꞌi. ꞌBá áma nalépi rĩ icó drãlé úríndí agá ị̃dị́ ku.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Ma íná ídri drị̂ angálépi ꞌbụ̃ gâlé rĩ ꞌi. ꞌBá pírí íná ꞌdĩ nalépi rá rĩ kí mụ uꞌálé ídri rú jã ꞌdâ. Íná mâ fẽlé ĩminí ꞌdĩ ꞌi, ĩꞌdi ụrụꞌbá mádrị́ mâ fẽlé ꞌbá ụ̃nọ́kụ́ drị̃ gá ꞌdĩ ꞌbã adru kí ídri rĩ ꞌi.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ị́jọ́ ꞌdĩ ají ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí drĩdríŋĩ gá ãgátã ũmbá la, zị kí, “Ágọ́bị́ ꞌdĩ icó ãmaní ĩꞌdi ꞌbã ụrụꞌbá fẽlé nalé íngoní ru?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ma ĩminí ị́jọ́ mgbã jọ, ĩdrĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ꞌbã ụrụꞌbá na, ãzíla ãrí la mvụ ku, ĩmi icó adrulé ídri ku.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 ꞌBá áma ụrụꞌbá nalépi ãzíla áma ãrí mvụlépi rĩ, la adru ídri ukólépi ku rĩ trũ, ãzíla ma ĩꞌdi inga ídri rú ụ́ꞌdụ́ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ sĩ,
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ãꞌdusĩku áma ụrụꞌbá kí áma ãrí be, kí íná mgbã ídri ukólépi ku rĩ fẽlépi ꞌbá ní rĩ kî.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 ꞌBá áma ụrụꞌbá nalépi ãzíla áma ãrí mvụlépi rĩ kí adru áma agá Úríndí sĩ, ãzíla ma vâ adru kí agá Úríndí sĩ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Má Átẹ́pị ãko pírí ꞌbã ídri ꞌbã ꞌdị́pị rú rĩ, ãpẽ áma tị nĩ, fẽ mání uꞌálé ídri rú nĩ. ꞌBá pírí áma ụrụꞌbá nalépi ãzíla áma ãrí mvụlépi rĩ, la adru ídri rú áma ị́jọ́ sĩ úríndí agá.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Íná angálépi ꞌbụ̃ gâlé asị́lépi vụ̃rụ́ ꞌdõlé rĩ, adru íná ándrá ĩmĩ áyị́pịka ꞌbã kí nalé ũngúkú la gá ĩꞌbã kí ũdrãjó rĩ ꞌi ku. Wó ꞌbá íná ꞌdĩ nalépi rĩ kí mụ uꞌálé ídri rú jã ꞌdâ.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yẹ́sụ̃ jọ ị́jọ́ ꞌdĩ kí ĩꞌdiní ꞌbá kí imbá agá ãngũ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gá rĩ gá.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 ꞌBá ũꞌbí Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ꞌdĩ are kí ị́jọ́ tá ĩꞌdi ꞌbã jọlé drị̃drị̃ ꞌdã kí, jọ kí, “Ímbátáŋá ꞌdĩ ũkpó-ũkpó, ãꞌdi la ífí la nị̃ nĩ yã?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yẹ́sụ̃ nị̃ ꞌbá ĩꞌdiní imbálé rĩ kí unu unû rĩ gá cé, zị kí, “Ị́jọ́ ĩmĩ arelé ꞌdĩ iza kí ĩmi ásị́ rá yã?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ĩmi dó drụ́zị́ ị́jọ́ íngõ ũrã ĩdrĩ Ngọ́tị́ ꞌBádrị̂ ndre tụ agá vúlé ãngũ ĩꞌdi bã sĩ angájó rĩ gâlé?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Úríndí Ãdróŋá drị́ rĩ la ídri ukólépi ku rĩ fẽ nĩ, ꞌbá ꞌbã ũkpó fẽjó la ꞌdáyụ. Ị́jọ́ mâ jọlé ꞌdĩ kí bãsĩ Úríndí Ãdróŋá drị́ ídri ukólépi ku rĩ fẽ ĩmi agá nĩ.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Wó ꞌbá ãzí kí ĩmi agá ꞌdĩ, ãꞌị̃ kí ị́jọ́ mádrị̂ kí ku.” Yẹ́sụ̃ jọ ị́jọ́ ꞌdĩ íni la nị̃ ꞌbá ĩꞌdi ãꞌị̃lépi ku rĩ kí rá, ãꞌdusĩku nị̃ kí cé iꞌdóŋá gâlé ꞌbá ãzí ãꞌị̃ kí ĩꞌdi ku, ãzíla kí ãzí ãlu la mụ mụlé ĩꞌdi mẹ́lẹ́ mbelé nĩ.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Mụ ị́jọ́ jọŋâ trũ drị̃ gá, jọ, “Ásị́sị́ŋá mání ị́jọ́ ꞌdĩ jọjó rĩ, má Átẹ́pị drĩ fẽ la ꞌbá ãzí ní amụ́jó má rụ́ ꞌdõlé nĩ ku, ꞌbá ꞌdĩ icó ị́jọ́ mâ jọlé rĩ ãꞌị̃lé ku.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ꞌdĩ sĩ ꞌbá ũꞌbí ĩꞌdiní imbálé ꞌdĩ aꞌbe kí ĩꞌdi vú bĩŋá rá, atrị kí drị̃ sĩ gõjó vúlé ãzíla mụ dó ĩꞌdi trũ drị̃ gá ị̃dị́ ku.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ uja dó tị ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ ꞌbã rụ́, zị kí, “Ĩmi vâ áma aꞌbe ĩndĩ yã?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Sị̃mọ́nị̃ Pétẽrõ umvi ĩꞌdiní, jọ, “Úpí, ãma dó mụ ãꞌdi rụ́? Ị́jọ́ ídri ukólépi ku rĩ fẽlépi rĩ kí mídrị́.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ãma ãꞌị̃ rá ãzíla ãnị̃ rá, mi Ãdróŋá ꞌbã ngọ́tị́ ãlápítí angálépi ĩꞌdi rụ̂lé rĩ ꞌi.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Yẹ́sụ̃ umvi, jọ ĩꞌbaní, “Má ũpẽ ándrá ĩmi ꞌbá mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdĩ kí ma ꞌi ku yã? Wó ꞌbá ãzí ĩmi agá ꞌdĩ ãlu ũnzí la úríndí ũnzí trũ!”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Yẹ́sụ̃ la ị́jọ́ ꞌdĩ kí jọ agá, Yụ́dãsị̃ Sị̃mọ́nị̃ Ị̃sị̃kãrị́yọ́tị̃ ngọ́pị drị̃ gá. ꞌDĩ ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé mụdrị́ drị̃ ị̃rị̃ ꞌdã ꞌbã ãzí ãlu ru ujalépi ĩꞌdi mẹ́lẹ́ mbelépi nĩ rĩ ꞌi.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.