João 2
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NVI
1 Ụ́ꞌdụ́ na la agá, Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãndrẽ ĩꞌdi ándrá ãjẹ̃ ãzí ũkú ĩgbãjó la naŋá gá ĩndĩ tọ̃rọ́mẹ́ Kána gá, ꞌdĩ ãngũ Gãlị́lị̃ drị̂ agá.
1 No terceiro dia houve um casamento em Caná da Galiléia. A mãe de Jesus estava ali;
2 Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ abe ûmve vâ kí ãjẹ̃ ũkú ĩgbãjó ꞌdã gá ĩndĩ.
2 Jesus e seus discípulos também haviam sido convidados para o casamento.
3 Wáyĩnĩ awalé ꞌbá ꞌbaní rĩ la mụ ukólé pírí rá, Yẹ́sụ̃ ãndrẽ amụ́ ĩꞌdi rụ́ ꞌdõlé, jọ ĩꞌdiní, “Wáyĩnĩ ukó ĩꞌbaní rá.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: "Eles não têm mais vinho".
4 Yẹ́sụ̃ umvi, “Má ãndrẽ, ílẽ áma sulé ị́jọ́ ꞌdĩ agá ĩndĩ la ãꞌdu sĩ yã? Ụ́ꞌdụ́ mádrị́ ãzị́ Ãdróŋá drị̂ ngajó rĩ acá drĩ ku.”
4 Respondeu Jesus: "Que temos nós em comum, mulher? A minha hora ainda não chegou".
5 Wó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãndrẽ jọ ꞌbá íyóŋá iyólépi rĩ ꞌbaní, “Ĩmi idé ị́jọ́ ĩꞌdi ꞌbã jọlé ĩminí rĩ vúŋá áyụ.”
5 Sua mãe disse aos serviçais: "Façam tudo o que ele lhes mandar".
6 Úmvú ị̃yẹ́lẹ́mvụ́ idélé írã sĩ ázíyá la kí ãngũ sĩ ãjẹ̃ najó ꞌdã gá ꞌdãá cí, ꞌdĩ kí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ kí ị̃yị́ lãꞌbĩ ãni ru ũjĩjó ãlá rĩ kí ũsũjó rĩ kî. Úmvú ãlu-ãlu la ị̃yị́ sũ lítã túrú ãlu kãlị́ ị̃rị̃ ꞌdĩpí.
6 Ali perto havia seis potes de pedra, do tipo usado pelos judeus para as purificações cerimoniais; em cada pote cabia entre oitenta a cento e vinte litros.
7 Úpí Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá íyóŋá iyólépi rĩ ꞌbã ũsũ kí úmvú ꞌdĩ kí ị̃yị́ sĩ tré-tré.
7 Disse Jesus aos serviçais: "Encham os potes com água". E os encheram até à borda.
8 Jọ dó ĩꞌbaní, “Ĩmi ãbĩ ãzí la agụlé ãmbógó ãjẹ̃ drị̃lẹ́ gá rĩ nî.” ꞌBá íyóŋá iyólépi rĩ idé kí cécé ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ áni.
8 Então lhes disse: "Agora, levem um pouco do vinho ao encarregado da festa". Eles assim o fizeram,
9 Ãmbógó ãjẹ̃ drị̃lẹ́ gá rĩ ꞌbị̃ ị̃yị́ ru ujalépi wáyĩnĩ rú rĩ. Wó nị̃ angá íngõlé yã rĩ gá ku, ꞌbá íyóŋá gá rĩ nị̃ kí cé. Umve ị́zị́gọ́ ãjẹ̃ ꞌdị́pị bụ́lụ́ gá,
9 e o encarregado da festa provou a água que fora transformada em vinho, sem saber de onde este viera, embora o soubessem os serviçais que haviam tirado a água. Então chamou o noivo
10 jọ, “Wáyĩnĩ ãjị́ ambamba rĩ, ála sáwã pírí sĩ fẽ la mvụlé drị̃drị̃. ꞌBá drĩ kí dó aga ꞌbo, ĩꞌdi dó ãzí ãjị́ gã rĩ kí fẽ mvụlé ĩndõ. Wó ímba mî ngá wáyĩnĩ ãjị́ ambamba rĩ tã kpere ị́jọ́ ꞌbã kí ukóŋá gá.”
10 e disse: "Todos servem primeiro o melhor vinho e, depois que os convidados já beberam bastante, o vinho inferior é servido; mas você guardou o melhor até agora".
11 ꞌDĩ tálí Yẹ́sụ̃ ꞌbã idélé drị̃drị̃ Kána ãngũ Gãlị́lị̃ gá rĩ ꞌi. Yẹ́sụ̃ iꞌda ũkpõ ĩꞌdidrị̂, ãzíla ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã kí ĩꞌbã ãꞌị̃táŋá ĩꞌdi agá.
11 Este sinal miraculoso, em Caná da Galiléia, foi o primeiro que Jesus realizou. Revelou assim a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Yẹ́sụ̃ mụ kí dó ãndrẽ trũ, ádrị́pịka abe, ãzíla ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ kí abe táwụ̃nị̃ Kãpẹ̃rẹ̃nãwụ́mị̃ gâlé sĩ ụ́ꞌdụ́ ãzí kí uꞌájó were.
12 Depois disso ele desceu a Cafarnaum com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos. Ali ficaram durante alguns dias.
13 Ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ ándrá Ãdróŋá ꞌbã sĩ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂ kí anzéjó Mị̃sị́rị̃ gá, umvelé ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ la mụ acálé ãni rú, Yẹ́sụ̃ mụ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá.
13 Quando já estava chegando a Páscoa judaica, Jesus subiu a Jerusalém.
14 Lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ ꞌbã ãngũ ãmvélé-ãmvélé ru rĩ gâ sĩ, ịsụ́ ꞌbá kí tị́, kãbĩlõ, ãzíla ãmámũ kí ị̃tụ̃ndã. ꞌBá ãzí rĩ ri kí méjã ĩꞌbaní sĩ séndẽ ujajó rĩ agagá.
14 No pátio do templo viu alguns vendendo bois, ovelhas e pombas, e outros assentados diante de mesas, trocando dinheiro.
15 Yẹ́sụ̃ idé íníríkó kẹ̃lị́ká ru, iꞌdó dó sĩ ꞌbá pírí kí adrolé ĩꞌbã tị́ kí abe, kãbĩlõ kî trũ lị́cọ́ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdãá. Iré vâ ꞌbá séndẽ ujalépi rĩ ꞌbã séndẽ kí kpékpé, uze vâ méjã kí uꞌde kí ụ̃lị-ụ̃lị rú.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois; espalhou as moedas dos cambistas e virou as suas mesas.
16 Yẹ́sụ̃ jọ ꞌbá ãmámũ ị̃tụ̃ndãlépi ꞌdã ꞌbaní, “Ĩmi iyá ĩmĩ ãmámũ ꞌdĩ kí ꞌdâ rá! Ĩmi aꞌbe jó má Átẹ́pị drị́ gá rĩ ujajó sụ̂ rú rĩ cã.”
16 Aos que vendiam pombas disse: "Tirem estas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado! "
17 ꞌBá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ agá kí ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá jọlépi la, “Lẽtáŋá áma ásị́ gá ꞌbá ꞌbã ru kí jó mídrị́ gá rĩ rũrũ rĩ, la ve áma ásị́ gá ãcíꞌbíríto rú cécé ãcí áni,” rĩ ꞌi.
17 Seus discípulos lembraram-se que está escrito: "O zelo pela tua casa me consumirá".
18 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ zị kí Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mi ãmaní tálí íngoní la idé, sĩ ũkpõ míní ãko ꞌdĩ kí idéjó rĩ icéjó angá kí Ãdróŋá drị́?”
18 Então os judeus lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso o senhor pode mostrar-nos como prova da sua autoridade para fazer tudo isso? "
19 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌbaní, “Ĩdrĩ jó Ãdróŋá drị́ ꞌdĩ andi rá, ma ĩꞌdi sị úꞌdí ru ụ́ꞌdụ́ na agá.”
19 Jesus lhes respondeu: "Destruam este templo, e eu o levantarei em três dias".
20 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã drị̃lẹ́ ru ꞌdĩ umvi kí, “Jó ꞌdĩ sịjó ꞌdụ ílí kãlị́ sụ drị̃ ázíyá, mí icó ĩꞌdi sịlé ụ́ꞌdụ́ na agá íngoní ru?”
20 Os judeus responderam: "Este templo levou quarenta e seis anos para ser edificado, e o senhor vai levantá-lo em três dias? "
21 Wó ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ ꞌbã jọlé ꞌdĩ jọ ĩꞌdi ụrụꞌbá ĩꞌdidrị́ ĩꞌdi ꞌbã ꞌbãlé cécé jó Ãdróŋá drị̂ áni rĩ drị̃ gá.
21 Mas o templo do qual ele falava era o seu corpo.
22 Ãdróŋá la dó mụ ĩꞌdi ingalé ídri rú ụ́ꞌdụ́ na agá ꞌbo, ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbaní ị́jọ́ ándrá ĩꞌdi ꞌbã jọlé rĩ agá dó rá. ꞌBã kí ãꞌị̃táŋá ị́jọ́ Yẹ́sụ̃ drị̂ drị̃ gá, ãzíla ãꞌị̃ kí ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ kí rá.
22 Depois que ressuscitou dos mortos, os seus discípulos lembraram-se do que ele tinha dito. Então creram na Escritura e na palavra que Jesus dissera.
23 Yẹ́sụ̃ ꞌbã adrujó ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ gá ꞌdãá rĩ sĩ, ꞌbá ũꞌbí ꞌbã kí ĩꞌbã ãꞌị̃táŋá rụ́ ĩꞌdi drị̂ agá, ãꞌdusĩku ndre kí tálí ĩꞌdi ꞌbã idélé rĩ kí rá.
23 Enquanto estava em Jerusalém, na festa da Páscoa, muitos viram os sinais miraculosos que ele estava realizando e creram em seu nome.
24 Wó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ị́jọ́ kí agá rĩ nị̃jó cé rĩ sĩ, ꞌbã ásị́ kí drị̃ gá ku.
24 Mas Jesus não se confiava a eles, pois conhecia a todos.
25 Ĩꞌdiní ị́jọ́ ꞌbá ásị́ agá rĩ kí nị̃jó pírí cé rĩ sĩ, lẽ ꞌbá ãzí ꞌbã lũ ĩꞌdiní ị́jọ́ ãzí ku.
25 Não precisava que ninguém lhe desse testemunho a respeito do homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.