João 19
Ị́jọ́ Úꞌdí rĩ (LUC) vs NTLH
1 Ị́jọ́ Pĩlátõ ꞌbã jọlé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ abe rĩ ꞌbã ũngúkú gá, fẽ ãsĩkárĩ ꞌbaní ãzị́táŋá sĩ Yẹ́sụ̃ cojó kũrũbáyĩ sĩ.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Ãsĩkárĩ co kí ife ụ̃cị́kị́ trũ la kẹ́rịŋá ru sulé ĩꞌdi drị̃kã gá, kõfíyã ũpĩ drị̂ rú. ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, sụ̃ kí ĩꞌdiní bõngó kọ̃nị̃kọ̃nị̃ ũpĩ drị́ gá rĩ.Kẹ́rịŋá ife ụ̃cị́kị́ ru sulé Yẹ́sụ̃ drị̃kã gá rĩ.|alt="The crown of thorns" src="lb00321b.tif" size="col" ref="19:2"
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Ri kí amụ́lé ị̃dị́-ị̃dị́ ãvụ̃lé ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá idemará ru, jọjó la ĩꞌdiní, “Ãmbógó, Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ, ími rụ́ ꞌbã kụ jã ꞌdâ.” Ri kí vâ ĩꞌdi asalé.
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Pĩlátõ ãfũ amụ́lé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ru tralépi ãmvé ꞌdã ꞌbã rụ́ ꞌdõlé ị̃dị́ jọ ĩꞌbaní, “Ála mụ Yẹ́sụ̃ ajílé ĩmi rụ́ ãmvé ꞌdõlé, ĩmi dó sĩ amụ́ ndrelé la ĩmi mịfị́ sĩ, má ịsụ́ ĩꞌdi ụrụꞌbá gá ị́jọ́ ãzí ũnzí ĩꞌdi ꞌbã idélé la ku.”
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Yẹ́sụ̃ ãfũ amụ́lé ãmvé ꞌdõlé kõfíyã tá idélé ụ̃cị́kị́ sĩ ꞌdã trũ drị̃kã gá, ãzíla bõngó tá kọ̃nị̃kọ̃nị̃ ũpĩ drị́ ꞌdã trũ ụrụꞌbá gá. Pĩlátõ jọ dó ũꞌbí ꞌbaní, “Ĩmĩ ãmbógô dó ꞌdĩ.”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Ãtalo ãmbogo ídétáŋá idélépi rĩ kí ãsĩkárĩ jó Ãdróŋá drị̂ andre tẽlépi rĩ abe, kí mụ Yẹ́sụ̃ ndrelé ꞌbo, iꞌdó kí uzálé ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ, “Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá! Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá!”
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ũꞌbí ꞌdĩ umvi kí, “Lẽ ru ꞌbãlé Ãdróŋá Ngọ́pị rú! Ãzị́táŋá ãmadrị́ Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ, lẽ ꞌbá ꞌdĩ ꞌbã áni rĩ, úꞌdị ĩꞌdi rá.”
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Pĩlátõ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, ụ̃rị̃ ãmbógó la fi ĩꞌdi ásị́ gá cí.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 Gõ vúlé ĩꞌdidrị́ jó agâlé ãzíla zị Yẹ́sụ̃ ꞌi, “Mí angá íngõlé?” Wó Yẹ́sụ̃ ĩyãŋã tútú.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Pĩlátõ zị vâ ĩꞌdi ị̃dị́, “Ílẽ zịtáŋá mání ími zịjó rĩ umvilé ku ãꞌdu ị́jọ́ sĩ? Ínị̃ ũkpõ ími trũjó ị́jọ́ ꞌdĩ agá rĩ kí ũkpõ ími ipajó mũsãláꞌbã sị́ gá rĩ abe kí pírí áma drị́ alé gá rĩ ku yã?”
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Yẹ́sụ̃ umvi ĩꞌdiní, “Ãdróŋá drĩ ájẹ́ míní ũkpõ ꞌdĩ fẽ angájó ꞌbụ̃ gá lé nĩ ku la, mí icó tá ãko ãzí idélé áma ụrụꞌbá gá ãluŋá la ku. Wó ꞌbá áma ajílépi fẽlépi mídrị́ rĩ, idé kí ị́jọ́ ũnzĩkãnã sĩ ndẽ dó ꞌdĩ rá.”
11 Jesus respondeu:
12 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, Pĩlátõ lẽ tí kẹ̃jị́ ndrụ̃lé ásị́ pírí sĩ Yẹ́sụ̃ aꞌbejó rá. Wó ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ri kí uzálé ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ jọ kí, “Ídrĩ ágọ́bị́ ꞌdĩ aꞌbe rá yã áni, mí adru úpí ãmbógó Kãyị̃sárị̃ ꞌbã wọ̃rị́ ku. ꞌBá ru ꞌbãlépi ꞌi úpí rĩ ĩꞌdi mẹ́rọ́ꞌbá úpí ãmbógó Kãyị̃sárị̃ ãni la.”
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Pĩlátõ la mụ ị́jọ́ ꞌdĩ arelé ꞌbo, ají Yẹ́sụ̃ ꞌi ãmvé ꞌdõlé, ri úmvúke ĩꞌdidrị́ ĩꞌdi ꞌbã sĩ ꞌbá kí ị́jọ́ lịjó rĩ drị̃ gá ãngũ umvelé írã ụ̃tị̃lé ụ̃tị̃-ụ̃tị̃ rĩ drị̃ gá. (ꞌDĩ tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ umvelé Gãbátã ꞌi.)
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Ị̃tụ́ ca dó ãni rú sáwã ázíyá ꞌdĩpí, ace ụ́ꞌdụ́ ãlu ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ní acájó, ꞌdĩ ụ́ꞌdụ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã kí ru itújó ụ̃mụ̃ ꞌdã ní rĩ ꞌi. Pĩlátõ jọ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdã ꞌbaní, “Ĩndre, Úpí ĩmidrị́ gá rĩ ꞌdĩ!”
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ uzá kí ụ́ꞌdụ́kọ́ ụrụgá sĩ, “Íꞌdị ĩꞌdi rá! Íꞌdị ĩꞌdi rá! Mí ipa ĩꞌdi mũsãláꞌbã sị́ gá!”
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, Pĩlátõ fẽ dó Yẹ́sụ̃ ꞌi mụlé ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Yẹ́sụ̃ ri mũsãláꞌbã sĩ mụjó ĩꞌdi ipajó rĩ ꞌdụlé nĩ, mụ trũ ãngũ umvelé Drị̃ Ụ́rụ́kụ́ (umvelé tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ Gõlõgótã) ꞌi rĩ gâlé.
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Ipa kí dó Yẹ́sụ̃ mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌdãá, ãzíla ipa kí vâ ãgọbị ãzí kí ị̃rị̃ mũsãláꞌbã sị́ gá ĩꞌdi be ĩndĩ, îpa ãlu wókõ la ãzí rĩ gá, ãzíla ãlu ãzí rĩ gá, wó Yẹ́sụ̃ dó ágágá.Îpa Yẹ́sụ̃ mũsãláꞌbã sị́ gá.|alt="The crucifixion (Jesus is nailed on the cross)" src="Cn01836b.pcx" size="col" ref="19:18"
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Pĩlátõ fẽ ãzị́táŋá ãsĩkárĩ ꞌbaní ị́jọ́ kí Yẹ́sụ̃ ipajó mũsãláꞌbã sị́ gá rĩ ãꞌdu yã rĩ sĩjó ãko ãzí drị̃ gá, ipalé ĩꞌdi drị̃lẹ́ gá ụrụgá mũsãláꞌbã drị̃ gá ꞌdãá. Ị́jọ́ sĩlé rĩ ĩꞌdi íni, “yẹ́sụ̃ ꞌbá nãzẹ̃rẹ́tị̃ gá rĩ, ꞌdĩ úpí ꞌbá yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị̂.”
19 — ausente —
20 ꞌBá Yãhụ́dị̃ rú ũꞌbí lã kí ị́jọ́ sĩlé ꞌdĩ rá, ãꞌdusĩku ãngũ Yẹ́sụ̃ ipajó mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌdã ĩꞌdi ãni rú táwụ̃nị̃ Yẹ̃rụ́sãlẹ́mụ̃ drị́ Yãhụ́dị̃ ꞌbã kí sĩ ru atrájó ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ najó rĩ andre gá. Lã kí vâ ị́jọ́ sĩlé ꞌdĩ íni rá la, ãꞌdusĩku úsĩ ĩꞌdi tị Yãhụ́dị̃ drị̂ sĩ, Látĩnĩ tị sĩ, ãzíla vâ Gị̃rị́kị̃ tị sĩ.
20 — ausente —
21 Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ãtalo ãmbogo ídétáŋá idélépi rĩ mụ kí Pĩlátõ rụ̂lé ununuŋá ꞌdĩ trũ, jọ kí ĩꞌdiní, “Ĩꞌdi tá adru múké la ídrĩ tá ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ agá ‘Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ ꞌi’ ku. Be la rá la mi tá sĩ la, ‘Ágọ́bị́ ꞌdĩ ꞌbã ru ꞌi Úpí ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ rĩ ꞌi.’”
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Pĩlátõ jọ ĩꞌbaní, “Ị́jọ́ mâ sĩlé ꞌbo rĩ, ásĩ ĩꞌdi ꞌbo.”
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 Ãsĩkárĩ kí mụ Yẹ́sụ̃ ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌbo, ꞌdụ kí ĩꞌdi ꞌbã bõngó kí awalé ĩsélé sụ sĩ, ꞌbá ãlu-ãlu sĩ ãlu-ãlu. Wó ĩꞌdi ꞌbã bõngó ꞌbelé ꞌbẽ-ꞌbẽ rĩ, úcã lú ĩꞌdi ãlu, kéyĩ ꞌbã pámvú ala gá ãluŋá la yụ.
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 Ãsĩkárĩ jọ kí ị́jọ́ kí drĩdríŋĩ gá jọ kí, “Lẽ ãma asi kí bõngó ꞌdĩ ku. Lẽ rá la ãꞌbe kí jẽgê, ãꞌdi la ꞌdụ la nĩ yã rĩ nị̃jó.” Ị́jọ́ ꞌdĩ idé kí ru íni la ị́jọ́ ándrá nãbịya ꞌbã kí sĩlé rĩ ꞌbã idé sĩ ru cécé sĩlé ꞌdĩ ꞌbã áni,
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãndrẽ tu kí pá ándrípĩrî ꞌi, Mãríyámũ Kị̃lị́yọ́pã ꞌbã ũkû ꞌi, ãzíla Mãríyámũ Mãgãdẽlénã trũ mũsãláꞌbã ĩꞌdidrị̂ andre gá ꞌdãá ũgũgõ.
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 Yẹ́sụ̃ la mụ ãndrẽ kí ndrelé ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã ãzí ãlu ĩꞌdi ꞌbã lẽlé ambamba rĩ be ꞌbo, jọ ãndrẽ ní, “Má ãndrẽ, mî ngọ́pị dó bãsĩ gápi ꞌdĩ ꞌi.”
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 ꞌDã ꞌbã ũngúkú gá, uja tị ꞌbá ĩꞌdi ꞌbã imbálé ĩꞌdi lẽlé ambamba rĩ rụ̂lé jọ ĩꞌdiní, “Mí ãndrẽ dó ꞌdĩ.” Iꞌdójó sáwã ꞌdã sĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé ĩꞌdi ꞌbã lẽlé ambamba ꞌdã ꞌdụ dó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãndrẽ mụlé tãmbalé ĩꞌdidrị́ko gá.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Ị́jọ́ ꞌdĩ kí ũngúkú gá, Yẹ́sụ̃ nị̃ dó ãzị́ ándrá Átẹ́pị̃ Ãdróŋá ꞌbã sĩ ĩꞌdi tị ãpẽjó rĩ ukó kí dó rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá ꞌdĩ ꞌbã idé dó ru ãndá-ãndá ru, Yẹ́sụ̃ jọ, “Ị̃yị́vị́ ndẽ ma rá.”
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Wáyĩnĩ ãzí ũká la ị́rẹ̃cẹ́ agá ãni rú ꞌdãá cí. ꞌBá ãzí ãlu la su ãko ãzí cécé vónõ áni la ala gá, umbé ĩꞌdi ife sị́ gá sulé Yẹ́sụ̃ tị gá mũsãláꞌbã sị́ gâlé.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Yẹ́sụ̃ la mụ wáyĩnĩ tá ũká ꞌdã ꞌbị̃lé ꞌbo, jọ, “Ị́jộ ukó dó rá.” Cọtị ilú dó ru drị̃ vụ̃rụ́, drã dó rá.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Ụ́ꞌdụ́ Yẹ́sụ̃ ipajó mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌdã ꞌbã drị̃lẹ́ gá rĩ, ĩꞌdi ụ́ꞌdụ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã kí sĩ Ãdróŋá ị̃nzị̃jó rĩ, ãzíla ĩꞌdi vâ ụ́ꞌdụ́ ụ̃mụ̃ alịjó ꞌbá drị̃ gâ sĩ rĩ ị̃nzị̃jó rĩ ꞌi. Ụ́ꞌdụ́ ꞌdã ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã kí ĩꞌdi ndú, ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, ꞌbá ꞌdĩ ãꞌị̃ kí Yẹ́sụ̃ kí ꞌbá tá ipalé ĩꞌdi trũ ꞌdĩ abe, lẽ ꞌbã ko kí ị́nị́-ãrã mũsãláꞌbã ꞌdã kí sị́ gá ꞌdãá ku. Mụ kí Pĩlátõ rụ̂lé, zị kí ĩꞌdi, lẽ ꞌbã fẽ ãzị́táŋá sĩ ꞌbá ipalé mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌdĩ kí pá kí anujó rá, ꞌbã drã kí sĩ gbõrú benĩ, ãzíla lẽ ꞌbã fẽ vâ ãzị́táŋá sĩ kí ãvũ ịsị́jó mũsãláꞌbã sị́ gá rĩ sĩ vụ̃rụ́ drĩ kí dó ũdrã ꞌbo rĩ gá.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Pĩlátõ la mụ ị́jọ́ ĩꞌbã kí jọlé ꞌdĩ ãꞌị̃lé ꞌbo, ãsĩkárĩ iꞌdó kí ꞌbá ꞌdĩ kí pá anulé. Drị̃drị̃ rĩ gá, anu kí ãgọbị tá ị̃rị̃ ipalé Yẹ́sụ̃ be ꞌdĩ kí pá.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Wó kí mụ acálé Yẹ́sụ̃ rụ́ ꞌbo, ịsụ́ kí gá drã ꞌbo, anu kí dó sĩ pá la kí gẹ̃rị̃ sĩ ku.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Be la rá la, ãsĩkárĩ ãzí ãlu rĩ sõ Yẹ́sụ̃ ꞌbã lúmã ãjụ́ sĩ, ãjụ́ ꞌbã bị́lẹ́mị gâ sĩ ãrí adị́ kí ị̃yị́ benĩ.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 ꞌBá ị́jọ́ ꞌdĩ sĩlépi rĩ nị̃ ị́jọ́ ꞌdĩ ĩꞌdi ị́jọ́ mgbã pịrị la rĩ gá cé, ãꞌdusĩku ĩꞌdi ꞌbá ándrá ị́jọ́ ꞌdĩ kí ndrelépi ĩꞌbã kí ru idé agá cé rĩ ꞌi. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, lẽ ĩmi ãꞌị̃ dó vâ sĩ Yẹ́sụ̃ ꞌi.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Ị́jọ́ ꞌdĩ kí pírí idé kí ru íni la ị́jọ́ ándrá sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ꞌbã idé kí sĩ ru cécé ándrá sĩlé rĩ áni jọlépi la, “Ícó ĩꞌdi ꞌbã ĩfãkã ãzí ãlu la anulé ku.”
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Ị́jọ́ sĩlé bụ́kụ̃ Ãdróŋá drị̂ agá rĩ ꞌbã ãzí jọ vâ, “ꞌBá kí mụ ꞌbá ĩꞌbã kí lúmã sõlé ãjụ́ sĩ rĩ ndrelé.”
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Ị́jọ́ ru idélépi ꞌdĩ kí ũngúkú gá, Yụ̃sụ́fụ̃ angálépi Ãrĩmãtéyã gá ꞌbá Yẹ́sụ̃ ꞌbã imbálé rĩ ꞌbã ãzí ru ũní-ũní ru rĩ, ri idélé ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ꞌdĩ ꞌbã drị̃lẹ́ kí sĩ ụ̃rị̃ sĩ. Zị Pĩlátõ Yẹ́sụ̃ ãvũ fẽjó ĩꞌdidrị́. Pĩlátõ ãꞌị̃ ĩꞌdiní Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ ꞌdụjó rá. Ị́jọ́ ꞌdĩ sĩ, mụ kí dó ꞌbá ãzí kí abe, ãtrũ kí Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ mũsãláꞌbã sị́ gâlé rĩ sĩ rá.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Nị́kọ̃dẹ́mụ̃ ándrá ru nzelépi Yẹ́sụ̃ rụ́ ị́nị́ sĩ rĩ, mụ Yụ̃sụ́fụ̃ be ĩndĩ. Ĩgbã ãdu ãjị́ ngụ̃lépi vĩrĩ, ãjẹ̃ nalépi ãmbógó la, ãzíla kị́lọ̃ la ãni rú kãlị́ na drị̃ tõwú ꞌdĩpí amụ́lé ũsũlé Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ drị̃ gá.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Ãgọbị ị̃rị̃ ꞌdĩ ifí kí Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ ãdu tá ngụ̃lépi vĩrĩ ꞌdã sĩ, umbé kí ãvũ la bõngó ãvũ umbéjó rĩ sĩ, ꞌdĩ gẹ̃rị̃ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbã kí ꞌbá drãlépi ꞌbo rĩ umbéjó ị̃sị̃jó rĩ.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 Ãngũ sĩ Yẹ́sụ̃ ipajó mũsãláꞌbã sị́ gá ꞌdã gá ꞌdãá, ámvụ́ ãzí kí cí, ꞌbụ́ ãzí galé írã agá úꞌdí drĩ sĩ ꞌbá ãzí ꞌbã ãvũ ị̃sị̃jó ku la cí.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Ụ́ꞌdụ́ ꞌbá Yãhụ́dị̃ rú rĩ ꞌbadrị́ sĩ ru itújó Sãbátũ drị́ rĩ ca rá, mụ kí dó Yẹ́sụ̃ ꞌbã ãvũ ị̃sị̃lé ꞌbụ́ ꞌdã agá ꞌdãá, ãꞌdusĩku ꞌbụ́ ꞌdã ꞌbã adrujó ãni rú rĩ sĩ.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.